Dogville (2003)

Uhm, dit is geen fout? Dit is als ik me het goed herinner absoluut geen fout en hoort ook bij de clou, de bewoners doen net tegen Grace en tegen elkaar of ze het al zo goed hebben en niemand nodig hebben, en willen ook zeker niet dat Grace vlucht met de dingen die ze over het stadje weet.



Ook het einde is geen fout. Het is gewoon de hele clou zo als onderhond al zei.
Nee, het mag je misschien niet bevallen, maar het is geen fout.

Trouwens, dogma heeft niets met deze film te maken: het merendeel van von Triers films is geen Dogme (al is hij wel een van de grondleggers), ik tel er welgeteld 1 (of heel misschien 2). Bovendien worden in deze films alle regels overtreden van Dogma.
Deze zin vind ik ook beetje vreemd:



http://nl.wikipedia.org/wiki/Dogma_95

Regel 1 van Dogma: Opnames dienen op locatie plaats te vinden. Rekwisieten en decors mogen niet worden toegevoegd

Dus zou een beetje rare interpretatie van zijn dogma regels zijn met al zijn decors.

En wat heeft een decor met een film te maken? Ja op zich niks, daar heb je gelijk in. Maar huizen zouden er ook niks mee te maken hebben, want het gaat gewoon om de karakters, en dat vind ik het decor wel benadrukken. Maar het is iets wat jij duidelijk onzin vind en dat kan ik begrijpen.

Volgens mij wordt zowat elke Dogma regel gebroken in deze film .

Kijk regel 7 eens.

Niet bijna. Echt allemaal.

Bij de extras zou trouwens ook uitgelegd staan dat bepaalde scenes composities van meerdere camerabeelden zijn (zoals bijvoorbeeld de zoom in, in het begin van de film. Digitaal puzzelstukje van 50 cameras als ik me niet vergis. Veel dogme (en gelukkig maar) is niet meer terug te vinden, if anything is deze film hypergestileerd.

Ach, ach, wat een diepgravend commentaar zeg. Wat is er precies mis met een theatervoorstelling die is opgenomen met een camera? Hoe kun je een vernieuwend en gedurfd concept als dit, zonder decors, afdoen als 'niet storend'. En bovenal: hoe kun je de totale karakterwending van het hoofdpersonage betitelen als onlogisch? Nee, steek liever de draak met deze regisseur zodat je zijn verpletterende boodschap makkelijk terzijde kan schuiven. Laat je vooral niet aanspreken door deze karakterstudie, die iets wil zeggen over de diepste drijfveren van de mens.

EEN VISIE OP DOGVILLE

Veel gehoorde kritiek op deze film zijn de decors en de onlogische/onrealistische handelingen van de personages. Twee punten die voor mij juist de essentie van Dogville raken.

Allereerst wat betreft het decor. Zelf vind ik dit filmtechnisch al heel sterk, vernieuwend, gedurfd en daarmee als zodanig van meerwaarde. Belangrijker is echter dat het de film universeel maakt. Het is onjuist te denken dat deze film alleen over Amerika gaat. Het stadje Dogville is volledig geïsoleerd, de inwoners staan volledig op zichzelf. Deze film gaat niet over een stadje, over bepaalde mensen die in dit of dat huis wonen, in een specifieke auto rijden. Deze film gaat over de mens. Algemeen, universeel. Het stadje is niet alleen topografisch geïsoleerd, maar ook cultureel en zelfs moreel. Dat wil zeggen: de inwoners zijn nergens aan gebonden, hebben geen overheid dan zichzelf, zijn zichzelf tot maatstaf. Zij hoeven dus geen verantwoording af te leggen voor hun daden. Er is God noch gebod.

Ik denk dat de naam Dogville veelbetekenend is. Dogville is letterlijk en figuurlijk de omgekeerde Godsstad, een plek waar alle menselijke relaties op hun kop worden gezet. De parallel met de symbolische steden Sodom en Gomorra dringt zich aan mij op. Ook daar werden gasten misbruikt voor eigen genoegens, uitgebuit (Gen. 19:5). Ook deze steden werden uiteindelijk met de grond gelijk gemaakt (Gen. 19:23-25).

