A Quiet Place (2018)

Ik was na Carol iets teleurgesteld in Wonderstruck, maar het is alsnog de moeite te kijken. Zij is inderdaad ook daar al goed.

Ik keek hier na nog Hereditary. Tot mijn grote schrik zag ik nogmaals een tienermeisje die op een 40 jarige vrouw leek. Ze heet Charlie.

Horror zoals die hoort te zijn. Spanning die je op het puntje van de stoel zuigt en dit met naargeestige aanzwellende muziek. Zo heb ik deze film ervaren. Of het allemaal niet geloofwaardig is of dat sommige dingen niet kloppen, dat zal me een worst wezen. Om dit soort sfeervolle films juist te kunnen beoordelen moet je je verstand op nul zetten en je helemaal laten leiden door het gevoel. Nou, ik kan je zeggen dat de spanning mij af en toe zo groot werd dat ik soms even een pauze moest inlassen. Het spannendst vond ik deze film trouwens in de momenten dat je de monsters nog niet te zien kreeg maar wel duidelijk de spanning van het naderende onheil voelde. Beste scène vond ik die van in het begin (day 89) waarin de jongste van de familie met het speelgoedvliegtuigje speelde en waarin hij door het geluid dat dat vliegtuigje veroorzaakte door zo'n aliën in een flits werd weggegrist, zo snel zelfs dat we van dat monster amper iets te zien kregen. Zo kende deze film trouwens nog wel andere zeer mooie schokkende scènes en niet te vergeten; ook op visueel vlak was deze film bovendien toppie joppie.
In het kort gezegd: ik heb mij uitstekend geamuseerd met dit bijzonder sfeervolle horrorfilmpje en ik durf zonder meer te zeggen dat deze zeer geslaagde en originele horrorfilm bij mij in de top 10 komt van beste films van het jaar 2018.

4,5*

Topper deze horrorfilm.

Spanning van begin tot einde.

In het begin van de film weet je eigenlijk niet wat je kan verwachten, tot er plots iets opduikt.... iets.. ja... kijken maar zou ik zeggen, je zal op het puntje van je stoel zitten...

Aardige ietwat minimalistische horror/thriller film in apocalyptische sfeer met origineel verhaal over ruimtewezens die de mensheid uitgemoord hebben en op geluid reageren.

Een familie probeert te overleven en heeft zich verschanst in een deels ondergrondse woning met allerlei beveiligingsmaatregelen. Deze film laat zien dat je in een genre toch heel lang vernieuwend kan blijven. Met leuk acteerwerk van de hoofdrolspelers.

Post apocalyptische films is mijn ding. Echter té veel fouten in de film.
Er gebeurt niets met de spijker en de vader had zich niet hoeven op offeren. Plus nog ca 10 andere vreselijke fouten.

Bird box is een stukje beter uitgediept.

Niet de echte topper die ik had verwacht nav de lovende reviews, maar nog steeds een bovengemiddelde post apocalyptische horror/thriller.

Lekker minimalistisch en prima acteerwerk zonder veel tekst. Ook het acteerwerk van de kids was prima.

Stilistisch is dit niet meteen een topfilm, het moet het vooral hebben van de originele insteek en de toch wel verrassend goeie cast. Het geheel komt over als een lowbudgetfilm, maar de regisseur heeft er het beste van gemaakt. Less is more en met suggestie en spanning wordt de film mooi opgebouwd. Het is weer eens iets anders dan de bezeten huizen of spoken die achter krakende deuren staan te kijken. Deze film zal snel verouderd aanvoelen vrees ik. Er mocht meer met de sfeer gedaan worden. Het begin van de film gaat nog wel, maar eens de 'actie' volgt, raakt de trein van haar spoor.

simpelweg goed. Origineel, strakke spanningsboog, goed geacteerd.

Enige waar je de schrijvers toch enige vrijheid in moet geven is de uitlegloze set up. Mocht je er over beginnen nadenken houdt deze niet echt steek(lijkt me sterk dat deze primitieve wezens onze hoogtechnologische planeet kunnen overnemen, maar soit). Die vrijheid was ik bereid ze te geven in ruil voor het uitstekende eindproduct.

