ad
  • 139.621 films
  • 6.594 series
  • 19.952 seizoenen
  • 431.450 acteurs
  • 280.209 gebruikers
  • 8.081.148 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Tree of Life (2011)

Drama | 139 minuten / 188 minuten (extended cut)
3,19 1.538 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 139 minuten / 188 minuten (extended cut)

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Terrence Malick

Met onder meer: Brad Pitt, Sean Penn en Jessica Chastain

IMDb beoordeling: 6,8 (168.951)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 17 mei 2011

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over The Tree of Life

"Nothing stands still."

De elfjarige Jack heeft twee broers en woont bij zijn ouders. Op jonge leeftijd lijkt alles hem toe te lachen. Zijn moeder is lieflijk en vergevingsgezind en zijn vader probeert hem klaar te stomen voor de harde wereld. Dat de wereld inderdaad geen prettige plaats is, leert Jack als hij in aanraking komt met ziekte, lijden en de dood. Als volwassen man wordt Jack een verdwaalde ziel in een moderne wereld die op bijzondere wijze zijn weg probeert te vinden.

imageimageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Mr. O'Brien

Jack O'Brien

Young Jack O'Brien

Jack O'Brien (age 5)

Jack O'Brien (age 2)

R.L. O'Brien

Jack's Wife

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van tbouwh

tbouwh

  • 4973 berichten
  • 3430 stemmen

Heeft weinig zin mezelf te gaan herhalen. Ik noem de draad hierboven een hermetische discussie, waar het bij uitstek een open film betreft. Dat is zonde en niet echt zinvol. Zal het zelf hierbij laten.


avatar van Kronos

Kronos

  • 827 berichten
  • 1053 stemmen

Goed, want het blijft toch maar bij commentaar vanaf de zijlijn. Het citaat waar ik aanvankelijk op reageerde is allesbehalve open. In de filosofie moeten we niks aannemen. Al zeker niet dat de wereld goed is omdat God bestaat. Maar intussen is duidelijk dat ook volgens deridder God niet nodig om het mysterie te erkennen. Dat vind ik zinvol om te weten.


avatar van deridder

deridder

  • 127 berichten
  • 1233 stemmen

Ik sluit helemaal aan bij tbouwh's bericht hierboven. Ik laat mij niet meer verleiden om over dit soort zaken te praten: I agree to disagree. Ik heb hier namelijk ook geen verstand van. Het gaat uiteindelijk ook om de film en niet om God. En de film spreekt voor zich en heeft mijn reflecties over geloof verder niet nodig.

Kronos schreef:

(quote)

Dus blijft de vraag, waarom zou je dat dan doen?

Ik zie niet wat er troostrijk en beeldschoon is aan het citaat: "Waar was jij toen ik de fundamenten van de wereld legde?" De verantwoordelijkheid voor de schepping blijft bij de schepper. Dat is des te duidelijker als we er zelf niet eens bij waren maar er wel deel van uitmaken.

Dus waarom zouden we zomaar dankbaar moeten zijn voor ons bestaan? Leg dat eens uit aan een meisje dat geboren is als drugsbaby, in al haar beperkingen nooit een kans heeft gehad zich te ontplooien, seksueel misbruikt wordt en volgende week nog voor ze acht jaar wordt een pijnlijke dood zal sterven door verwaarlozing.

Ik snap ontzettend goed waarom je deze vraag stelt. Malick stelt de vraag "hoe kan God zoveel kwaad toelaten in de wereld?" Maar zou het niet beter zijn als Malick had geaccepteerd dat het kwaad het bestaan van God uitsluit? Welnu, ik kan natuurlijk niet voor Malick spreken. Daarnaast denk ik dat het ook niet veel uitmaakt voor de kwaliteit van de film. Ik hoef mij niet te identificeren met de meningen van een directeur om de kwaliteit en het verhaal van een film te waarderen. Maar goed, omdat u er telkens op terugkomt, zal ik proberen een antwoord te formuleren.

Daarnaast ben ik (gelukkig maar) geen theoloog. Maar een theoloog zou waarschijnlijk je voorbeeld - van de drugsbaby - op de vrije wil gooien. Alhoewel God goed is, heeft hij ons vrij gemaakt om voor het goede te kiezen. Omdat mensen uit vrije wil vaak voor het slechte kiezen, krijgt het meisje waarover je spreekt geen kansen, &c. Ik vind dit niet zo overtuigend overigens: waarom lijden dan de dieren? Maar goed, misschien is dit een antwoord waarnaar je zocht.