Dat maakt deze film zo indringend en confronterend. De handelingen van de dorpsbewoners zijn helemaal niet onrealistisch. Zou ik niet hetzelfde doen als ik mij nergens aan gebonden wist, als ik volledig mijn eigen gang kon gaan zonder door iemand geoordeeld te worden? De handelingen van Grace zijn ook niet onrealistisch, dat wil zeggen: zij representeert de ideale mens, de christen in optima forma. Ze lijkt in haar handelen sprekend op veel personages van Dostojewski, de christelijke schrijver bij uitstek (bijvoorbeeld de hoofdpersonen van De Idioot en De gebroeders Karamazov). Juist dat maakt haar karakterwending zo schokkend, alsof een engel verandert in een duivel. Ze verlaagt zich tot hetzelfde niveau (of nog erger!) als de dorpsbewoners. Haar vergeving (die niet voortkomt uit arrogantie maar uit daadwerkelijke morele superioriteit) wordt omgezet in wraak.

Deze thematiek, van de losgeslagen mens, het beest (!) in de mens dat loskomt als alle structuur wegvalt, staat niet op zichzelf. In de literatuur zijn vele parallellen te vinden. Bijvoorbeeld De stad der blinden van Jose Samarango (waar alle inwoners opeens blind worden en enorme chaos ontstaat), of Lord of the Flies van Golding (waarin een groep jongeren op een eiland terechtkomt zonder volwassenen).

Goed, dit is voor mij de essentie van Dogville. Ik moet toegeven dat ik de film nog slechts 1x heb bekeken. Ook heb ik geen andere films van Van Trier gezien. Het zou kunnen dat ik wat punten heb gemist, maar dit is voor mij de kern. Daarom is deze film zo verpletterend goed. Niet iedereen zal zich kunnen vinden in de mensvisie die uit Dogville spreekt. Maar gemakkelijk commentaar dat voorbijgaat aan de boodschap van deze film is echt misplaatst.

Nou, ik heb er dan toch nog maar een halfje afgedaan. Heb hem namelijk herbekeken, en hij beviel mij toch een stukje minder. Ik blijf de eindscene geniaal vinden, maar al de rest is toch net iets té in mijn ogen.

Hou het toch nog op een dikke 3.5*

Vernieuwend? Ja. Gedurft? Ja. Boeiend? Nee. Mooi? Nee. Voegt het iets toe? Nee. Leid het af van de personages. JA! Von Trier maakte het decor zo dat je je niet op de achtergronden hoefde te richten, maar op het spel (blijf ik een theatereigenschap vinden, maar dat terzijde). Maar gewone huizen zouden mij echter veel minder afgeleid hebben dan zo een bevreemdend uiterlijk. Na een tijdje raak je er aan gewend en stoort het niet meer. Het hele concept doet me verder ook niks. Al is het maar omdat Von Trier het niet netjes afgewerkt heeft. Leuk hoor, dat geluid en die mime met die deuren, maar waarom dan toch nog haren door een muur laten gaan? Slordig. Nee, dit spreekt mij allemaal niet echt aan.

Ik heb geprobeert er een goede boodschap uit te halen, maar het warrige, totaal onlogische script weerhield mij er van tot een conclusie te komen. Er zijn veel betere karakterstudies dan dit. Taxi Driver al gezien?

Ik meende toch echt ergens gelezen te hebben dat Von Trier dit zag als het eerste deel in een anti-Amerika trilogie. Maar oké, het had ook ergens anders kunnen afspelen.


Maar toch worden de inwoners bang door iets dat er door de overheid neergehangen wordt! Blijkbaar knaagt er toch een soort schuldgevoel. Ze verbergen immers toch een gezochte crimineel. Ook angst heeft hier mee te maken, maar als ze bang zijn moeten ze haar natuurlijk niet in het dorpje houden. Daarbij blijf ik het vreemd vinden dat het dorp geen enkel geweten heeft. Alle mannen verkrachten immers Grace. Zeer onwaarschijnlijk. Natuurlijk wil Von Trier hiermee laten zien dat de mens slecht is, maar hij bekijkt het hier wel heel zwart-wit. Totaal geen nuance wat dat betrefd. En ik blijf erbij dat het allemaal ongeloofwaardig overkomt, wat Dogville hier met Grace doet.


Ik hoop het niet Als je zo denkt, dan denk je wel erg pessimistisch over de mensheid. Iedereen is alleen maar slecht! Onzin.



