Avengers: Endgame (2019)

Afgeraffeld einde imo en verhaallijnen die maar moeten, omdat dit toch het eindspel is. Dan kan en mag alles toch? Hoe (on)logisch het dan ook mag zijn. Hoef je er ook gelijk niks meer over uit te leggen, want er komt toch geen vervolg meer. Wel zo gemakkelijk.

Tegenvallend anticlimactisch langzaam op gang komend slotspel. Aan de ene kant heeft het mijn verwachtingen niet waar kunnen maken als je het vergelijkt met het steengoede vorige deel. Aan de andere kant ben ik blij dat het afgelopen is, want ik heb eigenlijk wel genoeg Avengers gezien voor nu. Tijd voor wat nieuws zou je zeggen. Het lijkt alsof het doel hier een beetje zoek is aangezien het al de hele tijd bekend is. Het is daarom ook niet interessant meer, want je weet toch waar het uiteindelijk naartoe gaat. De bestemming is duidelijk, de te nemen route eigenlijk ook... enkel de uitwerking is nog vaag zeg maar... en dat haalt de spanning weg uit het geheel helaas.

Ga er naartoe en oordeel zelf zou ik zeggen...

Een echt spektakel. Een waardige afsluiter van 11 jaar aan films. Emotioneel raakt het je op de goede punten. De speelduur, waar je met 1 plaspauze al genoeg aan hebt, is je geheel niet tot last. Het acteerwerk hoef ik niets over te zeggen. De acteurs en hun rol zullen voor alle fans altijd een groot pluspunt zijn, waar de afgelopen jaren niets aan is veranderd. De special effect weten zeker te overtuigen en omdat ik me aan de zwijgcode houd, zal ik niets zeggen over de inhoud van de film. De film heeft, waar de regisseurs ons al voor waarschuwde, wel degelijk zakdoek momenten (die je zeker niet mag onderschatten). Ik ben uitermate tevreden met Avengers: Endgame als afsluiter, maar vond het natuurlijk wel jammer dat er geen end-credit scenes bij zaten.

Een P.S. (Dit is betreffende de inhoud van de film, maar ik wil dit kwijt.)
Voor degene die de film hebben gezien, wil ik een fout in de film markeren wat betreft Nebula. In een bepaalde scene aan het einde van de film staan een Nebula uit de toekomst en een Nebula uit het verleden tegenover elkaar. De Nebula uit de toekomst schiet de Nebula uit het verleden dood, maar sterft zelf niet, wat wel zou moeten. Dit is een irriterende fout, omdat het tegen de wetten van tijdreizen ingaat. Nou ja, over de rest hoef ik niets te zeggen. De film is echt met recht de beste film van het jaar te noemen. En ik raad hem zeker aan iedereen aan.

"Whatever it takes."

Na elf jaar en met tweeëntwintig films op de teller komt er een einde aan een groots epos, waarmee superhelden definitief op de kaart zijn gezet. De gebroeders Russo weten er een gedegen slotakkoord van te maken.

De vernietigende vingerknip van Thanos in 'Infinity War' heeft ervoor gezorgd dat de helft van het universum is weggevaagd. Aan de overgebleven leden van de Avengers is het nu om zich te hergroeperen en een plan te bedenken om alles ongedaan te maken. Het is duidelijk dat het erop of eronder is, gezien er zich geen tweede kans meer zal voordoen.

Voordat het geweld kan losbarsten, kent de film wel een lange aanloop; met zoveel films achter de rug is het vanzelfsprekend dat er een hoop losse verhaallijntjes zijn die eerst afgewikkeld moeten worden. Op deze wijze wordt er dieper ingegaan op de karakters en het verlies die ze met zich meedragen. De benodigde comic relief is gelukkig wel aanwezig in de vorm van Thor die zijn eigen versie van The Dude uit 'The Big Lebowski' neerzet en Hulk die zich zeker kan vinden in zijn nieuwe persona.

De hoeveelheid aan ontwikkelingen die plaatsvinden is te merken aan de onevenwichtige pacing. Hierdoor loopt niet alles even soepel. Het gevolg is dat 'Endgame' meer een soort compilatie is van de beste momenten met alle sterren bij elkaar, die helaas niet allemaal even optimaal benut worden. Wat dat betreft heeft het eindgevecht niet het beoogde epische effect, ondanks dat je als fan wel in een heerlijke achtbaanrit beland.

Al met al een vermakelijke culminatie van alle films, maar drie uur als speelduur is gewoonweg te veel voor hetgeen dat men wil overbrengen. Alsnog chapeau voor de Russo's die zoveel ballen tegelijkertijd in de lucht kunnen houden.

Dikke 3,5 sterren.

Avengers assemble!

Lang naar deze afsluiter uitgekeken en vanavond was het dan zover. Met 3 uur speeltijd neemt de film gigantisch de tijd, maar dan krijg je ook wat je als fan wenst. Een bevredigend einde dat op alle gebieden geslaagd is.

Endgame toont de open wond die nog jaren na de acties van Thanos aanwezig is en laat zien hoe iedereen ermee om probeert te gaan, de ene beter dan de ander. Net als Infinity War is deze film veel meer dan slechts een popcornfilm vol amusement. Diverse moeilijke onderwerpen zoals rouwverwerking en acceptatie van iets afschuwelijks komen voorbij. Endgame heeft ook weer die diepere laag die ik zoek bij een moderne superheldenfilm. Maar gelukkig is het ook weer een loodzware materie en is er ook nog voldoende ruimte over voor sterke actie en gevatte humor. Zeker op dat laatste vlak zit de film weer gevuld met leuke dialogen en geestige momenten. Vooral Thor komt hier erg goed uit.

Verder ook erg genoten van de vele verwijzingen naar eerdere films, waarbij het echt wel verstandig is dat mensen die hier heen gaan minimaal de losse Avengers-films kennen. Heerlijk hoe Endgame met de inhoud van die films speelt en er een nieuwe draai aan geeft. Daardoor hebben diverse oude personages ook de kans om nog een keer in deze reeks voorbij te komen.

En dan komt het laatste gedeelte van de film, zeg de afsluitende drie kwartier. Als je een beetje jezelf hebt kunnen identificeren met de personages de afgelopen 11 jaar, dan doet dat slot wat met je. Het was enigszins voorspelbaar, maar niettemin erg aangrijpend dat Tony zichzelf opofferde om iedereen te redden. Pijnlijk, maar mooi. Net als zo'n scène later waarbij iedereen in pak zijn uitvaart heeft bezocht. Maar ook de befaamde Avengers, assemble scène vond ik precies goed getimed en sterk. De hele terugkeer van iedereen die weggevaagd was door Thanos is fanservice tot in het extreme, maar ik zou niet anders willen. Het was prachtig. Captain America die het stokje overdraagt en in zijn eigen verleden zijn gewenste leven krijgt. Captain Marvel is wel een beetje too much, zeker qua power, maar gelukkig bleef haar inbreng beperkt tot haar acties op het einde. Misschien is deze Endgame wel gewoon een gigantisch groot bedankje van Marvel aan iedereen die elf jaar lang interesse heeft gehad. Daarnaast is de film qua beeld en geluid weer superieur aan alle andere superheldenfilms en is het acteerwerk weer van grote klasse.

Ik vermoed dat er voorlopig geen film uit dit genre kan tippen aan Infinity War en Endgame. Titels die ik nog wel eens vaker zal gaan kijken.

4,5*

Helemaal eens met Shinobi.
Zeker knap wat de Russo's gepresteerd hebben, maar die 3 uur is inderdaad te lang.
Meteen na afloop hadden we het er over dat dit zeker een goede afsluitende film was, maar dat Infinity War wel echt de betere film is.

Een aantal storende dingen:
Captain Marvel veel te kleine rol, de opsplitsing in groepjes om de stones te halen en dat er bij elk groepje wel iets misgaat, waardoor het veel te lang duurt, bij het eindgevecht het estafette stokje (gauntlet met de stones) doorgeven en dan komt captain Marvel er opeens weer bij en tenslotte met het knippen van de vingers had Tony nog wel wat zaken kunnen corrigeren hij had immers alle stones, maar dat gebeurt dan ook niet. O ja en weet iedereen nog dat alle Guardians of the galaxy nodig waren om 1 infinity stone vast te kunnen houden, hier worden ze gewoon vastgepakt alsof het geen moeite kost. Zelfs Barton kan gewoon een infinity stone vastpakken met zijn blote handen....
Maar genoeg gezeurd. Deze Avengers zal zeker vele records verbreken en als je het MCU hebt gevolgd dan is dit zeker een prima afsluiting van phase 3.

Matig.