Iemand vroeg eens Rahner waarom hij nog in God geloofde terwijl het nu "bewezen" is dat God niet bestaat. Rahner antwoordde: omdat ik bid. Geloof voor Rahner is niet geloven dat God bestaat (als object zoals andere objecten) maar geloof is geloven in een levende God. Het is een manier van leven, een manier van in de wereld zijn. God is een persoonlijke ontmoeting met een liefde groter dan jezelf. Geloof is voor Rahner niet slechts een metafysisch systeem of een alternatief voor een wetenschappelijk wereldbeeld maar veeleer een levenshouding, een bios.

Hoe moeten we dan naar het probleem van het kwaad kijken? Nou precies zoals Malick doet, we gaan niet op onze zolderkamer een beetje filosoferen over abstracte begrippen (zoals "vrijheid" of "theodicee") maar we situeren onszelf in de wereld als mensen met gevoelens van hoop en angst. Hoe vinden we troost? Waar komen we vandaan? Wat drijft ons?

Als het gaat over het probleem van het kwaad dan denk ik dat je het de drugsbaby zelf moet vragen. We moeten de verhalen lezen van mensen - zoals Etty Hillesum - die het kwaad in de ogen hebben gekeken met geloof. Dan zien we dat deze mensen meestal niet denken dat God een antwoord gaf waarom ze lijden. De abstracte "waarom?" vraag blijft achterwege. Maar we zien ook dat deze mensen dichter bij God komen juist door hun woede ten aanzien van God of juist door hun acceptatie van de wil van God. Het geloof kan mensen ondersteunen om niet vernietigd te worden door het kwaad, om niet uit elkaar getrokken te worden door de pijn. Het biedt weerstand en het geeft hoop.

Zo is het ook met Malick's Tree of Life: de film is niet bezig met analytische argumenten voor of tegen God maar met de existentiële ervaring van een mens in nood. De gebrokenheid van Sean Penn kan slechts genezen in een ontmoeting met deze transcendente liefde (en geneest dus niet met een reflectie op de eeuwig lopende discussie over de attributen van het wezen Gods). De ontmoeting met het transcendente, de ontmoeting met iets dat onszelf overstijgt, geeft hoop in een wereld van materialisme, het recht van de sterkste, en Brad Pitt's way of nature (dit zien we ook in andere films zoals bv. La Sapienza - een aanrader -).


avatar van Kronos

Kronos

  • 827 berichten
  • 1053 stemmen

deridder schreef:

Daarnaast ben ik (gelukkig maar) geen theoloog. Maar een theoloog zou waarschijnlijk je voorbeeld - van de drugsbaby - op de vrije wil gooien. Alhoewel God goed is, heeft hij ons vrij gemaakt om voor het goede te kiezen. Omdat mensen uit vrije wil vaak voor het slechte kiezen, krijgt het meisje waarover je spreekt geen kansen, &c. Ik vind dit niet zo overtuigend overigens: waarom lijden dan de dieren? Maar goed, misschien is dit een antwoord waarnaar je zocht.

Dat is inderdaad de langs alle kanten rammelende uitleg die vaak gegeven wordt. Om het geloof in een algoede, alwetende en almachtige schepper overeind te houden heb je heel grote oogkleppen en een hoop kringredeneringen nodig. Maar zoals je schrijft, het gaat hier over de film. Die leent zich zeker voor een discussie over dit onderwerp maar dat zou ons hier te ver leiden.


avatar van mjk87

mjk87

  • 11310 berichten
  • 3218 stemmen

Mooi geschoten. Heel erg mooi geschoten zelfs. Dromerige beelden, prettige belichting en een fijne sfeer in die voorstad. Maar ook echt oersaai, waar enkele losse scènes er dan nog uitspringen, maar 140 minuten aaneen van dit ding was me echt te veel. Redelijk geacteerd, al zegt dat weinig. De acteurs lijken vooral poppen in de grote Malick-show waar een serieux over hangt, manmanman. En zo'n Sean Penn? Die rol hangt er ook maar een beetje bij. Nee, dit was op geen enkel vlak een leuke film om te kijken. De score puur op punten, maar dat voelt nog als te veel. 2,0*.