M - Eine Stadt Sucht einen Mörder (1931)

Alles is hier wel al gezegd over dit meesterwerk.

Ik kan er van mijn kant niets aan toevoegen behalve mijn waardering.

O ja, en mijn respect voor Peter Lorre, klein van stuk, maar een groot acteur.

Vier sterren,

Filmhistorie.

Er vanuit gaande dat ik 80 jaar geleden in de bios zat zou ik dit waarschijnlijk als meesterwerk betitelen. Echter, ik leef nu en moet constateren dat de tand des tijds vaak onverbiddelijk is. Maar in dit geval niet eens zo heel erg. Want de film gaat nog steeds goed mee.

E.e.a. heeft te maken met de visuele kracht waarmee Lang laat zien zijn tijd ver vooruit te zijn. Schitterende shots, zij het soms begeleidt door ietwat schokkerig camerawerk. Ondanks een aantal twijfelachtige dubs, het geklootzak met het geluid en het ontbreken van een soundtrack wordt de kijker toch goed bij de film betrokken. En de stiltes dragen juist daaraan bij, vreemdgenoeg.

Het laatste half uur verliest de film toch wat aan kracht ondanks de legendarische en tekstueel sterke monoloog van Lorre, die nogal schmiert. Vermakelijk schmiert, dat wel. Dat het laatste deel aan kracht inboet heeft deels te maken met het abrupte einde.

Goed.

Fritz Lang bewees met deze film waarom hij geniaal is. Dat mensen de film afstempelen als overgedateerd snap ik niet, de film heeft in mijn ogen de tand des tijds juist erg goed doorstaan door het feit dat het verhaal zo tijdloos is. Oké, dat de film zich afspeelt in een andere periode maar dat deed geen afbreuk aan het verhaal.

Het meest positieve aan deze film vond ik het camerawerk, Fritz Lang koos er bijvoorbeeld voor om bij sommige shots alleen de schaduwen te laten zien van de personages. Zo ook van de moordenaar uit het verhaal waardoor Lang de kijker in het ongewisse laat over hoe de moordenaar er juist uit ziet. Ook camerashots die genomen zijn vanuit de lucht of van slechts een paar centimeters van de grond af. Cinematografisch was dit gewoon een zeer indrukwekkende film rekeninghoudend met de tijd waarin deze film gemaakt is.

Het verhaal was redelijk interessant en boeiend, al zaten er hier en daar scènes in die gerust wat ingekort mochten worden, maar Lang wist de kijker wel te betrekken bij datgene wat er gebeurd in de film. Ik vond Lorre niet zo goed acteren, ik stoorde me soms zelfs even aan het overacteren van hem, zeker op het einde in die kelder. Langs de andere kant was zijn monoloog over zijn hulpeloze toestand dan weer wel goed. Ook daar kwam trouwens het tijdloze van de film naar boven omdat het onderwerp nog steeds actueel is, men weet vandaag de dag nog altijd niet zo goed wat te doen met dit soort misdadigers. Het einde kwam wel onverwacht, ik had gedacht dat men nog zou zeggen welke straf de moordenaar zou krijgen in die rechtbank, in plaats daarvan zie je de rechter samen met andere leden plaats nemen. Het volgende dat je krijgt is 'ENDE'.

3.5 sterren

Je mag niet vergeten dat het een film uit 1931 is.

Acteurs (en regisseurs) moesten nog erg wennen aan de geluidsfilm.

Ze waren gewend veel met (overdreven) mimiek te werken.

Daar heb je wel een punt, al leken de andere acteurs wel door te hebben dat ze in een geluidsfilm speelden, aangezien alleen Lorre echt overacteerde.

Hm..zijn rol van moordenaar met een gestoorde geest leende zich ook wel voor die uitbeelding vind ik zelf, en Lorre's bolle ogen dragen nog bij aan zijn expressie.

Maar oké, de een ziet er weer iets anders in dan de ander zullen we maar zeggen.

Verder ben ik het wel eens met je commentaar op de film.

Mijn eerste Fritz Lang en hij stelde niet teleur. Lorre speelt erg sterk en de beelden zijn erg stylistisch geschoten (bijv. het shot waar de camera heel langzaam die menigte bij de 'rechtzaak' in beeld brengt). Lorre acteert erg sterk en zijn monoloog is dan ook fenomenaal. Terecht een klassieker.

Mijn allereerste Fritz Lang-film en tevens één van de oudste films die ik heb gekeken.

