Mulholland Dr. (2001)

Mijn eerste Lynch, ik vond 'm zeker niet slecht; super geacteerd, prachtig gefilmt, dwarellend script en 2 UBER-GEILE seksscene's met 2 sexy dames.

Je kunt de film in principe iets meer dan anderhalf uur lang gewoon goed volgen, je wordt nergens op het verkeerde pad gezet en het verhaal loopt gewoon goed tot in de details (waar je vooral op moet letten...), maar dan het laatste half uur... Lynch zet de hele film op z'n kop en het puzzelen kan beginnen. Ik heb een aantal theorieën, waarbij ik best aardig in de buurt zit denk ik, maar goed, tis gewoon erg moeilijk om tot een definitieve conclusie te komen bij deze film. Ik denk dat meerdere kijkbeurten daarvoor nodig zijn + kans op verhoging. 4* voor nu.

Waste of time...

Toch typisch dat mensen blijven zeuren over het "niet te snappen/wel te snappen" plot. Het zou bij recensies van Lynch moeten gaan over sfeer, acteerwerk, mooie scènes, een heftige indruk en niet over een "puzzelplot" want dat is totaal niet wat er zo sterk is aan deze film(het draagt hoogstens bij aan de bizarre sfeer).

Want?

Hij houdt meer van films als Die Hard 4.0

Dat dacht ik dat ik 'm gezien had.

nav de hoge score hier ben ik 'm gaan kijken en wat ik gezien heb is een film die de hele film toewerkte naar een grote niet te snappen puinhoop.

Alles hoeft niet duidelijk te zijn een eea moet door je zelf in te vullen zijn afhankelijk wat voor film je gaat kijken.

Maar als je al 3x moet gaan kijken wat ik sommigen hoor zeggen en het dan waarschijnlijk nog niet snapt is voor mij de lol eraf.

Die is wel wat duidelijker hier en daar..

Hoeft niet hoor. Je kunt al genoeg ontdekken na de 1e keer kijken, maar goed, als je er geen zin in hebt snap ik het wel.

Gescheld en reacties daarop verwijderd.

tje, ik moet zeggen dat ik in deze film meer vertrouwen dan David zijn laatste film, en dat gevoel had ik na een uur kijken nog steeds. ik dacht alles komt op zijn pootjes terecht. maar helaas.

wel deed de film me boeien, en was het spannend om naar te kijken. 2 mooie vrouwen aan het werk in prachtige beelden. daar is David goed in. maar toch vindt ik het leuker als het verhaal ook duidelijk is of wordt.

ik moet deze film wel een voldoende geven, en dat is raar voor een film met een in mijn ogen een onbevredigend verhaal.

dus een 3 voor de acteurs, de beelden en het gevoel....

als er een duidelijk verhaal in had gezeten had het boven de 4 uitgestegen!

jeetje, eens een biertje drinken ? ik krijg niet elke dag de kans om een persoon met zo weinig diepgang te leren kennen namelijk

Een vage, doch vrij vermakelijke film. Af en toe denk je: "waar gaat dit over?", maar het zet je wel goed aan het denken. Als je denkt dat je weet waar het verhaal naar toe gaat, zet de regisseur je op een heel ander spoor. Deed hij dit nou expres of per ongeluk? Als het goed is wilde de regisseur dit niet uitleggen. Dus komen we daar nooit achter. En ik zie het nut niet om daarover te discusseren.

Ik kom niet verder dan een 3*.

Wat denk je nou zelf?

Dat is jammer, want dat is juist een ding wat zo prachtig is aan deze film.

Per ongeluk natuurlijk! Lynch was die film aan het maken, en toen hij hem klaar had, dacht hij bij zichzelf: 'Wtf ? Als ik denk dat ik weet waar het naartoe gaat, zet ik de kijker op een ander spoor!

Maar omdat hij toen toch al klaar was, hebben ze hem toch maar uitgebracht. En heel veel mensen denken, stom genoeg, dat hij het zo bedoeld heeft. Gelukkig weten wij beter

Lynch wist niet hoe hij deze film moest beëindigen, dus heeft hij expres de einde open gelaten, maar helaas denkt iedereen nu dat deze film mede daardoor een intellectuele film is.

sorry boys, maar deze film is allesbehalve een intellectuele film

Je hebt helemaal gelijk.

Deze film gaat meer over het onderbewuste dan het bewuste

Moet hem snel weer eens herzien trouwens.