Net als zowat iedere ensemble-Marvelfilm voorheen stoot ook Endgame zich aan dezelfde steen. Wééral veel te veel personages, overal gedoe, lawaai en drama, en weeral loopt het verhaal niet vlot.
Het begin kan me anders wel bekoren. Thanos die als villain een goed motief heeft en daar principieel mee omgaat, en daardoor al snel de Avengers buiten spel zet: allemaal dik oké voor het eerste kwartier.
Maar dan is het natuurlijk onvermijdelijk: tijdreizen en alles weer ongedaan maken. Na Infinity War was dat natuurlijk te denken, maar het is wel best slap allemaal om al de fuzz en drama van de "dode" superhelden met zo'n plotje weer ongedaan te maken.
Dat hele tijdreisstuk is gewoon matig, vervelend soms zelfs. Niet spannend, niet vernieuwend. Elk personage wordt wel eens geconfronteerd met iets uit het verleden (Stark z'n vader, Cap z'n vrouwtje, …).
Aftellen dus naar de eindstrijd, die goed begint. Cap, Thor en Iron Man tegen Thanos is een goed gevecht. Nadien volgt de verplichte fan service, maar episch wil het voor mij niet worden. Alle 76 superhelden/ sidekicks krijgen elk een handvol seconden om hun superkracht te tonen. De estafette en zo'n feministische onzinscène erbij geflikkerd doet voor mij veel afbreuk aan een alles-of-nietsstrijd.
Vrij matig dus, het einde is dan nog wat losse eindjes aan elkaar knopen en de 3 uur volmaken.

Verder typisch Marvel ook qua actievermaak. Weinig verrassingen na 20(?) films, maar da's logisch. De visuele lelijkheid van de ruimte zal altijd wel blijven in dit universum, maar so be it. Af en toe iets leuks op de soundtrack.
Maar zeker ook degelijk acteerwerk. Grote cast, ja, dus niet iedereen krijgt even veel gelijkwaardige kansen om te schitteren. Robert Downey mag het meeste tonen en doet dat ook - zeker zijn verbittering aan het begin, als hij het minst is zoals hij altijd is.

Niet slecht, niet goed, gewoon matig dus.
2,5

Het was de nacht van 23 op 24 april en ik was klaar voor het einde. Lang geleden dat ik zo naar een film uitkeek als naar Endgame. Uiteraard was al lang en breed bekend dat dit niet hét einde van de hele MCU zou zijn (wat heet, de trailer van de tweede standalone Spider-Man werd voor deze film vertoond), maar er zou toch het één en ander worden afgesloten. Het MCU is vooral als een televisieserie, een serie waarvan ten tijde van de pilot - Iron Man - dit hele plan nog niet was uitgestippeld. Toch is het knap hoe men in 10 jaar tijd 21 totaal verschillende films van een hoop uiteenlopende filmmakers hebben laten voelen als één serie. En hoe uiteenlopende figuren als Captain America en Thor prima bij elkaar passen. Los van mijn mening over Endgame als film, het universum dat Marvel in ruim tien jaar hier heeft opgebouwd is alvast enorm knap.

Daarnaast complimenten voor de marketing van de film. Erg fijn om praktisch níets te weten van een film, zelfs als je de trailers hebt gezien. Ook al is de uiteindelijke film niet compleet onvoorspelbaar, Endgame bevat een paar uitstekende verrassingen. Zo wordt aan het begin meteen korte metten gemaakt met Thanos, een vrij verrassende move. Vooral wetende dat er vervolgens nog twee en een half uur te gaan is. Het spreekt bijna voor zich, maar Endgame is echt een film voor de liefhebbers. De film zit bomvol verwijzingen naar de voorgaande delen. En niet alleen kleine knipogen, hele plotlijnen zijn gekoppeld aan vorige films, zelfs de wat minder bekende. Nooit gedacht dat Ant-Man & The Wasp of Thor: The Dark World ooit nog van belang zouden worden. Waar Infinity War nog prima te volgen was voor mensen die niet de hele serie hadden gezien, lijkt me dat bij Endgame een stuk lastiger. Voelt een beetje alsof je het laatste seizoen Game of Thrones gaat kijken zonder de vorige seizoenen te hebben gezien.

Als liefhebber van de MCU franchise vond ik Endgame een erg geslaagde finale. Het is verre van een perfecte film, maar het is een sterk slot. De Russo broers hebben al eerder bewezen dat ze - nog beter dan Joss Whedon - goed weten hoe ze zoveel personages goed tot hun recht kunnen laten komen. Denk aan het gevecht in Civil War op het Duitse vliegveld. Of verscheidene personages tegen Thanos in Infinity War. Endgame bevat minder van deze spetterende actiesequenties. Sterker nog, de film is voor een groot deel zelfs opvallend actieloos. De personages komen allemaal op sterke manieren aan bod, maar er wordt vrij weinig geknokt, vooral veel gepraat. Dat klinkt voor velen wellicht niet heel aantrekkelijk, maar met de kleurrijke figuren uit dit filmuniversum, in combinatie met de fijne humor, is het verre van een straf om te focussen op de personages. Denk aan Age of Ultron, waar tussen al het spektakel en geweld het kleine feestje met de Avengers het leukste van de hele film was.

Was Captain America bijvoorbeeld nog een bijfiguur in Infinity War, hier krijgt hij weer echt de hoofdrol, samen met Tony Stark. En dat zijn toch wel dé personages van Endgame. Ook al is het erg leuk om Korg weer te zien. En de Russo broers bewijzen weer dat Ant-Man een geweldig personage kan zijn, zolang hij maar een bijfiguur is. Hij was al een hoogtepunt in Civil War en is nu wederom het meest komische figuur uit Endgame. Ik weet niet waarom, maar het moment met hem en zijn taco was hilarisch. Daarnaast is Thor gelukkig ook niet meer die veel te dramatische serieuze knaap. Hij en Tony Stark lijken een beetje van rol te zijn gewisseld; waar Stark een tikkeltje serieuzer is geworden, is Thor gelukkig de Thor van Ragnarok gebleven. Hoewel met een paar extra kilootjes, weliswaar. Een groep van dit formaat bevat uiteraard ook genoeg figuren die iets minder interessant zijn. Met name het hele gedoe rondom Nebula heeft me nooit iets gedaan. En zij heeft geen klein rolletje in Endgame, jammer genoeg. De rol van Captain Marvel is gelukkig klein gebleven, ze is duidelijk gewoon te sterk. En het is gewoon niet echt interessant personage.

Endgame bestaat grofweg uit drie delen; het eerste deel is het dramatische gedeelte, waarin we zien hoe iedereen moet leven met de gebeurtenissen van Infinity War. Nogmaals, liefhebbers van pure actie en spektakel zullen hier niet beloond worden, maar ik vond het drama erg fijn. Het tweede deel is het tijdreizen, waar het allemaal iets meer fun wordt, met vooral een grote trip down memory lane. En dan is er het derde deel, het grote gevecht. En natuurlijk zag ik het aankomen, maar alsnog ontstond er kippenvel toen alle personages opdoken om mee te vechten, voorzien van die Avengers theme of toen Cap de hamer van Thor gebruikte. Zulke momenten werken gewoon altijd. Overigens is het shot waarin Captain America alleen tegenover het hele leger van Thanos staat een práchtig beeld. Het eindgevecht is oké, maar zeker niet het beste wat de Russo broers qua actie hebben gemaakt, het is iets te onoverzichtelijk en chaotisch en bepaalde personages raak je volledig kwijt. Dat moment waarop alle vrouwelijke personages even hun heldhaftig momentje hebben lag er wel érg dik bovenop, vond ik nogal een domme keuze. Had op z’n minst daar een knipoog verwacht, maar dat moment lijken we serieus te moeten nemen. Meh.

En dan natuurlijk het einde. Want wat voor afsluiting is het? Het feit dat Tony Stark dood gaat was niet heel verrassend, maar de manier waarop is wel erg sterk gedaan. Hoorde al wel een paar mensen snikken in de bioscoop, het is een vrij effectieve scène. Ook heel fijn dat hij eindigt met zijn befaamde woorden “I’m Iron Man”. Los daarvan is er ook het einde voor Captain America, op een heel passende manier; hij heeft de kans gekregen zijn oude leventje terug te krijgen. Een mooie afsluiter. En dat geldt eigenlijk ook voor Avengers: Endgame. De film is eigenlijk als de gehele MCU franchise: Zeker niet perfect, maar de hoogtepunten zijn meteen ook wel erg hoog.

4 sterren.

Genoten van deze 'afsluiter'. Ookal krijg je misschien exact wat je verwacht. Maar dat maakt niet zo heel veel uit natuurlijk. En de drie uur vliegen zo voorbij. En eigenlijk is het nog zelfs te kort, want er viel nog best meer te vertellen. Sterker nog ik mis vooral Fury in deze film op het eind. Behalve één shot wordt er helemaal niks met hem gedaan.

Eigenlijk zijn er minder karakters dan Infinity War, maar die film vond ik wel iets minder rommelig. Maar ik ben wel blij dat Hawkeye terug is hier. Is hier wel op zijn tofst. En scheelt ook dat Jeremy Renner gewoon een hele goede acteur is.