Maar ze had de inwoners van Dogville op veel manieren terug kunnen pakken, maar ze kiest de weg die het minste bij haar past. Morele superioriteit? Als dit goede moreel is dan is het inderdaad slecht gesteld met de mensheid. Ik had het einde liever iets slimmer en minder gemakkelijk in elkaar zien zitten.


Datr ligt dus vooral aan de onduidelijkheid van de boodschap. Maar misschien zijn Von Triers film wel niet aan mij besteeds. Ik vindt het in ieder geval behoorlijk slecht wat hij hier doet.

Net zoals je het bij je eerste comment veel fouten noemt, dit is geen fout maar expres gedaan, op imdb staat het bij goofs ook als een corrected goof.



Ook goede film , maar ja doet verder niks af aan deze film..
Bovendien over al die slordigheden gesproken en die ene die je van imdb afhaalt, bij Taxi Driver staan meer fouten op imdb.


Dit komt toch ook weer aardig aan de orde in film wat de rede hiervan is :S Ze zijn ook niet zozeer bang voor de overheid, maar zoeken meer een rede tegen elkaar dat ze Grace niet nodig hebben, terwijl ze dat wel degelijk hebben, en dat de schandalen van het stadje uitkomen. De bewoners zitten er meer mee dat ze Grace zo nodig hebben, zo afhankelijk zijn. Ze zijn hartstikke scheinheilig



Nog nooit zo'n duidelijke boodschap gezien eigenlijk. Jammer dat jij hem onduidelijk vind, al laat hij ook nog ruimte open voor interpretatie.

Die decors bepalen de setting waarin het verhaal realistisch kan worden. Dit soort dingen gebeurt niet in een gewoon dorp. Essentieel is juist dat dit, deze ontaarding van de mens, kan gebeuren als alle structuur (ook moreel) wegvalt. En dat zegt weer iets over de mens zelf.


Het is mij totaal niet duidelijk wat er dan zo onlogisch is. Ik vond het helemaal niet onlogisch. Zie nogmaals mijn 'visie'. Ook los daarvan kan je de inhoud van deze film niet negeren. Die boodschap hoef je er niet uit te halen, die spat je vanaf het scherm tegemoet.


De bewoners weten dat Grace zich verbergt voor gangsters. Daar zijn ze bang voor, niet voor een overheid.
Belangrijker: er zit een duidelijke ontwikkeling in de gewetenloosheid van de dorpsbewoners. Ze buiten de macht die ze over Grace hebben steeds verder uit. Je voelt het misgaan als kijker. En ja, ik denk dat dit tot op zekere hoogte realistisch is. Misschien ken je Das Experiment, probeer anders mijn eerder genoemde literatuurverwijzingen.
Daarbij is het een uitvergroting. Dit gebeurt niet in het echte leven. Daar maakten Amerikaanse critici zich druk over: "Er is geen dorp in Amerika waar alle mannelijke inwoners een vreemdelinge verkrachten". Nee, natuurlijk niet. Dan mis je het punt van de film.


De morele superioriteit ligt natuurlijk niet in haar wraak. Op zich ben ik het met je eens dat deze weg het minst bij haar past. Dat is juist het schokkende. De scene in de auto maakt deze karakterwending voor mij echter zeer overtuigend.

De haren door de muur was express gedaan, past ook perfect bij de setting aangezien het geen muren zijn. Als je zon decor kiest doe het dan goed Vind het zowiezo raar om over onrealistisch te praten met haren door de muur met zo'n decor.

Nu is het zelfs al 'behoorlijk slecht'. Je begon met 3,5*. Ik heb een beetje het idee dat Von Trier in het algemeen en Dogville in het bijzonder overkritisch worden beoordeeld. Mensen zijn redelijk fel anti. Dat verbaast me eigenlijk. Misschien heeft dat ook wel met de inhoud te maken.

Het lijkt of je nou wil zeggen dat Von Trier ons op en probleem wil wijzen dat nergens voorkomt. Natuurlijk mag Von Trier de slechtheid van de mens tonen, maar hij laat de goedheid geheel buiten beschouwing. Natuurlijk heeft hij Grace er als het goede ingestopt, maar die krijgt ook pas wat van de grond als ze tot het slechte vervalt. Nee, met dit soort overdreven pessimisme kan ik gewoon niet. Dat beantwoord ook gelijk dit stukje tekst:


Nee, het is niet zozeer de inhoud die stoort dus, maar meer de manier waarop Von Trier het ons toont. Ik kan me gewoon niet echt aangesproken voelen door de ongeloofwaardige personages en lege setting.


