M - Eine Stadt Sucht einen Mörder (1931)

Ook al op Blu-Ray verkrijgbaar zie ik. Toch jammer dat hier geen uitgave van is met NL-subs!

Na Fritz Haarmann en Peter Kürten waren zedenmisdrijven en seriemoorden een behoorlijk actueel thema in Duitsland. De hoofdrol is weggelegd voor Peter Lorre, de ijskoude, onoverwinnelijke moordmachine. Althans zo werd hij in het begin van de film afgeschilderd. Verder in de film zien we hem gewoon als een zieke, emotionele mens.

Er is enige spanning onder de burgers van Berlijn wanneer verschillende jonge meisjes een voor een worden vermist en als snel wordt er een prijs geplakt op het hoofd van de moordenaar. Bij zijn laatste slachtoffer, Elsie, won hij vertrouwen door een ballon te kopen voor haar van een blinde straatverkoper. De fout die hij maakte is een liedje fluiten die in zijn hoofd zat. De blinde man kon misschien niet zien, maar wel horen. Als de politie hem uiteindelijk op het spoor heeft, begint het bij hem wel even te knijpen.

Ik stond vooral versteld van het script, als je weet dat dit een van de eerste geluidsfilms is in de geschiedenis. Fritz Lang maakte niet veel gebruik van spraak en muziek, maar wanneer hij het deed kwam het des te effectiever over.

4,5*

Klassieker of niet, ik heb me kapot verveeld door het oeverloze gezwets en gebrek aan spanning in de meeste scenes. Een paar mooie momenten - vooral het begin en het einde van de film - maar buiten dat was ik blij dat de film afgelopen was. Een van de grootste tegenvallers in jaren.

1,5*

Deze klassieker ook maar eens gekeken, het is meteen de oudste film die ik tot nu toe gezien heb. De film stak degelijk in elkaar, maar zelfs als rekening houdt met het feit dat de film nu 80 jaar oud is, vond ik het niet geweldig. De spanning ontbrak totaal, er komt nooit een andere verdachte in beeld en de manier waarop de moordenaar uiteindelijk werd betrapt, omdat hij kennelijk constant hetzelfde deuntje fluit, vond ik nou ook niet echt getuigen van een sterk script. Jammer is daarnaast dat muziek ontbreekt, terwijl dat hier en daar zeker iets zou toevoegen. Het einde was erg abrupt, dat had nog iets beter uitgewerkt mogen worden.
Al met al echter een aardige film, zeker gezien de leeftijd ervan, maar hoogstaand vond ik het nou ook weer niet.

Eindelijk gezien. Best een aardige film, maar top 250? Dat hoeft van mij nou ook weer niet.

Ik miste eigenlijk wel iets van een plot wending. De dader werd vrij simpel gevonden en kwam ook vrij vlot al in beeld.

Het einde was me ook wel erg abrupt. Al vond ik de scene voorafgaande de rechtzitting wel erg spannend.

Het acteren was gelukkig opvallend goed, en mede daardoor keek 'M' vrij vlot weg.

Drie sterren vind ik echter meer dan genoeg.

schitterende kijk in het verleden! Deze film laat echt ook het leven in de jaren 30 zien. Dat is al prachtig en net een tijdmachine. En ik vond het verhaal erg goed uitgewerkt, zelfs beter dan veel moderne films.

Schitterende cameravoering. Echt een topper en bizar goed als je bedenkt dat het 1930 is!

Toch al beter dan Metropolis. Over de belangrijkheid van zowel Metropolis als M spreek ik me niet uit. Ik twijfel er niet aan dat Fritz Lang z'n tijd ver vooruit was.Zowel qua techniek als qua thema en genre.

Is dit een goeie film? Dat valt eigenlijk nog wel mee. Het is best wel mooi gedaan en dankzij het talent van Lang is dit wel mooi om zien. Leuke camera invalshoeken en spelen met het licht. Maar qua montage en acteerwerk moest er nog veel gebeuren. De film had iets korter gemogen voor meer dynamiek en het valt op dat veel acteurs niet gewend zijn om in een film mee te spelen. Ik heb het niet per se over overacting, maar je mist gewoon nog meer het spontane doordat ze in tegenstelling tot toneel hier sommige scènes een paar keer opnieuw moesten spelen. Het verhaal is anders wel leuk en na een traag begin komt de paranoia op en de druk vanuit het volk om die moordenaar te pakken. Zeer actueel en opvallend voor die tijdsgeest waarin (moord niet natuurlijk) pedofilie meestal een taboe was.

