menu

Annihilation (2018)

mijn stem
3,26 (837)
837 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten
Sciencefiction / Avontuur
115 minuten

geregisseerd door Alex Garland
met Natalie Portman, Jennifer Jason Leigh en Tessa Thompson

'Annihilation' volgt een groep van vier vrouwen: een bioloog, een antropoloog, een psycholoog en een surveillant. De groep besluit op een gevaarlijke expeditie te gaan naar een locatie waar de natuurwetten niet gelden. Het onbewoonde en verlaten gebied is de laatste plek waar de man van een van de groepsleden is geweest.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=Xj3uzmWtcBM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van extremezz
2,5
geplaatst:
Trage wat op low budget ogende film. Het laatste kwartiertje viel nog mee.Denk niet dat ze dit spul in de cinema gaan draaien ..

avatar van arno74
4,0
geplaatst:
Tarkovsky anno 2018.

avatar van Rvdz
4,5
geplaatst:
Fantastisch. Had 'm graag in de bios gezien, maar dat 'ie op Netflix staat biedt wel mogelijkheden voor een makkelijke herziening, om alles nog wat beter te kunnen doorgronden.

avatar van Cikx
4,5
geplaatst:
Ray P Leak schreef:
(quote)


Het enige thema wat ik écht even op me moest laten inwerken was die van Dr. Ventress, waarin ze stelde dat zelfmoord voorkomt uit een universeel vernietigingsdrang dat opgeslagen ligt in onze cellen.


Zelfvernietiging inderdaad, een fenomeen genaamd apoptose waarbij de cellen geprogrammeerd zijn zichzelf te vernietigen.

Het thema van zelfvernietiging zit m.i. verweven in de hele film. Iedereen heeft een bepaalde drang zichzelf te vernietigen. Zo ook alle personages die hun lot tegemoet gaan in de shimmer. Het lijkt erop dat de personages die niet kunnen ontsnappen aan die drang het niet overleven terwijl Portman zichzelf letterlijk en figuurlijk tegenkomt aan het eind als ze met haar clone/zichzelf vecht. Pas als ze zichzelf en haar eigen schuldgevoel heeft overwonnen kan ze levend terugkeren. Er zitten ook een aantal visuele metaforen in de film die het idee van zelfreflectie bevestigen (reflectie van Portman in de shimmer wanneer ze hun expeditie beginnen en Portman die haar eigen bloed/cellen onderzoekt en dus letterlijk "in" zichzelf kijkt. Vast ook niet toevallig dat we na elk van deze twee momenten een scène te zien krijgen van Portman's affaire.)

Daarnaast speelt het idee van het huwelijk een grote rol (=twee cellen die bijelkaar komen, wat je ook terugziet in het samensmelten van de cellen in de shimmer). Zo ook het idee dat één van de twee vreemd gaat en zichzelf probeert te revancheren, vergeven wordt, terwijl beide personen en de relatie nooit meer hetzelfde zullen zijn. Oftewel, het einde waarbij ze allebei zijn aangetast door de alien/mutaties.

Nog een aantal interessante elementen zijn dat het huis van Portman exact hetzelfde is als het huis waarin ze op gegeven moment vertoeven in de shimmer en de ouroboros tattoo die post-shimmer Portman plotseling heeft waar ze eerst dat wondje kreeg en je ook terugziet bij één crewlid en een overleden expeditielid. Ouroboros is het oneindigheid-symbool met de slang die zijn eigen staart opeet ( spiraal van vernietiging & creatie).

Ook het kleurgebruik is over nagedacht. De kamer die blauw is wanneer Portman vreemd gaat en daarna wit (heeft ze de fouten die ze in het verleden gemaakt heeft weer hersteld?).

En dan heb ik het nog niet eens gehad over het doel van de alien (als die er al was)


avatar van Basto
4,0
geplaatst:
Mooie intelligente sf film. Wel wat traag en daardoor minder geschikt voor herziening.

avatar van YouDrunkGoHome
4,0
geplaatst:
Cikx schreef:
(quote)


Zelfvernietiging inderdaad, een fenomeen genaamd apoptose waarbij de cellen geprogrammeerd zijn zichzelf te vernietigen.