Het verhaal begint heel goed en zeker als je de beschrijving op MovieMeter hebt gelezen nog spannender, omdat je weet dat je wat te wachten staat.
Het bleek totaal anders te zijn. Daar waar ik een spanennde klopjacht op de moordenaar had verwacht, bleek het totaal anders. Redelijk snel was hij al gepakt en was die lol eraf.
Wat ik vooral miste was de muziek! Af en toe was er wel wat, maar niet genoeg. De spanning mist af en toe gewoon door het ontbreken van de muziek.
Ook het einde was nogal abrupt en een beetje een anti-climax.
De monoloog voor het einde daarentegen was wel erg goed en vooral overtuigend.

Niet de topper die ik verwachtte, iets beter dan de gemiddelde film.
3,5*

Erg interessante en goed onderhouden film, met nog steeds een mooi en actueel etisch onderwerp. Heb er erg van genoten.

Visueel was het erg puik geschoten, scènes met kettingrokende mensen, een hoop schaduwen en lange shots zijn toch altijd wel bijzonder goed. En ondanks dat het geen mooie gerestaureerde HD versie is, pakte de film mede dankzij het gebruik van zwart-wit en goede camerawerk mij wel. Verhaaltechnisch moet M er aan het begin nog ff inkomen, want het wordt allemaal nog niet zo heel duidelijk in beeld gebracht, na een half uurtje ofzo wordt het allemaal iets logischer vertelt. Vond de personages, met name de criminelen, heel erg cool, vond Lorre alleen niet heel erg bijzonder (alhoewel het einde (ja die monoloog ja) wel erg goed neergezet was). Het einde zelf vond ik heel erg, maar dan ook echt heel erg goed, leuk neergezet, verrassend en het greep me bij de strot. Verder stoorde het ontbreken van een soundtrack niet en was de film niet te haastig.

Goed staaltje cinéma uit de jaren '30 die ik eervol kan bekronen met een dikke 4*

In vele stukken die ik gelezen heb over filmhistorie komt de naam Lang wel vaak te boven als een van de eerste regisseurs die echt nieuwe dingen durfde te ondernemen en ja dat is er wel vanaf te zien natuurlijk. Zo zijn de camerastandpunten in deze film natuurlijk heel vooruitstrevend, heb dan ook een paar keer vol verbazing gedacht, dit kan dit onmogenlijk 80 jaar oud zijn? Ook het onderwerp was aardig controversieel in die tijd en gezien het nog steeds actueel is doet het nergens heel erg verouderd aan. Eigenlijk amper voor te stellen dat ze hier destijds mee weggekomen zijn, om op zo'n manier sympathie op te brengen voor een kindermoordenaar. Dat krijg je er nu nog steeds niet zomaar doorheen en ik altijd maar denken dat een Psycho, om maar wat te noemen, zo orgineel was. Wel heb ik vaak onbedoeld hard moeten lachen om die spooronderzoeken en vooral de psychologische ideeen die ze er in die tijd op na hielden. Maar goed, dat kan ik de film niet aanrekenen natuurlijk, gezien dat er in die tijd waarschijnlijk ook echt zo aan toe ging. Toch wist het me, net als bij Metropolis, verder niet zo te boeien allemaal. Het is vooral in het middenstuk vrij traag en echt meeleven kon ik niet, ondanks dat Lorre heel erg zijn best deed. Dat eindstuk bijvoorbeeld is best teleurstellend, misschien dat het een beetje te ver ging voor die tijd, maar ik had liever gezien dat het was geeindigt op het moment dat de menigte op Hans begon af te stormen, dat had beter aangesloten op het geheel.

3 sterren

Het vervelende van deze film is dat hij een onwijze status in de film geschiedenis heeft. Fritz Lang heeft met Metropolis bewezen dat hij tot grote dingen in staat is, en M heeft een heel boeiend verhaal. Je ontkomt er dan ook niet aan om buitengewoon hoge verwachtingen te hebben. Dit kan een film vrijwel alleen maar tegen werken.

Ik heb de film nu voor de tweede keer bekeken. De eerste keer, een paar jaar geleden, kwam ik er met veel moeite door heen. Maar ik wil de schoonheid zien waarvan ik weet dat deze film ze bevat. De film wordt immers in ieder film boek genoemd die ik in bezit heb. En intrigerend vond ik hem zeker. Maar toen de tijd was ik niet gewend om 'zulke' films te bekijken. Daarmee doel ik op de wat oude, diepere films. Misschien is het wennen, of zelfs leren, maar na een paar honderd films meer, en na een grotere blik te hebben geworpen in de geschiedenis van de film in het algemeen, verbrede interesse en vele oudere films te hebben bekeken ging ik maar weer een poging wagen. Ik bezit de film namelijk doordat ik de Fritz Lang collectie heb aangeschaft. Wederom met toren hoge verwachtingen, maar een volle rugzak aan kijk ervaring. Maar helaas zijn de verwachtingen uitgekomen: Hij viel wederom een heel klein beetje tegen.

