The Amityville Murders (2018)

Vond het toch een mooi filmpje, Goed geacteerd en het verhaal was ondanks dat ik wist hoe het zou aflopen goed en spannend (maar gruwelijke realiteit). Ik denk dat de realiteit goed is nagebootst en kan je dan ook geen Evil dead of exorcist toestanden verwachten. 4 sterren ✨

Oké.

Ongeacht wat hierboven allemaal geschreven wordt, volgens mij is er nog niet echt een Amity film geweest die de originele moorden echt behandeld heeft. Allicht wel eens een flashbackje of een stukje uitleg, maar niet als volwaardige film toch?

Of het veel toevoegt? Mjah, toch behoorlijk anders dan de meeste Amity films vond ik. Vooral wat serieuzer gebracht, de eerste helft is bijna volledig gezinsdrama, met een hardhandige vader en wat jongeren problemen die de revue passeren.

Horror komt in het tweede deel wat meer naar voren, al houdt men dat ook beperkt. Ook niet zoveel echt spannende momenten, wat een film als deze toch een beetje opbreekt naar het einde toe. Verder degelijk geacteerd en het oogt verder ook redelijk authentiek. Zeker niet de slechtste in de reeks, ik zou het ook echt wel een meerwaarde noemen, maar een geweldige film vond ik het niet.

2.5*

Deze "Amityville" heeft ons geboeid ondanks dat we in eerste instantie veel van de voorafgaande films erin hadden verwacht. Je weet wel: familie komt in het huis te wonen, men leert het huis van binnen kennen, bezoekt alle kamers en kasten, vervolgens komt de pastoor langs om het huis te zegenen. Daarna ging het los in de vorige films over "The Amityville house", schijnbaar berusten de films op waar gebeurde gebeurtenissen en je had iemand weer aan het rillen gebracht. Vooral iemand die de geschiedenis niet kende over dit huis was de eerste die ze dan zagen, een redelijke griezelfilm. Voor ons werd het op een gegeven moment een daad van herhaling.

En deze sprong eruit, volgens ons. Iets ander verhaal, redelijk goed gespeeld en humor, wel humor die je moet zien.

Onze waardering? Een 7!

Tjonge na al zoveel vreselijke sequels, spin-offs en wat al niet meer van Amityville te hebben gekeken is dit de eerste Amityville-film die wel overtuigd! Ik schoof de film al een beetje voor me uit… maar wat was ik aangenaam verrast. De film kiest voor de echte tragedie van de DeFeo-familiemoorden die plaatsvonden op 13 november in het huis aan 112 Ocean Avenue. (The Amityville Horror uit 1979 en 2005 (en min of meer alle andere) baseren zich op het minder waarschijnlijke verhaal van de familie Lutz) De enige andere film die hier ook van verhaalt was Amityville II maar die film propte daar zoveel geruchten en onzin in dat de naam DeFeo werd veranderd in Montelli. Dit verhaal komt wat dat betreft wat meer in de buurt van wat er misschien gebeurd kan zijn. Uiteraard is voor wie het verhaal kent, er veel bekend terrein; er is niet zoveel nieuw in deze film dat nog niet is verteld? Vader Ronald DeFeo Sr. was een gewelddadige man die letterlijke met ijzeren vuist over zijn gezin heerste, zoon Butch is een instabiele jongeman met een ernstig drugsprobleem, moeder Louise is niet bij machte om iets aan de situatie te doen.(leuk feitje; actrice Diane Franklin speelde de zus Dawn in Amityville II) Ook op de vermeende link met de maffia en vermist geld werd ingegaan, gelukkig ook geen taferelen van hoe vroom de familie wel niet zou zijn! Doordat er vraagtekens zijn waarom alle slachtoffers werden gevonden met hun gezicht naar beneden in bed werd de oude vertrouwde indianen-begraafplaats erbij gehaald. Wel wordt er een oma die zich bezig hield met zwarte magie opgevoerd om wat meer bovennatuurlijke sfeer te creëren. En ja die scenes zijn erg goed en spannend! De geesten zijn zwarte vlekken zodat men zich blijf afvragen; Doorgedraaid door drugs of zijn er ook echt geesten? Met de beelden laat de regisseur ook zien dat hij ook duidelijk een mening daarover had. De film eindigt met dat de deur van het huis opengaat en een stem ‘de familie Lutz’ verwelkomt in hun nieuwe huis. Tot nu toe de film waarvan ik verreweg het meest genoten heb!

Regisseur Daniel Farrands dirigeerde voor deze film enkel documentaires over horrorreeksen, dus wellicht dat hij doelbewust een compleet andere richting koos. Om dan meteen met Amityville aan de haal te gaan is dan ook een gewaagde keuze, aangezien deze serie allang niet meer bekend staat vanwege haar uitzonderlijke kwaliteiten. Niettemin kan ik de motivatie respecteren, ondanks dat Farrands duidelijk uit was op het vertellen van fictie. De film oogt relatief sfeervol en de opbouw kijkt prima weg, bovendien wordt er door de castleden meer dan degelijk geacteerd. Alhoewel de boel nooit kan ontpoppen tot een nagelbijter blijft het dus wel vermaken, waarmee The Amityville Murders meteen een voorsprong kent ten opzichte van de andere delen. Het mist echter wat afwerking op het visuele vlak (te veel lelijke computereffecten) en de finale zorgt simpelweg niet voor de benodigde kers op de taart. Elke verklaring met betrekking tot het bronmateriaal wordt daarnaast afgeschoven op paranormale invloeden en dat was naar mijn inzien te makkelijk, maar de 98 minuten gingen niettemin vlot voorbij.