Het thema van zelfvernietiging zit m.i. verweven in de hele film. Iedereen heeft een bepaalde drang zichzelf te vernietigen. Zo ook alle personages die hun lot tegemoet gaan in de shimmer. Het lijkt erop dat de personages die niet kunnen ontsnappen aan die drang het niet overleven terwijl Portman zichzelf letterlijk en figuurlijk tegenkomt aan het eind als ze met haar clone/zichzelf vecht. Pas als ze zichzelf en haar eigen schuldgevoel heeft overwonnen kan ze levend terugkeren. Er zitten ook een aantal visuele metaforen in de film die het idee van zelfreflectie bevestigen (reflectie van Portman in de shimmer wanneer ze hun expeditie beginnen en Portman die haar eigen bloed/cellen onderzoekt en dus letterlijk "in" zichzelf kijkt. Vast ook niet toevallig dat we na elk van deze twee momenten een scène te zien krijgen van Portman's affaire.)

Daarnaast speelt het idee van het huwelijk een grote rol (=twee cellen die bijelkaar komen, wat je ook terugziet in het samensmelten van de cellen in de shimmer). Zo ook het idee dat één van de twee vreemd gaat en zichzelf probeert te revancheren, vergeven wordt, terwijl beide personen en de relatie nooit meer hetzelfde zullen zijn. Oftewel, het einde waarbij ze allebei zijn aangetast door de alien/mutaties.

Nog een aantal interessante elementen zijn dat het huis van Portman exact hetzelfde is als het huis waarin ze op gegeven moment vertoeven in de shimmer en de ouroboros tattoo die post-shimmer Portman plotseling heeft waar ze eerst dat wondje kreeg en je ook terugziet bij één crewlid en een overleden expeditielid. Ouroboros is het oneindigheid-symbool met de slang die zijn eigen staart opeet ( spiraal van vernietiging & creatie).

Ook het kleurgebruik is over nagedacht. De kamer die blauw is wanneer Portman vreemd gaat en daarna wit (heeft ze de fouten die ze in het verleden gemaakt heeft weer hersteld?).

En dan heb ik het nog niet eens gehad over het doel van de alien (als die er al was)



Fijn dat er altijd wel mensen zijn zoals jij, die zo veel kunnen halen uit een film en het dan ook nog goed onder woorden kunnen brengen. Al is het voor een groot deel natuurlijk geschikt voor eigen interpretatie.

avatar van Cikx
4,5
geplaatst:
YouDrunkGoHome schreef:
(quote)


Fijn dat er altijd wel mensen zijn zoals jij, die zo veel kunnen halen uit een film en het dan ook nog goed onder woorden kunnen brengen. Al is het voor een groot deel natuurlijk geschikt voor eigen interpretatie.


Een aantal van deze dingen waren mij ook compleet ontgaan, die heb ik dan ook maar van andere mensen gestolen.

4,5
geplaatst:
Cikx schreef:
(quote)


Zelfvernietiging inderdaad, een fenomeen genaamd apoptose waarbij de cellen geprogrammeerd zijn zichzelf te vernietigen.

Het thema van zelfvernietiging zit m.i. verweven in de hele film. Iedereen heeft een bepaalde drang zichzelf te vernietigen. Zo ook alle personages die hun lot tegemoet gaan in de shimmer. Het lijkt erop dat de personages die niet kunnen ontsnappen aan die drang het niet overleven terwijl Portman zichzelf letterlijk en figuurlijk tegenkomt aan het eind als ze met haar clone/zichzelf vecht. Pas als ze zichzelf en haar eigen schuldgevoel heeft overwonnen kan ze levend terugkeren. Er zitten ook een aantal visuele metaforen in de film die het idee van zelfreflectie bevestigen (reflectie van Portman in de shimmer wanneer ze hun expeditie beginnen en Portman die haar eigen bloed/cellen onderzoekt en dus letterlijk "in" zichzelf kijkt. Vast ook niet toevallig dat we na elk van deze twee momenten een scène te zien krijgen van Portman's affaire.)

Daarnaast speelt het idee van het huwelijk een grote rol (=twee cellen die bijelkaar komen, wat je ook terugziet in het samensmelten van de cellen in de shimmer). Zo ook het idee dat één van de twee vreemd gaat en zichzelf probeert te revancheren, vergeven wordt, terwijl beide personen en de relatie nooit meer hetzelfde zullen zijn. Oftewel, het einde waarbij ze allebei zijn aangetast door de alien/mutaties.

Nog een aantal interessante elementen zijn dat het huis van Portman exact hetzelfde is als het huis waarin ze op gegeven moment vertoeven in de shimmer en de ouroboros tattoo die post-shimmer Portman plotseling heeft waar ze eerst dat wondje kreeg en je ook terugziet bij één crewlid en een overleden expeditielid. Ouroboros is het oneindigheid-symbool met de slang die zijn eigen staart opeet ( spiraal van vernietiging & creatie).

Ook het kleurgebruik is over nagedacht. De kamer die blauw is wanneer Portman vreemd gaat en daarna wit (heeft ze de fouten die ze in het verleden gemaakt heeft weer hersteld?).

