Mother! (2017)

Prima toch. Ik begrijp het gedoe om jouw mening niet zo. Ik weet vrijwel zeker dat ik het over een paar uur hartgrondig oneens ben met jouw mening, maar weet ook dat wij qua smaak ver van elkaar afstaan. Da's juist het fijne aan MM; door middel van de profielen kun je zien welke waarde je aan welke review kunt hechten. Dan zegt een 1* van jou me net zoveel als een 4,5* van iemand die qua smaak dicht bij me ligt.

Nou ja, op elkaar reageren hoort er natuurlijk wel bij. MM is een openbaar forum-achtig platform. Dan is het juist de bedoeling dat er dialoog/discussie ontstaat, zolang het niet vervelend wordt natuurlijk.

Als er één film is waarbij onenigheid en discussie geen enkel probleem is (juist een verdienste), dan is dat bij deze mother! wel. Lange tijd geleden dat ik zo veel evidente love or hate-indrukken meekreeg in één film.

Heel bijzondere film die toch ook weer typisch Aronofsky is. Die trailer gaf achteraf werkelijk niets prijs, het was een totaal andere film dan ik verwachtte.

Gezien de spoilergevoeligheid ditmaal geen review.

Meesterlijk mysterie waar je met veel meer vragen achterblijft dan begint. Tegelijk een van de ziekste films die ik ooit heb gezien. Zo onbeschrijfelijk ongemakkelijk om naar te kijken. Heb deze in Philadelphia gezien en zag drie mensen de zaal huilend verlaten, eentje was zelfs aan het hyperventileren. Nog nooit zoiets meegemaakt, dit was sick!

Waarom moest 'Adam' eigenlijk constant hoesten in dit verhaal? Ik snap de wond die hij had (een rib uit zijn lijf), maar vraag me af waar ze dat hoesten vandaan hebben.

het hangt in tussen een slap haunted hause horrortje (mooi een cirkeltje rondmaken op het einde, daar kan Aronofsky zelf onmogelijk blij van worden...), en een zeer intense allegorische beleving. Ik weet nog niet zo goed wat je hier aan moet geven...

Verdomd, had haar niet eens herkend! In al haar andere rollen is ze poeslief.

Volgens mij is dit een onbedoelde woordspeling naar haar rol als Catwoman rol of niet?

Miauw

Een meesterwerk (en ook sowieso de eerste echt goede film die ik in 2017 heb gezien)! De film is een soort horrorfilm maar met allerlei Bijbelse en politieke verwijzingen en zonder de clichés als monsters en deuren die onverwacht achter de hoofdpersoon dichtslaan: het is veel meer een psychologische thriller à la Rosemary's Baby (1968) - MovieMeter.nl (aan welke film hij me sowieso wel sterk deed denken zonder dat er sprake is van plagiaat), culminerend in een uitbeelding van de hel a la Jheronimus Bosch. En dat werkte: het is een hele spannende film die me de hele tijd op het puntje van mijn stoel deed zitten. Tegen het einde is er opeens een bizarre en surrealistische wending waardoor je plotseling in een totaal ander soort film lijkt te zitten (zodat je echt denkt “what the fuck is this?”), maar uiteindelijk komt toch weer alles samen en is de cirkel – meer dan in één opzicht – rond.

De film lijkt over de emotioneel verwaarloosde echtgenote te gaan – we zien alles vooral vanuit haar perspectief – maar misschien gaat de film uiteindelijk toch over hem zoals hij dat zelf uiteraard ook zou vinden: hij is immers een kunstenaar die schept en daarvoor in het middelpunt wil staan en geadoreerd wil worden. En hij wordt in de film door zijn fans ook geadoreerd als de Schepper. Het boeiende dat de film laat zien is dat zo’n schepper geen belang heeft bij behoud – bij echte liefde die zelfopoffering vereist – want dan zou er niets meer te scheppen zijn: sterker, scheppen lukt het beste c.q. krijgt de meeste lof als alles is vernietigd. Dit probleem speelt overigens ook in de geschiedenis van de theologie: bv. voor de oude Grieken is zo’n christelijke scheppende God een contradictie want een echte God zou genoeg hebben aan zichzelf dus niets willen scheppen (God = volmaaktheid = klaar met maken). Zo’n scheppende God is eigenlijk veel meer een duivel die het rad van het lijden – het eindeloos scheppen en vernietigen, het eindeloos sterven en opnieuw geboren worden – blijft aanzwengelen (wat dat betreft past zo'n Bijbelse goddelijke actie als de Zondvloed prima in dat plaatje).

Ik zeg: bios. In een externe recensie las ik dat de film 'maximalistisch' is (bij wijze van een zelfverzonnen antoniem voor 'minimalistisch') en dat is de film zeker: Aronofsky haalt hier alles uit de kast en dit bombastisch spektakel kun je het best in de bioscoop ondergaan.