En ze blijken met recht bang te zijn voor de gangsters. Simpele oplossing: stuur haar weg. Oké, alles ging beter toen Grace eenmaal in het dorpje kwam, maar voor haar komst kon het sorpje zichzelf toch ook al prima onderhouden. De ondankbaarheid die Dogville Grace toont is gewoon geen seconde geloofwaardig.


Ik heb Das Experiment niet gezien, maar weet wel wat erin gebeurt. Verder heb ik maar weinig an die literatuurverwijzingen. Het zullen vast boeiende werken zijn, maar dat maakt Dogville niet beter. Het bewijst hoogstens dat er meer mensen zijn die hetzelfde thema uitwerken. Maar als Dogville echt goed zo zijn geweest had ik toch geen andere literatuur nodig om het beter te begrijpen, of wel?


Maar dan moet Von Trier er ook geen punt van maken. Een probleem opzoeken dat niet bestaat vind ik nogal moeilijk doen. Dat het een uitvergroting is: oké, dat snap ik. Maar een uitvergroting van wat? Waar gebeurt zoiets? Wat wil Von Trier dat we met zijn informatie doen? Het is allemaal zo zinloos en gewoon niet boeiend genoeg.


Ik vond de wending niet echt overtuigend. Het kwam zo over van: "en nu besluit ik maar even slecht te worden en iedereen uit te moorden." Nee, de film maakt zich er te makkelijk vanaf.

Ik geef overigens wel toe dat ik fout zat met dat dit een Dogma-film zou zijn. Al snap ik nog steeds niet waarom de haren van Grace door de muur moeten kunnen. En dat Taxi Driver meer fouten heeft: kan zijn, maar ze vallen in ieder geval niet op

Ze zijn ook niet echt bang voor de gangsters .... Ze worden geconfronteerd met hun eigen afhankelijkheid van Grace, de gangsters waren ze misschien wat angstig voor, maar niet echt bang. De gangsters wilden ze zelfs gewoon gebruik maken om Grace af te leveren en ze hoopten zo dat Grace dood ging (wat ze dachtten, ze dachtten dat Grace dood zou gaan zodra ze haar af leverden aan de gangsters) In feite was het dus moord, daarom was het einde ook zo goed, die ineense wending vond ik mede daarom heel overtuigend, ze wilden haar vermoorden na alles wat ze voor hen had gedaan. Grace beseft dit uiteraard ook en dan gaat alles wat het dorpje je heeft aangedaan door je hoofd.
Gewoon omdat ze te bang zijn om haar te laten gaan, aangezien dan alle schandalen van het o zo brave dorpje misschien uit zou komen en dus ook de andere mensen uit het dorp te weten komen over hun schandalen. Schijnheilig, arrogant dorpje

Nou zo zie ik het En ja fouten vallen op zodra je de film minder vind.



Dit vind ik een beetje rare redenatie. Een Tarkovsky zal je misschien ook 2 of 3 keer moeten zien en wat lezen voordat je het begrijpt (al gaat dat bij deze film minder op), maar wat je ook zegt van Tarkovsky, goed is hij. Beetje rare vergelijking misschien maar ik snap je redenatie niet zo op dit vlak.

The One Ring
Bas17

Dat de thematiek van Dogville een uitvergroting is en in werkelijkheid niet voor zal (kunnen) komen wil niet zeggen dat we niks kunnen met de inhoud. Integendeel.

Deze film zet mij aan het denken over de mensheid en, belangrijker, over mijzelf. Dat is behoorlijk confronterend. Natuurlijk zal ik niet de dingen doen die in Dogville gebeuren. Maar waardoor komt dat? En wat zou ik doen als ik de kans kreeg een ander uit te buiten zonder daar ooit voor gestraft te worden (door mezelf, door mijn sociale omgeving, door een hogere macht)? Met andere woorden: wat zijn mijn drijfveren, wie ben ik echt. Ben ik ten diepste niet alleen maar op mijn eigen voordeel uit? 'Het heelal kent evenveel middelpunten als het aantal wezens dat het herbergt' (Solzjenitsyn). Dat is het.

