Blade Runner 2049 (2017)

ja precies, de eerste keer dat ik die film keek kon ik dat totaal niet hebben. Hier is het inderdaad veel beter verwerkt. Kan het in het origineel ondertussen wel waarderen, maar dat heeft wel even geduurd.

Ach het is niet de eerste keer dat vanwege de liefde voor het origineel een vervolg niet gewaardeerd wordt.

Ik vind het ook zeker geen slechte film, maar in het vergelijk met het origineel schiet het gewoon veel te kort.

Als jij denkt dat Ford een mens is moet je het origineel nog maar eens goed bekijken. Want juist daarin schuilt de diepgang van die film. Het is niet wat het lijkt. De kijker en de hoofdpersoon zijn even onwetend en komen op het eind beide voor een ontdekking te staan. waarbij we in het vervolg continu aan het handje worden genomen betreffende het zelfbeeld (en de relatie) van de hoofdpersoon.

Daarbij toont het origineel ook de menselijkheid in de verhouding tussen de replicant Batty en Priss. Maar dat speelt zich daar slechts af in de subtekst. Ondanks dat vond ik die relatie veke maken introerender dan die met dat holografische poppetje.

"Het (origineel) is niet wat het lijkt", precies, BR2049 is wel wat het lijkt, rechttoe-rechtaan, met diepgang 0,0, alles wordt (herhaaldelijk) verteld, we voelen niet eens chemie achter de (oppervlakkige) relatie, alles is wat je aan de oppervlak ziet. Joy gaat dood maar geen mens die een traan laat, K gaat dood en het laat ons even koud. Zelfs in de film wordt er niet naar ze omgekeken. De "diepgang" van die relatie gaat niet verder dan wat we zien, een replicant en een hologram die om elkaar geven. Het zet ons niet aan tot nadenken, alles wordt al in de film verteld.

Ik vond dit een mooie comment die ik tegenkwam over de schoonheid van deze film:

I think the whole movie is about K finding his humanity. Throughout the movie, he constantly is belittled by everyone for being a replicant, he’s not real to anyone, not even to himself. But deep down, he knows there's something more, but because of his job and the world he lives in, he won't accept it. That’s why his girlfriend isn’t real either, he doesn't think he deserves a real one, and he See's himself in her. But as the story continues, and he begins to figure out that he may actually be this prophecy child, he begins to realize that maybe he is real. He starts breaking down, realizing that this whole time he was right, that what his girlfriend told him was right, that he is special. Because of this he begins acting human, he goes against what he's told, he lies, as he believes he really is real, that he has a soul. But after its revealed to him that he isn't this child, he loses hope. They tell him to kill deckard, and begins to act as he did at the beginning of the film, just following orders. But before he does, he See's his girlfriend advertising hologram, and then realizes something. He realizes this whole time, she was just as unreal as he was. But he loved her just the same. So it hits him, if I can believe she is real, why can't I believe I am real? He realizes that this whole time, he always had a soul, that everything he did while he thought he was this "child" the way he acted, that was just him. The memory of the horse was like placebo for him. You even hear the voice over say "dying for a cause is the most human thing a person can do" which is exactly what he did. But this not only alludes to him, but to Joi too. She risked her life to help him, and died because of it. In this scene, he realizes that she was real. Him realizing she is real, is his "miracle" (like sapper said) that gives him a reason to believe he too is real. He then uses this freedom to go against what he is told, freeing deckard, reuniting him with his daughter, and then dying peacefully just like Roy. As he has now proven to himself. That he was always real. As he lets the snow land on him, just like the rain did on Joi when she discovered she was real. He is real. He is free.

Heel mooi samengevat!