Ik denk dat hij het als grapje bedoelde

Ik vraag het me af. Je hebt bij deze film altijd 4 groepen kijkers:

1. Mensen die 'm niet snappen en er daarom geen ene fluit aanvinden. Vaak mensen die films kijken omdat ze hersenloos achterover willen liggen op de bank en vermaakt willen worden zonder inspanning te hoeven leveren. Niks mis mee overigens, ieder z'n ding.
2. Mensen die 'm niet snappen maar wel genieten van de mooie scenes en hem daarom goed vinden.
3. Mensen die denken dat ze 'm aardig snappen en ook aardig in de richting zitten met hun theorie maar enkele belangrijke aspecten missen, waardoor toch veel schoonheid in deze film aan hun neus voorbij gaat omdat ze enkele briljante aspecten missen.
4. Mensen die 'm helemaal snappen en dan ook standaard 5 sterren geven.

En zo moeilijk is het allemaal niet hoor, je moet alleen een aantal keren goed opletten.
De film bestaat uit een (wens-)droom en realiteit, maar de realiteit wordt niet chronologisch verteld. Hoe weet je wat wat is en hoe de tijdslijn loopt ?

Lynch geeft aan wat een droom is en wat niet, door in/uit te zoomen op een kussen. Verder ziet er in de droom alles heel erg mooi uit, cinematografisch gebruik van hele mooie kleuren, in de realiteit is alles flets en zien de hoofdpersonen er veel minder mooi uit. En verder wordt het verhaal niet chronologisch verteld, maar ook hier laat Lynch zien hoe de tijdslijn loopt, mbv een aantal hints, bijvoorbeeld de hint met de asbak die al dan niet uitgeleend is en op tafel staat; een ander voorbeeld is de sleutel die op tafel ligt en aangeeft dat er een moord is gepleegd.

In de droom komen dan een hele boel aspecten terug uit de realiteit, alleen op een andere manier. Ik ben me pas na het kijken van deze film gaan realiseren dat dromen ook echt zo werken ! Een voorbeeld: ik was onlangs verwikkeld in een juridische zaak met een klant die niet betaalde en de dag voor de rechtszaak droomde ik dat ik in een bos achter een dief zat aan te rennen, (die overigens iemand ander was dan de klant). Dat is EXACT wat Lynch ons in deze film laat zien.

Het verhaal zelf is dus heel makkelijk: Meisje wint jitterburg contest, denkt dat ze goed is, gaat naar Hollywood, mislukt hier echter falikant, wordt jaloers op een andere actrice die WEL succes heeft, wordt hier zo jaloers door dat ze haar wil laten vermoorden, doet dit en raakt hier dan zo mee in de knel dat ze zelfmoord pleegt.

En ja, dat blauwe doosje (waar de blauwe sleutel op past en hem opent) is pandorra's box Ze denkt dat de moord haar verlichting zal brengen maar het tegendeel is waar

.

En als laatste: trek het je niet aan als je de film na 1x kijken niet begrepen hebt, dat is volgens mij namelijk ook echt onmogelijk; verder, je staat verstelt als je een aantal recensies van grote kranten uit die tijd leest: vrijwel niemand heeft 't begrepen, net als je op diverse sites de meest vreemde, onlogische, theorieen tegenkomt. Tja, het is een beetje een puzzelwerkje en daar moet je van houden denk ik.

vergeet punt 5 aub niet: mensen die de film van begin tot eind snappen en nog steeds niets aan vinden!

Dat zal wel geen grote groep zijn : want dan moeten ze de film na één kijkbeurt volledig snappen. Geniale puzzelaars die een hekel hebben aan puzzelen. Moet kunnen.

@ gmx : onder welke categorie reken je jezelf bij Inland Empire ? Zelf snap ik geen moer van die film.

Niet helemaal.
Diane had een relatie met Camilla en laat Camilla vermoorden omdat die haar dumpte voor Adam.

Snapt Lynch zijn eigen films wel of is hij gewoon verknipt?

Kan me niet voorstellen dat mensen de film helemaal bevatten want ik vraag me af of dat uberhaupt kan .

Ik vond het een vermakelijke film die je wel even bezig houdt. Ben bang dat ik 'm nog een keer moet bekijken omdat ik nog met teveel vraagtekens zat na afloop. Heb al stiekem wat scenes "teruggespoeld", iets wat ik normaal nooit hoef te doen.

De vrouwen waren perfect gecast, vond het erg jammer dat ik in een bepaalde scene alleen toe kon kijken Muziek/geluid was goed gekozen. Kreeg af en toe alleen het gevoel dat ik naar Twin Peaks zat te kijken (luisteren).