Sterke muziek ook en gewoon uiteindelijk een flinke verzadiging. Ga hem vast nog wel een keertje in de bioscoop bekijken.

4*

“And I Am… Iron Man.”

Waanzinnig knap wat de gebroeders Russo met Endgame hebben weten te bewerkstelligen. Dit is een passend einde voor de (meeste) originele Avengers die we hebben leren kennen de afgelopen 11 jaar. Captain America, Iron Man, Black Widow, Hulk, Thor en Hawkeye, ze krijgen hier allemaal een passend einde/nieuw begin. Dat Iron Man zich opoffert is enigszins voorspelbaar, maar hoe het verhaal van Natasha en Steve Rogers eindigt is best verrassend. Vooral de allerlaatste scene van de film, met Steve en Peggy Carter, zorgde voor wat vochtige ogen, en het is een passend einde voor een karakter dat altijd al aanvoelde alsof hij leefde in een verkeerde tijd. Natasha’s dood is abrupt, maar zodra zij en Hawkeye op zoek gaan naar de Soul Stone weet je wel een beetje waar het heengaat. Scarlett Johansson is nooit beter geweest als Black Widow, en dat geldt voor alle acteurs.

Endgame bestaat eigenlijk uit drie akten. Het rustige begin, het vermakelijke, Back to the Future-achtige en als greatest hits aandoende tweede gedeelte, en het derde gedeelte met de grote veldslag. En met grote veldslag bedoel ik massaal, met alle superhelden die samenkomen en Thanos verslaan. Die verdomde Tom Holland heeft maar twee scenes, maar hij brengt wel wat emoties los. Scarlet Witch heeft ook een waanzinnige scene waarin ze haar krachten tentoonspreidt, en het is indrukwekkend. Het shot van Captain America die alleen staat tegen Thanos en zijn leger, Captain America die eindelijk Mjölnir onder controle heeft en ermee vecht, de “reünie” tussen Quill en Gamora, Cap’s ‘Avengers Assemble!’, Captain Marvel, Valkyrie, Spider-Man, Pepper Potts en de laatste scene tussen Paltrow en Downey Jr… Geweldig. En nogmaals, de laatste scene is een perfecte afsluiter. Hoe nu verder? Guardians of the Galaxy plus Thor? Sign me up. Ik denk dat James Gunn en Taika Waititi handenwrijvend naar deze film hebben zitten kijken, want de mogelijkheden voor hun respectievelijke franchises zijn eindeloos. Vooral de manier waarop Gamora terugkeert is slim gedaan door de Russo’s. Hulk, Sam als de nieuwe Captian America met Bucky aan zijn zijde, Ant-Man en The Wasp, Captain Marvel, Spider-Man, Black Panther die zijn ding doet etc. De Marvel franchise gaat verder, maar Endgame is een geweldige afsluiter van de eerste 11 jaar en een feest voor de fans.

Dr Strange blijkt de beste MARVEL film.

dus die zeker kijken als je noob bent.

daarna infinity war

de final battle in Aquaman uit de pepsireeks (als marvel coca is) was stukken mooier dan die in endgame. 2 regisseurs werkt bijna nooit blijkt ook hier weer. Geven ze elkaar hun zin en dan wordt t onnodig lang

Thanos [Josh Brolin] heeft met behulp van de zes stenen die hij verzamelde in 'Infinity War' van de menselijke bevolking op aarde gehalveerd. De nog levende Avengers rouwen om hun verloren vrienden, totdat de doodgewaande Scott Lang [Paul Rudd] opeens op de stoep verschijnt bij Clint Barton [Jeremy Renner] en Natasha Romanoff [Scarlett Johansson]. Hier wordt het verhaal wat technisch, maar Scott heeft in ieder geval een idee hoe de resterende Avengers terug kunnen keren in de tijd en kunnen voorkomen dat Thanos die zes stenen in handen krijgt. Daarvoor hebben ze de hulp nodig van de briljante Jonathan Stark [Robert Downey Jr], maar die heeft het geluk gehad dat zijn geliefde Pepper Potts [Gwyneth Paltrow] en hun kind nog leven en is bang ze alsnog kwijt te raken.

Het slotakkoord in de Avengers-quadrilogy heeft een sombere, meditatieve toon, maar door te kiezen voor karakterisering en psychologische diepgang in plaats van bombastisch geweld wordt de zeer getalenteerde cast niet overschreeuwd door lawaaiige explosies en special effects. Christopher Markus en Stephen McFeely zijn bovendien met een complex plot gekomen waardoor de karakters door middel van tijdreizen terug keren naar momenten uit de eerdere Avengers-films, maar dat levert alleen verwarring op wanneer dat de bedoeling is. Een film waar je eindeloos essays over kunt schrijven. Ik geloof dat het verhaal een metafoor is voor de (haast onmogelijke) strijd tegen klimaatverandering en dat de epiloog een metafoor is voor de sociale en politieke veranderingen die de wereld heeft ondergaan en nog steeds ondergaat. Het feit dat je eindeloos na kunt praten over de betekenis van een Marvelfilm onderstreept het feit dat dit sowieso één van de meest intelligente films uit de succesvolle serie is.

Deze film zorgde voor hoge verwachtingen van het publiek en ze hebben die verwachtingen zeker waargemaakt.

Na infinity war was de verhaallijn versnipperd. Marketing technisch speelt endgame hier zeer goed op in door niets tot weinig bekend te maken over de film. Het einde is niet teveel opgepoetst wat erg fijn is. Het was in ieder geval niet zo'n standaard "happy ending"

Het camerawerk en CGI is prachtig. Afwisselende shots die het overzicht in de 3uur lange film doen houden. De CGI is ook prima wat we konden verwachten.

De actiescènes waren tof. Soms net iets te chaotisch. Ook zijn alle personages goed neer gezet en er is prima geacteerd.

Wel denk ik dat het fijn is als je al wat marvel films hebt gezien. Dan bouw je namelijk een emotionele band op met de personages en is deze film een stuk aantrekkelijker om te zien.

Een mooie afsluiter. 4/5*

Ik heb verder alle reacties niet gelezen maar my 2 cents:

Eerste helft was 1 van de meest vermakelijke die ik heb gezien in het superhero gebeuren.
Leuke verhaallijn (het tijdreisgebeuren was erg aardig) en vooral goede kameraderie, humor, veel personages me allen hun eigen gezicht en snel schakelen van situatie en omgeving zodat het bijna de oude Star Wars charme benadert.

Tweede helft... mwa..
dat hele eindgevecht was wel erg middeleeuws primitief voor zo'n superheldenwereld en ik zat me vooral af te vragen wanneer die Captain Marvel eens kwam want die was toch een miljoen keer sterker en beter dan de rest zodat dat hele geneuzel helemaal niet nodig was geweest.
Deed me een beetje aan LOTR denken met een half uur epische gevechten vol doden en op het eind kwam Gandalf en die deed 1 beweging en ze hadden gewonnen. Ja, doe dat dan meteen sjaak.
Zo was dat hier ook een beetje.

Wel heel schattig doorzichtig geschreven trouwens hoe ze hebben geprobeerd te voorkomen dat kijkers zich deze vraag stellen: 'door haar een tekst te geven halverwege 'ja er zijn nou eenmaal meer werelden in problemen dus ik kan er net altijd zijn' . Want anders had de film maar uurtje geduurd natuurlijk.
(buiten dat ook jammer omdat die Marvel veruit lekkerste van allemaal was)

Maar goed dat was dus allemaal een beetje nutteloos en jammer. En dat einde.. tja ik snap het voor de fans wel. Die zaten een half uur te snikken. Ikzelf heb nul emotie bij een superhelden popcornfilmpje dus dat sentimentele gedoe zal me verder worst wezen.

Anyway, klinkt misschien wat negatief maar al met al voor een filmpje als dit erg vermakelijk. 3,5* (halfje sowieso al voor de nieuwe Banner en LebowskiThor) dan maar. Hopelijk komen er niet al teveel meer.

Toen ik in de bioscoop was had ik al hoge verwachtingen, en de film is me zeker niet tegengevallen! Je verveeld je geen moment. Dat kan ook eraan liggen dat ik zelf een mega Marvel-fan ben en dus bijna alle films heb gezien. (Captain Marvel en Black Panther nog niet omdat ik een beetje lui ben.)

Heel goed in elkaar gezet, en hele mooie special effects.

