Blade Runner 2049 (2017)

Voor mij was het juist dat zij veel te menselijk overkwam. Niet gek natuurlijk, want dit personage werd gespeeld door een mens, maar behalve dat ze soms "wegviel" en duidelijk als een hologram in beeld verscheen, vond ik het personage te weinig machinaal.

Het hele personage van haar kwam mij eerder over als een gimmick, die ik schaar bij het "decor" dan als een belangrijk en interessant personage. Dit gezegd hebbende vond ik de rol van Harrison Ford ook maar gewoon een toetje, en niets toevoegen aan de thematiek.

Maar dat is toch juist de bedoeling. Een hologram is iets anders dan een AI zoals Vikander in Ex Machina. Je ziet ze daar ook mee adverteren tijdens de film. Een hologram moet echt lijken zodat de persoon die de aankoop doet er ook echt in kan geloven. Zeg maar Scarlett Johansson in Her, maar dan zichtbaar.

Zure slagroom.

Genoten van Ford. Voor het eerst sinds een hele lange tijd.

Overigens vond ik de verhaallijn met Joi en K één van de beste dingen van 2049. En Ford had er met een slok whisky op ook duidelijk zin in.

Ja, jij wint het met je omschrijving.

Ik ken Ex Machina niet, dus ik kan je vergelijking niet staven of plaatsen (Edit: en Her staat nog op de lijst van films die ik wil zien, en vertrouwen in heb), maar het holografisch personage in deze film was me gewoon té levensecht wat karakter betreft. Ik geloofde er niet in. Het was geen computerpersonage, maar een persoon met eigen wil en identiteit.

Ex Machina zeker kijken . Ben het met je eens, het is makkelijk om "een mens als mens te projecteren", ook al is dat de bedoeling van de film.

Eerlijk gezegd is die film mij indertijd wel opgevallen als een film die me wel wat lijkt, maar is hij ondertussen een beetje weggemoffeld in mijn geheugen. Goed dat het nog even er over gaat. Ik zal de film binnenkort een kans geven. Maar pin me niet vast op wat ik onder "binnenkort" versta. Ik moet er natuurlijk wel even zin en tijd voor hebben.

Oei, een enthousiaste Harrison Ford, zo zie ik 'm eigenlijk niet graag. In het origineel voelde het aan alsof alles voor hem te veel was gevraagd en dat vormde nou net een mooi contrast met de levenslustige Roy Batty. Ze waren elkaars tegenpolen en toch wilden beiden hetzelfde van het leven.

Wees gerust, enthousiast is hij niet, meer een grumpy grandpa. En 2/3 van de film zie je 'm niet, niet teveel op verheugen dus

en als je hem wel ziet doet hij niet veel meer dan aanwezig zijn.

Die hele verhaallijn had van mij op de montagevloer mogen eindigen. Voegde niks toe en had zo 30 minuten gescheeld.

Huh Hollandse Sylvia Hoeks was Luv? Wat een stoot en goeie actrice joh! Redde qua bezetting de film voor me, met Ford die in luttele seconden de draakacteur Gosling te kijk zette. De enige emotie die hij geloofwaardig kan neerzetten is géén emotie. Man, wat was ik blij dat hij er aan het eind even goed voor ging zitten (hilarisch) om uitgebreid goed dood te gaan. Maakte de hele film voor me goed want verder...een aanfluiting.

Plotholes groot als een koe laten vallen om later weer op te vullen...beledigend. En dan de apotheose compleet uit de lucht laten vallen, gebouwd op een misleidende uitgelokte misinterpretatie. Onlogische dingen ten gunste van ronduit clichematige ploteinde bv of nog even een mogelijkheid open te laten voor nóg een vervolg, bah. Echt een zwaar onintelligent, Dick-onwaardig script. Een lullig gammel bouquetreeks-niveau.
En dan nog een visuele wereld die niet ademt niet leeft en als een kale replica van het origineel voelt... Met Zimmer audio die we al tig keer gehoord hebben...

Er zitten wat mooie scifi ideeën in, kleine dingen zijn soms eeg mooi gemaakt. Magoe, krijg Sony, CocoCola en Peugeot als donors en je krijgt een team die liefdevol wat mooie CGI e.d. maken. De film heeft op zich een premisse die interessant is (en dan werk je m zo uit...) en Hoeks, Ford en de geheugendame voegen nog wat kwaliteit em oogstreling toe. Maar verder...tot Bluetooth oogjes aan toe, kom aan zeg...