Leg uit? Waar zit het stilistisch dan niet snor?

Visueel is dit niet meteen een creatief hoogstandje. Het is vooral het concept van het verhaal dat de film zo origineel maakt. 'Niet snor' is misschien wat te streng, maar het is zeker niet de troef in deze film.

Omdat deze film door de MovieMeter-stemmers was gekozen als derde beste film over 2018, was ik wel nieuwsgierig naar deze Drama / Horror film en omdat hij gisteren al te zien was op "Film 1", heb ik hem toen gelijk ook maar gekeken.

Toegegeven die film was best origineel (tegenwoordig best moeilijk) en er zitten ook best sterke en spannende scènes (zeker vanaf de tweede helft van het verhaal) in, maar omdat het vooral te stil (wat natuurlijk wel perfect bij het verhaal paste) is, en hier en daar ook wat saai (met name de eerste 30 minuten) is, vind ik dit persoonlijk geen topfilm.

De cast is eigenlijk beperkt tot het gezin Abbott, waarvan ik Emily Blunt (als moeder Evelyn Abbott) en John Krasinski (als vader Lee Abbott) het best verdienstelijk vond doen. Wel vraag ik me bij hun af waarom ze nog aan een nieuw kind waren begonnen, of had dit te maken te maken met het verlies van hun jongste kind ? De kinderen deden het eigenlijk ook nog wel verdienstelijk, maar zelf ben ik geen fan van kinderen in een film.

Maar al met al is dit best een aardige Drama / Horror film om eens gezien te hebben (duurt met circa 83 minuten ook niet lang) en het einde van het verhaal mag je als kijker zelf invullen.

Na 20 minuten gestopt. Gaan mensen serieus kijken naar zo een stomme( letterlijk en figuurlijk) film? Verbazingwekkend hoe de reviews hier allemaal zo goed zijn en zo geprezen en een film als hush of dont breath zo slecht wordt beoordeeld en veel kritischer op wordt gekeken, terwijl die veel beter is. Als een film al zo lang duurt om op gang te komen wil dat zeggen dat ik het eerste stuk al kon doorspoelen, nou goede film is dat dan! Lachwekkend eigenlijk dat mensen zoiets in de bios gaan kijken. :”)

Hoe je een film beleeft Imane10 is 100% persoonlijk en dus puur een kwestie van smaak. ma.w. Wat jij slecht vindt dat hoeft een ander nog niet slecht te vinden. Er is dus niets lachwekkends aan dat mensen deze film in de bioscoop gaan bekijken. Wat ik wel lachwekkend vind - en let wel: dit is puur persoonlijk - dat jij deze film beoordeelt met een 1,0* terwijl jij maar amper 20 minuten daarvan bekeken hebt.

Ik geef mijn mening , voor het geval je het nog niet wist, dat is de bedoeling van een moviemeter review. Ik vond het bar slecht ja, en bijwijze van spreke noemde ik 20 minuten, de rest van de film heb ik gewoonweg niet opgenomen omdat het me niet kon boeien. En ik verwijs naar lachwekkend omtrent de bioscoop omdat ik me al kan ergeren aan geluid bij een NORMALE film (lees; met geluid :/ ) in de bios, en dan nog een film waar geen geluid is en je een veer kan horen vallen??! Nou mijn concentratie bij zo een film is al weg laatstaan mét achtergrond geluid.

Ik snap dat niet iedereen de tijd of het geld heeft om alle films in de bioscoop te bekijken, maar reviews van mensen die de film thuis hebben "bekeken" lees ik meestal al niet eens. Films zijn bedoeld om in de bioscoop bekeken te worden, niet thuis, tenzij je de film op een blu-ray hebt bekeken. BR-discs zijn meestal geoptimaliseerd voor een thuisomgeving dus dat is een uitzondering. Maar dan nog is de ervaring als dag en nacht in mijn optiek.