Gezien, maar het viel me eerlijk gezegd een beetje tegen allemaal. Laat ik beginnen met te zeggen dat ik een Marvel liefhebber in hart en nieren ben, maar dat ik het jammer vind dat er zo overdreven veel flauwe humor in de meeste films zit. Voor mij hoeft dit absoluut niet, ik vind dat dit het vooral serieuze karakter die de Marvel verhalen behoren te hebben wordt overheerst daardoor. In deze film is dat helaas niet anders vind ik. Ik vind om te beginnen dat dit vervolg op Infinity War qua verhaallijn erg zwak uitgewerkt is, en ook erg voorspelbaar. Ik vond ook dat de actie pas erg laat op gang kwam, en vond de film bij vlagen zelfs saai worden. Ik vind hoe de Hulk wordt neergezet in deze film gewoon belachelijk. De Hulk wordt in deze film meer "menselijk" en intelligenter gemaakt, maar ik vind dit niet passen in deze verhaallijn. Daarbij heb ik van de Hulk weinig tot geen actiemomenten gezien, en ook helaas geen re-match met Thanos, iets waar een hoop Marvel fans wel op gehoopt hadden. Dit vond ik echt een zware tegenvaller. De actie-scenes waren wel erg vet gedaan, dat was een absoluut plus punt. Visueel zat het verder allemaal goed in elkaar, zoals we dat kennen van eerdere Marvel films. Al met al vond ik het op de actie scenes na een tegenvaller. Infinity War vond ik qua verhaal boeiender.

In het weekend de film meerdere keren gekeken. De film gaf me de nodige kippenvel en dat meerdere keren.


Allereerst: een waardige afsluiter voor de prachtige MCU waar ik sinds dag 1 al helemaal inzat. Rond 2008 was ik al erg veel Marvel comics aan het lezen en was ik net begonnen om de mindere a-superhelden te ontdekken. Toen Iron Man werd aangekondigd en eindelijk te zien was, ben ik ook meteen op dag 1 gegaan. Een traditie die ik jaarlijks (bijna 4 keer per jaar) stand heb kunnen houden. Hier en daar had de MCU ook mindere films, zoals de meeste het wel eens met me kunnen zijn.

Nu, na al die jaren, begint de eindstrijd tegen Thanos... In de eerste 20 minuten, wordt na Killermonger de beste villain onthoofd. Wauw, die zag ik even niet aankomen, maar helaas zag ik de dip die erna volgde ook niet aankomen. Dit stukje had echt wel ingekort kunnen worden.

Tot het moment dat Thor in beeld komt, begint de film weer wat aan pacing toe te nemen en wordt het oprecht een dollemansrit. Man, wat een gave Thor is dit! Verruit de leukste Thor tot nu toe. Hebben de volle onder ons ook een superheld om zich mee te meten #metoo

Okay nu komen de kritiekpunten aan bod:
- Het hele tijdreizen was toch wel ietwat cliché en heeft de hele tijdlijn wel flink opgefokt. Ik bedoel, Loki is ontsnapt met de Tesseract, Thanos in die tijdlijn is al dood, dus de Infinity Wars daar zal nooit gebeuren.
- Thanos 2 is toch wel een flinterdun en ietwat inwisselbaar vijand geworden. Omdat de Avengers tegenstand bieden vernietig ik het hele universum om een nieuwe te maken. Naja, komaan, dit soort Fox Kids-superschurken verpesten zo'n ervaring in de bios toch wel echt voor mij. Een superheroflick of actieflick is net zo goed als de vijand is geschreven. In dit geval vond ik dit wel tegenvallen.

Plotgaten zitten wel genoeg in de film:
- Captain Marvel heeft in de film ruim 5 minuten de infinity Gauntlet vast, wat belet haar om het aan te trekken en met haar vingers te knippen? Aangezien Thanos een Power Stone nodig had om haar pijn te doen, had ze zonder moeite haar vingers meerdere keren kunnen knippen.
- Captain America, dat hij de Red Skull tegenkomt en het laat gaan snap ik wel. Red Skull vormt daar ver van de levende wereld vrij weinig gevaar, maar hoe komt Cap America terug in tijdlijn 1 ( waar de infinity stones zijn vernietigd?), terwijl hij in tijdlijn 2 is blijven plakken?
- Wat staat tijdlijn 2 te wachten als Thanos is vernietigd? Dit fuckt de hele tijdlijn best wel flink op, terwijl de Acient One dit eigenlijk probeerde te voorkomen. Mission Failed voor haar, maar wat zijn de gevolgen hiervan zijn? Gaan we dit nog zien, of moeten we dit maar voor lief nemen?
- Mijn grootste ergenis, De helft van de wereld is vijf jaar verder gegaan met zijn leven. De mannen en vrouwen die hun geliefde partner zijn verloren, zijn verder gegaan met hun leven en hebben voor een groot deel inmiddels een nieuwe partner gevonden. Hoe akward is het als je partner dan ineens weer in de keuken staat, terwijl jij daarnaast op de keukentafel met je nieuwe partner een gezin aan 't 'stichten' bent. Tja, dit zorgt toch wel echt voor wat meer uitleg en ik heb de ijdele hoop dat Spidey Far From Home hier dan wel op ingaat. Dit is niet iets wat in de MCU als vergeten kan worden bestempeld. Dit zorgt echt voor de nodige complicaties. De voedselvoorzieningen zijn minstens gehalveerd in die 5 jaar tijd en binnen een dag tijd moeten die systemen het dubbele kunnen produceren.
- Captain America geeft zijn schild dan misschien wel door aan de nieuwe generatie, maar we hadden Hank Pym's machine kunnen gebruiken en tijd door Steve Rogers kunnen laten gieren en hem gewoon 60 jaar door laten gaan.

Er zijn ook een paar kippenvel-momenten:
- De verhongerde Tony Stark die Cap de schuld geeft van het hele Infinity Wars gebeuren. Dit was wel even een kippenvel-momentje.
- Het moment dat Cap de lift instapt vol met de Hydra-agenten. Een mooi knipoog naar de mooiste moment uit Winter Soldier. Prachtig gedaan en dat Cap Heil Hydra zegt, heeft in de comic-wereldje al eens voor flink opschudding gezorgd. Ik weet niet of de regisseurs dit ook met diezelfde intentie hebben gebruikt, maar ik vond het wel tof.
- De terugkomst van eigenlijk iedereen.
- Peter-Tony-knuffel
- Avengers Assemble!
- I AM IRON MAN en het afscheid erna op het slagveld. Peter Parker had me wel eventjes. Potverdorrie. Kind is net terug, verliest meteen Mr. Stark. Dit zal wel impact hebben op hem.
- Laatste dans van Cap met Peggy Carter. Je gunt het die man van harte.

Al-om-al, kan ik tevreden terugkijken naar een geslaagd Endgame. Cap heeft - buiten mijn kritiekpuntje hierboven - wel een waardig einde gekregen. Ik kijk er dan ook reikhalzend naar uit om te zien wat de MCU ons in de toekomst te bieden heeft.

Eindelijk voorbij!

Na 21 films, volgens mij heb ik zo ook allemaal gezien. Toch kom ik elke Marvel film weer relatief blank in. Ik herinner me doorgaans amper wat van de doorlopende verhaallijn, zelfs bepaalde personages gaan compleet verloren tussen de films in. Wel wist ik nog dat er in de voorgaande een paar dood waren gegaan, jammer genoeg schreef ik toen dit al:

En wat blijkt? Ze vinden er weer iets op! Een tijdmachine nog wel, zowat de meest banale oplossing die je je maar kan bedenken. Het illustreert perfect het gemiddelde schrijfniveau van deze films. Zo wordt Stark gered ... door een zwevende Captain Marvel in de middle of nowhere space. Je zou denken dat ze tegen een deadline werkten om met dit soort onzin op de proppen te komen, maar aangezien deze hele rits films al jaren op voorhand gepland was lijkt me dat niet eens een geldig excuus.

Dit soort onzin zorgt er ook voor dat enig drama op het einde van deze film compleet geen impact heeft. Vijf minuutjes in een mogelijke sequel en het kan allemaal weer ongedaan gemaakt worden. In dat soort universum speelt dit zich af, dus waarom nog moeite doen om er iets dramatisch van te maken? Toch is het blijkbaar nodig, want het hele eerste uur zwalpt een beetje doelloos rond, in een slecht uitgedachte toekomst.

Wat er volgt weet eigenlijk amper te boeien. Wat plannetjes die leiden naar een laatste grote battle. Actiescenes die slecht in elkaar gezet zijn designs die enorm met elkaar vloeken, acteurs die echt niet geschikt zijn voor dit genre. Het ik ook tekenend dat ik naar het einde toe meer sympathie kreeg voor Thanos dan voor de Avengers. Het moment wanneer alle dooien er terug staan was dan ook een teleurstelling. Disney/Marvel heeft niet echt de ballen voor een ander einde natuurlijk, maar dit was toch best triest. Gelukkig staat er een groot budget tegenover, zodat het niet compleet bagger is.

Enige lichtpuntje is misschien nog de humor die overgevloeid is uit Thor: Ragnarok, maar die voelt hier redelijk misplaatst. Maar aangezien het hele concept van Avengers steunt op het samenbrengen van werelden die niet bij elkaar passen valt het nog wel goed te praten.