En dan heb ik het nog niet eens gehad over het doel van de alien (als die er al was)



Mooie analyse en je hebt me overtuigd; Ik ga 'm nog eens bekijken.

avatar van arno74
4,0
geplaatst:
Die kwam ik in deze film niet tegen, geen idee hoe ze in dat artikel bij de vergelijking komen (?).


avatar van Cikx
4,5
geplaatst:


Tof! Ik heb Garland nog nooit kunnen betrappen op een glimlach.

avatar van Zwolle84
3,5
geplaatst:
Intrigerende film die ik graag goed wil vinden, maar het wil (nog) niet zo lukken. Een trage uiteenzetting van een plot schrikt me nooit zo af, dat is het probleem hier ook niet. Het is meer dat ik m'n aandacht er onvoldoende bij kan houden.

Er zal vast een mother!-achtig motief achter schuilgaan (1, 2, 4... 'gasten' in het huis versus celdeling; bemoeienis met de natuur, hier uitgebeeld als de natuur die letterlijk de vorm van de mens aanneemt; en uiteindelijk zelfvernietiging/-vervreemding tot het punt dat we onszelf niet meer (her)kennen). Daarnaast ziet de film er schitterend uit, vooral wanneer het het laatste halfuur los gaat.

Maar dan nog... M'n gedachten bleven maar afdwalen. Er zaten te veel dode momenten in om twee uur te kunnen boeien.

Neemt niet weg dat ik nog steeds geïntrigeerd ben en er zeker nog meerdere kijkbeurten zullen volgen.

avatar van horizons
4,0
geplaatst:
Fijne trippy film met een heerlijke soundtrack. Tel daarbij enkele wonderschone opnames en een strak einde en we zijn er blij mee.

Garland laat na Dredd (aldus Karl Urban) en Ex Machina zien een welkome toevoeging te zijn aan het film landschap. Goede regisseur.

Waar de film precies over ging verdiend en tweede kijkbeurt maar de cirkel van vernietiging en creatie zijn een rode draad.

avatar van XanderJ
4,0
geplaatst:
Ik heb de film zojuist gezien en het is echt een aanrader.
Zou willen zeggen op hetzelfde nivo als Ex Machina? Maar goed, ieder voor zich....


4,0
geplaatst:
Nou inderdaad, ik vind dat het wel een release had verdiend.

avatar van luukve
3,0
geplaatst:
scorsese schreef:
en de aftiteling ziet er mooi uit.


Durf het wel de mooiste aftiteling te noemen die ik ooit heb gezien.

Moet hem nog een keer kijken voordat ik hem goed kan beoordelen. Vond hem in ieder geval heel interessant en het einde was zeer indrukwekkend. Zoals Cikx al zei is er veel te vinden in de details.

avatar van HarmJanStegenga
4,0
geplaatst:
Geweldig. Een verademing t.o.v. het gros van de films waar we het tegenwoordig mee moeten doen. Bijzondere trip. Audiovisueel een spektakel. Een film om vaker te zien.

avatar van arno74
4,0
geplaatst:
Vond de aftiteling wel ongelukkig grappig op het einde. Krijg je eerst het logo "distributed by Paramount" te zien (een seconde) en vervolgens het Netflix-logo. Netflix wil duidelijk scoren met de film door te openen met "A Netflix Original" terwijl het helemaal geen Netflixproductie is. Ze zitten duidelijk verlegen om kwaliteit.

avatar van synec
geplaatst:
Toch vreemd dat ze dit niet in de bios durven uitgeven want zo ‘buiten de lijntjes’ vond ik de film nu ook weer niet. Op dat niveau vond ik het erg vergelijkbaar met Arrival of zelfs Interstellar op vlak van wat een mainstream publiek kan slikken. Het is eigenlijk een vrij straightforward intellecte sci-fi. Had er eigenlijk daardoor meer van verwacht.

Ik heb het dan over het befaamde slotkwartier die Paramount wou knippen en vervangen, waar ik me op dit moment wat verdeeld over voel. Langs de ene kant diep onder de indruk (die soundtrack!!), en hoe origineel ik het ook mocht vinden met zijn geweldige thematiek en insteek, heb ik dan ook weer het gevoel dat ik dit al eerder en te vaak heb gezien als ik puur spreek over de structuur en revelatie van het verhaal. Het lijkt alsof elke diepe sci-fi van deze soort waar een groep geleerde op expeditie gaat naar iets ‘mysterieus’ op precies dezelfde beats bouwt en op steeds dezelfde manier eindigt, if that makes sense.. Het was met andere woorden precies wat ik ervan had verwacht waardoor de film me niet echt heeft varrast of echt van mijn stoel heeft kunnen blazen. Op dat vlak vond ik Ex Machina meer verrassend.

