A Quiet Place (2018)

Er zijn zo van die films die je echt wel in je verzameling wil, ongeacht of je hem al hebt gezien of niet.

Deze film had ik eind vorig jaar nog gezien, uitgeleend in de bib, maar vind hem zo goed dat hij niet mocht ontbreken in mijn collectie, en zo is dus geschiedt.

Opnieuw genoten van deze prent, dit keer dan op Blu-ray in Dolby Atmos, wat nog een spectaculairder resultaat opleverde.

Is dus een topper van formaat !!

B-horror met een A-cast blijft B-horror. Goed spel, mooie set, maar voor een monster dat een mens in een nauwe omgeving bedreigt kijk ik wel naar een Alien-aflevering – daarin zien de monsters er beter uit en is de sfeer intrigerender. Deze film heeft mij niet gepakt en nergens beangstigd, en de gimmick dat alles in stilte moest gebeuren voegde voor mij weinig toe.

Ongeloofwaardig maar zeer spannende film.

Leuk entertainment.

Een zoveelste variant op de post-Apocalyps geeft een originele draai aan het genre maar dat kan de film uiteindelijk niet redden. Misschien dat er inmiddels te veel van dit soort films zijn gemaakt, maar ik vond de film zelden spannend- ik had het idee dat er meer met het gegeven dat geluid dodelijk is had kunnen worden gedaan. Af en toe was het ook te knullig- dat whiteboard waarop vader als een veredelde sales manager wat steekwoorden had opgeschreven was redelijk lachwekkend en de bijna-verdrinkingsdood in de maiskorrels vond ik te belachelijk om iets van spanning bij te voelen.

Acteurs doen hun best, al vond ik de casting van het dove meisje niet goed, ze had een nogal onsympathieke uitstraling terwijl ik als kijker geacht word heel erg op haar hand te zijn. De creatures (een soort kruising tussen alien en de landstriders uit The Dark Crystal) waren wel enigszins freaky maar te weinig memorabel. Kortom, een aardige poging een uitgekauwd genre weer van nieuwe impulsen te voorzien maar missie niet helemaal geslaagd wat mij betreft. Pluspunten naast de originele poging zijn de korte speelduur en de scène dat Emily Blunt al bevallend in een spijker stapt terwijl een monster net naar binnen stapt- enige stukje dat er sprake van enige spanning was.

Zwijgen is goud

A Quiet Place werd gezien als een van de grootste verassingen van 2018 en hoewel ik dit lichtelijk overtrokken vind, ben ik wel van mening dat ik naar een heerlijk solide filmpje heb zitten kijken. Het originele element zit hem met name in het communiceren van de personages: lippend en gebarend, omdat hun vijanden supersonisch gehoor hebben. In de eerste 3 kwartier bouwt het verhaal gestaag op, en wordt er veel tijd besteed aan de manier waarop een gezin zich probeert aan te passen aan hun omgeving, en welke problemen zij hierbij tegen het lijf lopen. In de tweede helft gaat het hek van de dam en wordt de spanning flink opgevoerd. Doordat de personages in de eerste helft aardig uitgediept worden kan het je ook daadwerkelijk iets schelen wat er met ze staat te gebeuren.

Toch maakt met name het communicatie element dit een onderscheidende film: had dit weggehaald en dit was een dertien in een dozijn horror titel geweest. Wat ik wel wat jammer vond was dat het communicatie element de basis was: wat nu als we in een wereld leven met vijanden die supersonisch gehoor hebben? De wezens werden hier omheen "verzonnen" en oogden in mijn ogen een beetje inspiratieloos. Hier had in mijn optiek wel meer denkwerk in mogen gaan zitten en de regisseur had hier zeker nog extra punten in kunnen scoren, door bijv. ook meer variatie in de wezens aan te brengen.