Het grootste plus punt is absoluut het feit dat Peter Lorre de film een niveau hoger tilt. Dit is gelijk het minpunt omdat een groot gedeelte zonder Lorre moet voortgaan en alleen een kanon met suggesties wordt afgeschoten. Dit laatste is zowel knap als jammer. Het feit dat er te veel aan de suggestie wordt overgelaten, levert een minder beeld op de gruweldaden en bovendien de persoon die men als moordenaar aanwijst. De paar keer dat je hem 'aan het werk ziet' zijn voorbereidingen treffen op wat gaat komen. De werkelijke daad wordt vrijwel geheel gesuggereerd met een hele heisa die er aan hangt en daardoor iets wat uit de lucht valt. Maar, de suggestie wordt door onze Fritz wel op geweldige wijzen verfilmt. De bal en ballon. Perfect. Indringende beelden. Beelden die impact hebben. Beeldtaal waar nu nog steeds van geleerd kan worden. En ongetwijfeld een inspiratie voor velen.

Wat ik misschien graag had willen zien was de echte psyche achter een brute moordenaar, gefilmd in het zwart en wit van de jaren '30. De zieke geest uitgediept, zoals er soms wordt gesuggereerd door film recensenten. Verder dan een fantastisch gespeeld monoloog van geweldenaar Lorre kwam het dan helaas ook niet. De aandacht lag helaas te veel bij wat het met de stad doet, in plaats van wat het met de moordenaar zelf doet. Ik had dit graag anders gezien.

Het verhaal gaat namelijk te veel een kant op, namelijk wat de moorden doen met de onderwereld van Berlijn. Hier wordt veel tijd aan besteed. Het harde politie optreden verstoord de praktijken van deze onderwereld. Dit had geen hoofdzaak hoeven zijn. Het lijd echter wel naar een even huivering- als ijzerinwekende finale.

Maar ik vind deze film wel onwijs moeilijk om te beoordelen. De status van de film helpt zeker mee om een film beter te waarderen. Een inspirerende en bepalende rol in de gehele film geschiedenis. Een waanzinnig interessant achtergrond verhaal van achter de schermen. De film bevat alles. Is opwindend. Nu nog vernieuwend. En nu nog schokkend. Een voorbeeld voor alle regisseurs. Want Lang levert prachtig werk. Gewaagd, baanbrekend en alom terecht geprezen. Creatief en optimaal gebruik van alle technieken. Vooral het geluid en camera werk. Maar ook van de zwart wit tinten, die een prachtige sfeer leveren. Het gedurfde scenario is op een weergaloze, creatieve manier het scherm op gekomen. Dit terwijl er sommige 'ontdekkers' wel een de automatische piloot wilde gebruiken in die tijd. En vooral een film die ook voor mij, 'Hall of the mountain king' van Grieg een andere betekenis geeft.

Dus: De kracht van deze film is Lorre, die een personage neer zet die maar een keer neergezet kan worden. Op perfecte wijzen wordt er gewerkt met suggestie, zoals het feit dat de moordenaar in eerste instantie alleen te horen is, maar dit wordt te veel gebruikt. En het verhaal had anders gekund, wat frustrerend kan zijn. Te weinig aandacht voor waar het naar mijn idee echt om gaat. Een insteek die absoluut mogelijk was. Maar niet altijd ten goede komt. Het is hierdoor namelijk af en toe zo traag als peperkoek. Maar het is vooral een film die fantastisch zijn werk doet.

Topfilm, een super Peter Lorre, alles is hier boven al beschreven:4,0

Zo, eindelijk dit stukje filmhistorie van Fritz Lang gezien. Helaas moet ik dan toch zeggen dat is wel teleurgesteld ben. Visueel is de film in ieder geval uitstekend. M was kwa shots en camerastandpunten zijn tijd ver vooruit. Ook het verhaal was best aardig, zeker omdat het nog steeds actueel is. Waarom geef ik de film dan maar 2 sterren? Omdat ik grote stukken van de film gewoon erg saai vond. De film begon nog best aardig, en het middenstuk was ook nog wel redelijk, maar de laatste drie kwartier was het echt een beetje doorbijten helaas. Het einde was inderdaad ook een beetje aprupt. Spannend vond ik de film ook niet echt trouwens.