Verder vraag ik me ook af waarom al dat gedoe met Larson zoveel aandacht krijgt. Ze zit er amper in, voegt amper wat toe, je kijkt er zo naast als je drie keer knippert.

Ach ja, blij dat het voorbij is, al is ook dat maar een plijster op een houten been. Het is niet alsof het nu plots gaat stoppen met die Marvel films. Volgens mij heb ik al wat gelezen over Phase Four, al heb ik geen idee wat het inhoudt. Endgame is in ieder geval de film die ik verwachtte. Goedkoop script, slecht acteerwerk, brakke actie, saaie personages, maar duur. Beetje zoals die 21 andere films.

1.0*

Een 9,0 op ImdB bij schrijven...wauw...dat belooft wat!

De film blijkt echter vrij langdradig, saai zelfs , rommelig met een warrig tijdreisplot, zonder spanning (op geen enkele manier had ik het gevoel dat er iets op het spel stond) en een eindstrijd die aardig lijkt op die van Aquaman in een ander jasje.

Er staan gewoon teveel spelers op het veld om er een klinkend geheel van te brouwen, alsof ook alle wisselspelers opgesteld moesten worden. Het is dan ook een Marvel-helden reünietje, en mensen zijn dol op reünies blijkbaar. Toch vallen ze in de praktijk vaak tegen, zoals ook hier.

Houden we over een vrij doorsnee Marvel film, met een paar aardige momenten. De krankzinnig hoge score wordt op geen enkele manier gerechtvaardigd.

Deze dinsdag gaan zien in 3D te Antwerpen.

Tja, ben niet echt een grote Marvel fan, maar houd ontzettend van blockbuster actiefilms en het vorige deel had mij blij verrast, want ondanks de lange speelduur verveelde die geen moment.

Helaas... wat een slecht vervolg is deze Endgame geworden.

Allereerst met een tijdsduur van drie uur en dan met zo'n slecht, langdradig, rommelig en op sommige momenten makkelijk geschreven gedrocht van een film aan komen zetten, wat een teleurstelling!

Er zat totaal geen vaart in, alles werd veelte serieus benaderd (het gaat hier om een Superheldenfilm, geen psychologisch drama!), met veelte veel karakters, bijfiguren en scene's, die hooguit in een extended cut op een toekomstige blu ray hadden gekund, maar die hier het verhaal onnodig ophielden.

Ook de in de vorige film nagenoeg onverslaanbaar geachte schurk hier al binnen twintig minuten te laten verslagen worden is natuurlijk een sof van jewelste en is ook al tot twee maal toe bij Star Wars desastreus gebleken voor de spanning van het verder verloop van het hoofdverhaal.

Wat een belediging voor mij als kijker om vervolgens twee van je populairste en sterkste helden, deel uit makend van de originele Avengers, zo waardeloos te presenteren als hier wordt gedaan met Thor en vooral de Hulk, is werkelijk te idioot voor woorden.

Thor als depressieve dikzak (gelukkig werd het gaandeweg met hem wel weer stukken beter) en de Hulk, die we in vijfenhalf uur slechts een minuut daadwerkelijk als het groene monster hebben zien knallen, namelijk aan het begin van de vorige film. Zelfs tijdens het eindgevecht heb ik hem nergens gezien. Wat ontzettend slecht! Je wilt hem zien rammen en alles in puin zien slaan en dus niet als een gevoelige ziel met fans vriendelijk op de foto gaan. Wat een aanfluiting!

Wat de vorige film zo sterk maakte was dat een hele groep superhelden het niet haalden en daadwerkelijk stierf. Er stond dus daadwerkelijk wat op het spel en alles had daadwerkelijk gevolgen.

Toen zei ik al: wanneer ze dat bij de volgende film weer geheel ongedaan maken en bv. met verschillende tijdslijnen gaan werken, wordt die eerste film met terugwerkende kracht er ook stukken minder door... en laten ze dat nou net gedaan hebben.. Tjonge, jonge... een tijdmachine.. terug in de tijd om alles weer ongedaan te maken wat in de vorige film is gebeurd en gebruik daarbij zoveel mogelijk moeilijke en pseudo wetenschappelijke woorden, waarvan niemand echt wat snapt, dan geloven ze het wel.
Serieus... wat ongelooflijk flauw en zwak en feitelijk gewoon oplichterij. Het deed mij nog het meeste aan de oude serials denken, waarbij je dan de ene week de held met postkoets en al een ravijn in zag storten en dan de week er op bleek hij net op tijd er uit gesprongen te zijn. Dat soort van flauwekul. Dat noemen wij thuis vals spelen en dat is precies wat nu bij deze film ook is gebeurd. Dit is zo slecht! Bah!

Met dat in gedachte, deed mij het einde van Stark ook niet veel, immers dat kunnen ze -al dan niet met een andere acteur- ook bij een volgende film al weer in een oogwenk ongedaan maken. Bovendien vind ik Downey Jr. een enorme eikel, dus daarom treuren is toch echt ietwat te veel van mij gevraagd.

Verder heel veel geneuzel, weinig vaart en een niet echt onvergetelijk eindgevecht met inderdaad een zeer curieuze scene waarin alle vrouwelijke helden samen de schurk even een poepje willen laten ruiken (Niet dat dat echt lukt, het zijn toch weer de mannen die uiteindelijk het recht beslechten).

Overigens ik ben blijkbaar één van de weinigen die Brie als Captain Marvel wel leuk en gaaf vind, alleen kwam ze er nauwelijks in voor en werd ze als een soort Jerommeke gebruikt, die laatste doet ook vaak hele verhalen van S&W amper mee, want dan is het niet spannend meer met zo'n onoverwinnelijke krachtpatser, dus moet er iedere keer wat op verzonnen worden, dat hij niet mee op avontuur kan en dat lijkt er hier ook sterk op, door haar alleen in het begin en op het einde mee te laten doen.

En eindelijk... eindelijk was Captain America de echte stoere leider en krachtpatser, waar je al jaren op hoopte, maar waar hij tot nu toe niet echt aan voldeed. Eerlijk is eerlijk: hij stond er!

En dan nog even over het einde:
afgelopen is afgelopen! Ga niet nog telkens weer door en door tot het mijn neus uitkomt. Het leek Heintje Davids wel! Dacht je dat het nu wel afgelopen was, gingen ze weer even door met hun soap opera. Pffff!

Kortom: veel te lang, te saai, te serieus, te rommelig, te makkelijk en vooral niet spectaculair genoeg als climax van een ruim tien jaar durende filmserie.

Met veel moeite voor nu een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Wonderbaarlijk dat het grote publiek bij bosjes valt voor de middelmaat. Waarschijnlijk komt de hoge waardering door de fanboys (en girls ). Zal in de loop van de tijd wel zakken als het normale publiek een zitplaats heeft kunnen bemachtigen.

Enfin, de film is eigenlijk een herhaling van zetten van de eerdere Avenger films. Tel daar een warrig tijdreis plot en onnodig lang uitgerekte scenes met zielige Avengers bij op, dan krijg je uiteindelijk dit Disney merchandise vehicel met een overvloed aan personages. Kan me niet voorstellen dat iemand met gezond verstand hier echt enorm van kan genieten. En zo'n eindgevecht hebben we toch ook al zo vaak gezien?

Desondanks kende film een aantal pluspunten, met name Thor en de Hulk, oja en Ant-Man. 2,5*

Vol tegenzin ging ik gisteren naar de bioscoop. Ik wist zeg maar niet eens dat Robert Downey Jr. in deze films speelde, terwijl ik toch wel zodanig gecharmeerd ben van deze acteur. Enfin, leuk, een kind die net 12 is geworden en met zijn beste vriend voor zijn verjaardag naar deze film wil, want tja, Fortnite he. Volmondig zei ik ja, terwijl ik later zag dat de film drie lange uren zou duren.... Mijn cijfer zal al wel voldoende zeggen, zo erg bleek het allemaal niet eens te zijn.

Ergens vond ik het zelfs jammer dat ik voorgaande delen niet heb gezien, sommige dingen waren daardoor wat onduidelijk, maar daar mag ik de film niet op afrekenen. Op sommige vlakken vond ik de film echter wat warrig in elkaar zitten, mijn zoon had wat vragen na de film die ik hem dan probeerde uit te leggen, maar soms twijfelde ik aan mijn eigen theorie. Het is niet dat dat de kijkervaring echt verpeste, maar het had soms wat duidelijker gekund. Ik sluit mij aan bij wat Ajax&Litmanen al terecht heeft aangekaart, ik begrijp niet dat mensen over het acteerwerk kunnen vallen. Het is nagenoeg perfect, niet alleen Robert Downey Jr. is fenomenaal in deze rol, maar een groot aantal anderen spelen ook de rol van hun leven.