Ook ga ik er even vanuit dat er geen voorbehoedsmiddelen meer voorradig waren en de zwangerschap van een van de hoofdpersonages een ongelukje was, want wie zou er vrijwillig voor nog een vierde kind kiezen, in een wereld waarbij dit zo enorm veel risico's met zich meebrengt? Zeker wanneer je je bedenkt dat een van de vier kinderen al ten prooi is gevallen aan een van de meedogenloze wezens. Het was een kleine moeite geweest om dit even toe te lichten omdat ik gelijk minder sympathie voor beide ouders zou hebben wanneer haar zwangerschap in deze omstandigheden een bewuste keuze was.

Buiten bovenstaande kritiek heb ik genoten van deze horror. Ik wist op een bepaald punt wel wat ik kon verwachten, maar wanneer het met de uitvoering goed zit is dat soms best lekker op zijn tijd. De spanning zat er in de tweede helft goed in en er kwamen ook voldoende sterke momenten voorbij. Wat hieraan bijdroeg is dat de speelduur ook compact gehouden werd omdat dit verhaal met gemak overbodig opgerekt had kunnen worden. Uiteindelijk gebeurt dit alsnog omdat er een vervolg komt waarbij ik mijn enthousiasme in het midden wil laten. Dit vervolg zal weer nieuwe innovaties met zich mee moeten brengen wil het nog verfrissend aanvoelen t.o.v. een herhaling van zetten kijkende naar zijn voorganger. Soms werkt een open einde waar je dan vervolgens zelf een invulling aan kunt geven, dan beter.

3,5*

Wie geen last met de buren wil hebben kan deze film naar harteloos opzetten. We horen bijna niks, want geluid is dodelijk! Er speelt zelfs een doof meisje in mee (Millicent Simmonds) die de dochter speelt van het gezin. Haar tweede film zag ik na Wonderstruck uit 2017. Haar broertje (Noah Jupe) bleek het beste met de doventaal om te kunnen gaan, aldus de producers in de extra's van deze bijzondere film. Het maken ervan in Iowa om precies te zijn moest een locatie worden waar vrijwel geen geluid bestond. Een provincieweg was enigszins in de buurt, maar dat was het dan wel. Zelfs het filmen moest met uiterste stilheid worden opgenomen, dus ga er maar aan staan.

A Quiet Place begint gelijk met het gezin, dat wist te overleven van het beest (het wezen) en uitsluitend aanvalt bij geluid. De beelden zijn subliem. Zelden zo mooi gezien als op deze 4K transfer. Geluid horen we wel hier en daar, maar meestal alleen als het wezen aanviel. De soundtrack okay met Atmos is wel te horen, maar komt minimaal naar voren. Ik had een schrikmoment onderaan de trap. Eigenlijk doet het wezen mij nauwelijks iets. Zoals zo vaak is de opbouw van dit soort films het belangrijkste. Ook was het geen doel an sich om het beest uit te schakelen, al had het wel een zwaktepunt; het fluiten van het hoorapparaat. Zoals gezegd zijn de beelden in Iowa subliem gemaakt. Ben sowieso een fan van dit soort beelden, met prachtige maisvelden natuur en kleuren. Ook het silomoment was ingenieus gemaakt. Als ik dan toch wat minpuntjes heb, dan was het wel het silomoment waar het meisje al volledig in was gevallen en ja hoor ze werd gelijk gered door haar broertje. . Een ander moment vond ik ook wel komisch. Die twee kregen een baby. Netjes uitgeteld op de kalender. Nu weet ik niet wanneer het beest zijn intrede deed (was niet echt duidelijk in de film; misschien komt er ooit een pre-sequel, maar zo'n vrijpartij moet volgens mij met stevige mondkappen zijn gebeurt en het moment van baren ging wel heel erg snel.

Leuk vond ik vooral de momenten om het allemaal zo stil mogelijk te houden. Het lopen over een houten vloer. Het spelen van Monopoly (met gebreide "poppetjes: ) vond ik subliem gemaakt. Ook het bewuste spijkermoment was fraai gedaan. In grote mate was deze film dan ook in details netjes afgewerkt.