Het grappige is dat in een volle zaal in de bios niemand popcorn durfde te kauwen, omdat de film zo stil was. Dat heb ik weinig eerder meegemaakt. Een opbouw van 20 minuten is peanuts. Je zou eens Alien moeten kijken. Daar gebeurt de eerste 60 minuten vrijwel niets. En de film is echt niet bepaald stil te noemen hoor. Want er zit gewoon een geluidstrack achter de "stille" momenten. Sub laag is ook geluid en is iets dat je eerder voelt dan hoort.

Een mening is inderdaad een subjectief iets. Maar dat betekent niet dat elke mening direct serieus genomen hoeft te worden. Dat is iets dat de lezer na het lezen van de review zelf beslist. En in dit geval weet je zelf het antwoord ook wel denk ik...

Geen fan van kinderen in een film. Oké. . .

Beetje vaag hoor.

Is niet vaag voor mij hoor, want ik vind jonge kinderen in een hoofdrol in films het vaak verpesten (qua kijkplezier) voor mij. Zo zag ik laatst nog eens de film "War of the Worlds (2005)" op de BBC en dat vond ik eigenlijk best een aardige film, maar helaas wordt deze enigszins verpest door de twee kinderen (die overigens veel irritanter zijn dan de kinderen in deze film) die erin een hoofdrol hebben.

Best fijne horror. Natuurlijk kun je wat kritisch zijn op sommige dingen, maar mijn kritiek gaat vooral uit naar die ouders. Wat een imbecielen zeg. Ga je met je gezinnetje een levensgevaarlijke tocht naar een winkel maken, laat je op de terugweg je 4 jarige kleuter gewoon zonder toezicht aan de staart van het peloton meelopen. Je hoeft maar een beetje hersens te hebben om te besluiten dat de ene ouder vooraan loopt en dan de drie kinderen, en dat dan de andere ouder achteraan loopt. Welke ouders zouden dat anders doen?

Prima film, zeker vermakelijk. Had er echter wel meer van verwacht gezien het feit dat deze toch in veel lijstjes van 2018 (waaronder hier op MM) hoog staat...

Aantal niet logische zaken:

- Waarom neem je nog een baby? Niet heel handig aangezien die nog wel eens geluid maken
- Waarom was de ruimte waar de baby in kon, en afgedekt werd met een matras, ineens redelijk soundproof terwijl de kinderen ervoor met Monopoly al teveel herrie maakten?
- Is een matras op een gat leggen al geluidswerend genoeg?
- Waarom sowieso al niet een goede geluidsdichte ruimte maken? Als de vader daar nou eens meer tijd aan besteedt had ipv met het versterken van de gehoor-apparaatjes...
- Was het teveel moeite voor die moeder om die spijker even terug te buigen?


Desalniettemin best spannend op momenten, goed gedaan. En als ze alles logisch hadden gedaan dan hadden we die spannende momenten waarschijnlijk niet gehad

Een topper in zijn genre. Stilistisch is ie juist wel goed, vanwege het strakke minimalisme (maar ook geen enorm overdreven minimalisme, er zitten mooie shots in waar echt wel goed over nagedacht is). Minimalisme is ook een kunst. Qua spanningsboog evenaart ie Eden Lake. Men denkt vaak te simpel over horrorfilms. Het is erg lastig om op de juiste momenten spanning op te wekken bij kijkers. Deze film blinkt daar echt in uit, grote klasse.

Naar deze keek ik al een tijdje uit en hij is me goed bevallen. Vond het een spannende film, ondanks dat je de wezens niet zo veel ziet. Less is more en dat hebben ze hier goed aangepakt. De cast deed het ook prima, de vreemde beslissingen moet je er wel bijnemen.

Ik vond het wel een originele film die kon boeien van begin tot einde. Een aanrader!

Mijn eerste stem dit jaar... (en het jaar is al een tijdje begonnen)

Ja, hier keek ik al heel lang naar uit en mijn verwachtingen zijn toch wel waargemaakt. Dit is een bijster originele horrorfilm waar het vanoudse ruimteinvasie thema als inzet wordt gebruikt.