Deels is deze film volgens mij ook bedoeld (weliswaar als zijpad) als aanklacht tegen de totale vervaging van fatsoensnormen als het gaat om de behandeling van beroemdheden door (roddel)pers en 'fans'. Privacy is in elk geval iets waar beroemdheden geen recht meer op lijken te hebben. Zij worden gevangen genomen door hun eigen succes.

Ik begrijp de adoratie van iets of iemand die voor iemand het toonbeeld van perfectie is, maar in tegenstelling tot wat men dan denkt, is zo iemand dat niet. Geen god, maar mens(elijk).

Wat betreft het audiovisuele zeker, maar het publiek deed zoveel afbreuk aan m'n beleving dat ik niet kan wachten om hem lekker alleen op blu-ray te kijken. En dat was nog wel 's middags in een slecht gevulde zaal.

Goede film maar door het bombastische einde net een voldoende . Het is niet echt Horror het is meer een psygchologische thriller met ene donker randje . Ik zal het even in plus puntjes en min puntjes samenvatten eerst de plus puntjes

1. Goed geacteerd

2. Zeer sterke dialogen

3. Zeer goed camera werk

4. Goede spanning opbouw

Nu de minpuntjes

1. Verwijzingen waar ik niks van snap en sommige mensen op deze site een hele uitleg aan geven

2. In het middenstuk denk je echt soms van WTF is er nu gebeurd

3. Veel te lange scenes die naar niets lijden

4. Aan het begin is de film zeer rustig eigenlijk is het eerste uur behoorlijk saai maar de dialogen maken hier in heel wat goed.

5. Jumpscares die helemaal niet eng zijn.

6. Chaotische opbouw

7. Personages toevoegen die niet toegevoegd moeten worden

8. overgangen niet helemaal in orde van bombastisch naar rustig en omgekeerd.

Kortom ik heb een dubbel gevoel bij deze film , Het is zeker en vast de moeite om te kijken maar je moet je kopje erbij houden en alles snappen als je 1 klein momentje mis snap je heel de film niet meer . cinematografisch is deze film een meesterwerkje maar je moet de verwijzingen mee hebben en die had ik niet mee dus ik kon maar niet in de film komen . Misschien ligt het aan mij dat ik dom ben of zo maar ik snap wel mensen die dit fantastisch vinden . Ook hadden ze voor mij er zeker het 1 ste halfuur kunnen weglaten en al die dialogen en verwijzingen steken in 1 en 30 uur top film dan een 2 uur lange zit met moeilijke verwijzingen saaie momenten en een depressieve dichter . Deze film vind ik wel eentje dat je moet zien en persoonlijk vind ik Black Swan beter omdat die minder chaotisch is maar iedereen eigen smaak en een pluim voor Lawrence die deze rol zeer goed speelt en toch nog mij wist te voertuigen om deze film een dikke 2,5 te geven .

ik ga nu naar de zaterdag avond voorstelling om 21.30. Ik hou mijn hart alweer vast, gezien de trailer zouden veel mensen kunnen vermoeden dat het hier om een simpel horror filmpje gaat. Dat belooft nog wat qua bios publiek.

Mensen die de Bijbel enigszins kennen zullen de Bijbelse metaforen wel herkennen, maar het is m.i. niet nodig om die te herkennen om van de film te kunnen genieten of haar thema's te kunnen waarderen. De film gaat immers in wezen over liefde en hoe dat nou allemaal zit qua geven en nemen, zelfopoffering, adoratie, scheppen of genoeg aan elkaar hebben (een verliefd stel schept ook in de vorm van een liefdesbaby), etc. En deze thematiek wordt dan door Aronofsky letterlijk en figuurlijk opgeblazen tot Bijbelse proporties. En waarom ook niet want is dit niet ook de kern van religie (maar ook van grote politiek zoals de exploitatie van de Aarde door de mens)? De film is bombastisch en pretentieus maar het spektakel werkt en geeft een daverende bioscoopervaring: als je uit de bioscoop stapt moet je echt even bijkomen. Wat dat betreft is de film een soort Rosemary's Baby (1968) - MovieMeter.nl meets The Tree of Life (2011) - MovieMeter.nl...

Haha, ik ga sowieso al nooit naar de avondvoorstellingen op vrijdag en zaterdag (tenzij in gezelschap, dan is er vaak geen andere mogelijkheid) maar bij deze wilde ik hoe dan ook een rustiger moment. Opvallend veel ouden van dagen in zaal trouwens, maar niemand liep weg.

Dit maakt me toch wel erg nieuwsgierig...misschien dat ik hem toch een kans ga geven de komende week.

Wauw, die Aronofsky.. wat een tour de force was dit! Lang geleden dat ik nog zo onder de indruk van een film ben geweest.

Sterk verdeelde meningen: mijn interesse is gewekt

ja hoor..wat n vergezochte verhalen hier om de boel e.e.a. uit te leggen.

het zou mooi zijn, eerst naar de film en dan op mm zoeken waar het verhaal over gaat.