Het eind was spannend genoeg en is nog redelijk open. De volgende komt eraan in 2020. A Quiet Place 2. Of die nog spannender wordt weet ik niet, maar ik ga 'm zeker bekijken.

Film 4.0
Beeld 5.0 (4K blu ray)
Geluid ? (wat we horen zeker goed!!)
Extra's 4.0

Nog nooit een baby geweten die zo weinig huilt!
Een originele film, spannend van begin tot eind en met goede vertolkingen van zowel de ouders als de kinderen. Ik vraag mij wel af waarom de vader niet heeft geprobeerd om de alien met hun geweer te vermoorden, of op zijn minst de houweel te gebruiken om zich te verdedigen.

Wat een originele horrorfilm, het concept van geen geluid maken werkt erg goed, bijzonder ook dat dit nog niet eerder gedaan is. De stilte werkt goed voor de spanning, en op sommige momenten is de film ook echt spannend. En naast de spanning is de sfeer ook goed opgebouwd, met dat zand overal en die rode lampen, en dat pianodeuntje draagt daar ook goed aan bij. Er word verder niet verteld waar de monsters vandaan komen of wat er precies gebeurd is, blij toe, anders had de film alleen maar langer geweest en had het ook wat minder spannend geweest. Dat mysterie maakt de film alleeb maar leuker in mijn ogen, en groot kans dat dit in deel 2 wel meer naar voren gaat komen. Sommige dingen in de film roepen inderdaad wel vraagtekens op, waarom worden die kinderen niet gewaarschuwd voor die spijker, of die spijker niet gewoon weg gehaald, hoe zijn die krantenstukjes gedrukt zonder dat iedereen in de drukkerij gepakt werden, en waarom heeft niemand ooit wat met de frequentie geprobeerd, ik bedoel dat lijkt me toch wel de meest logische zwakke plek. Maar wat ik ook vaker lees is de vraag waarom ze nog een kind wouden, dat hoefde uiteraard niet de bedoeling van hun te zijn geweest, want in die wereld is dat inderdaad een groot risico.

A Quiet Place is een hele originele film, en de spanning en sfeer zitten er goed in, hier en daar wat onlogische dingen waar de film wel wat minpunten op verdient, maar zeker een mooi regiedebuut van Krasinski, 4,0!

Spannende film met goed acteerwerk. Ik vond het persoonlijk een stuk beter dan The silence.

Heb de film niet gezien, maar jouw vraag is zo simpel, dat ik er maar even antwoord op geef. Dat is natuurlijk zo omdat ze met blote voeten alles goed kunnen aanvoelen Met je pantoffels of sokken voel je niet altijd waar je op loopt. Bovendien glijden ze zo niet uit als ze wegrennen

Mijn luidruchtige buren zouden er op zéker niet meer zijn. Héérlijke film om bij weg te dromen

Begint erg rustig en dreigt teveel te gaan hangen in wat een te lang durende low budget gimmick had kunnen zijn. Gelukkig wordt het na een half uur spannender en krijgen we ook meer te zien van de wezens. Uiteindelijk een effectieve horror met een verdienstelijke soundtrack, sterke cast en een prima einde dat uitnodigt tot een vervolg, wat er ook kwam.

Meer dan behoorlijke psuedo-horror die nergens super griezelig wordt, maar wel een aantal aardige schrik- en spanningsmomenten heeft en het vooral van zijn sfeer moet hebben.

Veel narratief is er niet. We vallen in een eerdere gebeurtenis die diepe wonden achtergelaten heeft en tevens het enorme gevaar van geluid toont waarna er geskipt wordt naar een later moment. Daarna krijgen we een dag voorgeschoteld waarin vrijwel alles lijkt mis te gaan. Veel introductie krijgen we dan ook niet en het moge duidelijk zijn dat de film daar ook niet omdraait. De film moet het vooral hebben van zijn goed opgebouwd sfeer en spanning omtrent het stil zijn, de uitstekende acteerprestaties van onder andere Simmonds, en de geweldige sfeerverhogende soundtrack van Beltrami.

