M - Eine Stadt Sucht einen Mörder (1931)

Je kunt je je natuurlijk ook, beleefd, en oprecht afvragen, dat die geluidsbanden de tijd des tijds niet hebben doorstaan, in plaats van wild om je heen te trappen dat 't niet klopt.

Weinig respectvol voor een knoerd-oud werkje

Heb ik me ook afgevraagd, maar lijkt me hoogst onwaarschijnlijk dat ze dan op de DVD release ook gewoon maar half de klankband zetten. Ik schat Criterion wat hoger in.

Ik zeg niet dat het per se knap is. Ik zeg slechts dat het op dat moment op die plaats niet beter kon.

Betekent nog steeds niet dat ik het maar voor lief moet nemen. Maargoed echt een zinnige discussie is het ook niet. De één stoort zich eraan, de ander niet.

Kan je dan even zeggen "wat" net niet beter kon op dat moment ? Dat er wat kraak in zit daar zullen ze inderdaad weinig aan kunnen doen hebben, maar de rest ?

Zijn er trouwens ergens bronnen rond de klankband van M ? Heb wel even gezocht maar niet veel interessants gevonden.

Dit was de periode waarin mensen overgingen in de geluidsperiode. Lang had gewoon geen beter technische middelen om het beter te doen klinken. Het is dus niet zo dat het geluid door ''versleten' is door de jaren heen, wat ook vast wel met andere films is gebeurd. De film is qua geluid zo goed mogelijk gerestaureerd als maar kon. Bovendien wordt restauratie ook uitgevoerd met respect voor het product. Stel een film was oorspronkelijk op geluidskwaliteitniveau 7.3, dan zou ik niet willen zien dat ie bij restauratie weer helemaal glashelder is als 10.0, de 10.0 die het al nooit was geweest.

Het geluid op zich moet iemand gewoon kunnen storen, maar niet met de reden dat het allemaal beter had gekund. Dat gaat er bij mij niet in.

Daar doel ik niet echt op, het gaat mij vooral om bij bepaalde scenes helemaal geen geluid te laten horen, terwijl dat bij soorgelijke scenes wel aanwezig was.

M was een inwezen een stille film, waar geluid overheen werd om dingen te benadrukken. Het was een manier van experimenteren. Je hoort zo soms dat het accent enkel ligt op het geschreeuw van iemand of wat dan ook.

Dus is het maw gewoon een artistieke keuze die best bekritiseerd mag/kan worden en weinig te maken heeft met de technische middelen van toen (?)

Nee.

De voornaamste reden waarom er soms geen geluid te horen is, is denk ik vooral doordat geluid in de beginperiode van de geluidsfilm rechtstreeks opgenomen moest worden. Men kon later geen geluid toevoegen of weghalen. Nadeel was dat voor achtergrondmuziek het orkest gewoon naast de camera moest zitten en dat ook met een beetje pech geluid van de opnames opgenomen werden, waardoor de opnames onbruikbaar waren. Bij complexere scènes werd daarom gekozen om geluid achterwege te laten. Zie je ook in sommige vroege Hitchcockfilms Daarom hoor je in deze film ook vaak alleen de relevante geluiden (dialoog, het gefluit). Ik meen me te herrinneren dat deze film vooral geen geluid heeft tijdens de achtervolging in het middenstuk, wat dus al een wat complexere scène is dan een dialoogscène. Deze problemen werden overigens vrij snel opgelost. Een paar jaar na M merkte je er al niets meer van.

Wellicht vraag je je af waarom Lang dan niet gewoon een stomme film gemaakt heeft, maar dat was weer not-done. Hoewel de geluidsfilm pas enkele jaren bestond werden stomme films toch al als ouderwets beschouwd. Chaplin werd indertijd zelfs bekritiseerd dat hij niet overstapte op geluid voor City Lights.

Verder weet ik niet zeker of deze problemen allemaal speelde bij M, maar de kans is zeer groot van wel, omdat dat toch algemene problemen van de filmwereld in die tijd waren.

Njah, sorry hoor, maar volgens mij is kritiek net uitermate gerechtvaardigd wanneer een regisseur een keuze maakt om "done" te zijn

Daarbij dacht ik gelezen te hebben dat het fluitdingetje daar Lang zelf naderhand ingedubd is, dus heb ik zo'n beetje mijn twijfels bij je hele verhaal.

Temidden van de nog voortdurende ontwikkelingen koos Lang een experimentele route, maar dat is het dan ook wel. De techniek verbeterde en verbeterde ook al jaren ervoor. Dat kan je de film niet aanrekenen. Wellicht enkel dat op het moment dat ie een bepaalde keuze maakte qua geluid, het op een andere manier misschien iets beter had kunnen zijn. Maar dat verschil is verwaarloosbaar. Dus nee, ik vind niet dat je die daar op mag bekritiseren.

Is er inderdaad later overheen gelegd.

Hmm, daar weet ik verder niets van. Het verhaal dat ik hier voordroeg heeft wel degelijk in de filmwereld gespeeld en werd in het begin jaren '30 opgelost. Ik weet dan ook niet helemaal zeker of het bij M het geval is, maar de kans is groot van wel.

Overigens had Lang absoluut geen keuze om een stomme film te maken. Studiosystemen waren in die tijd nog sterker dan nu en er bestond nog niet zoiets als onafhankelijke films. Geen idee verder of Lang een stomme film of geluidsfilm wilde maken.

Hij wilde een combinatie van beiden en geluid gebruiken om accenten ergens op te leggen. Het werd ook wel een talkie genoemd.

Dus weet je het eigenlijk zelf niet zeker ? Geef je dan de film (en Lang) niet wat makkelijk krediet ?

Verder vind wanneer een regisseur zowel de positieve als negatieve kritiek op een film dient te dragen. Hij en hij alleen is de eindverantwoordelijke van de film, wat er achter ook allemaal speelt. Zou het laf vinden moest een regisseur zich achter de studiosystemen gaan verschuilen. Je zegt trouwens zelf dat Chaplin het wel voor elkaar kreeg, dus ook daar twijfel ik weer wat aan.

Hij had het gebruik van het geluid dus zelf in handen. Daar mag hij best (en wat mij betreft niet meer dan terecht) kritiek op krijgen.

Ik vind het ook echt belachelijk dat ze geen liften in de Egyptische pyramides hebben. Niks mee te maken dat ze die techniek toen niet hadden. M'n hele ervaring gaat er zo aan.

0,5 ster voor de pyramides!

Als ze van de pyramides nu een woonblok zouden maken, reken maar gerust dat het gebrek aan liften hen aangerekend zou worden.

Verder een compleet idiote vergelijking natuurlijk.

Gaat toch over hedendaagse appreciatie van oude dingen ? Hoop dat je je eigen analogie nog wel kan volgen ?

Verder is film voor een aantal mensen in essentie beeld en geluid. Als verhaalfreaks kan dat lastig te begrijpen zijn, maar 't is toch iets waar mensen mee zullen moeten leren leven.

Muziek is daar een essentieel onderdeel in, en het helpt een film niet wanneer de mens ondermaats qua kwaliteit is.

Maar daar gaat het hier nog niet eens over, het gaat over een aantal vreselijk lelijke en idiote keuzes die Lang al experimenterend (blijkbaar) gemaakt heeft.

Tja zo kan ik het ook. Iedere filmmaker had het gebruik van geluid in eigen handen, maar zelfs mensen die op conventionele manier een geluidsfilm wilde maken kampte met technische beperkingen. Ik vind dus niet dat hij daar terechte kritiek op kan krijgen.

City Lights is een stille film met muziek. Heel wat anders als M, wat een talkie is. Bovendien werken zijn films zelden op dialoog en meer op situaties, enkel op muziek begeleid. Ik weet zeker dat als City Lights een talkie was geworden het met dezelfde beperkingen te maken zou hebben.

Hoezo niet?

Zoals hier al gezegd geweest is was de mogelijkheid er wel degelijk al om klank bij beeld te voegen. Dus: 1: heeft het niets te maken met technische gebreken, en 2: kan er dus wel degelijk beoordeeld worden op de manier waarop een bepaalde filmmaker het gebruikte. En zeker als er dus bij de ene scene geen geluid te horen is, en een andere soortgelijke wel is dat m.i. heel terrechte kritiek.

Bij oudere films wordt commentaar op dat vlak idd maar al te makkelijk weggemoffeld met het foefje 'dat de mogelijkheid er niet was'. Maar vaak gaat dat niet op.

Ok noem mij een talkie waarbij dat wel allemaal in orde was, uit 1931 of eerder. Succes met zoeken.

Totnogtoe geen enkele gezien waarbij dat allemaal in orde was. Punt is dat het beter kon (de mogelijkheid was er, dus op een gebrek kan je het niet schuiven).

Natuurlijk met alles kon het beter... Met de middelen die ie had kon het echt niet veel beter, hooguit iets, maar dan praat je over iets verwaarloosbaars. Ik hoor graag gevallen waarbij je het echt een verschil vond met M, zonder dat deze later opgepoetst is op een onwaardige manier tegenover het origineel.

Ik zie niet in wat er verwaarloosbaar is aan de ene scene voorzien van geluid en de andere niet. Ik kan me geen film herinneren uit die periode die echt erbovenuitsteekt, maar in elk geval vind ik bovengenoemde voorbeeld heel terrecht te wijten aan de competentie van de reggisseur. Als dat overal een beetje zo was, kan ik er alleen maar uit afleiden dat bittter weinig regisseurs goed konden omspringen met de nieuwe techniek. Wat niet zo abnormaal is (is bv met CGI ook zo nu).

Nou verwijt jij maar lekker praktisch alle filmmakers voor het niet goed omgaan met de nieuwe techniek van toen. Dit heeft verder ook niet zoveel zin om nog verder op door te gaan. Wat jaren na M was iedereen alweer beland in verre vooruitgang qua geluid. Neem alleen al wat er allemaal is veranderd tussen The Jazz Singer en 1931.

CGI wordt ook nog goed, zonder dat je het merkt, toegepast. Laten we gelijk even gaan zeggen dat de cgi in Jurassic Park toen veel beter kon.

Lees gewoon even wat TOR zei. Gaat over geheel iets anders.

En verder vind ik dus dat regisseurs kritiek mogen krijgen op het gebruik van techniek, zelf al is die nieuw en experimenteel. Het feit dat niemand het beter deed, doet daar niks aan af.

Als je dan wil vergelijken met de CGi uit Jurassic Park, die is inderdaad functioneel, maar ook voor die tijd niet esthetisch mooi. En da's voor mij waar het om draait.