Mulholland Dr. (2001)

Ik bedoel eigelijk meer een film die je een vreemd gevoel geeft, die iets angstigs achter laat.

Dag Sab,

Gezien het feit dat jij 2 films van Lynch in je top tien hebt staan, neem ik aan dat je bekend bent met zijn werk. Ik weet niet of je de film Lost Highway uit 1997 van hem hebt gezien. Ik denk het haast wel, maar mocht dit niet het geval zijn, dan is dit de perfecte film voor jou. Een voorloper van Mulholland Drive. Beide films zijn eigenlijk twee kanten van dezelfde munt: op veel vlakken staan ze lijnrecht tegenover elkaar zoals op het vlak van thematiek, structuur en soundtrack.

Ik denk dat je wel bekend bent met Lost Highway. Zo niet dan is dit een echte aanrader voor jou, denk ik.

Ondertussen ken ik Lynch en zijn films enigszins en dus ging ik er maar weer eens goed voorzitten. De eerste anderhalfuur dacht ik alles op een rijtje te hebben, op twee subplotjes na en later bleek ook waarom, die twee subplotjee stonden aan de basis van de wirwar aan verhaallijnen die in de blender op het aanrecht van Lynch zijn vermalen. Nu moet ik ook zeggen dat Mulholland Drive me meer intrigeerde dan Lost Highway en Blue Velvet. Deels omdat ik meer het verhaal werd ingezogen, de cast hier beter presteert en er visueel wat meer diepgang is te vinden. Toch snap ik niet wat Lynch nou wil bereiken, en weet je wat, ik wil het ook niet snappen: 3,5*

Bepaald geen standaard film en al met al nog heel redelijk te volgen tot bijna 2 uur en er ineens een complete plotwijziging komt. De laatste 20 minuten zijn dan ook best lastig. Is het eerste gedeelte een droom? Het tweede laatste deel werkelijkheid? of zijn de 2 vrouwen in feite 1 vrouw die deze vrouw in haar fantasie heeft staan. Ik ben er zelf zeker nog niet uit en wellicht met het lezen van vele recensies zal ik deze film beter begrijpen. Een hoogvlieger vind ik deze naargeestige film zeker niet. Maar misschien moet ik hem nog een keer bekijken. Wat dat betreft moet ik Inception zeker ook nog een keer bekijken. Het zijn van die films waar je van moet houden. Wat dat betref vond ik Drive beter. Ik weet er geen naam voor, maar met dit soort films speelt de fantasie een belangrijke rol. Zoals ook vaak in films van Tarantino vol met gekkigheden, die bij mij vaak niet worden bekeken.

Wie zoekt naar een goed plot, moet dit soort films vermijden, maar je wilt wel eens naar iets anders kijken. Mulholland drive heeft gelukkig wat lekkere muziek en de beelden doen het ook goed, maar had het laatste stuk toch graag beter willen begrijpen. En wie de recensie leest op de cover komt toch wat bedrogen uit. Beter is niets te lezen van te voren.

Wil iemand aub de moeite nemen om mij uit te leggen waar de film over gaat? Kijk heel veel films, snap meestal alles, maar dit gaat te ver. Valt te film uberhaubt wel te snappen of moet je er gewoon maar je eigen interpetatie aan geven?!

Fragment op de parkeerplaats ( masker) slaat alles, welke toegevoegde waarde heeft deze scene?

Bvd

David Lynch zegt altijd: "Het is maar hoe je de film zelf interpreteert" en daarmee bedoelt hij volgens mij dat hij zijn eigen films ook niet snapt.

Dat is geen schande, hoor. Naomi Watts heeft zich in een interview laten ontvallen, dat zij en haar tegenspelers tijdens de opnamen ook geen flauw idee hadden waar de film over ging.

Bedankt voor de reacties. Een film met een hoge rating, maar weinig toegevoegde waarde

Een film hoeft niet perse begrijpelijk te zijn. plotloze films kunnen wel degelijk toegevoegde waarde hebben of sterker nog: het tot een meesterwerk schoppen

staat bovendien op 75 in de regisseurs top 100 aller tijden en op 28 in de critics top 250 van BFI

BFI rating

Ik heb niets tegen "vage" films (integendeel), en ook waardering voor Lynch (o.a. Twin Peaks). De vorm v.d. film bevalt me ook uitstekend, maar ik krijg toch de indruk dat het hier vooral niét de bedoeling was een begrijpelijke film te maken. Na 2 1/2 uur (fraaie) beelden en sfeer blijft er voor mij dan ook té weinig over. Het is geen schilderij; het is een fílm, met een begin en een einde zo te zien. Alléén: wat was nou de bedoeling? Geen idee...

Ik begrijp nog niet alles (dat is onmogenlijk volgensmij, na 1x kijken), maar desondanks toch een erg mooie film.