Veel twijfel en discussie is er rond het feit dat Blunt zwanger is, iets dat ik op zich niet raar vind. Het is een gezin, man en vrouw, dan heb je sex, een abortus wordt moeilijk in dergelijke omstandigheden en vooral gezien het drama in het begin is het begrijpelijk dat ze het kind willen houden. Het gezin gaat gebukt onder schuldgevoel omtrent de jongste. Wat ik dan juist heel discutabel vind is de uit de hand lopende situatie met Regan, die daardoor haar moeder onbewust in gevaar brengt. En ik vind de spijker lachwekkend. Je maakt een complete schuilplaats met een doos met zuurstof masker voor de baby, maar zo'n hufter van een spijker zie je over het hoofd en laat je op zo'n gevaarlijke plek zitten? Oke, eruit trekken of afzagen maakt lawaai, seal die spijker dan in met een laag ductape. Erg onzorgvuldig terwijl Lee juist het tegendeel lijkt.

Maar goed, slecht of niet slechte, en domme of ongelukkige dingen in het plot daar gelaten, moet A Quiet Place het vooral hebben van zijn montage, sfeer, stijl, sfeer en spanningsopbouw. En laat die nu in mijn ogen perfect zijn. Een perfect contrast wordt gezocht in het stille gesluip en de luid schrikmomenten. Spanning waar ik persoonlijk prima in mee kan. Ik vind A Quiet Place dan ook een meer dan prima film die een goede waardering verdient.

Goedendag.

Een paar dagen geleden heb ik deze film gekeken. Ik wou graag mijn mening even kwijt.

- 'The silence' is hetzelfde... maar wellicht beter

-Spanning is ver te zoeken en het is heel voorspelbaar.

-de verhaallijn is vaag

groetjes Ronja

Best goed.

A Quiet Place is een uitermate sfeervolle thriller, waarbij de post-apocalyptische setting en het uitgangspunt stevige fundamenten zijn om een dergelijk verhaaltje op te bouwen. De spanning zit er vrijwel meteen goed in en men kan dat ook grotendeels zo houden, al zit er toch wel eens een uitschuiver in zoals die bevalling.

De van een tof design voorziene monsters komen evenwel beter tot hun recht als ze niet te veel gebruikt worden. De finale kent wat actie, maar ik had dat graag meer deprimerend en stiller gezien. Het is immers met die ondertoon dat de film het eerste uur het sterkst is.

3,5

Leuk! Veel beter gemaakt en leuker om te kijken dan het enigszins vergelijkbare Bird Box (daar mocht je niet kijken, hier mag je geen geluid maken). Het concept is tof hier, en wordt ook degelijk uitgewerkt. Er wordt in het eerste stuk van de film nauwelijks gesproken, maar Krasinski weet er goed de spanning in te houden. Er zitten natuurlijk evenzeer wat domme dingetjes in (in het begin bijvoorbeeld; wie laat er nu het jongste kind helemaal van achter in de rij lopen?) en ook het einde is een beetje over the top, maar dat heb je nu eenmaal altijd met dit soort verhalen/concepten. Als je het heel geloofwaardig wil maken allemaal, is elk personage binnen de drie minuten dood. Visueel ziet het er allemaal goed uit (variatie in locaties ontbreekt wel grotendeels, maar dat is zo erg niet) en de cast acteert fijn. Emily Blunt is een van de betere huidige actrices naar mijn mening, en speelt hier zoals te verwachten erg sterk. John Krasinski is ook héél goed; beste moment van de film is wanneer hij heel hard schreeuwt om zijn kinderen te redden en zichzelf opoffert. De kindacteurs vallen niet op in negatieve zin.

In ieder geval best leuk dus, met een fijne compacte speelduur van anderhalf uur. Ik vraag me wel af in hoeverre je hier op kan verdergaan, en hoe interessant een vervolg nog wel kan zijn, maar Krasinski heeft met dit 'quasi-regiedebuut' absoluut het voordeel van de twijfel verdiend. 3.5*.