En je vond Ford en Young in die paar minuten screentime wel chemie hebben? Ik vind de chemie tussen de Armas en Gosling hier vele malen sterker dan het soms over de top geacteerde eerste deel. Niet dat ik BR slecht vind, maar we moeten de superlatieven in de vergelijking echt niet zo overdrijven om 2049 maar af te kraken. Ik voel me zelf totaal niet getriggerd om het dilemma dat wordt gesteld in BR, is Ford nou een replicant of niet uit te zoeken. Het maakt het rechtlijnige verhaal nou niet bepaald anders voor mijn beleving van de film.

Dan vind ik een Gosling die een innerlijke strijd heeft vele malen aantrekkelijker om naar te kijken.

En als je die Engelstalige uitleg hierboven leest... Ik vind dit echt heel poëtisch en mooi.

"Chemie" is niet wat ik zie in Deckard & Rachael, wel van gevoel van twee verloren zielen, die desondanks dat hij mens is en zij 'robot', alleen maar elkaar hebben in een wereld die onverschillig is.

Sinds de release van die film is er al een discussie gaande over of Deckard wel of geen replicant is. Zo duidelijk is het dus allemaal niet. Sterker nog ik heb niets in die film gezien wat mij overtuigde van het feit dat hij een replicant is. Het is voor mij ook nooit een vraag geweest eigenlijk. Maargoed ik zal er bij een komende herziening eens aandacht aan besteden (als ik eraan denk kom ik daar nog op terug).



Blade Runner is precies wat het lijkt, een film die volstaat met vragen en vaagheden in een dystopische toekomst, niet meer en niet minder.

Heb het grootse deel van 2049 met open mond zitten kijken naar de waanzinnig mooie beelden. Zitten zeker twee, drie scènes in die tot de mooiste behoren die ik ooit heb gezien. Dat de film wel erg lang duurde en wel erg zwaarmoedig was, vergeef ik hem daarom graag. Plot deed me behalve aan het origineel bij vlagen trouwens denken aan Her en Children of Men

Her, Children of Men, Ex Machina. Een rijtje van toppers waar deze nu inderdaad mooi bij hoort.

Vragen en vaagheden vallen wel mee, vragen heb ik niet i.i.g. Die onzinnige replicant-test is wel vaag en valt niet te begrijpen, maar gelukkig was dat in het origineel wel duidelijk uitgewerkt.

Zo is dat in dit deel eigenlijk ook, alleen wederom beter uitgewerkt in het origineel.

Dat zeg ik allemaal niet, integendeel, ik heb de indruk dat juist deze film allerlei superlatieven krijgt puur omdat het de titel "Blade Runner" draagt.

Overigens heb ik het origineel op 3,5* staan, en ben ik geen fan van Gosling (trekt altijd hetzelfde gezicht), al speelt hij in deze film beter dan voor hem gebruikelijk is.

Dat Engels stukje is wel mooi, alleen jammer dat die poësie niet in de film terugkomt. En kunstmatig leven is niet echt iets nieuws wat we met deze film voor het eerst tegenkomen, dat is misschien wel al honderden keren (en beter) gedaan (echt waar), dus bij mij levert dat geen wauw-effect op. En zonder dat wauw-effect blijft over een (zwak) verhaaltje over opoffering wat ook al zo vaak (en beter) is gedaan, zonder daar 160 minuten voor nodig te hebben.

De film heeft een duidelijk verhaal (let op: een duidelijk verhaal, niet een goed of sterk verhaal, ik ervaar het zelf als simpel en leeg) en visuals van deze tijd (die ik in het origineel een stuk mooier vind zonder die "mooie" computergegenereerde achtergronden). Ik snap dat een duidelijk verhaal en "mooie beelden" (wat ook nog eens van smaak afhankelijk is, zelf vind ik ze niet zo bijzonder) mensen kan aanspreken maar dat rechtvaardig die laaiend anthousiaste reacties niet echt.

Een goede film heeft veel meer nodig, dus kom ik niet verder dan 1,5*.

