Avengers: Endgame (2019)

Vond hem zwaar tegenvallen, na alle lovende reacties. Het brengt niks nieuws. Een slome film met weinig actie, verhaal wat makkelijk en erom heen verzonnen was. Nah deze ga ik nooit meer kijken.

Teleurstellend vervolg op het ijzersterke vorige deel. Eerste uur is gortdroog en bevat totaal geen actie. Tweede uur gebeurt er iets meer, maar verhaaltje is flinterdun en eenvoudig. Even een apparaat in mekaar gezet en ze kunnen tijdreizen en draaien zo alles even terug. Mis hier ook alle tophelden (die zijn dood) en de resthelden moeten het hier zien op te lossen, super onwaarschijnlijk allemaal en ook slecht uitgebeeld. Derde deel veel actie, maar ook erg chaotisch allemaal. Al met al een zeer niet herkenbare superheldenfilm die met al die flashbacks ook steeds weer in herhaling valt. Film ook veels te lang, totaal overbodig. En gek genoeg de hele aftiteling uitgezeten, maar geen teaser op het eind dit keer... WTF?! Een kleine voldoende, maar meer kan ik er niet van maken. Had veel meer in gezeten.

Het heet niet voor niets ENDgame.

Ik vond de eerste Avengers erg goed. De tweede dan weer erg matig. Nummer drie, Infinity War, was de beste. Eindelijk ook een waardige villian. Goed om te zien dat de good guys een keer het onderspit moesten delven.

Endgame. Tsja. Het viel me helaas toch wat tegen. Het eerste deel was inderdaad wat traag. De humor wat makkelijk. Het tijdmachine verhaal was wel geinig maar ook wat makkelijk bedacht. Wel weer leuk dat bepaalde superhelden hun andere ik daarin tegenkwamen. Wel tof dat Korg een klein rolletje had. Hij blijft super grappig door die gortdroge stem. En Thor natuurlijk lachen door zijn nieuwe postuur. Het tweede deel zou het dan moeten gebeuren. Maar ook dat viel niet mee. Het slotgevecht leek inderdaad erg op die van The Return of the King. Ik vond het gevecht ook teveel éénrichtingsverkeer. Van een echt gevecht was geen sprake. Het werd nergens spannend, laat ik het zo zeggen. En Captain Marvel die vrij easy de allersterkste superheld bleek te zijn kwam ook niet over. Was het dan een matige film? Nee, dat niet. Maar met Infinity War werd de lat gewoon (te) hoog gelegd. Geen schande. Ik heb me in ieder geval vermaakt met deze Endgame en daar gaat het bij dit genre uiteindelijk om.

Je kan 'n film natuurlijk niks vinden qua smaak of kwaliteit, of te hoog of te laag in de ranking hier, maar de rest van de gebruikers die naar eigen inzicht hier anders denken jij zijn dan niet automatisch 'dat stemvee',

Avengers Infinity war en Endgame hoort als 1 film te worden beoordeeld. Waar infinity war begint zonder verhaal, begint Endgame wel degelijk met een verhaal en daar vraagt het einde van infinity war ook naar. Het grootste verschil is dat het eerste deel voornamelijk bestaat uit actie en het leren kennen en een band krijgen met iedereen, waar het tweede deel mee verder gaat met iedereen die dan een band met elkaar heeft en alles word dan dramatischer, maar ja logisch want zo eindigde Infinity war, dramatisch voor iedereen.

Ik vond het een goed deel. Goed verhaal, goeie actie,leuke humor en een goed einde.

Mijn verwachting was iets te hoog omdat ik hetzelfde verwachtte als infinity war, qua gevoel /sfeer van de film maar aan het eind van Endgame dacht ik ja dit is eigenlijk ook wel goed. Endgame komt iets te langzaam op gang maar aan de andere kant infinity war kwam te snel op gang waardoor niet fans zoals ik eigenlijk niet begreep wie wie was en wat er aan de hand was.

Mijn tip verwacht geen infinity war maar een deel met meer gevoel en verhaal en kijk het in zijn geheel :}

Ik vond het trouwens erg goed gedaan met het verhaal van Antman!! Toevallig heb ik die films gezien en het einde vond ik toen al mysterieus en nu dit, geweldig!!