Ik was niet direct van plan om deze film al zo snel een nieuwe kijkbeurt te geven, want het was in mijn ogen ook weer geen topfilm destijds, maar wel vrij boeiend. Maar als dan deel 2 uit komt is een beetje opfrissing wel weer handig, dus het origineel toch weer opgezet. Het is nog steeds een prima sfeer die ondanks dat het nooit echt spannend is wel sfeervol en onderhoudend is. Doordat er nauwelijks geluid in de film zit weet de film een aantal keer echt wel te vermaken. Het design van de monsters is ook best goed en je merkt ook wel dat er best budget en kwaliteit in de film is gestoken.

Blunt en Krasinski zijn ook uitstekende hoofdrolspelers die gewoon overtuigen. Verder vind ik de speelduur ook gewoon een grote plus. Anderhalf uur is prima, er zitten nauwelijks oninteressante subplotjes in en nergens rekt men scènes uit tot het saai of overbodig word, zoals in vrij veel films tegenwoordig. Als je dit vergelijkt met een soortgelijke titel als Bird Box (maar dan je zicht in plaats van je gehoor), dan is dit echt wel vele malen sterker. Ik ben nu best benieuwd naar de tweede film geworden.

3,5* blijven staan

“Who are we if we can’t protect them? We have to protect them.”

Zeker wel de beste horror film die ik in tijde weer heb gezien. Een origineel idee, die zeker goed is uitgewerkt. Goede cast en onderhuidse spanning en de post-apocalyptische setting maakt dit toch wel een sterke film.

De film begint tamelijk rustig in een verlaten apotheek, met de familie Abbott. De film begint ook vrij traag, maar eenmaal los begint de spanning er goed in te zitten en laat het niet meer los.

De film leunt ook bijna volledig op gebaren taal en niet op tekst. Dat maakt deze film dus ook vrij excentriek. Het is vooral de gezicht expressie en de muziek in deze film, die het goed maakt.

Verder, zou ik deze film wellicht niet écht in het horror genre plaatsen. Het gebruikt absoluut wat elementen van dat genre, maar eng was de film niet echt, en heb ook niet het idee dat het dat probeerde te zijn.

7.5/10

Teveel films gezien waarschijnlijk maar wat is hier nu nieuw aan. In de hoge score van Moviemeter getrapt. Zitten ergeren aan de film. Rare beesten komen op geluid af en vermoorden hetgeen geluid maakt. Dus je moet stil zijn. Maar waarom zet je dan niet ergens een auto met draaiende motor aan of zet een paar geluidboxen neer en speel dance muziek. Ga naast stromend water wonen. De wind in de bomen maakt zoveel geluid dat je echt niet wordt gehoord. En in deze apocalyptische wereld vind de familie het verstandig zich ook nog eens voort te planten met huilende baby's als resultaat.... zucht.... en wat zou er gebeuren al je een geweer pakt en op de beeste schiet.. he!

Slecht! Kort maar krachtig is dat mijn mening van deze "horrorfilm". Het zal wel aan mij liggen, maar ik had veel meer horror en spanning verwacht van een film uit het genre horror. Het tempo lag gedurende de film op een erg laag niveau en de spanning was vaak afwezig waardoor ik erg afgeleid werd en steeds meer de resterende minuten ging tellen; geen goed teken helaas. Pluspunt is wel dat het geen standaard doorsnee horrorfilm was, maar helaas sloeg hij naar mijn mening de plank volledig mis. Tenslotte vond ik dat het drama aspect te veel aanwezig was door de onderliggende verhoudingen en relaties van de gezinsleden.