Net iets te lang en te traag naar het einde toe, anders was het een 4.5*

Dat is nu net wat de film zo simpel maakt vergeleken met het origineel. K is zich bewust van zijn status. Ford is onbewust. In dat laatste schuilt een veel groter drama dan 'de belevenissen en vertwijfelingen van Agent K.'

Nee, dat vond ik niet. Maar dat is ook logisch. Het zijn twee replicants waarvan de een niet weet dat die het is en de ander er pas net achter is. Logisch dat de chemie dan nog ver verwijderd is. Het is artificieel, dat is het hele punt! En over the top is deel 1 nergens, het is juist allemaal underplayed. Het droge spel van Ford komt daarom ook vaak onder kritiek te liggen van mensen die de film nog niet bevatten.

Maar als jij liever meegaat in het met 6 duimen dik erop leggend dat Agent K gevoelens heeft ook goed. Hou het lekker bij Marvel en BR2049.

Als je mij kan uitleggen hoe het komt dat Edward J. Olmos een eenhoorntje vouwt voordat hij Ford met zichzelf confronteert...."Too bad she wont live, but who does?"

Ik had het hier over de originele Blade Runner.


Daar ben ik wel van overtuigt eigenlijk, maar dat zal beide kanten opwerken.


Dat wauw-effect is ook een stukje ervaring. Ik heb die 163 minuten ontzettend genoten en ben volledig meegezogen in die wereld. Dat zorgt bij mij dat het 'wauw-effect' al aanwezig is. Van mij had de film nog langer mogen doorgaan, maar dat heeft ook met het audiovisuele deel te maken.


Daar heb je een belangrijk verschil te pakken. Ik ervaar de wereld en het verhaal totaal niet als leeg. En betreffende de visuals, ik kan deze (modernere) beter hebben dan die van het origineel.


Ik kan niet voor andere spreken, maar voor mij is het audiovisuele aspect een van de geweldige onderdelen van deze film. Dat samen met het verhaal, de vragen die gesteld worden, de gecreëerde wereld en het feit dat deze mij vanaf het begin helemaal meetrok maakt het voor mij een geweldige film.
Tuurlijk het origineel had dit ook, maar deze heeft het nadeel dat bepaalde elementen (zoals de visuals, sommige acteerprestaties en het liefdesverhaal van Deckard) voor mij gewoon niet lekker werken.


Puur toeval. Dat komt vaker voor dan je lief is.

Het feit dat er 7 versies nodig zijn om het verhaal goed te vertellen geeft wel aan dat niet alles in de film is zoals het hoort. Als er iets uiteindelijk wel op zijn plek valt heeft dat imo minder impact.

Maar het was juist een antwoord op een argument dat er geen chemie tussen een replicant en een hologram in deze film is. Jij vindt dat het logisch is dat twee kunstmatige wezens geen chemie hebben. Is dat dan niet precies zoals het paadje is zoals jij het bewandeld wil hebben? M.a.w. Voorspelbaar? Het zou in jouw ogen dus een pluspunt zijn dat de twee hier geen chemie hebben?

In mijn verdediging denk ik het juist anders.

Is het dan juist niet bijzonder dat twee kunstmatige wezens in deze film toch wel een band onderling weten te creëren. Iets wat in het origineel onmogelijk blijkt en iets waarin deze film eigenlijk verder evolueert tov Blade Runner..

Ik zie de vergelijking tussen makkelijke hap, slik, weg blockbusters van Marvel en BR 2049 eigenlijk totaal niet. Totaal onvergelijkbaar.

Tsja wat moet je hiervan zeggen. Denis Villeneuve is gewoon de beste regisseur van het moment(imo), en fijn dat steeds meer dat ook inzien.

Ik ga deze Blade Runner nog zeker een paar keer aanschouwen in de bios. Iets weerhoudt mij ervan om nu de volledige score te geven maar 2049 zit er niet ver vanaf, wat een meesterwerk. Als iemand Dune kan verfilmen dat is het deze meester wel.