Waarom weet ik niet, maar ik vond de sfeer ook wat te kil en te afstandelijk. Ook miste ik toch wel wat muziek, alhoewel Fritz Lang je op deze manier wel echt de film intrekt, alleen niet echt op een prettige manier. Dus, dit was een erg interresante film om te zien, maar meer omdat het gewoon filmhistorie was, en omdat het kwa camerawerk zijn tijd ver vooruit was. Kwa, niveau vond ik er niet veel aan, jammer!

Krappe 2*

Dat bedoel ik ja.

Magistrale film.

Visueel oogt het erg modern, maar wat te degelijk. Enkele scenes brengen de status van deze film naar boven, het verhaal, de thematiek en Peter Lorre ronden het geheel af. Dit is zo'n film die amper verouderd, een beetje een Clockwork Orange van die generatie qua moraal. Beseffend dat je in '31 nog wel een tijdje kon wachten op zoiets als TBS maakt dit gewoon een buitengewoon interessante tijdsschets. De ondervragingsscene op het einde is niks anders dan een maatschappelijke discussie die 80 jaar later nog geen spat is veranderd.

De eerste schaduw op de pilaar, de M op de hand, de achtervolging, de ondervraging. Stuk voor stuk memorabele scenes, in een film die op zichzelf al erg vlot en vermakelijk is, maar ook nog dat beetje extra heeft.

4*

Akkoord. M bracht niet wat ik ervan had gehoopt. Lorre is heel aardig, maar verder is de film niet hoogstaand. Veel gepraat, weinig te beleven. Tegen het einde vind ik, in tegenstelling tot Zinema, dat de film interessanter en spannender wordt. Het einde is echter veel te abrupt.

Technisch hoogstaand en met een aantal interessante scènes. Echter niet meer van deze tijd en vooral in het eerste uur vaak te saai.

Vanavond op Canvas!

Ik zie het nergens staan

Ik zie het ook nergens, heb overal gezocht..

Komt het in programma 'Virus': de programmatie wordt altijd pas de dag zelf meegedeeld.

Om 23u45

Oh bedankt Ik heb 'm al gekeken.

De twee voornaamste zaken die de klassieker M te bieden heeft, zijn het sterke acteerwerk van Lorre en de akelige sfeer die er rond zijn personage hangt. Vooral tijdens de momenten dat er niet gesproken wordt (achtervolgingen etc.) zijn er een paar indrukwekkende shots en het camerawerk is over het algemeen buitengewoon vlot.

Helaas heeft de film ook zijn gebreken. Ten eerste is het duidelijk hoe de 'talkie' nog in zijn kinderschoenen stond: het geluid is veel te schel en ook de acteerprestaties laten te wensen over. In de expressionistische (stomme) film werd vaak erg theatraal geacteerd, om de emoties goed over te brengen. In combinatie met spraak is zo'n acteerwerk jammer genoeg weinig overtuigend. Op de koop toe wou men de nieuwe technologie duidelijk zoveel mogelijk gebruiken, want de retorisch gevoerde dialogen lijken eindeloos aan te slepen.

Ook op narratief vlak leek de film nog aan het begin van een nieuwe stijl te staan. Er ligt enorm weinig nadruk op afzonderlijke personages en door de onevenwichtige opbouw / timing komt ook de spanning niet bepaald tot zijn recht. Enkel tijdens het laatste stuk wordt het weer interessant, maar dat ligt grotendeels aan de prachtige monoloog van Lorre. Want het gegeven van die rechtszaak komt redelijk ridicuul over.

Deze film werd eigenlijk voorgesteld als een bijzonder grauwe film, maar dat vond ik toch niet kloppen. Niet dat deze niet realistisch is, maar ik merk eigenlijk weinig van de grauwheid die aangekondigd was. Van de beurscrash van de jaren 20, en de daar op volgende armoede is niet veel te zien. Maar niet dat dat moet.

Een vlak waarop ze zeer realistisch is, is dat ze een algemene indruk brengt van het leven in de Weimarer Republik, wat toch wel de voorbode is van de huidige Bundesrepublik. Van vurige politieke strijd tussen communisten, nationaalsocialisten en traditionele partijen is echter niets zichtbaar. Stiekem had ik daar toch wel wat op gehoopt.