Dit was er nog eentje uit de top dat 'k nog niet had gezien, dus daar moest dringend verandering in komen. Ondanks de ouderdom vond 'k het eigenlijk wel nog een goeie film. De film is natuurlijk in zwart-wit en er was geen muziek aanwezig, maar storen deed dit eigenlijk niet. Het verhaal wist me wel te boeien en was niet zo ouderwets dan dat je zou verwachten. Enkel het einde viel een beetje tegen, omdat het nogal abrupt was.

De cast deed het zeker ook niet slecht en het kwam wel overtuigend over.

De film heeft de tand des tijds nog goed doorstaan en toch ook wel de moeite om eens gezien te hebben. Een waw-film vind 'k het wel niet en de top notering had voor mij ook niet gemoeten, maar slecht is hij zeker niet.

Geen muziek was een goede keuze ja, alleen jammer dat er af en toe helemaal geen geluidsband onder leek te zitten? Vroeg me tijdens het kijken af of er soms wat geluidmateriaal verloren was gegaan. Maar het was zowat de hele film lang dat er af en toe niks of nauwelijks wat te horen was en dan opeens weer wel. Lees nu wat berichten en maak daar uit op dat het gewoon intentioneel was. Dat is dus spijtig, want omgevingsgeluiden zijn voor mij extra belangrijk in zo'n stille film. Visueel was het gelukkig wel megasterk. Prachtige cameravoering, constant hoog niveau en meerdere shots om in te lijsten.

Vond dat er enkele zwakke puntjes in het script zaten, dus niet in de grote lijn maar in bepaalde details. Ik denk dan aan wat momenten met die blinde ballonverkoper en het stuk waar Lorre met een meisje door de stad loopt. Ook het einde was veel te afgeraffeld. Echt zonde als je zo'n sterke film niet een waardig einde geeft. Esthetisch erg zwak, veel te vluchtig. Dat we de uitspraak niet te horen kregen vond ik op zichzelf dan weer niet heel boeiend, maar dit had wel een esthetisch beter einde kunnen opleveren.

Qua materie inderdaad een best actuele film. Zo'n vraagstuk waar we op het einde mee geconfronteerd worden zou redelijk tijdsloos moeten zijn. Behandelen versus vergelden is bijvoorbeeld nog steeds aan de orde van de dag. De scène dat hij voor het door criminelen zelf opgezette tribunaal komt te staan (zitten vooral eigenlijk) is erg indrukwekkend. Als hij dat voor het eerst ziet bedoel ik dan met name. Ook morele paniek en aanverwanten duiken tegenwoordig vaak genoeg op, hoewel meestal in andere en complexere vorm dan hier (in het begin) wordt weergeven, dat wat simplistisch is. Wat waarschijnlijk ook gewoon met die tijd te maken heeft, toen de maatschappij zelf minder ingewikkeld in elkaar zat dan nu. Op dit punt doet het dus wel wat verouderd aan. Niet echt storend verder, ook omdat het met de nodige ironie gebracht wordt.

De status van de film kan ik begrijpen, en ga er voor een groot deel ook in mee, maar het heeft toch net wat te veel minpuntjes om het voor mij een meesterwerk te maken.

Lorre heeft trouwens wel een perfect vieze pervert kop hiervoor, al mocht hij soms wel iets minder zijn oogballen laten uitpuilen .

Eerste geluidsfilm van Fritz Lang, die mede gelet op de tijd waarin hij gemaakt is, zonder meer als een meesterwerk bestempeld moet worden.

Behalve van het bijzonder fraaie camerawerk, maakt Lang hier en daar gebruik van een indirecte verteltechniek, bv. met de wegrollende bal en de zwevende ballon tussen de elektriciteitskabels. Daarnaast is de film knap gemonteerd, zoals met het parallelle beelden van het overleg bij de politie enerzijds en de onderwereld anderzijds.

Heel bijzonder is dat de muziek zich beperkt tot een simpel fluitdeuntje op momenten dat de protagonist in actie komt; een truc die inmiddels vele malen gekopieerd is (bv. in The Third Man).

Een perfect gecaste Peter Lorre met zijn bijzondere mimiek tenslotte maakt dit tot een spannende film, die ondanks zijn tekortkomingen volgens de huidige maatstaven, de tand des tijd goed heeft doorstaan.