Want... jawel. We krijgen te maken met een... verwoeste omgeving, een gezin, en doodse stilte; waarbij er in gebarentaal wordt gecommuniceerd. Want eenmaal ze je kunnen horen... ben je de pineut.

En ja, dat is toch zeker niet zomaar iets en het lijkt er al op dat het gezin al zodanig erop getraind is om hun stembanden volledig uit te laten schakelen. Het rouwen om het jongste zoontje hebben ze overduidelijk al die tijd moeten laten. Het feit dat de film, na de voorwoord in Day 89, al heel snel een tijdsprong maakt naar Day 473, is al goed gevonden. (Ze hebben echter wel een foutje gemaakt in de film door eerst Day 473 aan te kondigen, en pas later Day 442. Had andersom gemoeten) Inmiddels is het gezin al zodanig geïntegreerd in de situatie en proberen ze de tijd te doden door in de stilte de rituele bezigheden te ondergaan. Dit zorgt toch wel voor een behoorlijk sterk geheel op psychologisch gebied; lees: de typische ouder-kind discussies, maar dan met gebarentaal. Nogmaals... geen greintje geluid geven, ook als je met je voet in een spijker stapt, zo'n monster plots voor je neus opduikt.... De stukjes bij de rivier zouden als lichtpuntjes moeten zijn.

Sfeervol kon ik het zeker noemen. De rurale desolate sfeer en de heerlijke natuurstilte... terwijl het gevaar overal op de hoek ligt. De Ook de monsters zagen er overtuigend en sterk uit. Al had het wel iets subtieler gemogen. Je maakt al erg snel kennis met de monsters, terwijl het misschien treffender was geweest als ze tegen het einde in het volle zicht zouden komen. Het acteerwerk was goed. De vader die de veiligheid draaiende houdt en toch wel een beetje de baas-rol op zich heeft opgenomen, de moeder die vrijwel vaak passief blijft en dan het zoontje die naïef en gevoelig is en de oudste dochter die rebels en eigenwijs is. Dit zorgt ook voor de nodige wrijvingen tussen de noodzakelijke momenten door.

Echter snapte ik enkele dingen niet: Die krantenkoppen bijvoorbeeld: Hoe dan? Of waarom een baby maken terwijl je weet dat je daarmee je graf graaft... en wanneer die baby dan wel geboren is lijkt het wonderbaarlijk te zijn dat ie nergens huilt. Het brabbelt daarentegen wel, maar dat lijkt door het scherpe gehoor van de monsters overgeslagen te worden. Om nog te zwijgen over die schuilkelder die ze slechts afdekken met een matras. En wegzakken in een maismolen? En dan ondertussen naar adem happen? Zullen er dan echt niet inmiddels al enkele maiskorrels letterlijk in het verkeerde keelgat schieten? Het bad ass gehalte aan het einde was opzich wel oké... en gelukkig bleef het bij een open einde. Een beetje vergelijkbaar met The Grey.

Maar ondanks dat kon dit me toch wel zeker bekoren. Jammer van de schoonheidsfoutjes, maar desondanks een aanrader. Deel 2 schijnt ook te komen had ik begrepen?

4,0*

Hoe rek je een verhaal van 3 minuten uit tot een film van 1,5 uur....want dat is deze film gebeurd.

Je komt middenin een situatie en eindigt dito...... Heb me echt 1,5 uur nonstop verveeld.

Deze film heeft een uniek verhaal wat gesteund wordt door goed acteerwerk. Helaas is de uitwerking wat matig omdat de keuzes die in de film worden gemaakt niet allemaal even logisch zijn en je als kijker alleen de relatie tussen het wezen en de mens krijgt te zien. Enige uitleg over de oorsprong van deze wezens had de film wat meer dimensie kunnen geven.

Deze film krijgt een vervolg dus is het goed mogelijk dar er wat vorm gegeven gaat worden aan mijn commentaar m.b.t. de oorsprong.

Jammer.

Thriller A quiet place van John Krasinski krijgt vervolg | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl