M - Eine Stadt Sucht einen Mörder (1931)

De versies op video.google.nl duren 1 uur en 49 minuten. Denk dat ie dat bedoelt. Het is overigens zonde om welke film dan ook op zo'n site te bekijken. Dan gaat heel de filmbeleving weg.

Hij geeft 5 sterren dus de schade valt mee. Na hem op dvd gezien te hebben zal hij hem wel op nummer 1 in zijn top 10 zetten

Ik denk dat je gelijk hebt wat betrefd de 149 minuten overigens

Damn... Goed bezeg...! De tijd ging al zo snel volgende keer beter lezen / rekenen !

Je hebt wel een punt, maar moest de film nu eindelijk eens zien, en kan hem nergens vinden, dus vandaar, maar ga ZEKER voor de herziening!

Een geweldige film.

De opener is magistraal. De camera loopt door een straatje waar kinderen aan het spelen zijn, één meisje zingt een kinderliedje dat gaat over een kindermoordenaar. Echt creepy, de film weet deze spannende sfeer vast te houden tot het moment dat Lorre's personage word opgejaagd. Met als legendarisch moment in dit gedeelte de ontvoering van Elsie "Was hast du eine schone bal" .
Er word veel in de film gepraat, iets te veel in mijn ogen de dialogen hadden korter gekunt zonder dat het de kracht zou weghalen, sterker zelfs het had het geheel waarschijnlijk zelfs iets krachtiger gemaakt. Hierdoor is het gedeelte na het hierboven genoemde stuk wat saaier. Maar hier mag ik de film in mijn ogen absoluut niet op afschrijven, daar er hier nog maar net gebruik werd gemaakt van geluid in films. Dit is één van de eerste films met dialogen, en voor dat moment in de tijd is het al magistraal hoe goed er met geluid om werd gegaan (sowieso ook het opnemen van geluid!). De film pakt zijn oude sfeer op den duur weer op en werk toe naar een krachtig en intens hoogtepunt in de "rechtzaal".

Wat ik vooral knap vind aan de film is hoe vernieuwend hij in der tijd was. Ik heb zelf bijna nooit moeite met oude films, maar voor mijn gevoel was er met "M" helemaal geen tijdsbarriere. En dat voor een 76 jaar oude film! dat is ongeloofelijk knap. Vergelijk het maar eens met het 10 jaar jongere "Nosferatu", een geweldige film, maar je moet wel degelijk de knop omzetten. Alleen al hierom is "M" een meesterwerk.

Nog iets wat ik erg sterk vond was het acteerwerk. In de tijd waarin deze film is gemaakt was het vaak gewoonte om alles overdreven te spelen. Hierna kwam een periode waarin acteerwerk vaak houterig werd. Van beiden heeft "M" geen last, alles gaat vloeiend, netjes, en vooral geloofwaardig. Peter Lorre zet één van de beste rollen neer die ik ooit gezien heb. Hij is een creep, maar weet zelfs medeleiden te wekken. Bijzonder knap. Bovendien vind ik dat bijzonder gewaagt van Fritz Lang. In deze tijd hebben we er al bijzonder veel moeite mee als het perspectief van een kindermoordenaar word belicht (kijk maar naar de commotie rond het nummer "Jeanny" van Falco in 1986 (deze clip zit trouwens vol van de subtiele verwijzingen naar "M").Het thema van de film is zelfs nu nog een taboe. Nog een zeer sterk punt is het camerawerk. De camera's zijn op goede plekken geplaatst, en zelfs op verrassende en orgineele plekken (als ik dat met deze tijd vergelijk). Zoals het shot van Wernicke onder het bureau. Ook zitten er bijzonder mooie shots in, zoals het openingsshot.

"M" is een zeer bijzondere film.
5,0*

Briljant, door het optreden van Peter Lorre. De angst van de stad wordt briljant in beeld gebracht.

5

Waarschijnlijk dé beste film die door Duitsland werd gemaakt. 5 sterren.

Ooit Chrisitane F. - Wir Kinder Vom Bahnhof Zoo gezien?

Nee Moet dat dan???

Yup

Dat is in mijn ogen de beste Duitse film, although ik me er wel wat bij in kan denken dat sommigen die titel aan "M" toekennen.

EEJ! en nosferatu dan? en Aguirre?

heheheh, hoe dan ook. M is een film waarin prachtige beelden zitten. Het gebruik van geluid was destijds revolutionair. Maar dat is voor mij geen reden om dat nu nog steeds revolutionair te vinden. Goed geacteerd, spannend verhaal, wat wil je nog meer?

Het is even wennen aan het lage tempo en het matige geluid, maar na een tijdje ga je helemaal in het verhaal op. Achteraf kan ik niet anders concluderen dat 'M' het verdient om een klassieker te zijn.

De film opent erg sterk met de zingende kinderen en de camera die daar rustig op inzoomd. Nu weet ik ook gelijk waar Wes Craven zijn inspiratie vandaan haalde voor 'A Nightmare on Elmstreet'. Echter in tegenstelling tot deze en vele andere films rond een seriemoordenaar, ontwikkelt 'M' zich zeker niet tot een cliché horror/thriller met het gebruikelijke gegil en de achtervolgingen.

Vervolgens wordt de moordenaar geïntroduceerd en dat gaat naar mijn smaak iets te snel. De eerder gecreëerde spanning vloeit weg en er volgt een minder boeiend stuk over de politie inzet, de reacties van de pers en de man in de straat. Het komt allemaal wat oubollig over en daar verraadt de film zijn leeftijd.

Gelukkig wordt de draad weer opgepakt en komt de spanning terug als de onderwereld tot actie overgaat. Opnieuw indrukwekkende cameravoering; de politie inval in het café en de (voor die tijd) originele manier van switchen tussen de twee vergaderingen. Tegenwoordig minder bijzonder, maar in vergelijk met andere films uit die tijd (b.v. de sterk overgewaardeerde Chaplin films) zeer vooruitstrevend.

Wat volgt is een interessant kat-en-muis-spel tussen onderwereld en bovenwereld in het vangen van de moordenaar. De climax tijdens het volksgericht is aardig gedaan, al komt het een beetje onrealistisch op mij over. Lorre's monoloog en de speech van zijn 'advocaat' is in zijn tijd geplaats zeer bijzonder, zeker gezien de gruwelen die een paar jaar later zouden volgen in Duitsland. Maar ook in onze tijd kan men nog lering trekken uit deze boodschap.

Samenvattend kan ik concluderen dat 'M' zeker de moeite waard is geweest; een sterk begin, hier en daar wat mindere stukken, maar over het geheel een boeiend verhaal met een stevige boodschap. Ook erg sterk camerawerk, waar ik vaak bij nieuwere films niet op let, maar wat hier erg in het oog springt. Zwak punt blijft de wat trage opbouw en het zwakke acteerwerk van sommige bijrol spelers. Het matige geluid is jammer, maar kan je moeilijk de film aanrekenen.

4**** zijn zeker niet teveel, al verwacht ik bij herziening ook niet meer.

Dat deuntje wat Lorre de hele tijd aan het fluiten is, is dat niet in meer films gebruikt? Het komt namelijk heel herkenbaar over.

The tune that Peter Lorre's character whistles is "In the Hall of the Mountain King," from the "Peer Gynt" suite, by Edvard Grieg.

Deze wil ik erg graag bestellen vooral vanwege Peter Lorre, maar ik hakk toch vaak af vanwege de taal.

(be)stelen en afhakken is toch iets anders dan bestellen en afhaken... [onbedoeld grappige typfoutjes]

Pardon mijn fout.

PS: Moest zelf ook even glimlachje laten toen ik het zag.

Film met enkele gezichten.

Beetje verrassende keuze qua "bad guy". Eerst zien we hem enkel als schaduw, wat toch sugereert dat hij een verborgen persoon blijft doorheen de film. Maar na een minuutje of 15 komt hij al vol in beeld en halverwege de film hebben ze hem eigenlijk al. Beetje jammer ook van het deuntje, een iets té opvallend plotelement waarvan de functie al erg snel duidelijk is.

Verhoor en zoektocht van de politie was verder niet al te interessant, zelfs nog saai op bepaalde momenten. Dan volgt de achtervolging, die eigenlijk het aangenaamste stuk van de film is. Of in ieder geval het stuk dat het vlots kijkt. Niet meer zo saai.