De zondagavonden van februari in Filmtheater De Uitkijk (A'dam) staan dit keer in het teken van de Duitse jaren ’30.

Elke zondag om 21.00u wordt in De Uitkijk de psychologische thriller M – eine Stadt sucht einen Mörder van Fritz Lang getoond.

Uitkijk Klassieker: M – eine Stadt sucht einen Mörder | De Uitkijk Amsterdam

Toch wel zijn tijd ver vooruit, qua maatschappelijke kritiek. De greep van de moordenaar op de stad word verrassend uitgebreid belicht. En het deuntje wat hij fluit blijft natuurlijk magistraal. Een vooruitstrevende film waarvan er hedendaags nog steeds sporen van te vinden zijn in de huidige cinema.

Je moet dit waarschijnlijk in de context van de eerste geluidsfilms zien, maar de ellenlange dialogen doen M voor mij een beetje de das om. Erg mooie shots (dat ze soms wat schokkerig zijn, past er vreemd genoeg wel bij) en vooral het begin en het bijna-einde blijven hangen. Inderdaad vreemd dat het einde zo is afgeraffeld.

Die grafoloog in het begin deed mij trouwens enorm aan Peter Sellers uit Dr. Strangelove denken.

M
alternatieve titel: M - Eine Stadt Sucht einen Mörder

Hab ich denn nicht dieses Verfluchte in mir? Der feuer, die stimme, der qual.

Fritz Lang begint aan de geluidfilms en levert daarbij meteen een groot meesterwerk af.

Ik moet zeggen dat ik zelfs deels geschokt ben door deze film. Peter Lorre speelt een gruwelijk, sterke rol als Franz Beckert, een zieke kindermoordenaar. Voor zijn tijd vind ik het heel erg ver gaan, en zelfs nu in het heden (hoe gruwelijk de thematiek ook mag zijn) komt het actueel nog steeds gewoon voor en dat maakt de film tevens zo tijdloos. Had Fritz Lang dit toen al geweten?

Lang weet precies hoe hij met geluid moet omgaan en hoe belangrijk het in een film gebruikt kan worden. De film opent met een rust gevende maar zeer strak vormgegeven expressionistische titel. De rust die er van afstraalt, maar het creepy geluid dat er gedurende het duurt op de achtergrond vormt. Het geeft de dreiging aan die gaat komen. Tevens ook wel gedurfd hoe Lang omgaat met de moorden in de film. Ik denk dat zelfs nu in de tijd het zeer controversieel zou zijn om kinderen te laten doodgaan (en dan ook nog eens door een moordenaar) maar Lang laat het nog niet eens zien en weet het al schokkend te laten overkomen. We zien Lorre's personage met het kindje een ballon kopen en vervolgens zien we de moeder schreeuwen om haar kind om vervolgens de bal te laten zien liggen in een veldje en de ballon te tonen die verstrikt zit. Het geeft aan dat het kind er niet meer is en dit is gewoon eng!

Het meest aparte aan de film is hoe zulke gruwelijke gebeurtenissen worden gepleegd door een zieke moordenaar (Peter Lorre) en dat we een bepaalde wrok tegen hem gaan voeren (al de manier hoe hij I Dovregubbens hall zit te fluiten voelde ik al wat voor een zieke geest we aan het volgen waren in dit personage). Nog aparter is dat we later in de film ineens sympathie voor deze man gaan opwekken. En dat komt omdat de bewoners het recht in eigen handen gaan nemen en deze film laat prachtig zien wat er dan allemaal fout kan gaan. Lorre's personage is ziek en zo gek als een achterdeur, maar hoort in een psychiatrische inrichting! En hoort niet te worden afgeslacht door de bewoners omdat hij de kinderen vermoord heeft.

Het laatste shot van de film in de rechtszaal en hoe we vervolgens gaan focussen op drie huilende moeders houdt ik open voor interpretatie. Misschien wil Lang zeggen met deze laatste zin dat we zulke gruwelijke dingen in de toekomst moeten voorkomen? Misschien wel.

Ik ben zeer onder de indruk van M.
*5,0

Briljante film van Fritz Lang. Wat zeg ik?! De beste film ooit naar mijn mening.