Dat gezegd is het nog steeds een erg goede film die vooral audiovisueel weet te imponeren en toch één van de betere sci-fi van de laatste jaren is en om een herziening vraagt, maar een Stalker, Solyaris of 2001 is het me niet.

avatar van AC1
3,0
AC1
geplaatst:
Goh, ik was bezig mijn gedachten te formuleren maar synec deed plotseling al het werk voor mij. Bedankt, synec! Dit is precies mijn ervaring en ik kan er ook niks aan toevoegen (behalve dan dat ik het visueel niet zo mooi vond en dat ik twijfel of ik 'm echt wel opnieuw zal bekijken). Voor mij was het allemaal niet meer dan 'oké'.

avatar van arno74
4,0
geplaatst:
synec schreef:
Dat gezegd is het nog steeds een erg goede film die vooral audiovisueel weet te imponeren en toch één van de betere sci-fi van de laatste jaren is en om een herziening vraagt, maar een Stalker, Solyaris of 2001 is het me niet.
Daarom ervaarde ik het als een Tarkovsky anno 2018, oftewel eentje die wel aan de huidige tijdsgeest qua films is aangepast, oftewel geen loodzware kost, wel wat diepgang, maar niet te diep, en thema's als religie vind je hier niet terug, en toch zijn er wel veel raakvlakken met Stalker en qua visie met 2001, alleen in Tarkovsky's films reflexeren de personages en hier reflecteren ze. Het is hier allemaal niet zo uitgesproken en meer visueel, zoals het kennelijk in films van onze tijd hoort te zijn (volgens de industrie tenminste). In die zin past ook wel dat de film de 'bedoelingen' van de 'alien'/het fenomeen niet uitlegt zoals bijvoorbeeld Arrival dat wel doet.

Maar ik vraag me wel af hoe jij en AC1 (als hij ook op dat punt je mening deelt) dan het einde hadden willen hebben. Ik bedoel, alles is toch wel al een keer gedaan, of het een einde was a la Ex Machina of een eind met vuurgevechten, het had waarschijnlijk ook kritiek opgeroepen, toch?.

avatar van AC1
3,0
AC1
geplaatst:
Het einde vond ik eigenlijk het beste van de film maar alles wat doorvoor kwam was bijna teleurstellend conventioneel (typische flashbacks mee inbegrepen) met uitzondering van misschien de muziek en het vrouwelijke perspectief (i.p.v. militaire macho's) wat uiteindelijk toch niet veel uitmaakte ( want de aanvoerster was ook een militaire macho). Garland heeft niet dat dromerige van Tarkovsky.

avatar van horizons
4,0
geplaatst:
Tarkovsky dromerig? Ik vond Solyaris maar kil, klinisch en vlak aanvoelen. Kan niet oordelen over Stalker.

avatar van AC1
3,0
AC1
geplaatst:
horizons schreef:
Tarkovsky dromerig?


Je kan evengoed zeggen: "Spielberg sentimenteel?"

avatar van david bohm
3,0
geplaatst:
Interessant verhaal dat ook wel intelligent wordt uitgewerkt. Toch heeft de film niet al teveel indruk gemaakt. Het eerste gedeelte waarin alles nog mysterieus is, dit blijft in zekere mate ook wel het geval maar in het begin weet je als kijker die het boek niet heeft gelezen niets. Dat vind ik persoonlijk het sterkste deel. Na de rationele verklaring wordt het voor mij allemaal wat minder.
Het ziet er ook allemaal puik uit en het acteerwerk van de sterke cast is in orde. Maar voor mij geen echte uitschieter hoewel het daar zeg het eerste uur wel op leek.

avatar van Alathir
4,0
geplaatst:
Annihilation is een film die indruk probeert te maken en daar ook grotendeels in slaagt. Het is een mix van genres maar toch vooral een avontuur. Het gaat erover dat elke cel geprogrammeerd is om uiteindelijk af te sterven en aangezien wij opgebouwd zijn uit iets van een honderduizend miljard cellen zijn wij ook allen gedoemd of opgelucht (hangt er vanaf hoe je als mens in het leven staat) om na vele jaren van veroudering uiteindelijk te sterven. Daarom dat ook kankercellen al vele jaren worden bestudeerd om te ontdekken hoe we de 'fout' van veroudering kunnen tegengaan. Kankercellen blijven namelijk delen en zijn onsterfelijk.