Als laatste is er dan het verhoor, wat jammer genoeg een pijnlijke afsluiter aan de film breit. Op compleet halfbakken wijze wordt er nog een zeker moraal in de film gedumpt, geen greintje subtiliteit of oprechtheid te bekennen. Lorre druilt als een double Mifune en verwart acteren met het trekken van een idiote (wel karakteristieke) kop. Mjah.

Gebruik van zwart/wit was aangenaam, camerawerk echter erg (!) onzuiver en duf. Geluid was apart maar vaak vooral amateuristisch. Bij momenten dacht ik gewoon dat er wat mis was met de film, bleek zo te horen dan. Maar dat hoort er natuurlijk allemaal bij.

Saai, vlot en irritant, het verloop van M. Het middenstuk redt een beetje van de film, de rest vind ik weinig tot zeer irritant. 1.5*

Maar wat voor een moraal! Zou nu nog riskant zijn om mee aan te komen. Toen al helemaal. En plaats het eens in de tijd waarin dit gemaakt is. Ik kan Lang alleen maar prijzen dat hij een dergelijke moraal erin heeft durven te stoppen. Ik zie het ook niet zozeer als een vingertjesmoraal, als wel een sombere visie op de Duitse maatschappij van toen (die echt op de laagst mogelijke positie zat).

Je zult er ongetwijfeld geen boodschap aan hebben, maar de geluidfilm bestond hier nog maar net en was natuurlijk niet meteen 100% fantastisch. Kan niemand iets aan doen.

Als dat in de film een belangrijke aspect is wil hem meer dan graag zien. want wat jij verwart vind aan Mifune vind ik bijvoorbeeld lumineus.

Ik vind Lorre hier niet te vergelijken met Mifune. Lorre zet zijn rol expres dik aan. De hele film is bewust wat overdreven qua acteerprestaties.

Maar het blijft een minpunt....Dat het toen nog niet beter kon is denk wel duidelijk. Maar daardoor gaat het effect niet weg. Als je je eraan stoort maakt het denk weinig uit of het (voor die tijd) knap gedaan is of niet.

In principe heb je daarin wel gelijk, maar zo verschrikkelijk klonk het toch niet? Het was toch zeker acceptabel en gezien de leeftijd van de film moet je er dan toch doorheen prikken als je het mij vraagt.

Tja tijd terug dat ik de film heb gezien. Echt een mening geven kan ik dan ook niet, al is het moeilijk zuiver te noemen. Juist dat "doorheen prikken" gaat er bij mij niet in. Tuurlijk je kan het verwachten maar ik persoonlijk beoordeel films op ervaring. Als de ervaring voor mij dan verstoord wordt door brak geluid reken ik dit de film aan.

Weet niet of OH hier net zo over denkt. Maar ik wordt gewoon een beetje moe van dat "voor die tijd was het knap" argument. Al zal dat liggen aan hoe je films beoordeelt.

Vrij nutteloos om over zoiets uberhaupt te discussieren. Dat kun je ook wel doen voordat de film begint, dat het geluid minder is weet iedereen.

Sterker nog, je moet er toch niet aan denken dat je bij zo'n film fantastisch geluid hebt, dat zou pas echt de sfeer verpesten.

Ja vreselijk als een soundtrack zuiver klinkt.

Begrijp kos's argument wel. Vind het vaak absoluut charmant dat niet alles perfect gelikt klopt. Mag van mij best een kraak inzitten, of het mag ietwat blikkerig klinken. Het hoort bij die tijd en daarom ook bij de film. Maar dat is natuurlijk een non-argument wanneer men het niet in context wil zien.. (Aangezien het al lang en breed duidelijk is dat Onderhond daar niet aan doet, wat ik hem verder niet kwalijk neem, het maakt een discussie hierover natuurlijk nogal uitzichtloos.)

Het amateuristische geluid verpest de film juist.

Zeer typische reactie. "men kon niet beter" ?

En daarom valt het geluid bij sommige scenes compleet weg, terwijl bij andere scenes wel gewoon geluid te horen is ? Gaat mij hier niet eens over de kwaliteit (kraak of niet), gewoon om het gebruik van het geluid, wat allesbehalve consistent is. Bij sommige buitenscenes is er gewoon geen klankband, vond het nergens op slaan.

Verder vind ik de moraal (het vraagstuk) kneuterig en uitgeleefd. Kan ik echt niks mee, hoe gedurfd het al dan niet was van Lang.