1.5/5

Vermakelijke thriller. Ik heb The Silence ongeveer twee jaar geleden gezien, dus het concept was me niet onbekend. Ik vind wel dat A Quiet Place er in vrijwel alle opzichten geslaagder mee aan de haal gaat. De film is bijzonder sfeervol en de dreiging is dan ook goed voelbaar. Zeker de zwangere Emily Blunt komt in situaties terecht die zenuwslopend zijn. Zij, John Krasinski en de kinderen spelen overigens uitstekend. Ze hebben natuurlijk nauwelijks dialoog om mee te werken en dan mag gezegd worden dat ze er allen knap in slagen non-verbaal kleur te geven aan hun personages. Het monster zelf deed mij overigens qua design wel wat (te) veel denken aan de Demogorgon uit Stranger Things. Wellicht dat ik in dat opzicht op iets meer originaliteit had gehoopt had. Het is een jammerlijk smetje op een film die er verder qua spanningsopbouw zeker wel mag wezen.

3,5*

Een nare film voor mensen met tinnitus. De acteurs spelen stom dat is een prestatie op zich, jammer dat het verhaal zo stompzinnig is. Door het gebrek aan veel geluid is de film het eerste half uur ronduit saai. Daarna ga je je ergeren aan alle onlogica, hoe meer je er over nadenkt des te idioter het wordt. Alles moet stil zijn, behalve de monsters zelf. Hoe verzin je het? Best jammer want wat betreft actie en spanning is het zeker geen slechte film. Dit is een verschrikkelijk slecht idee dat eigenlijk heel goed is uitgewerkt.

Een horrorfilm die bijna 3,5 sterren haalt op MovieMeter dat wekt mijn interesse. Als je je verstand op 0 zet en de film puur op entertainmentgehalte beoordeelt dan is deze score te begrijpen, er wordt ook ijzersterk geacteerd, maar anderzijds staat de film bol van onlogische momenten zoals reeds vaker is aangehaald. Een vader die op onderzoek uitgaat en zijn kinderen en hoogzwangere vrouw achterlaat met deze bloeddorstige wezens alom in de buurt kan er bij mij moeilijk in. Maar ik ben blij dat een horrorfilm hier eindelijk eens hoog gewaardeerd wordt dus ik sluit me aan bij de gemiddelde score van 3,5 sterren en heb eigenlijk wel zin om het vervolg te bekijken dus dat is een goed teken.

Na Bird Box deze ook maar even gekeken.

Aardig. Maar niet veel meer dan dat. Qua sfeer wint hij het dik van bovengenoemde film. Qua acteren ook. En het concept is zeker leuk. Maar het leidt ook tot wat problemen. Grootste is de voortdurende herhaling van zetten. Nadat ze voor de vijfde keer net iets te veel lawaai maken waardoor die beesten eraan komen weet je het wel een keer.

Noemenswaardige sfeervolle scènes zijn die in het maïsveld en in de graansilo. De wezens zelf maken niet enorm veel indruk. Op het eerste oog zien ze er best oké uit, maar als ze wat langer in beeld zijn en vooral van dichtbij en met snelle bewegingen wordt het een stuk minder.

Aan het einde vliegt de film toch wel stevig uit de bocht. Na de hele tijd de indruk te hebben gewekt dat die monsters onvernietigbaar zijn, blijk je ze ineens gewoon te kunnen afknallen met een geweer. Blijft een Amerikaanse film; geweren lossen alles op.

Verder toch ook een beetje 'net niet'. Voor een horrorfilm ontbreekt net even wat spanning, scares of een echt 'creepy' gevoel. Het drama-element blijft mede door het (logische) gebrek aan tekst wat oppervlakkig. Grootste compliment is dat de film - met al zijn stilte en herhalingen - nergens echt verveelt en de aandacht wel vasthoudt. Ligt ook aan de speelduur; was die iets langer geweest had dat de film zeker de nek omgedraaid.

Spannende film waarin geluid en het ontbreken ervan gebruikt wordt.

Soms wat te doorzichtig allemaal. Zelden zit je op het puntje van je stoel en schrik je.

Best wel goed geacteerd. Vooral de kinderen deden het goed.

De muziek moet de spanning een beetje opvoeren. Truc die vaak werkt.

Het einde van de film vond ik het minste.

Wordt vervolgd.