De vijf vrouwelijke hoofdpersonages uit de film hebben allemaal niets of weinig te verliezen en daarom trekken ze naar de Shimmer, een groot prisma (het lijkt wel een zeepbel) waarin de meest vreselijke, maar ook mooie mutaties ontstaan. Hoe dichter je bij de oorsprong van de Shimmer komt, hoe krachtiger dat je muteert. Hoewel je merkt dat er soms wetenschappelijke verklaringen worden gegeven (ook omdat de film geadviseerd is geweest door Dr. Rutherford, een expert in genetica), merk ik toch dat er een aantal twijfelachtige scènes zijn. Vooral de scène waarin ze door de Shimmer gingen zonder beschermd pak, vind ik een enorme nalatigheid. Ze gaan ook met een bootje op een waterstroom varen, terwijl ze net een albinoachtige alligator hebben afgeweerd. Ook die camera op het einde had nog batterij? Die leek gewoon op stand-by te staan en na zoveel dagen is die sowieso plat.

Op zich is de film niet echt spannend, tenzij bij de scène met de gemuteerde horrorbeer waar Josie, Portman of dus Lena en JJL als Dr. Ventress werden vastgebonden door een stilaan gek wordende lesbische verpleegster. De soundtrack is dan weer fenomenaal en samen met de visuals erg hypnotiserend, vooral op het einde waarin Dr. Ventress al haar massa lijkt om te zetten in energie en een prachtig lichtspel veroorzaakt. Hierna valt een bloeddruppel in dit supernova-achtige verschijnsel en begint er een supersnelle celdeling. Vervolgens ontstaat er ook een kloon van Lena, die bijna lijkt te gaan dansen in spiegelbeeld met Lena. Wie het dan uiteindelijk haalt is waarschijnlijk de echte Lena, die komaf maakt met haar schuldgevoel omwille van haar mislukte huwelijk. Uiteindelijk komt ze weer bij Kane en blijken ze allebei veranderd te zijn. Hoe je dit alles wilt interpreteren, daar ga ik momenteel niet mijn hoofd over breken. Ik zou er wel voor zorgen dat je de film niet kijkt en dan direct gaat slapen want dit is wel een film waar je normaal nog even bij stilstaat.

avatar van extremezz
2,5
geplaatst:
Zwolle84 schreef:
Intrigerende film die ik graag goed wil vinden, maar het wil (nog) niet zo lukken. Een trage uiteenzetting van een plot schrikt me nooit zo af, dat is het probleem hier ook niet. Het is meer dat ik m'n aandacht er onvoldoende bij kan houden.

Er zal vast een mother!-achtig motief achter schuilgaan (1, 2, 4... 'gasten' in het huis versus celdeling; bemoeienis met de natuur, hier uitgebeeld als de natuur die letterlijk de vorm van de mens aanneemt; en uiteindelijk zelfvernietiging/-vervreemding tot het punt dat we onszelf niet meer (her)kennen). Daarnaast ziet de film er schitterend uit, vooral wanneer het het laatste halfuur los gaat.

Maar dan nog... M'n gedachten bleven maar afdwalen. Er zaten te veel dode momenten in om twee uur te kunnen boeien.

Neemt niet weg dat ik nog steeds geïntrigeerd ben en er zeker nog meerdere kijkbeurten zullen volgen.

En toch nog 3,5 sterren geven op een film met veel dode momenten:)

avatar van arno74
4,0
geplaatst:
horizons schreef:
Tarkovsky dromerig? Ik vond Solyaris maar kil, klinisch en vlak aanvoelen.
O.b.v. alleen Solyaris heb je denk ik nog geen goed beeld van Tarkovsky, je zou na Annihilation bijvoorbeeld Stalker kunnen zien, maar dat is zware kost hoor, ik waarschuw maar vast .

avatar van arno74
4,0
geplaatst:
AC1 schreef:
Het einde vond ik eigenlijk het beste van de film maar alles wat doorvoor kwam was bijna teleurstellend conventioneel (typische flashbacks mee inbegrepen) met uitzondering van misschien de muziek en het vrouwelijke perspectief (i.p.v. militaire macho's) wat uiteindelijk toch niet veel uitmaakte ( want de aanvoerster was ook een militaire macho). Garland heeft niet dat dromerige van Tarkovsky.
Die flashbacks vond ik ook minder, vooral omdat je snel weet wie het wel en dus wie het niet gaat overleven, dat haalt de spanning eruit, ook omdat er zo'n groot verschil in setting is, ze lopen niet echt lekker over en het haalt je uit het verhaal.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:52 uur

geplaatst: vandaag om 08:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.