Mogelijk dat ik de eerste delen ooit nog eens ga kijken, vooral om de rode draad bij deze film ook te krijgen, omdat ik dat toch wel heb gemist. De film is zeker leuk om gezien te hebben en ook als leek op dit gebied heb ik mij prima vermaakt en waren de 3 uur eigenlijk zo om.

De producenten van het "Marvel-filmuniversum", dat in 2008 van start ging met "Iron Man (2008)", beloofden het eerste decennium af te sluiten met een daverende en emotionele climax, en ze maken dat met deze vierde en laatste "Avengers" film ook helemaal waar.

Zelden was het vaste "Marvel" recept van actie, drama en humor (o.a. een als "The Dude" uitziende vadsige Thor) zo goed in balans als in deze film. Na de grimmige maar tevens ijzersterke cliffhanger van "Avengers: Infinity War (2018)" (die ik persoonlijk ook de beste "Marvel" film vindt), zetten de overgebleven superhelden (zie filmposter) alles op alles om de zege van superschurk Thanos ongedaan te maken. Ingenieuze tijdsprongen (o.a. naar 1970) en verwijzingen naar eerdere films (waarbij men ook tegen zichzelf vecht) geven het verhaal een aanstekelijk "greatest hits" karakter.

Voor oningewijden en de voor de personen die niets hebben met het Marvel-filmuniversum (en dan toch daarvoor naar de bioscoop gaan ) allicht een lange (duurt maar liefst 180 minuten) en ingewikkelde zit, maar voor de fans (de enige Marvel film welke ik nog niet gezien heb is "Captain Marvel (2019)") een uiterst bevredigend afscheid van een tijdperk (Iron Man, Captain America en Black Widow, de laatste heeft nooit een eigen film heeft gehad, zullen we niet meer terugzien). Ik vond het ook wel mooi om te zien dat tijdens de laatste emotionele minuten van het verhaal iedereen in de bioscoopzaal muisstil was. Zelf ben ik t/m de aftiteling blijven zitten, met de ijdele hoop op een extra scène of een verwijzing naar een andere film.

P.S. ik ben wel benieuwd hoe het nu verder gaat met de Marvel films en de eerst volgende is al Spider-Man welke over twee maanden te zien is en welke zich afspeelt na de gebeurtenissen van "Avengers: Endgame".

Marvel

Toen de blockbuster zijn intrede deed met Jaws en Star Wars dacht men na 3 films treed bij de massa wel een bepaalde vermoeidheid in. Daarna dacht men na ruim 15 jaar kunnen we we wel weer een inmiddels volwassen publiek en hun kinderen porren voor weer een trilogie. Nu blijkt Disney pandora's box te hebben gevonden en geopend. Nu kun je 21 delen maken en men is er nog niet moe van. Het is wonderlijk en voorspeld weinig goeds voor de toekomst van de creativiteit van Hollywood.

Hoewel ik de massafilm niet een heel warm hart toedraag, haat ik het ook niet. Het jammerlijkste vind ik aan de Marvel reeks ook niet dat het er zoveel zijn maar dat het geen smoel heeft. Het zijn films geworden van een grote coöperatie waar geen gekke genie zit maar allemaal marketing kenners. Waardoor ook dit deel nergens iets eigens heeft.

Allereerst is de film te lang. Dat hele tijdreis gebeuren neemt veel te veel tijd in beslag is allesbehalve boeiend. Probleem ertussen is ook dat er geen enkele noemenswaardige actie zit. Laten we nog beetje geforceerd allerlei personages terug laten komen scenario, dan pleasen we de fans. Het tempo komt ook maar niet op gang. Telkens weer een andere steen volgen.

Anywho dan eindelijk is daar dan de endbattle die je wist dat ging komen vanaf minuut 1. Ik ging tijdens het kijken even iets rechter op zitten. Eindelijk nu komt het! Na ik denk 15 minuten een soort American Football met de hand met stenen te hebben gezien was het alweer klaar. Beetje 360 graden draai laag geschoten om de helden te laten shinen misschien? Nee. Misschien een actie scene waar de montage een beetje lijp gaat? Nee. Misschien een soundtrack die niet inwisselbaar is? Nee.

Uiteindelijk waren de spoilers van niveautje, nou nou, gaat de lamste chick dood uit de reeks en heeft Downey eindelijk genoeg geld. Kennelijk mogen die spoiler tags na dit weekend weg van het gun for hire duo Russo. Het lievelings duo van de studio. Gecastreerde regisseurs.

Wat rest blijft technisch sterke CGI, makkelijk volgbaar verhaaltje met voorspelbare beats. Dat mag toch nooit een algemeen cijfer krijgen van 8.9!

2 sterren.

Zo. Het is nu weer enkele dagen geleden dat ik de bioscoop uitstapte en ik heb in de tussentijd iets meer een idee van wat ik nu daadwerkelijk van de film vind. Niet zo kinderachtig als Spider-Man: Homecoming, niet zo jolig als Thor: Ragnarok, interessanter dan het gedrocht van een Captain Marvel en net iets spannender dan Infinity War. Nog steeds werd ik er niet heel warm van, maar Endgame is in dat opzicht ook een prima weergave van mijn mening over het MCU die de laatste jaren toch flink is veranderd ten opzichte van de goddelijke status die ik het nog toedichtte ten tijde van de eerste Avengers-film.

Het is extra wonderbaarlijk dat ik dit keer de stukjes met Thor het beste vond. Thor: Ragnarok vond ik een hopeloos geforceerd lollige film, maar de nieuwe look van de dondergod levert in combinatie met lachers en drama eigenlijk wel de leukste stukjes van Endgame op. Het is in ieder geval een stuk interessanter dan Captain America die vergaderingen voor overlevenden leidt en daar op Dr. Phil-achtige wijze dooddoeners eruit gooit. Ik heb bij eerdere MCU-films al geroepen dat ik bij vlagen meer diepgang wil, maar op deze wijze hoeft het echt niet. Nee, dan deed de film het bij een aantal andere scenes toch beduidend beter. Scott Lang die zijn ouder geworden dochter vindt: kort, maar krachtig. Thor die zijn moeder spreekt: grappig en aangrijpend. Tony Stark met dochter: schattig. Maar voor iedere mooie scene, is er een cringy counterpart. Captain America als Dr. Phil, het geforceerde gedoe met Black Widow/Hawkeye (hey, twee van de meest nutteloze characters voor de eindveldslag die toch nog even met elkaar vechten om wie er zichzelf/haarzelf opoffert) en het moment dat vanuit het niets alle female characters bij elkaar komen om het sterkste personage uit de film te ondersteunen in een van de meest lachwekkende pogingen om stoer over te komen uit het hele MCU. Ik zet Wonder Woman, Alita, Atomic Blonde of een van de duizenden Aziatische actiefilms met female leads nog wel een keertje aan.

De aanwezigheid van Captain Marvel als Deus/Dea Ex Machina bewees sowieso weer extra dat haar hele film een goedkope cashgrab was van Disney. Haar verhaal was in die film al saai en ook hier gebeurt er daadwerkelijk niets wat haar wat karakterontwikkeling geeft. Haar afwezigheid wordt met een of twee zinnetjes afgedaan en op het moment dat ze in beeld is, is werkelijk alles erop gericht om haar personage vervelend te laten over komen. Daarnaast hebben we Hulk, die off-screen zichzelf heeft omgetoverd in ‘credible Hulk’ (inclusief bril). Grappig voor een moment als hij zijn oude zelf moet spelen in New York in het verleden, compleet zinloos voor het verdere verloop van de film en een gemiste kans voor de mensen die hem wel in actie wilde zien. Voelt bijna vreemd om te zeggen dat ik wel bij deze groep hoor.

Visueel is er niets extra’s dat we nog niet gezien hebben. Vorig jaar verwonderde Ant-Man And The Wasp me met dat micro-universum en liet Aquaman me een onderwaterwereld zien die ik nog niet eerder had ervaren. Endgame is fan-service naar alle plekjes die we al kennen, maar dan net niet uitgebreid genoeg om er echt bij stil te staan of iets extra’s toe te voegen. Inderdaad een feest van herkenning voor de fans en een uitzonderlijk veilige zet tegelijkertijd. Het moge duidelijk zijn in welk kamp ik zelf dan sta. Op het moment dat het tijdreizen begint en we gewoon de price-shots van de eerste Avengers opnieuw voorbij zie komen als een ‘HERINNEREN JULLIE JE DIT NOG???’-moment heb ik een vermoeide zucht geslaakt. Sowieso het hele tijdreizen. Een aanzet voor prachtige comicstorylines als Flashpoint en Days Of Future Past, maar als daadwerkelijk plot zo vaak simplistisch, onlogisch en inconsistent. We leren in ieder geval van The Ancient One dat beslissingen zorgen voor alternatieve tijdlijnen, maar Captain America die in het verleden achterblijft, zorgt voor niets anders dan dat hij in dezelfde tijdslijn blijft als waar de rest in zit. Laat maar weer zitten. Dat mensen sowieso niets gespoiled wilde hebben over het tijdreizen als plotpunt in de film verrast me al helemaal. Wat was het alternatief dan geweest? Iedereen dood houden en er zodoende daadwerkelijk iets gewaagds van maken? Ga toch weg.