Met stemmen ga ik toch nog even wachten

Plot is redelijk duidelijk anders hoor? Begin dan maar niet aan Inland Empire als je dit al nie begrijpt.

Nee hoor, het plot van Mulholland Drive is helemaal niet duidelijk. Althans, niet tijdens een eerste kijkbeurt. Als je eenmaal weet hoe de vork in de steel zit, valt er wel een boel op zijn plek, dat wel, maar erg duidelijk zou ik het niet durven noemen.

Inland Empire is trouwens sowieso onmogelijk om een beetje chocola van te maken.

Ik ga mee met Seam. De plot is onconventioneel maar wel duidelijk. De structuur en constructie is duidelijk, alleen de inhoud vergt wat puzzelwerk. Complexiteit zal ik niet gaan verwarren met onduidelijkheid.

Ik ben het met Owen eens. Het is erg moeilijk na een eerste kijkbeurt geheel vat op de film te hebben. Persoonlijk dacht ik enig zicht erop te hebben na 1x zien, maar toen ik erover na begon te denken, kwam ik toch tot heel andere conclusies dan aanvankelijk. Mijn interpretatie van de film bleef maar evolueren na menig puzzelen en menig kijkbeurt.

Ik ben van mening dat de plot op het eerste gezicht best duidelijk is, maar naarmate je erover nadenkt de film erg complex is. De film bevat onnoemlijk veel details die van invloed zijn op de plot. Hiermee bedoel ik dat als je een detail mist, je meteen de plot op een andere manier interpreteert. Zo ben ik tenminste te werk gegaan: bij ieder detail nagaan wat de betekenis binnen de plot zou kunnen zijn. Sommige mensen houden niet van zulke films en ik kan me goed voorstellen dat je soms gewoon wilt wegdromen en relaxen. Daarvoor is deze film niet zo geschikt. Persoonlijk houd ik van films waarbij alles niet meteen duidelijk is. Bovendien vind ik deze film wel heel bijzonder mooi en erg complex op het gebied van symboliek en filmische taal.

Ieder zijn meug.

Ik heb deze film drie keer gezien in één week, ben toen op allerlei fora gaan lezen om een touw aan deze film te kunnen knopen, maar helaas... Intrigerend maar ook irritant, want ik wil graag iets begrijpen... Vrees dat ik hem nog maar eens moet zien

ik heb deze film twee keer moeten bekijken om hem echt te begrijpen. Bij de tweede kijkbeurt viel mij volgens mij iets cruciaals op. Ik zal maar spoilers zetten :Het shot van de camera dat in het begin van de film inzoomt op het kussen is eigenlijk Naomi Watts' personage Diane dat zich te slapen neerlegt. Haar grote liefde met Camilla is niet alleen op de klippen gelopen, Camilla daagt Diane ook uit door te flirten met Adam (de filmregisseur) en met andere vrouwen te kussen. Diane besluit Camilla te laten vermoorden, wat uiteindelijk gebeurt.

Voordat Diane besluit om Camilla echt te vermoorden, gaat ze slapen (begin van de film) en heeft ze een droom waarin ze Camilla bijna laat vermoorden door een autocrash (daar waar zij in het echt in de limo zat), ze neemt ook wraak in haar droom op de filmregisseur (ruzie met bazen, vrouw die hem bedriegt) die in het echte leven tegen beter weten in altijd maar voor Camilla partij trekt en haar van haar afneemt. Zaken die ze in het echt meemaakt komen vervormd en verwisseld terug in haar droom. De naamsverwisselingen, het geld wat diane in het echt gaf aan Camilla's moordenaar verschijnt nu in Rita's tas, het cafe, enzoverder. De eerste 2/3 van de film is niets anders dan de vrije associatie en verwisseling van beelden en namen die Diane in haar droom maakt (samen met de sinistere oneerlijke kanten van Hollywood).

Als ze achteraf wakker wordt, zien we nog enkele flashbacks die uitleggen waarom ze de moord pleegt, waarna ze zichzelf, gekmakend van schuldgevoel, van kant maakt.

Volgens mij is de film zo uit te leggen maar ik zou graag horen of er iemand nog andere ideeën op nahoudt.

Lynchie2,

Ik moet zeggen dat ik je uitleg behoorlijk verhelderend vind, zeker na pas twee keer de film gezien te hebben. Ik heb zelf ook lang over de film nagedacht en ben tot de conclusie gekomen dat je alles metaforisch moet zien. Zodoende ben ik van mening dat de moord ook niet werkelijk heeft plaatsgevonden, maar dat het een metafoor is voor het opgeven van haar Hollywoodroom door Diane. Doordat ze op deze manier geen vluchtweg meer heeft, wordt ze geconfronteerd met haar werkelijke trauma: het seksueel misbruik door haar grootouders.

Er zijn meerdere aanwijzingen waardoor ik tot deze conclusie kom. Deze zijn in het kort:
1. De sleutel die de huurmoordenaar aan Diane geeft heeft enkel betekenis, als de opdracht tot de moord zuiver metaforisch is. Nadat de opdracht is voltooid (d.i. de moord op Camilla = het opgeven van de Hollywooddroom) kan de box met het trauma worden geopend. Dit trauma kan niet het gevolg op de moord van Camilla zijn, want die heeft nog niet plaatsgevonden. Er moet dus een causaal verband zijn tussen de voltooiing van de opdracht en de sleutel en dit is enkel te vinden als je de opdracht metaforisch beschouwd.
2. De box bevat de beeltenis van de grootouders van Diane en NIET Camilla. Diane pleegt geen zelfmoord om de "moord" op Camilla, maar om het seksueel misbruik (en de afwijzing van Hollywood).

Er zijn meerdere aanwijzingen om het metaforische gehalte van de opdracht tot de moord aan te tonen, maar deze vragen wat meer uitleg en daar is hier de ruimte niet voor. Ik ben van mening dat deze opdracht zuiver als metafoor moet worden gezien, omdat enkel op die manier de puzzelstukjes in elkaar vallen.

Ach, het blijft natuurlijk leuk om te puzzelen en te babbelen over deze film.

je geeft hier ook weer een heel nieuwe en valabele kijk op de film erniesam

het argument van chronologie wat je daar aanhaalt ivm die blauwe box klopt wel, ALS

je de box beschouwt als een drager van geleden trauma's. De reden waarom ik hier geen

rekening mee hield, is omdat ik die doos eerder zag als een "Doos van Pandora" die Diane's meest

donkere en wraaklustige demonen bevatte. In haar droom is ze dan ook alle pro's en contra's aan het overwegen (zal ik haar vermoorden of niet?). Wanneer ze hierover heeft beslist, onder luid getier van bliksem en donder (metafoor voor de plotse neuronenschakelingen in haar brein), opent de doos zich. Misschien is de sleutel die de huurmoordenaar haar toont gewoon een bijgefantaseerd object in de herinnering van die ontmoeting omdat ze die symbolen VOOR het gesprek had gedroomd, waardoor ze elke sleutel die ze ziet, direct lieert aan haar misdaad. Ik geef toe, het hangt misschien een beetje met haken en ogen aaneen

Alvorens ik inhoudelijk reageer op jouw post, Lynchie2, wil ik je aanraden inhoudelijke info van de film met spoilertags te plaatsen. Ik ben daar zelf ooit ook op geattendeerd, toen ik in mijn enthousiasme maar wegtikte.

Ik vind jouw redenering volkomen logisch als jij de blauwe box beschouwde als de plaats waarin Diane's demonen zich schuil houden. Zodoende kun je de film idd heel anders interpreteren. Ook jouw interpretatie van Diane's hevig schudden in Club Silencio vind ik creatief: iets waar ik nooit aan gedacht heb. Ik zal hieronder beknopt mijn redenen voor mijn interpretatie van de blauwe box neerzetten alsmede mijn opvatting van de sleutel (ook in het kort).

De hele film door zijn er kleine en grote verwijzingen naar het seksueel misbruik: de situatie bij de thuiskomst van Adam; het portret van Beatrice Censi; de repetitie; de houding van de Cowboy etc. Het lijkt mij dat deze blauwe box al het trauma bevat, aangezien de sleutel van deze box pas NA de "moord" op Camilla functioneel wordt. Dit kunnen dus NIET de innerlijke demonen van Diane zijn die haar hebben aangezet tot het geven van de opdracht. Bovendien bevat de box enkel de beeltenis van het ouderlijk stel (welke ik zie als de grootouders van Diane om verschillende redenen).

De sleutel komt voor in verschillende vormen: in haar droom is deze sterk vervormd, in de realiteit (bezoek van buurvrouw) ligt 'ie op tafel in de originele vorm. In de fantasie sequentie zien we de sleutel ook in de originele vorm en wel in de laatste scene van de fantasie. Je moet bedenken dat de hele film toewerkt naar de realiteit, zodat alles inclusief alle voorwerpen steeds meer hun realistische gestalte krijgen. Je noemde het een wellicht bijgefantaseerd object. Ik ben van mening dat zowel de sleutel als de koffiemok alles behalve toevallig zijn. Ik zie het als volgt:

Diane zit in haar appartement en lijdt aan depressie. Ze probeert zich te verliezen in haar fantasie, maar de ze kan de realiteit niet onderdrukken. De koffiemok en de sleutel zijn belangrijke dingen om haar heen in haar appartement. Ik wil hier niet te diep op ingaan, maar kort gezegd staat de koffiemok voor de inferioriteit van Diane (vandaar de aandacht voor de koffie in de scene met de gebroeders Castigliani en het koffiezetten door Diane in haar appartement) en de sleutel voor haar "veiligheid" d,i. de sleutel van haar appartement waarmee ze de buitenwereld buiten houdt. In haar fantasie maakt ze deze sleutel tot die van de box met haar trauma. Op het eind zien we nog in de lade waaruit ze het pistool pakt om zelfmoord te plegen een blauw doosje, dat lijkt op een snuisterijdoosje. Mijn interpretatie is dat dit doosje kleine, persoonlijke en dierbare prulletjes bevat uit haar jeugd en in haar fantasie bevat dit doosje juist haar trauma: haar grootouders die haar jeugd en haar hele leven hebben vergald.

Er valt nog zoveel over te vertellen, maar dit is heel beknopt mijn opvatting van de blauwe box en de sleutel. Natuurlijk heeft een ieder zijn eigen interpretatie. Zolang je maar tevreden bent met je opvatting (mits je dit belangrijk vind). Ik vind jouw interpretatie wel verrassend; het bevat dingen waar ik nooit aan gedacht heb. Zo zie je maar weer hoe andere interpretatie je ogen kunnen doen openen voor "blind spots."

In de herziening!

De eerste keer was nog uit de videotheek op VHS, in een uitermate donkere periode in mijn leven en staat nog te boek als een reuze-impact (waarbij we voor de volledigheid maar melden dat de combinatie Mullholland Dr. en psychoses een tamelijk intense is).

Fijn, dank u inmiddels gaat het veel beter en kunnen we (en durven we) de film na een jaar of tien weer te herkijken, zal de impact minder funest zijn, maar concluderen we wat de eerste keer ook al wel duidelijk was: meesterwerk!

Respect is zeker op zijn plaats voor deze mysterieuze film. Toch ga ik niet mee in het surrealistische wereldje van Lynch. Hartstikke prima dat hij zijn film op deze artistieke wijze probeert te brengen, maar ik vind het te geforceerd. Ik ga toch liever voor het subtielere werk.

Hier kan je het echte verhaal lezen: Mulholland Drive (film) - Wikipedia - nl.m.wikipedia.org

Het is nu een week geleden dat ik deze film voor de eerste keer zag...

Ik bleef achter met een gevoel van: wat is me dat hier allemaal?! Vreemde film die er voor zorgt dat je meer informatie begint op te zoeken, zodat je tenminste een beetje weet hoe de vork in de steel zit.

Sinds de dag dat ik hem bekeken heb, ben ik gefascineerd geraakt door de manier waarop deze film gemaakt is. Op het eerste zicht zijn het vooral losse scènes, vreemde personages en een verhaal dat niet als een geheel kan beschouwd worden. Wat was ik (net als zo veel anderen) ontzettend verkeerd!

Ik zoek nu elke dag op allerlei websites naar tips en theorieën. Het zorgt ervoor dat ik vat begin te krijgen op deze mysterieuze film.

De film heeft me vast en laat me niet los...

Ondertussen heb ik bijna alle gebeurtenissen opgeschreven, samen met de verwijzing, opmerkingen en vragen. Dit moet er voor zorgen dat ik tijdens mijn volgende kijkbeurt de puzzelstukjes voor een groot stuk op z'n plaats kan leggen.

Ik kan niet wachten tot ik de film opnieuw kan bekijken! Deze keer met een ander gevoel en vanuit een ander perspectief.

Ik heb bewust nog geen punten gegeven, omdat ik nu met een tegenovergesteld gevoel zit in vergelijking met het moment toen ik de film voor de eerste keer zag.

Deze geniale film stevent af op 5 sterren en misschien wel een nr.1 plaats in mijn top 10...

Wie alles en meer wil weten over Mulholland Dr kan op deze website terecht:

Mulholland Dr.net

nogtans is in mulholland drive zowat alles te verklaren...

Lekkere onderhoudende film met tal van schimmige personages en sub plotjes die allemaal in het teken staan van het verhaal. De grote plotwending aan het einde is op meerdere manieren interpretabel en zonder het in eerste instantie te achterhalen viel mij de Freudiaanse interpretatie gelijk al op. Daar sluit ik me uiteraard dan ook graag bij aan. De interpretatie waarbij de chronologie door elkaar is gegooid vind ik uiterst interessant en zo had ik het zelf nog niet bekeken. Dat het eerste deel van de film(voor de plotwending) zich letterlijk afspeelt na het tweede deel van het verhaal. 'David Lynch' is hiermee zo'n regisseur die mind fucks kan creëren, aldaar ik betere ken en gezien heb.

Noem eens een paar?

Shutter Island, Enemy of Inception. Let wel; mijn tekst staat in de 'ik' vorm.