Het prachtige einde welke de vraag perfect beantwoord of replicants net zo mens zijn als mensen zelf. De dochter van Rachael en Deckard zit binnen vast en creëert artificial snow. Terwijl buiten Joe zijn hand uitsteekt en de echte sneeuw op zijn hand voelt vallen. De ironie hiervan is zo geniaal uitgebeeld.

I feel therefore I am human.

Marvel en Blade Runner 2049 in één zin noemen, het zou strafbaar moeten zijn.

Inderdaad, dat wilde ik ook nog aanhalen. Veel Ford fans vinden dat hij in Blade Runner slaapwandelt of, op z'n zachts uitgedrukt, geen enthousiasme vertoont. Ze missen blijkbaar de normale Ford die het er te dik oplegt. Aan de andere kant, Rutger Hauer mag wel alle registers opentrekken maar dat is eigen aan het personage dat hij vertolkt. Beide zijn elkaars tegenpolen in alle opzichten.

Hoe brengt Ford het er vanaf in de sequel?

Het personage van Jared Leto lijkt anders rechtstreeks uit een Marvel strip te komen, dat kunnen zelf de Br2049 fanboys niet ontkennen.

Het is juist een teken van de complexheid van het verhaal, dat zelfs de regisseur zelf er op door kam blijven borduren. Overigens zijn er slechts drie versies.

Misschien dat ik vanavond de theateral Cut eens in herziening gooi.

Grapjas, steek je kop maar in het zand. Zo kun je de betekenis van elke scene afdoen als iets wat het niet is...

Nee, dat er verschillende versies zijn heeft een andere reden. Wil ik wel uitleggen, als je dat wil.

Workprint die door publiek afgemaakt wordt,

studio interventies nav Workprint dat resulteert in een kritisch afgekraakte theatrical cut, een director's cut die niet door Scott zelf gemaakt us etc. Etc. I know Laat nog een San Diego cut, een television cut en een European theatrical cut over.

Inderdaad mooi gezegd. Wat ik alleen een beetje gek vind is dat ik de enige lijk die de christelijke allegorie ziet. Om dat met dit stukje te verbinden: de film gaat over de vraag wat een echt mens is. Aan de ene (oppervlakkige) kant heb je de uiterlijke gradaties van echtheid in hologram-->replicant-->mens, maar de conclusie van de film is dat de vrije, christelijke mens de echte mens is en dat de uiterlijke echtheid niets uitmaakt: de mens is een wezen dat vrij is en dat uit die vrijheid kan liefhebben en voor een hoger doel leven. De hologram kan dan een echter mens zijn dan een 'echt' mens van vlees en bloed.

Zo kan je dit ook weer goedpraten. Het waren (om wat voor redenen dan ook) allemaal versies (7 stuks) die gewoon niet goed genoeg waren of dat er aanpassingen gedaan moesten worden, dus de American television cut schrap ik dan wel van die 7. Die is vanwege de preutse Amerikanen bewerkt.

Misschien een interessante stelling: kan je iets een meesterwerk noemen als iets dusdanig vaak na release aangepast worden om uiteindelijk een "meesterwerk" te worden?

Zo kan je elke film wel tig keer aanpassen na de release om er uiteindelijk iets van te maken dat mensen ook daadwerkelijk goed vinden...

Of gaan we juist bij alles maar een achtergrond zoeken terwijl het er niet is? Belangrijk om in gedachten te houden is dat het hele eenhoorn gebeuren niet in de bioscoop versie zat.

Zoals rep_robert al aangeeft zijn er verschillende versies. En welke is nou de echte versie? Het feit dat zowel de regisseur als acteur en schrijvers er andere meningen op na houden zegt genoeg. In het bronmateriaal is hij ook gewoon mens trouwens.

Ik bagatelliseer het wat, klopt, maar nergens wordt definitief bewijs geleverd, ook die eenhoorn is dat niet. Er zijn alleen maar suggesties.