De derde film voor John Krasinski als regisseur met een interessant concept. Het originele script werd geschreven door Bryan Woods en Scott Beck voor Paramount. Het project werd later ingediend bij Krasinski. In eerste instantie had Krasinski geen interesse om een horrorfilm te maken, en stond op het punt om aan Jack Ryan te werken. Nadat hij het script had gelezen, besloot Krasinski om toch mee te schrijven en de regie voor zijn rekening te nemen. Mede door de aanmoediging van zijn vrouw Emily Blunt, die tevens de echtgenote van zijn personage in de film vertolkt. Eerder werden Amy Adams en Anne Hathaway overwogen voor de rol van Evelyn. Hoewel Krasinski en Blunt eerder te zien waren in The Muppets, deelden ze in deze film geen scènes met elkaar. Daarnaast speelde Krasinski in een paar scènes het wezen in een motion capture-pak. Hij wilde dat het wezen extra speciaal was, en besprak samen met Scott Farrar het algemene ontwerp en de animaties. Farrar is een veteraan op het gebied van visuele effecten bij ILM. (Industrial Light & Magic) In het verleden was hij verantwoordelijk voor memorabele effecten in films als Cocoon, Backdraft en Transformers. Productieontwerper Jeffrey Beecroft was verantwoordelijk voor het hoofdontwerp.

Paramount Pictures wilde er oorspronkelijk een Cloverfield filmfranchise van maken, maar besloot uiteindelijk alsnog om het als een op zichzelf staande film uit te brengen. Dit tot grote opluchting van de scenarioschrijvers. De film werd binnen 36 dagen tijd opgenomen. Een deel van de opnames vond plaats in Little Falls, en op West Dover Road in Pawling, New York. Voor de crew was het van belang om geen lawaai te maken, en werden de geluiden in de film tijdens de postproductie versterkt. De personages communiceren door middel van gebarentaal. Aanvankelijk was het de doelstelling om deze Amerikaanse gebarentaal niet te ondertitelen, omdat men in de veronderstelling was dat het publiek de subtekst zou begrijpen. Tijdens de editing besloten de filmmakers om het geheel alsnog te ondertitelen. De dove mentor Douglas Ridloff werd ingehuurd om de cast gebarentaal te leren, en om eventuele correcties aan te brengen. Het originele scenario bevatte slechts één regel met gesproken dialogen. In de film wordt er pas na 37 minuten en 55 seconden een dialoog uitgewisseld. Voor Millicent Simmonds was dit haar tweede film na Wonderstruck. De actrice is sinds haar kinderjaren doof door een overdosis medicijnen. Tijdens de film maakt ze gebruik van een cochleair implantaat. Dit vertaalt trillingen in de lucht in zenuwimpulsen, die de hersenen als geluid waarnemen. Haar personage kwam voort uit een onvoltooid scenario voor “The Piper” van Woods en Beck. Dit was een bewerking van de rattenvanger van Hamelen. Simmonds stelde voor om tijdens de climaxscène richting het einde een kleine wijziging in het script aan te brengen. De tekst “I love you” in gebarentaal werd aangepast in “I have ALWAYS loved you.” De tranen van Krasinski waren op dat moment niet geacteerd. Leon Russom vertolkt de rol van de Man in the Woods. Tijdens het tweede seizoen van Prison Break, werd Russom geïntroduceerd als een personage met de bijnaam ‘Pad Man.’ Dit aangezien hij nooit sprak. De pasgeboren tweeling Ezekiel en Evangelina Cavoli speelden de naamloze baby Abbott. De crew was ontzettend zenuwachtig om de baby’s in een doos te stoppen, maar kregen alle steun van de ouders. De scènes werden zo snel mogelijk opgenomen om elk risico te minimaliseren.