Ik had eigenlijk gedacht dat dit een enorm gedateerde film ging zijn, maar daar is echter niets van aan. Het komt allemaal zeer vlot over, en de stap naar 1931 is bijzonder klein. Ook omdat Duitsland toen een zeer modern en vooruitstrevend land was (met wss enkele verdoken problemen en frustraties die een paar jaar later de bovenhand haalden).

Ook een aantal van de technieken van de politie (grafologie bijvoorbeeld) komen zeer professioneel over. Er zijn politiefilms van decennia later die belange zo professioneel niet zijn. Ook de dialogen komen zeer modern over.

De film is ook mooi gefilmd. Een aantal zaken zijn (zeker voor die tijd) wel ‘gaaf’. De schaduw op de affiche bijvoorbeeld. Daarnaast heb je hier en daar zulke kleine stukjes tussendoor die ook wel sfeerversterkend werken (bijvoorbeeld waar je een bal door het gras ziet rollen en tot stilstand ziet komen). Fritz Lang kende zijn vak toch wel.


Het uitgangspunt van het verhaal is verschrikkelijk interessant en ook niet gedateerd; Massahysterie als het op kinderen en pedofielen neer komt. Het woord pedofiel of seksueel misbruikt wordt wel nergens in de mond genomen (toch wat gedateerd?), maar dat is helemaal niet erg.

Een groot minpuntje in het verhaal is de gebrekkige bewijslast. Een blinde oude man hoort iemand een liedje fluiten: Was dat wel de moordenaar die dat liedje voordien had gefloten, en was dat nu dezelfde man?
En ook de moordenaar zelf gaat al snel tot bekentenissen over zonder eerst zijn schuld grondig te betwisten.


Bij het einde blijf ik wel wat op mijn honger zitten. Het is nochtans hoopgevend. Zowel emoties en de kwaliteit van de dialogen gaan de hoogte in tijdens het schijnproces. Een aantal ethische kwesties die tot heden ten dage actueel zijn komen naar voren … maar dan valt de politie gewoon binnen en krijgen we te horen dat hij voor een gewone rechtbank komt. Baf! Einde van de film! Tjah, daar heb je nu echt niets aan als kijker. Ik had liever gehad dat het volk tot een moedige beslissing was gekomen, wat deze ook mocht zijn.


Peter Lorre had ik al zien spelen in the Maltese Falcon. Hoewel hij hier ook een teruggetrokken en sinister figuur speelt is zijn rol en overkomen totaal anders. Topacteur toch wel.
De andere acteurs spelen eigenlijk ook allemaal voortreffelijk, zelf de kinderen!


Goede film, waar misschien toch nog wel wat meer in zat.
4,0*

De eerste film die ik zie van Fritz Lang, al heb ik ooit een uur van Metropolis gezien, maar dat telt uiteraard niet mee. Ik moet zeggen dat dit me wel heel wat beter bevalt dan hetgeen ik van Metropolis heb gezien. De film mag dan wat verouderd zijn, het thema is nog steeds actueel, wat er ook voor zorgt dat het erg makkelijk wegkijkt. Het ophemelen van Peter Lorre's acteerprestatie begrijp ik niet. Niet dat hij zo afschuwelijk slecht acteert, maar het is toch een sterk staaltje overacting wat hij hier laat zien. Ik vind hem in elk geval zeker niet uitblinken ten opzichte van de andere acteurs, integendeel zelfs.
Het wordt pas echt interessant en spannend als de onderwereld zich met de zaak gaat bemoeien. Er volgt een leuke zoektocht en in tegenstelling tot de politie weten zij de moordenaar wel te vinden. Dat 'proces' achteraf vond ik dan weer wat minder, ik weet niet precies waar het aan ligt, Lorre's overacting of het gevoel dat die scène wat te lang duurt. Wel knap van de regisseur dat hij erin slaagt om de kindermoordenaar op het einde zo neer te zetten dat hij ondanks zijn vreselijke daden toch wat sympathie van de kijker weet op te roepen.

Ik zag nog niet zo heel lang geleden Honor Among Thieves?, een aflevering van Miami Vice met hetzelfde plot als deze film. Interessant om te zien waar de regisseur van die aflevering de inspiratie vandaan haalde.

Weetje: De acteur die de blinde ballonverkoper speelt was joods en is in 1942 omgekomen in het ghetto van Lodz.

Triest

Da's toch altijd iets wat raar aan voelt als je de film herkijkt en die man ziet spelen.