De actie was eigenlijk verbazingwekkend ondermaats. Niet de schaal van het eindgevecht, maar de gebeurtenissen en details. Een paar mooie shots had ik nota bene al eerder in Aquaman gezien (Ant-Man die een ding uit de lucht slaat = Karathen die een vaartuig kapot mept: praktisch zelfde shot. Valkyrie die een gevaarte uit de lucht schept met haar speer door de zijkant kapot te slaan = Orm die met zijn trident een onderzeeër sloopte). Zal wel bewijs zijn dat superheldenfilms in essentie toch allemaal op elkaar lijken. Maar voor de rest is het een hoop lawaai, maar weinig echt moois. Thor die zijn bijl en hamer beide hanteert: awesome! Thor die Mjolnir wegslaat met deze bijl… urgh. Spider-Man’s insta-kill ability in het pak: awesome! Spider-Man die wegvliegt door aan Mjolnir te hangen met web… urgh. In de wil om alles en iedereen aan bod te laten komen, blijft er voor mij te weinig over dat memorabel is. Jammer, want de Russo’s lieten met The Winter Soldier (persoonlijke favoriete MCU-film) zien dat superheldenfilms wel degelijk toffe gevechtschoreografie kunnen hebben. Hier komt daar buiten een momentje van Captain America die zichzelf bevecht weinig van terug.

Soit. Duurde verder te lang, voelde onevenwichtig en raakte me nergens zo diep als het zou moeten. Dat de acteurs/actrices het goed deden ga ik niet ontkennen. Dat de special effects goed waren ook niet. Maar buiten de schaal waarop alles gebeurde, vind ik Endgame verbazingwekkend niet-episch. Het zal allemaal wel. Blij dat de fans er wel blij mee zijn, ik ben er nu verder wel klaar mee. De nieuwe Spider-Man-trailer heeft me in de bioscoop al meerdere malen geteisterd en deze ga ik ook in de bios lekker aan me voorbij laten gaan. Het enige waar ik dan nog een beetje naar uitkijk is een combi van Thor en de Guardians Of The Galaxy.

De comic-verwijzing van ”Hail Hydra!” liet de comicnerd in mij wel keihard lachen. En daar lachte dan weer niemand bij mij in de zaal om. Stelletje nepfans.

Niet slecht maar viel behoorlijk tegen. Het verhaal is minder verrassend dan verwacht en mist de vernuft. Daarnaast vallen er zaken zomaar letterlijk en figuurlijk uit de lucht om de cirkel rond te kunnen krijgen. Hier en daar krijgen zaken te weinig aandacht. Aan de andere kant worden andere zaken teveel uitgesponnen, zeker in het begin. De film komt erg langzaam op gang en is in begin erg taai. Het tweede deel voelt als een verplichte reünie van vorige films. De uiteindelijke endgame is spectaculair maar overtreft die niet van Infinity War. Wat wel erg sterk is, zijn de emotionele momenten. Die hakken er goed in, zeker bij de fans. Nee, een behoorlijke domper op een top reeks. Voor fans goed te doen maar niet de verwachte kers op de taart. 3.0

Dit slotstuk raakte bij mij niet de juiste akkoorden waardoor mijn verwachtingen langs onbespeelde snaren verzonken in een spijtige poel van ontgoocheling.

Waar voorganger Infinity Wars me volledig in diens grip had - op het puntje van mijn stoel werd ik meegezogen in een overweldigende rollercoaster die alle noten subliem samensmolt tot een ijzersterk opus magnum - lukte het Endgame maar niet dit gevoel te evenaren, laat staan te overtreffen. IW spatte van het doek af. Met liefde gemaakt voor de fans en de personages. Een perfecte mix van humor, drama en actie waarin de karakters elk hun volwaardige momenten aangereikt kregen.

Endgame ambieert eenzelfde doel, maar verliest zich ergens tussen start en finish. Dit resulteert in een goedbedoelde, zij het buitenproportionele, intentie. Ondanks de royale speelduur bevat de film te veel ingrediënten die onmogelijk in 182 minuten gepropt kunnen worden. Dit gaat ten koste van zowel de verhaallijn als de karakters: het is of te kunstmatig kakofonisch, of het bloedt simpelweg dood. Er wordt amper geanticipeerd op gebeurtenissen en personages waaraan men in IW zo veel aandacht en devotie besteedde - een groot deel krijgt slechts de rol van figurant toebedeeld. Wat dat betreft was een trilogie wellicht beter geweest.

Met wetenschappelijke regels en logica neemt EG het verre van nauw. Ook het scala aan veranderingen dat wordt doorgevoerd, proeft bij tijden wrang aan in de mond van menig MCU-liefhebber. Sommige zaken zijn overbodig, inconsequent, langdradig of te makkelijk (zie opsomming onderaan).

Natuurlijk, het zouden de Avengers niet zijn als er niets te genieten viel. Thor was briljant humoristisch en tegelijkertijd tragisch in zijn nieuwe gedaante. Thanos was minder prominent aanwezig dan in IW, maar Brolin wist hem wederom geloofwaardig neer te zetten. De getergde Nebula blijft een van mijn favoriete karakters. Verder fijn dat Hawkeye zich weer bij de gelederen aansloot - evenals Ant-Man, die altijd sympathiek overkomt. Rest er Stark, die schitterende in een sterke en waardige rol.

Al met al geen mislukte afsluiter, maar zeker niet het vuurwerk wat ik verwacht had. Daarvoor wil men te veel wat te weinig oplevert.

- Captain Marvel had geen enkele meerwaarde zonder enige vorm van introductie. Ze sluit nergens aan bij de Avengers. Hierdoor kwam karakter hautain en zelfs vervelend over.
- Waarom was de Hulk ineens zo anders?
- Bij Black Widow leek de focus eerder op haar kapsels te liggen dan haar rol.
- De hele hommage aan eerdere MCU-scènes getuigde van weinig fantasie en werd te lang uitgesponnen.
- Aan de chaotisch gemonteerde eindstrijd was gewoonweg geen touw vast te knopen.
- Erg vreemd dat Thanos zonder Infinity stenen sterker oogde dan met in IW.
- Daar Jane bevrijdt is van de Aether, wordt Malekith er niet meer toe aangetrokken. Frigga hoeft haar niet meer te verdedigen en dus ook niet te sterven. Thor beproeft zich geen zorgen te maken om zijn niet uitgesproken waarschuwing.
- Rogers als therapeutische groepsleider voegde voor mij niets toe, evenmin als zijn uiteindelijke levensloop. Daarbij, als hij in het verleden bij Peggy is gebleven, zou niemand in het heden hem als Captain America kennen en was er evenmin een schild om door te geven.
- En... driewerf neen; niemand mag of kan Mjölnir hanteren zoals Thor!

Avengers: Endgame is een film met veel buzz. Niet zo raar: extra lang, extra dik, extra veel hoofdrollen en het is de afsluitende film in de (op James Bond na) grootste filmsaga ooit. Ook gaf een aantal toonaangevende recensenten deze film een goede beoordeling.

Dat maakt veel mensen wakker. Die komen dan uit hun donkere hol gekropen om hun elitaire licht laten schijnen over deze crowdpleaser. Want dat is het, natuurlijk.
Zij zien dat toplijstjes met daarin gekoesterde meesterwerken als Seven Samurai en Cidade de Deus worden 'vervuild' met een wansmakelijk product bedoeld voor popcornvretende leeghoofden die amper nog Journaal of Nieuwsuur kijken, maar wel Redbullzuipend koekeloeren naar influencers op Youtube: van dat hipster tuig met belachelijk grote Napoleon Dynamite brilmonturen met glazen zonder sterkte.

Maar ook intelligentsia kan een vermakelijke avond hebben, mits men in staat is om de pretenties even los te laten en deze film lekker over zich heen laten komen.
Dan is het een heerlijke payoff van ruim 10 jaar aan superhelden-mumbojumbo.

Velen klagen over het feit dat ze niets nieuws zien. Geen briljant plot. Veldslagen die erg bekend lijken. Zelfs ongeïnspireerde camerastandpunten. Probeert men hier dan niets nieuws?
Ja wel, een bevredigend einde breien aan een filmreeks van 21 delen, THATS FUCKING WHAT.

Bij het zien van de enorme lijst aan acteurs vraag je je natuurlijk af: hoe gaan ze iedereen in deze film genoeg bestaansrecht en screentime geven? Het antwoord is dat dat natuurlijk niet lukt. Maar je moet het vooral zien als een optelsom in het totaalplaatje.