Een van de betere horrorfilms ooit gemaakt. De oorverdovende stilte zorgt voor een creepy sfeertje, en dit resulteert in een aantal onverwachte schrikeffecten. Zelfs Stephen King was onder de indruk, en sprak in een tweet van een buitengewoon stuk werk. Dit in combinatie met geweldig acteerwerk, en de stilte die de rode draad vormt. Ook het publiek in de bioscoopzalen bleef opvallend stil. Storende eet- en drinkgeluiden werden niet op prijs gesteld. Dit terwijl het voor diverse bioscopen een belangrijke inkomstenstroom is. Het scenario van Bryan Woods en Scott Beck werd op Tracking Board’s 2017 Hit List uitgeroepen tot een van de beste tien scripts van het jaar. Natuurlijk ontbreekt het hier en daar aan interne logica, en bevat het verhaal wat plotgaten. Daarnaast neemt de film weinig moeite om uit te leggen waar deze wezens vandaan komen, en duiken we midden in het verhaal. Toch verandert dit weinig aan de opbouwende spanning. Dat is uiteindelijk mijn belangrijkste drijfveer voor een horrorfilm. Iets wat ik de afgelopen jaren flink heb gemist.

3,5 *

Zeker geen aanrader. Wat een slechte film. Idee leuk, acteerwerk prima maar nee zo verschrikkelijk saai.

Er valt heel wat aan te merken op A quiet place, maar het geheel zorgt toch voor een vermakelijk filmavondje. Best wel wat sfeer, geen idiote bijpersonages, paar leuke ideeën.

Zoals gezegd ook het nodige aan nogal domme of slordige punten, ik noem er een aantal:
- Handmatig een bloeddruk opnemen maar zonder stethoscoop (?), die dan vervolgens nadien doodleuk tevoorschijn wordt gehaald om naar de buik te luisteren.
- Er steekt ineens een spijker uit de traptrede. Hoe dan?
- Het haar van Blunt zit altijd als gegoten en beweegt niet vanwege de haarlak.
- Een jochie van een jaar of 9 die met één arm, zittend op een wankele ondergrond, zijn zwaardere zus omhoog trekt uit een massa mais. Waar men in tweede instantie, liggend onder een metalen deur, nauwelijks meer in wegzakt.

Nu ja, het is enigszins jammer maar niet onoverkomelijk. Positief vond ik het laatste shot, met de glimlach van Blunt wanneer ze het geweer door laadt. Heerlijke punch nog even.

Vandaag weer eens herbekeken, ditmaal op Blu-ray, best wel een spannende horrorfilm!

Makkelijk verhaal om te volgen en de film begint direct al zonder echte inleiding, ook direct al vrij spannend en de toon is ook gezet, naarmate de film vordert word hij ook steeds spannender met een spannend slotstuk!

Sterk gespeeld ook door de kinderen, had eigenlijk verwacht dat je de hele film niets hoorde, maar gelukkig hoorde je nog wel eens een waterval of achtergrond muziek.

Ik ga nu het 2e deel kijken en daarna ''Day One''

Deze film opnieuw gezien op de 4k uitgave.

Met fantastisch Dolby Vision beeld en Dolby Atmos geluid.

Met een grandioos spelende cast.

Ook de film muziek is mooi.

Deze film is orgineel met het geen geluid maken als spannings boog.

Vanwege de monsters die hierop reageren en de overlevenden hierdoor in overlevings modus moeten leven.

De monsters zijn natuurlijk niet heel origineel.

Maar toch maakt deze film indruk in dit genre.

Blijft een hele goede en spannende film.

En echt op locaties opgenomen en met weinig green screen.

Wel zijn de monsters Cgi en wat in deze film wel van uitstekende kwaliteit is.

Dat maakt deze film wel een kwaliteits film.

Weer van genoten.

4,5* blijven staan.

Sciencefiction drama in een huiveringwekkende sfeer. Je wordt meegesleept in de stilte. Bij elk geluidje loopt de spanning op. Soms tot ongekende hoogte. Knap gezien er maar weinig aliens de revue passeren. Ik wilde gaan snacken maar de zak chips bleef gesloten tot na de film. Mijn biertje lurken durfde ik nog wel aan. Sterke acteerprestaties, zeker ook van de kinderen.