Een dergelijk mensbeeld is pessimistisch. Daarom noemde ik die boektitels. Om te laten zien dat dit niet een of andere gedachtenkronkel is van een pretentieuze regisseur. Net heb ik Spring, Summer, Fall, Winter and... Spring gezien. De wijze man zegt het ook: lust leidt tot het willen bezitten, dat leidt tot macht en macht leidt tot moord. Dogville laat dit zien.

Er is ook zeker meer te zeggen. Wellicht bestaat echt altruisme. Des te meer reden om je door deze film te laten aanspreken. Zulke mensen als de inwoners van Dogville wil ik niet zijn. Misschien kunnen we meer een Grace worden.

[Wellicht ben ik wat moraliserend. Ik zeg ook niet dat iedereen dit uit de film moet halen, maar zo heb ik het beleefd. Daarbij spelen natuurlijk heel veel factoren een rol, die voor iedereen anders zullen zijn. Ook los van dit mensbeeld vind ik Dogville trouwens een meesterwerk.]

Ik denk dat je me verkeerd begrijpt. Het lijkt me nogal vreemd als ik om deze film te kunnen waarderen ik ook nog Das Experiment moet kijken of een of ander boek moet lezen dat lostaat van de film. Dan heeft het niks meer met het bespreken van de film Dogville te maken en ik kan moeilijk andere films en boeken meenemen in de beoordeling van een film. Dat ik echter een tekst zou lezen die de film duidelijk maakt kan wel helpen, al valt dat in de praktijk nogal mee. Maar Ercee noemde de bronnen alleen maar om te laten zien dat Von Trier dus niet de enige was met dit idee. Maakt de film verder niet beter of slechter.

@eRCee

Je zegt dat jij je dus aangesproken voelt door deze film. Dat is al iets waar ik niet over mee kan praten. Natuurlijk wil je niet een Dogville-inwoner zijn, maar liever een Grace. Maar dat wisten we al voordat we de film gingen kijken. Al worden in het dagelijks leven de Doville-inwoners slechte mensen en de Graces goede mensen.

Ook is er nog het punt dat deze film eigenlijk niet meer op deze tijd kan slaan. In de tijd dat Dogville zich afspeelt kon een dorpje nog gemakkelijk geïsoleert leven. Maar tegenwoordig, in de tijd van snelwegen, internet, televisie en massaculturen is dat niet meer snel aan de orde. Als er zoiets gebeurt als in Dogville zal dat snel genoeg bekend worden.

Verder kan ik niet op de film in gaan, want ik begin bang te worden dat ik in herhaling val met argumenten.

Ik zag hem net liggen in een videotheek die alles wegdoet voor €2.50. Nog niet gezien, maar goede dingen over gehoord, en voor €2,50 is elke dvd een goede aankoop

5 sterren, ZONDER twijfel

Niet slecht voor €2,50.

Toch nog een reactie. Dit is namelijk totaal niet het punt. Het gaat juist niet over een specifiek dorpje in een bepaalde tijd. Het is een film over de mens, niet over een dorpje. Daarmee slaat Dogville juist volledig op deze tijd, namelijk op de mens van deze tijd.

Terecht. Je wilt naar een film kijken, maar niet naar een toneelstuk. Het verhaal is misschien ok, maar als je een film maakt, dan moet het ook op een film lijken.

Ik ben het ermee eens dat het origineel is. Maar als je dit soort dingen wilt zien, dan kan je beter maar naar theater gaan.

Dat is tenminste mijn mening.

Het had veel mooier kunnen zijn.

En dan had het cijfer, volgens mij, hoger uitgepakt.

En Team America kan niet omdat je naar het poppentheater moet gaan. En op een film lijken? Wat lijkt dan wel op een film. Dit heeft ten minste een andere insteek dan al die Hollywood filmpjes.

En misschien geeft iemand de beoordelingen kan geven en deze film wel kan waarderen. Trouwens, wie leest er nou het veronica magazine. Ik dacht dat ze daar allemaal actie filmpjes en spectakel filmpjes als Lord of the rings goede beoordelingen gaven Toch beter magazine dan ik dacht.