Ik weet dat de gemiddelde burger best dom is maar je maakt een vervolg op een legendarisch sterke verfilming vaan een topverhaal van een legendarisch schrijver als Dick, dan moet je niet met een schaamachtige replica als dit komen aanzetten.

En had de film minder ziel gekregen. Ik vind het ook ontzettend mooi. Sorry, meningen verschillen hier enorm denk ik.

[quote]Graaf Machine schreef:

Voor mij was het juist dat zij veel te menselijk overkwam.

Ik had juist de indruk dat dat precies de bedoeling was.

Ja ging erom of joi ook menselijk was als nieuwe replica. Maar hoe ze zonder apparaat op de afstandsbediening na geprojecteerd kon worden werd me niet duidelijk

Ben het met je eens. Hoe meer ik over de film nadenk hoe sterker ik dat hele verhaal begin te vinden. Hij als Replicant wil eigenlijk ook een 'normaal' leven met vrouw/vriendin, net zoals mensen. In wat voor opzicht verschilt hij dan nog van mensen, maar is hij het niet? Het verhaal komt hier en daar wat cliché over maar gaat subtiel toch veel verder dan dat. Past perfect in de hele film.

Het heeft ook iets aandoenlijks inderdaad. Vanuit de menselijke emotie van eenzaamheid iets opzoeken om dat "menselijke" gevoel van genegenheid te krijgen.

[quote]mrklm schreef:

Ik kan me voorstellen dat het de bedoeling was dat ze menselijk overkwam, maar ze kwam me, met nadruk. *te* menselijk over. Als er, behalve het geflikker wat wifi betreft, geen verschil meer met een menselijk meisje is, dan is er ook geen interessant idee meer. Dan is het een computermensje, precies gelijk aan een menselijkmensje. Nou, dat is verder wat mij betreft niet interessant.

Leg uit.

Subtiel? Kom op zeg, dat is toch Blade Runner voor Dummies. Kan moeilijk iemand ontgaan zijn. Dat werd in het origineel veel subtieler gebracht, overtuigender en in een twintigste van de tijd.

Ook een mooie review:

Blade Runner 2049 reviewed by Mark Kermode - YouTube

DE elephant in the room is natuurlijk dat hij bij de memoru woman DE voor de hand liggende vraag niet stelt.
Je hoort zo ongeveer iedereen in de zaal zich voor de kop slaan. En als er dan veeeeel later na veel onnodig tijdsvulling inderdaad zoals verwacht op teruggekomen wordt...slap, puur zwaktebod in schrijven en uitgaand van een verregaande blind/domheid bij de kijker die er meestal niet zal zijn. Zelf had ik de traantjes van de memory woman nog niet geïnterpreteerd zoals aan het eind even gauw als (ook al zo slappe) eindtwist werd ingezet. Het leek mij dat ze gewoon zolang/nooit een echte herinnering had gezien en haar empathie sterk was. Hoe dat aan het eind plots anders bleek kwam me verrassend en weinig overtuigend over. Meer als een schrijver die als Nelson een vinger wijst en "Hahaa, gefopt!" zegt. Zo zijn er meer gaten die later worden ingeveld. Het zijn schrijftechnisch slappe trucjes die er veel te dik bovenop liggen. Het schreeuwt mijals een gebrek aan intelligentie. Bij Arrival had Villeneuve het voordeel van de hoge intelligentie van een schrijver als Chiang. Dit slappe brol van het schrijversduo wier namen me even te snel gingen had hij zich niet op de mouw moeten laten spelden. Magoe, Arrival had hij ook al even (laten?) aanpassen naar een wat platter, meer sensatiegericht plotgebeuren dus wellicht kickt ie er toch echt op of denkt echt dat zn publiek zo stom is. Of zal hij zichzelf zo gruwelijk slim achten?

En ik snap dat het een hommage aan de 1e is maar op mij komt het nauwelijks zo over; een vergelijkbare villain en een Hollander die de show steelt als fout figuur.
Thema van hoofdfiguur vrijwel exact hetzelfde.... Kom op, verzin zelf wat, dit is gewoon herkauwen op heul veul lager niveau. Arme Dick, blij voor m dat ie dood is, wat een belediging aan zijn intelligentie en niveau zeg. Puur poging om te cashen weer dit. Op de grote afvalhoop van de meeste andere late sequels

Het origineel was tijdloos en pure poezie. Dit vervolg wil te graag poëtisch zijn, maar is slechts een lege huls. Net zo als de wereld van BR2049 grotendeels leeg is. Waar in het origineel elk deel van het beeld gevuld was met leven en idee, worden hier de meeste ruimte opgevuld met een monotone kleur of de reflectie van kabbelend water op z'n best. Waar in het origineel Hauer voor zijn sterven een prachtige geimproviseerde beschouwing gaf, doet Vileneuve het af met een alleszeggende stilte. De man heeft uiteindelijk helemaal niets (nieuws) te melden. En dat is 35 jaar later best wel schrikbarend zwak.