Clint "Hawkeye" Barton is bijvoorbeeld altijd het ondergeschoven kindje geweest, maar hij krijgt in dit laatste deel ruim de gelegenheid om te shinen. Daarnaast zijn er weer andere personages die amper een rol van betekenis spelen (Doctor Strange, Black Panther...) maar die hebben dan ook hun eigen film gehad.

De film neemt uitgebreid de tijd voor een voorspel dat wordt bekroond met meerdere weergaloze actie-orgasmes, waarna er zelfs nog tijd is om wat te knuffelen tijdens enkele prachtige emotionele scènes.

Daarnaast is er gedurende de hele film genoeg te lachen, dus eigenlijk zit alles er in om dit tot een hele geslaagde film te maken.

Perfect is hij echter niet. Er zitten twee enorme missers in.

De eerste is een absurd feministische scène waarin toevallig alle vrouwen op het slagveld samenkomen. Eentje stamelt à la Gerard Joling iets van "ik heb er de kracht niet meer voor", waarop een andere vrouw antwoordt met "je bent niet alleen", waarna je zo ongeveer alle vrouwelijke helden uit het MCU samen in slowmotion ten strijde ziet trekken.

Het is volgens velen al discutabel dat een groot deel van de film een "fanservice" is, maar houd het dan daarbij en maak er niet ook nog een #metoo-service van. Die scène gaf mij wat zure oprispingen.

De tweede flater is: Captain Marvel. Hoewel de film 180 minuten tot zijn beschikking heeft, zien we niet de kennismaking tussen Captain Marvel en de rest van de Avengers. Dat wordt helemaal overgeslagen, waardoor je het eerste kwartier denkt dat je iets hebt gemist.

Vervolgens zegt Captain Marvel: "nou jongens, succes, ik ga naar andere planeten want daar zijn ook dingen te doen (in hoeverre die dingen belangrijker kunnen zijn dan het redden van de helft van alle levende wezens in het universum, is de vraag).
Je weet dan direct dat zij waarschijnlijk op het laatst als deus-ex-machina de boel komt redden en het voelt als een schop in je zak wanneer dat ook daadwerkelijk gebeurt. Zo'n anticlimax.

Maar goed, wat moet je verhaaltechnisch nou ook met een superheld die zo ongeveer de sterkste is van allemaal? Daar kun je geen spannend verhaal omheen schrijven. Dus ik snap het wel - maar dat maakt het er nog niet leuker op. Te meer omdat ze in haar eigen Captain Marvel film nog wel aimabel en lekker sarcastisch overkwam, maar hier is ze ronduit ongeïnteresseerd, arrogant en vervelend.

Ik voel me ook een beetje bekocht dat ik de avond voor Avengers Endgame nog snel even Captain Marvel ben gaan kijken (en door tijdsdruk genoegen nam met een wazige screener met Chinese ondertiteling) omdat ik helemaal up to date wilde zijn voor dit laatste MCU hoofdstuk.
Dan is het wel een beetje stom wanneer haar rol zo klein is (om over de cameo van Nick Fury nog maar te zwijgen).

Het voelt echt alsof de film Captain Marvel, en daardoor noodgedwongen ook een rol voor deze vrouwelijke held in Endgame, er snel tussendoor is gemaakt om in te haken op de #metoo-girlpower gekte (en mogelijk als antwoord op DC's Wonder Woman).

Desondanks 4,5 sterren.

P.S. dat Captain America nu ineens Mjölnir kan optillen kwam ook als een donderslag bij heldere hemel (haha pun intended). Dat had wel even uitgelegd mogen worden.
P.P.S. Wel mooi dat Ant-Man, wiens verhaallijn tot nu toe nogal slecht in het MCU was geïntegreerd, nu zo'n grote rol had (sterker nog: zijn achtergrond vormt de sleutel tot het redden van het halve universum).

Het was een lach, een traan, en het einde van een tijdperk.

Ik zat in de bioscoop met allemaal drukke knullen van 10-12 jaar. Ik heb geen idee of ze überhaupt begrepen waar ze naar keken maar ik weet wel dat ik de enige jankende persoon in de zaal was.

Met een weeïg gevoel verliet ik de zaal, ondanks het vermijden van spoilers wist ik dat de twee eind filmpjes er niet meer inzaten..

Nu de film. Heel aardig van Disney om ons vooraf te bedanken.

Verder vond ik dat de film heel traag op gang kwam en dit resulteerde in bijna in slaap vallen na anderhalf uur (gelukkig kwam de reclame er toen aan) Normaal gesproken zit er een lang gedeelte verhaal tussen het begin en de actie, maar dit keer leek het veel langer te duren. Niet dat dat gedeelte saai was, integendeel je zou het einde niet begrijpen als je het hele stuk ervoor niet zou zien. Maar ik miste wel iets aan spanning.

De grappen waren wel weer lekker aan, en ik was dan ook de enige in de zaal die op alle grappen heeft gereageerd. (misschien moet ik wat vaker tussen de Marvelfans gaan zitten, maar door de drukte ga ik tegenwoordig liever op een ander tijdstip)

Marvel scoort bij mij altijd hoog op hun muziekkeuze, nu weer! Al had ik heel misschien bij de eindintroductie van Iron man, de gelijknamige single van Black Sabbath willen horen, haha!

Liet de bioscoop bij jullie ook de lichten uit bij de eindintroducties? Dat vond ik wel erg attent.

Goed, ik ga onze oude helden enorm missen, maar kijk ook wel echt uit naar de nieuwe reeks. Te beginnen met Spider-Man: Far from Home (2019)

Een dikke standaard 4*

Pfff dit was echt heel slecht. Eindeloos geneuzel met allerlei vervelende tijdreisplotjes. Alsof 5 delen Terminator nog niet genoeg was? Dik twee uur zit je te wachten op wat actie. En die endgame ziet er weliswaar spectaculair uit, maar om er dan een soort van American footballgame van te maken is wel erg kinderachtig. Vooral als er dan nog van uit het niets een totaal overbodige Captain Marvel wordt ingevlogen. Het help verder ook niet dat de film louter bordkartonnen personages bevat.

Nee, dan was het eind van Infinity War veel bevredigender. Deze steekt bijna Watchmen naar de kroon als vervelendste superhelden film.

Ik heb overigens wel bewondering voor iedereen die dit als nachtvoorstelling heeft gezien en wakker heeft kunnen blijven. Wat deze drie uur film bevatte al met al nog geen half uur actie.

1*

The measure of a person, of a hero, is how well they succeed at being who they are.

Avengers: Endgame luidt het einde van een tijdperk in. 21 films hebben we er op moeten wachten en het eindresultaat is er een waar Marvel trots op kan zijn. Al vond ik 3 uur wel erg lang, liet de eindstrijd te wensen over, en zaten er simpelweg té veel personages in één film. De eindstrijd had betrekking op het overdadige CGI gebruik en het feit dat Iron Man de stenen zo snel van Thanos weg kon pakken. Het voelde een beetje een geforceerde manier om hem de stenen in handen te laten krijgen zodat zijn personage aan zijn einde kon komen. Ook waren veel helden opeens gedegradeerd tot bordkartonnen personages zoals de meeste Guardians, Doctor Strange en de (irritant arrogante) Captain Marvel. Een bijna onoverkomelijk probleem met zoveel personages, maar toch: dit had in mijn ogen wel beter aangepakt kunnen worden. Opeens waren alle helden er weer toen ze door de portalen van Doctor Strange kwamen, maar ik had graag meer gezien over hoe alle helden nu precies teruggekomen waren, en waar ze waren voordat ze het slagveld betraden.

Het hele idee van tijdreizen, en het hele idee hoe de helden alle stenen wilde verzamelen was wel erg sterk geschreven. Daarnaast vond ik de fysiek gebroken en kwetsbare Thor fantastisch. Dit personage krijgt wederom een nieuwe laag sinds Thor Ragnarok. Wel blijf ik bij het feit dat, net zoals Avengers: Infinity war, dit een film is die rauwer mag. Al mag wel worden gezegd dat de grens een enkele keer aardig werd opgezocht met de onthoofding van Thanos voor het tijdreizen begon. Tot slot had de film ook nog een enkele verassing in petto, want zo zag ik de dood van met name Black Widow echt niet aankomen. Een onverwachte keuze, en ik had liever Hawkeye in haar plaats zien gaan.

In zijn totaliteit gezien vond ik Endgame absoluut aan de verwachtingen voldoen die ik op voorhand over de slotconclusie had. Een nieuwe tijd breekt aan met de toekomstig te verschijnen films en ik ben benieuwd hoe en of het MCU zich dan nog steeds staande weet te houden. Eerlijk is namelijk eerlijk: het wordt natuurlijk wel steeds uitdagender om met goede, nieuwe films over (super) helden te komen binnen een subgenre dat inmiddels behoorlijk verzadigt begint te raken.

3,5*