P.S ik kan niet wachten tot de nieuwe guardians of the galaxy

Allemaal leuk en wel (en mijn nog te verschijnen recensie gaat ook echt niet jubelend zijn), maar objectieve maatstaven claimen in kunstwaardering is complete onzin. Jij ziet iets niet, de rest ziet iets wel, dat is het enige dat er verder over te claimen is. Jij huilt er niet om, anderen wel, zo is het nu eenmaal. Het is alleen een feit dat je het anders ziet. Er is geen Platoonse wereld buiten onze eigen ervaring met hoge objectieve maatstaven over wat kunst goed maakt. Er is alleen subjectiviteit. Als meer mensen het met elkaar eens zijn is het intersubjectiviteit.

Gevoelsmatig begrijp ik zo'n opmerking van Macmanus wel. Je ziet als liefhebber zo veel films die iets eigens doen, iets apart brengen, maar alle aandacht gaat uit naar een stukje commercie dat eerder een meesterwerk in middle-of-the-road-maar-aansprekend-genoeg is dan dat het daadwerkelijk een meerwaarde binnen de filmwereld biedt. Het is dan makkelijk om aan te nemen dat zij die een veel beperktere filmvisie hebben het waarschijnlijk bij het verkeerde eind hebben vanwege die beperking.

Anderzijds heb ik (langs beide kanten van het verhaal) ook al genoeg ondervonden dat die potentie tot smaakverbreding maar zelden leidt tot een daadwerkelijk verschil. 99% van de Avengers liefhebbers kan je originele arthouse en gek genrewerk voorschuiven en het enige wat ze zullen doen is hun neus ophalen voor zoiets. Je kan enerzijds niet oordelen over datgene wat je niet gezien hebt, anderzijds is het ook zo dat die vooringenomenheid meestal wel lijkt te kloppen, een uitzondering link of rechts buiten beschouwing gelaten.

Voor de meeste filmliefhebbers is een film(reeks) als deze een storend product, voor de casual filmkijker zal het echt wel een hoogtepunt zijn. Die spanning zal je altijd wel blijven houden.

Het sentiment snap ik ook zeker wel, maar uiteindelijk kan ik op een dergelijk moment niet anders claimen dan 'mijn smaak is breder' dan 'mijn smaak is beter'. En dat laatste heb ik vaak zat willen roepen

Dat is mijn punt niet per se. In mijn punt zit zeker een persoonlijk verlangen. Maar niet 1 die zegt dit is goed en dit is slecht. Maar 1 die niet een kopieer machine wil zien die 21x hetzelfde uitprint. Daar aggregeer ik tegen. Daarbij ben ik van mening dat als je in contact komt met iets anders je evalueert en je meer gaat inzien wat kwaliteit is. Dat is nogmaals bij iedereen anders maar je moet dan wel in contact komen met dat andere. Ik sloot mijn review ook met die woorden af.

Dan begrijp ik je zo beter.

Ik recenseer al een flinke tijd albums uit een bepaald muziekgenre en zal op basis daarvan niet beweren dat de albums die ik goed vind ook echt goed zijn, alleen dat ik veel albums uit dat genre heb beluisterd en zodoende een 'bredere' blik heb. Voor films kun je hetzelfde zeggen. Maar goed, dat Tenshi No Tamago een van mijn favoriete films is, wil niet zeggen dat ik Aquaman niet ook met een 4.5/5 beloon en hem al 7 keer heb gezien (bios plus blu-ray bij elkaar). Het is in mijn opinie ook niet slecht om 'slechts' vermaakt te worden met een film.

Nee daar is niks mis mee. Ik gun ook iedereen zijn of haar plezier hoor. Als je dit 5 sterren geeft even goede vrienden.

Maar er zit mij wel iets dwars bij dit soort films. Editor van Mann films en de cameraman van Blomkamp films en er zit geen eigen dingetje in. Geen off beat ding. Wanneer als ze samenwerken met Blomkamp of Mann dat echt wel gebeurt. Hoe streng moet Disney dan wel niet zijn. Als al hun stijl onzichtbaar is?

Als Aladdin straks flopt dan mag waarschijnlijk alleen nog Favreau en de Russo’s alles van Disney maken.

Ik heb dan toch eindelijk endgame gezien. Ik was eigenlijk nooit een marvel film fan. Ik vond er dus echt geen zak aan. Ik was meer een DC fan. Dus ik had meer met superman en Batman enz enz. Maar sinds ik 2 weken terug part I gezien heb ben ik compleet omgeslagen. Nu dus part II gezien. En het is een waardige afsluiter. Ik ga maar eens de andere 19 opnieuw kijken. Wat raar dat ik het nooit wat vond.

Zo. Het is nu weer enkele dagen geleden dat ik de bioscoop uitstapte en ik heb in de tussentijd iets meer een idee van wat ik nu daadwerkelijk van de film vind. Niet zo kinderachtig als Spider-Man: Homecoming, niet zo jolig als Thor: Ragnarok, interessanter dan het gedrocht van een Captain Marvel en net iets spannender dan Infinity War. Nog steeds werd ik er niet heel warm van, maar Endgame is in dat opzicht ook een prima weergave van mijn mening over het MCU die de laatste jaren toch flink is veranderd ten opzichte van de goddelijke status die ik het nog toedichtte ten tijde van de eerste Avengers-film.

Het is extra wonderbaarlijk dat ik dit keer de stukjes met Thor het beste vond. Thor: Ragnarok vond ik een hopeloos geforceerd lollige film, maar de nieuwe look van de dondergod levert in combinatie met lachers en drama eigenlijk wel de leukste stukjes van Endgame op. Het is in ieder geval een stuk interessanter dan Captain America die vergaderingen voor overlevenden leidt en daar op Dr. Phil-achtige wijze dooddoeners eruit gooit. Ik heb bij eerdere MCU-films al geroepen dat ik bij vlagen meer diepgang wil, maar op deze wijze hoeft het echt niet. Nee, dan deed de film het bij een aantal andere scenes toch beduidend beter. Scott Lang die zijn ouder geworden dochter vindt: kort, maar krachtig. Thor die zijn moeder spreekt: grappig en aangrijpend. Tony Stark met dochter: schattig. Maar voor iedere mooie scene, is er een cringy counterpart. Captain America als Dr. Phil, het geforceerde gedoe met Black Widow/Hawkeye (hey, twee van de meest nutteloze characters voor de eindveldslag die toch nog even met elkaar vechten om wie er zichzelf/haarzelf opoffert) en het moment dat vanuit het niets alle female characters bij elkaar komen om het sterkste personage uit de film te ondersteunen in een van de meest lachwekkende pogingen om stoer over te komen uit het hele MCU. Ik zet Wonder Woman, Alita, Atomic Blonde of een van de duizenden Aziatische actiefilms met female leads nog wel een keertje aan.

De aanwezigheid van Captain Marvel als Deus/Dea Ex Machina bewees sowieso weer extra dat haar hele film een goedkope cashgrab was van Disney. Haar verhaal was in die film al saai en ook hier gebeurt er daadwerkelijk niets wat haar wat karakterontwikkeling geeft. Haar afwezigheid wordt met een of twee zinnetjes afgedaan en op het moment dat ze in beeld is, is werkelijk alles erop gericht om haar personage vervelend te laten over komen. Daarnaast hebben we Hulk, die off-screen zichzelf heeft omgetoverd in ‘credible Hulk’ (inclusief bril). Grappig voor een moment als hij zijn oude zelf moet spelen in New York in het verleden, compleet zinloos voor het verdere verloop van de film en een gemiste kans voor de mensen die hem wel in actie wilde zien. Voelt bijna vreemd om te zeggen dat ik wel bij deze groep hoor.

Visueel is er niets extra’s dat we nog niet gezien hebben. Vorig jaar verwonderde Ant-Man And The Wasp me met dat micro-universum en liet Aquaman me een onderwaterwereld zien die ik nog niet eerder had ervaren. Endgame is fan-service naar alle plekjes die we al kennen, maar dan net niet uitgebreid genoeg om er echt bij stil te staan of iets extra’s toe te voegen. Inderdaad een feest van herkenning voor de fans en een uitzonderlijk veilige zet tegelijkertijd. Het moge duidelijk zijn in welk kamp ik zelf dan sta. Op het moment dat het tijdreizen begint en we gewoon de price-shots van de eerste Avengers opnieuw voorbij zie komen als een ‘HERINNEREN JULLIE JE DIT NOG???’-moment heb ik een vermoeide zucht geslaakt. Sowieso het hele tijdreizen. Een aanzet voor prachtige comicstorylines als Flashpoint en Days Of Future Past, maar als daadwerkelijk plot zo vaak simplistisch, onlogisch en inconsistent. We leren in ieder geval van The Ancient One dat beslissingen zorgen voor alternatieve tijdlijnen, maar Captain America die in het verleden achterblijft, zorgt voor niets anders dan dat hij in dezelfde tijdslijn blijft als waar de rest in zit. Laat maar weer zitten. Dat mensen sowieso niets gespoiled wilde hebben over het tijdreizen als plotpunt in de film verrast me al helemaal. Wat was het alternatief dan geweest? Iedereen dood houden en er zodoende daadwerkelijk iets gewaagds van maken? Ga toch weg.

De actie was eigenlijk verbazingwekkend ondermaats. Niet de schaal van het eindgevecht, maar de gebeurtenissen en details. Een paar mooie shots had ik nota bene al eerder in Aquaman gezien (Ant-Man die een ding uit de lucht slaat = Karathen die een vaartuig kapot mept: praktisch zelfde shot. Valkyrie die een gevaarte uit de lucht schept met haar speer door de zijkant kapot te slaan = Orm die met zijn trident een onderzeeër sloopte). Zal wel bewijs zijn dat superheldenfilms in essentie toch allemaal op elkaar lijken. Maar voor de rest is het een hoop lawaai, maar weinig echt moois. Thor die zijn bijl en hamer beide hanteert: awesome! Thor die Mjolnir wegslaat met deze bijl… urgh. Spider-Man’s insta-kill ability in het pak: awesome! Spider-Man die wegvliegt door aan Mjolnir te hangen met web… urgh. In de wil om alles en iedereen aan bod te laten komen, blijft er voor mij te weinig over dat memorabel is. Jammer, want de Russo’s lieten met The Winter Soldier (persoonlijke favoriete MCU-film) zien dat superheldenfilms wel degelijk toffe gevechtschoreografie kunnen hebben. Hier komt daar buiten een momentje van Captain America die zichzelf bevecht weinig van terug.

Soit. Duurde verder te lang, voelde onevenwichtig en raakte me nergens zo diep als het zou moeten. Dat de acteurs/actrices het goed deden ga ik niet ontkennen. Dat de special effects goed waren ook niet. Maar buiten de schaal waarop alles gebeurde, vind ik Endgame verbazingwekkend niet-episch. Het zal allemaal wel. Blij dat de fans er wel blij mee zijn, ik ben er nu verder wel klaar mee. De nieuwe Spider-Man-trailer heeft me in de bioscoop al meerdere malen geteisterd en deze ga ik ook in de bios lekker aan me voorbij laten gaan. Het enige waar ik dan nog een beetje naar uitkijk is een combi van Thor en de Guardians Of The Galaxy.

De comic-verwijzing van ”Hail Hydra!” liet de comicnerd in mij wel keihard lachen. En daar lachte dan weer niemand bij mij in de zaal om. Stelletje nepfans.

Ik heb echt precies het tegenovergestelde ervaren, het kan raar lopen

Ik heb uw stuk met volle interesse gelezen. Haha precies wat ik dus altijd dacht. Ik ben het trouwens wel met je eens over dat geforceerde stuk met alle dames(te lachwekkend). Ik snap de mensen ook die het niks vinden hoor. Heb in beide kampen gezeten. Je moet er ook gewoon van houden of het leren waarderen.

Voor iets wat je nooit meer wilt kijken, heb je nog een aardig hoog cijfer gegeven.

harrynebbus

zag ik ook, maar ik vind dat Jokkie juist wel een reeele rating geeft want 3 sterren is een 6je en de film is echt geen onvoldoende, dat je hem niks aan vind alla dat kan ik begrijpen.

De Russo broertjes hebben hun zegen gegeven om vanaf vandaag spoilers te kunnen posten, indien je dat wenst. Ze vonden twee weken tijd genoeg om de film te zien. Resultaat: Facebook en Twitter krioelen van de spoilers. WTF? Al is de film een jaar oud, don't do that.

de komende 5 jaar geen enkele film of serie over 'superheroes' , meer vraag ik niet

Ga jij binnenkort ook naar de nieuwe Spider-Man film?

Zin in!

Voor een film die je nooit meer wilt kijken verwacht ik een score van 1.5 of zoiets. Geen voldoende zoals jij schetst.

Dit soort films liggen je wel of juist niet. In deze genre is dit een meesterwerk zoals er maar weinig zijn/worden gemaakt, net zoals zijn voorganger 'Infinity War'

Lines In Endgame That Are More Important Than You Realized - YouTube

Dus het is EN een meesterwerk, EN anderen moeten het een lager cijfer geven.

Nope, ik verwacht het alleen als je aangeeft dat je het nooit meer wilt zien. Dat is mijn interpretatie hier over. Meer niet

En over het meesterwek; het is mijn mening maar ?

Wat een bagger film is dit zeg, hij kon mij geen moment boeien!!

Past ruim drie keer in het cijfer dat je The Curse of La Llorona gaf, konijnenkop

Zonde dat niemand leert waarom je dat vond, uit bovenstaand bericht.

Dit is een zuurpruim recensie ?

Het is niet eens een recensie, het is deel van een discussie