Ik ben werkelijk geschokt dat een film uit 1931 zo'n groot taboe meesterlijk in beeld weet te brengen met een vleugje maatschappijkritiek dat je aan het denken zet.

De beginscène is direct raak wanneer je kinderen een liedje hoort zingen over een moordenaar. Hierdoor voel je al onheil in de lucht hangen tot aan de moord van Elsie Beckman (het meisje dat het liedje zong). Dit word geniaal uitgebeeld door verschillende opeenvolgende beelden:
- Het bord is leeg en je ziet een elsie's lege stoel
- Een shot van een lege traphal
- De bal waarmee Elsie speelde rolt weg in het gras
- De luchtballon die de kindermoordenaar kocht voor elsie hangt verstrikt in de hoogspanningsleiders.
Nogmaals dit alles is prachtig subtiel in beeld gebracht om enkel duidelijk te maken dat Elsie's jonge levensjaren een eind aan is gekomen. Je voelt je echt slecht hierdoor en voelt afgunst voor deze weerzinwekkende kindermoordenaar.
Even tussendoor, als je zoekt welke acteur de beste acteerprestatie ooit afgeleverd heeft, dan is zonder te overdrijven Peter Lorre ongetwijfeld in deze machtige hoofdrol. Door zijn ijzersterke vertolking krijg je nog medelijden met deze zieke psychopathische kindermoordenaar.
Cinematografisch is deze film ook schitterend. Het Duitse Expressionisme komt in M echt tot zijn recht. Veel lof gaat naar het machtige camerawerk, de vergaderingen van de Politie/misdadigers zijn mooi in beeld gebracht en de montage mag er ook wel wezen.
Ps. Wat paften ze toch ongelooflijk veel in die tijd. Die mensen haalde hun 50ste verjaardag zeker nooit?

Deze film bewijst dat muziek niet altijd belangrijk is voor spanningsmomenten op te bouwen. Gefluit is al genoeg om de kijker angst in te boezemen. De film heeft ook veel maatschappij kritiek in zich steken.
Zijn misdadigers, prostituees, overvallers wel beter dan een geestelijk zieke man die in een instelling hoort te zitten???
Wat is de juiste beslissing: deze zieke man te berechtigen als een moordenaar en hiervoor de doodstraf geven of hem in een instelling trachtten te genezen?
De keuze ligt bij de kijker thuis. Ik ben nu nog steeds aan twijfelen. De laatste morele keuze lijkt mij het beste voor Peter Lorre's personage. De vraag is echter of men dit op alle psychologisch gestoorde mensen zou kunnen toepassen.

Je ziet het aan mijn beschrijving,
deze film is één groot meesterlijk en schokkend kunstwerk die je met de neus op de feiten drukt en je niet meer loslaat totdat je een morele keuze gemaakt hebt.

M, eine Stadt sucht einen Mörder moet je gewoon minstens éénmaal in je leven bewonderen.
Je zal hem daarna niet snel vergeten.

< ***** >

M draait nu in de bios in Engeland. Iemand iets gehoord over een re-release hier?

Redelijke saaie film eigenlijk. Het einde met de achtervolging was het beste. Ik vind een vergelijkende film als The Third Man veel beter. Vind iemand deze ook iets weg hebben met deze film?

Ik vind de vergelijking van "M" met "The Third Man" niet erg geslaagd. Een vergelijking met "Es geschah am hellichten Tag" ligt veel meer voor de hand. Alle drie mooie en spannende films trouwens.

Ja misschien wel, maar ik bedoelde dat beide films mysterieus zijn, en dat ze beide achtervolgingen en zoeken naar een iemand's identeit als centraal onderwerp hebben.

Film die raar meandert van de moord zelf, de zoektocht door de overheid, de dader, de zoektocht door de misdaad, het proces en finaal de anticlimax, met telkens een andere stijl van filmen. De eerste delen worden met enorm veel shots op bijna documentaire manier verteld. Schitterend. Peter Lorre zelf, krijgen we pas vrij laat uitvoerig te zien. Wat speelt die griezelig goed. Hij weet dit monster de gevoeligheid mee te geven die het allemaal nog monsterlijker maakt.

De zoektocht, ontmaskering, achtervolging: hier wordt het meer fictie dan documentaire. De prachtig geïmproviseerde rechtbankscène mondt dan weer uit in klassiek toneel. Moment waarop Lorre werkelijk alle registers opentrekt en een spetterende monoloog aflevert. Zeer terecht één van de topklassiekers aller tijden.