4*

Er wordt vaak bij Lynch ook te veel achter gezocht hoor. Ik denk dat het verkeerd is om te zeggen dat er veel schoonheid verloren gaat, als je een paar aspecten 'mist'. Zoals Lynch zelf al zegt, gaat het immers om het gevoel dat je bij de film hebt.

Daar ben ik het weer niet mee eens.

. Als je goed oplet heeft Diane absoluut geen relatie met Camille, maar isze in het geheim verliefd op haar. Ze zijn goede vriendinnen. Camille gaat gewoon trouwen met die regisseur en heeft succes, maar weet absoluut niet dat zij verliefd op haar is en haar hierzo mee kwetst Alle scenes waarin ze samen zijn , is gefantaseerd.

GMX zijn omschrijving klopt, met als toevoeging die geheime verliefdheid.

Dan is die afwijzing van Camilla aan het adres van Diane (op de sofa) een fantasie die ze niet meer weet te controleren (eerder dan een flashback).
Interessant, want ook ik ging uit van de veronderstelling dat ze effectief een relatie hadden.

Ik herbekijk het allemaal wel eens, maar voorlopig volg ik jouw visie, erwku.

Ik was voorbij gegaan aan de verliefdheid, maar inderdaad, dat was ook een belangrijke motivatie voor haar jaloezie en de uiteindelijke moord. Ik wilde het plot in een paar regels omschrijven, maar dit is inderdaad dermate essentieel dat het er inderdaad bij hoort, thanks for reminding



Hier dan nogmaals het plot in enkele regels:

Meisje wint jitterburg contest, denkt dat ze goed is, gaat naar Hollywood, mislukt hier echter falikant, wordt bevriend met en verliefd op op een andere actrice die WEL succes heeft, wordt zo jaloers door zowel het succes van haar vriendin (wat ze zelf mist) plus het feit dat deze vriendin ook nog eens een relatie met een ander heeft, dat ze haar wil laten vermoorden; doet dit en raakt hier dan zo mee in de knel dat ze zelfmoord pleegt.

Wel, de gemene deler bij de, mijn inziens, beste Lynch films is deze (bevat spoilers uit andere Lynch films !!): Op een gegeven moment gebeuren er in de films dingen niet niet 'kunnen'. De verklaring hiervoor is echter vrijwel altijd dezelfde: Lynch mixt een 'objectieve' realiteit (de 'werkelijkheid') met een 'subjectieve realiteit'. Hier, in MhD is de objectieve werkelijkheid het verhaal van de verliefdheid/jaloezie en de moord en de subjectieve werkelijkheid is de droom. In Lost Highway Is de objectieve werkelijkheid de moord van Fred op z'n vrouw en de subjectieve werkelijkheid zijn eigen herinneringen hieraan (met z'n onderdrukte emoties). In Inland Empire mixt het Poolse hoertje de 'objectieve' realiteit met de realiteit uit een film die ze zit te kijken. Maar, ik moet erbij zeggen, dat bij MhD alles tot in de kleinste details met elkaar 'klopt' en 'rijmt', ik heb dat gevoel bij Inland Empire niet en heb bij die film het gevoel dat ie slechts in een ruwe lijn vast staat en ik vind 'm daardoor een stuk minder briljant ... Maar misschien heb ik die film gewoon niet goed begrepen

Gezien de vele discussies over deze film hem nog maar eens bekeken. Hoewel de film ongeveer 145 minuten duurt heeft het mij ruim 4 uur gekost voor ik de hele film bekeken had. Telkens weer terugspoelen, spoilers lezen en nog is het mij niet helemaal duidelijk. Wat wil Lynch eigenlijk? Zijn publiek gek maken? Nou, daar slaagt hij in ieder geval behoorlijk in.

Visueel is deze film een lust voor het oog en het acteerwerk is voortreffelijk. Dat vond ik trouwens al toen ik deze film voor de eerste keer gezien had. Het enigste wat mij nog te doen staat is elk puzzelstukje op de juiste plek te leggen. Dat betekent dat ik deze film nog een keer of zelfs meer dan een keer zal moeten zien. Dat zal ik ook beslist doen, want hoewel "Mulholland Drive" nog maar zeven jaar oud is kan men deze film nu al gerust een klassieker noemen. Zo gauw ik bij herzien het laatste puzzelstukje op de juiste plek heb gelegd zal ik mijn waardering voor deze film dan ook verhogen naar 5*.

Voor mij was het de eerste en de laatste keer dat ik deze film zag. Ik hou mij niet bezig met puzzelstukjes. Tussen haakjes Memento was nog veel erger vond ik, daar waren de puzzelstukjes helemaal zoek.