Zowel met Veronica Magazine als Dogville is niets mis. Dit is echt een hele aparte film, wel degelijk een film!, echt ontzettend mooi. En Veronica Magazine: tja, ik ben ermee opgegroeid, ik vind het gewoon een heel fijn blad. Het is inderdaad wel een beetje raar dat ze Dogville en ook Lilja 4-Ever maar 2 sterren geven...

Ik bedoelde mijn opmerking uiteraard niet serieus, maar ja vond het beetje raar om veronica gids als norm te verheffen

Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat toch wel vaak doe

ik vond het idee van de set vanaf de eerste keer dat ik hem zag echt geweldig. ik heb me ook in de bijna 3 uur geen moment geergerd aan de set, ik vond het wel gaaf. de film zelf duurde wel heel lang en schilderde mensen wel heel simpel af. desalniettemin (mooi woord he ) vond ik het een puike film!

4*

Ik irriteerde me behoorlijk in het begin aan deze film. Maar na even doorbijten stoorde de setting me niet meer, omdat het verhaal intrigeerde.
Ik leefde mee met Grace, zij werd mooi, intens gefilmd. Ik geloof in de slechtheid in de mens, zoals Von Trier dat schetst bij de dorpelingen, maar het viel me op dat er werkelijk niet 1 'goed' mens te vinden was in het dorp. Dat vond ik toch minder geloofwaardig.
3,5*

Eindelijk heb ik mijn nr. 1 herzien en Dogville heeft deze test (uiteraard) glansrijk doorstaan.

De decorloze setting blijf ik geniaal vinden. Het concept staat in dienst van de inhoud (zie mijn eerdere posts), maar ook van de vorm. Een van die vormaspecten is de haast literaire vertelstructuur. Dat blijkt natuurlijk allereerst uit de hoofdstukindeling met ondertitels, en de voice-over van de alwetende verteller. Daarnaast komt er een aantal aspecten binnen het verhaal zelf naar voren. Zo zegt Tom aan het eind tegen Grace dat het voorbeeld dat zij stelt veel duidelijker is dan het boek dat hij wilde gaan schrijven. De woorden van Grace, als Tom haar vertelt over het plan voor zijn boek, zijn veelzeggend: “Why don’t you call it Dogville?”. Deze film is dus het verhaal van Grace.

Verder viel mij nu pas het cyclische van de vertelling op: Grace arriveert in de winter (ze heeft zich losgemaakt van de gangsters), beleeft haar mooiste momenten in de zomer (4th july) terwijl het in de herfst misgaat, en de eindscene zich afspeelt in de sneeuw (terug bij de gangsters).

Heel mooi is het licht, soms expliciet benoemd. De ’s nachts inktzwarte en overdag helwitte achtergrond bieden een contrastrijke setting. Ook hier heeft het gebrek aan decors dus een doel. Er wordt gespeeld met kleuren. Bij de stemming over het verblijf van Grace switcht de camera van Grace in de mijn (blauw, koud) naar de inwoners in het parochiehuis (rood/bruin, warm).

Cinematografisch valt, naast het schokkerige van de beelden, op dat de film wordt gedomineerd door close-ups, die het theaterelement van deze film nog versterken.

Nog wat losse weetjes:
-Wanneer Tom zijn liefde voor Grace voor het eerst uitspreekt (4th july) heeft hij het op een gegeven moment over lichamelijke begeerte, waarbij op de achtergrond naast Grace de gestalte van Chuck is te zien.
-Op de bovenbalk van de mijn valt de latijnse spreuk 'Dictum ac Factum' te lezen, ofwel: Zo gezegd, zo gedaan. (Ironie over de houding van de dorpsbewoners?)
-Tijdens de viering van 4th july wordt er een lied gezongen, met daarin (als ik het goed heb) de regel: 'America, America, God shed His Grace on thee'.
-Het boek van dat Thomas Edison senior leest is Tom Sawyer. Dit lijkt een soort parallel met zijn zoon.

De film had minder impact dan de eerste keer. Toch werd ik weer geboeid, wist de ontwikkeling mij weer te schokken, zetten de personages mij weer aan het nadenken. Schoppen tegen de boodschap van deze film lijkt op de houding van Tom: wanneer hij ontdekt dat hij moreel toch niet zo zuiver is als hij altijd dacht, wil hij Grace liever lozen dan hiermee geconfronteerd te worden.