Metropolis is slechts vier jaar ouder, maar de verschillen met M zijn echt gigantisch! De komst van de geluidsfilm heeft er bij Fritz Lang voor gezorgd dat hij zijn acteurs niet langer met overdreven gebaren laat acteren. In M ziet het er heel naturel uit, terwijl dat in veel andere films nog behoorlijk onwennig gaat. Metropolis zit dan nog tussen expressionistische cinema en de nieuwe zakelijkheid. De decors hier zijn retestrak en daardoor oogt de film direct al een stuk volwassener.

Fritz Lang heeft in elk geval weer topwerk afgeleverd. Niet helemaal als schrijver, maar op visueel vlak ziet het er allemaal erg sterk uit. De vele hints verbeelden perfect datgene wat in de jaren dertig nog uit den boze was op het witte doek. Als de moordenaar eenmaal steken laat vallen, wordt het wel wat interessanter, maar tot de 'rechtszaak' moest ik wel enig gegaap onderdrukken. Dat had ook met het late tijdstip te maken, maar M duurt naar mijn idee gewoon een half uur te lang. Goed acteerwerk dus en prachtig camerawerk, maar ik heb wel betere films over moordenaars gezien.

Eindelijk deze klassieker van Fritz Lang gezien. Bij vlagen een erg indrukwekkende film deze 'M'. Nu ligt 'Metropolis' nog klaar op blu-ray, ook die nog niet gezien. Verschrikkelijk. Maar oké. De scenes op het laatst in dat gebouw, wanneer iedereen op kindermoordenaar Peter Lorre jaagt zijn echt meesterlijk. Prachtig geschoten en vol met spanning. De opening met de vermiste Elsie is ook erg goed; die lege stoel, het lege bordje, de bal, de ballon... erg indrukwekkend. Halverwege verloor de film zo nu en dan mijn aandacht en wordt één en ander te lang uitgerekt, maar het geheel is wat mij betreft meer dan geslaagd.

Om eerlijk te zijn ben ik er toch niet zo kapot van. Moet inderdaad wel nogal wat geweest zijn het thema van een kindermoordenaar. Peter Lorre is natuurlijk een heel goede acteur die zijn rol met verve speelt, andere karakters ben ik de volgende dag alweer vergeten. De massahysterie onder het volk is wel te begrijpen. Dat ook de maffia en de bedelaars er zich mee gaan bemoeien was wel een leuke verhaallijn net zoals ze de moordenaar proberen te vatten in het bankgebouw. Helaas is er ook nogal veel en overgedreven gezwets, wordt er erg mysterieus gedaan rond de moordenaar terwijl je als kijker al halfweg zijn gezicht hebt gezien en de manier waarop hij te werk gaat is allesbehalve subtiel dat je denkt wat een domme mensen dat ze die niet eerder hebben kunnen vatten. Ik heb deze gezien, was goed voor een keer.

Eigenlijk niet te vergelijken met Metropolis. Maar waar ik me bij Metropolis me nooit verveelde, had ik dit bij deze film toch wel regelmatig.

Maar toch niet goed genoeg voor je top 10

Niet echt een film voor me omdat ik meer het gevoel had dat ik naar toneel zat te kijken dan naar een film. Het 'geniale' in mijn ogen ontbreekt wat, en dat heb ik bij meerdere klassiekers. Vooral de decoropbouw en acteerprestaties zijn ontzettend slecht, maar of dat een ziekte is van de film of een ziekte van die tijd. Daar ben ik nog niet aan uit. Feit is dat ik op Casablanca en Citizen Kane na niet snel nog een film uit dit tijdperk zal zien... .

Is wellicht nog aan status gewonnen door zijn kritiek tegenover de opkomst van de nazi's (de film werd dan ook verboden). Controversiële films zijn trouwens bijna al een garantie om te slagen. Het geniale van bvb. A Clockwork Orange mis ik ook.

Geduld, geduld. Als je een echte filmliefhebber bent, dan komt je waardering voor vooroorlogse films met échte acteurs en actrices nog wel.

Ik zie wel wat de toekomst brengt, ik leg liever op dit moment de focus op recentere films en naoorlogse films.

Niks mis mee hoor. Liefde voor oude meuk is bij mij ook pas later gekomen.

Humor.

Ah, hier zit dus die opa club.