Hoeks en Ford zijn de enige die op spaarzame momenten het niveau van het origineel benaderen, Gosling komt niet verder dan een rol als figurant. We volgen 'm dan wel zo'n dikke 2,5 uur, ook hij heeft ons niks te melden...

En dat is er nog Jared Leto.Ik ben er nog steeds niet uit, uit welke Marvel strip hij is weggelopen. Maar hij vormt een geweldige dissonant met z'n idiote uiterlijk. Dat Vileneuve dat in zijn film heeft toegelaten, is een teken van totale onvermogen. Bizar dat dat m overkomt, want doorgaans is hij best stijlvast.

Nee, hoe meer ik over BR2049 nadenk, hoe groter het gat met het origineel.

Vind 3,5* nogal hoog gewaardeerd voor je totale afbrander, waar alleen Hoeks en Ford als positief puntje worden gezien Komt denk ik door de bovenstaande discussies waar je aan mee doet en je een negatiever gevoel krijgt dan dat je aanvankelijk hebt.

Het origineel deed het tussen een mens en een replicant (Ford is gewoon een mens in mijn optiek). En als ik daar iets niet subtiel vond was het wel het liefdesverhaal tussen Deckard en Rachael.

Er wordt dieper ingegaan op emoties en relaties met en tussen hologrammen/replicants. Daarbij de vraag als K gemaakt of geboren is speelt en belangrijk aspect bij zijn ontwikkeling. Dat valt op bij de momenten dat Joi bij hem is terwijl dat niet nodig is (bij deckard bijvoorbeeld). Dat zijn subtiele momenten waarop hij zich meer als een mens gedraagt/voelt dan als een replicant. En dat verhaal haakt in op het hele gebeuren omtrent de geboren replicant.
Mis je het hele verhaal rondom Joi dan mis je de persoonlijke verandering van K. Het past daarmee prima bij het verhaal rondom het kind, want als replicants zich kunnen voortplanten zijn die gevoelens er ook. Daarom is het van belang dat K een replicant is, hij heeft namelijk ook die gevoelens en emoties met Joi. De basis van die relatie is duidelijk te zien (net zoals in het origineel) maar het effect is vele subtieler gebracht. Misschien dat de een het sneller opmerkt dan de ander maar de mensen waar ik mee was die zagen dat dus niet.

Ben het met je eens dat de relatie an sich niet subtiel is, maar het effect ervan op K en ook op het verhaal juist wel.

Wat een agressiviteit zit er in je zeg.... Waar komt dat vandaan?

Als ze puur wilden cashen hadden ze wel een veel meer toegankelijkere film gemaakt hebben. Je bovenstaande verhaal over de plotholes snap ik niet eens, leg die eens duidelijker uit. En ik vind de villains echt totaal verschillend dan het origineel, met een compleet ander motief en ook Gosling vind ik compleet anders dan Ford in het origineel. Was Ford op zoek naar het doel van het leven in Blade Runner? Vind Ford ook veel minder eenzaam overkomen dan Gosling.
Ik vind het allesbehalve een goedkope cash in.

Volgens mij was een van de kritiekpunten die ik in veel reviews gelezen heb dat het gedoe rond Deckard en Rachael uit de toon van de film viel en idd allesbehalve subtiel is. Want zo ervaar ik dat ook met Blade Runner. Dat is juist in 2049 veel beter uitgewerkt. En vooral met veel meer diepgang. Ik denk dat mensen door hun liefde voor het origineel een soort bord voor hun kop krijgen en minder rationeel nadenken over het feit dat die film behoorlijk straight forward is. De film valt gewoon prima te snappen zonder dat je de verwijzinkjes van Scott perse door hoeft te hebben. Het kan die film een diepere laag geven, maar als een van de belangrijkste discussies oplevert of Deckard een replicant is of niet, vind ik het allemaal wel meevallen.