Sorry hoor, maar een avondje bioscoop is voor mij een avondje uitgaan, een avondje vertier. Van deze film snap ik totaal de ballen niet. De trailer had mij en mn maten totaal op een ander idee gebracht. Kijk als dat nu bedoelt wordt met bijbelse proporties....de boel liegen, bedriegen en het volk een rad voor de ogen draaien......dan komt dat inderdaad in de buurt.

Dus m.a.w. je kan enkel genieten van films of ze zijn pas geslaagd wanneer je het verhaal volledig begrijpt?

Lastig te beoordelen. In ieder geval iets dat je doet laten nadenken, iets dat nog wel nasiddert nadat je de zaal uit bent, maar ook zeker niet Aronofsky's beste. Pi trok je meer mee de gekte in, Requiem raakte me harder, Black Swan was gewoon de oneindig betere film en zelfs Noah schoot op momenten meer in de roos. Maar anderzijds is dit wel een sterke film die zeker het eerste uur een goed opbouw kent waarbij het steeds gekker wordt. Maar eenmaal met de broedermoord had ik wel door welke kant deze film uitging (zonder ook maar iets erover gelezen te hebben) en wist het tweede uur mij ook niet echt te verrassen. En hoewel op zich wel sterk gefilmd was dit misschien toch te ver over the top. Nu is de regisseur nooit van de subtiliteit, maar ik heb liever een verhaal dat nog enigszins in het realistische blijft en niet dat je aan de oppervlakte al ziet met een parabel te maken te hebben. Maar ik waardeer het lef, dus naar boven afgerond 4,0*.

Er is anders genoeg gewaarschuwd van te voren dat het geen standaard horror verhaal zou zijn. Met de huidige overvloed aan informatie zou je je toch enigszins kunnen voorbereiden dunkt me.

De trailer was inderdaad misleidend en misschien hadden ze in dit geval het alleen bij de teaser moeten houden. Ik kijk sowieso bijna geen trailers meer aangezien die al zoveel weggeven dat film kijken bijna geen verrassing meer kan zijn.

Ik geef toe dat ik niet aangenaam verrast ben bij deze film. Er waren scènes bij waarbij ik me zeer ongemakkelijk voelde, maar dat neemt niet weg dat er ook ruimte moet zijn voor dit soort films. Niet alles hoeft entertainment te zijn.

Ik begreep er eerlijk gezegd ook niet veel van en heb na afloop verschillende verklaringen gelezen en dat maakt toch dat ik deze film beter kan waarderen. Ik geef echter geen waardering.

Op de eerste plaats ben ik deze gaan kijken omdat ik al heel lang p(fan) ben van Michelle Pfeiffer en ik vond haar rol erg goed, maar helaas wel erg kort.

Tuurlijk een film moet je liggen maar ik was stomverbaasd toen er echter elkaar mensen weg liepen bij de film. Vond persoonlijk Jennifer krachtig over komen en goed acteren. Menig film vind ik al snel langdradig maar Mother! wist mijn aandacht vast te houden en ga hem zeker nog eens kijken.

Neergesabelde 'mother!' kinderspel voor 'IT' | Filmtotaal filmnieuws

Gelukkig is de massa geen maatstaf, voor wat goed is. Tuurlijk gaan die liever kijken naar een griezeldrama met kinderen en een clown, dan dat zij geconfronteerd worden met een kunstwerk dat de kijker vraagt zelf na te denken en te reflecteren. Ken Bram de Groot niet, maar een carriere als journalist is niet voor m weggelegd.

Vooral absurd dat de vergelijking wordt gemaakt. K3 verkoopt ook meer kaartjes dan Bach ooit heeft gedaan.

Datzelfde geldt voor de elite.

Ik heb het nergens over elite, maar de tegenhanger van 'de massa' is 'het individu' (voor zover dat kennelijk niet duidelijk was).

Mother! is inderdaad echt een bioscoop bezoek waard en ja hoe ze de bijbel (moeder Maria, Jezus, God, religie et cetera) hebben verweven in het verhaal, samen met gewoon de mensheid haar doen en laten, zelf reflectie en meer. (En nee het is niet een film voor christenen of juist een film voor atheïsten, dat doet er niet toe.) En dat dan op een suspense manier wat de gehele film niet verveeld maar juist intrigeert en als kijker vast houdt. Waarbij de soort van rustige stukken niet voelen als saai of over dramatisch en uitgestrekt, maar waarbij zelfs de suspense blijft behouden. Daarnaast mooi geschoten, audio die de film optimaal ondersteunt en goed geacteerd met een top casting. Maakt 'Mother!' voor mij één van de toppers van dit jaar.

Mother! is geen standaard horror/thriller drama film en voor de mensen die open staan voor een knap staaltje cinema en (eventueel) deze kennis mee nemen bij het kijken van de film, zullen denk ik niet teleurgesteld worden. Al kan het natuurlijk niet je ding zijn, alleen voor mij is Mother! wel één van de verassingen van dit jaar. Top film.