Dogville (2003)

Nou, gemengde gevoelens

Ik zag er een film in over de weldaad van hypocrisie

Grace lijkt me Dogville binnen te wandelen met de intentie: "Ik zal even snel-snel mijn kwetsbaarheid in het openbaar leven gooien en op die manier de harten veroveren. Want die arme mensen zitten opgesloten in hun kleine wereldje. Die kwetsbaarheid van mij zal functioneren als de sleutel tot hun hart"

Wat een grap. Iedereen die tot drie kan tellen beseft dat de mensen als wolven zijn voor elkaar, zodra er iets te verliezen valt. En er valt heel wat te verliezen in een kleine stad. Chuck: "Je hebt evenveel hebzucht in een klein dorp. De mensen zijn gewoon minder getalenteerd." Je reputatie, bijvoorbeeld - die geschraagd wordt door je publieke verschijning.

Zodra je die kwetsbaarheid schaamteloos prijsgeeft, ben je aangeschoten wild. Dat negeren is van een hemeltergende naïviteit, en kan je zelfs in deze context als schuldig verzuim interpreteren.

Roekeloos idealisme, zo zie interpreteer ik het gedrag van Grace nog het meest.

Een mislukte martelares - er valt een parallel te trekken met Breaking the waves, met dit verschil dat de trigger daar liefde was, en hier lijkt de motivatie van Grace gestuurd door ... eigendunk.

Van hetzelfde laken een broek bij Tom: hij lijkt mij de kwetsbaarheid van Grace te hanteren als een soort emotionele seismograaf voor zijn dorp. hij voelt zichzelf zwaar verheven boven de "lokal folks". Waar Grace roekeloos idealisme bedrijft, lijkt hij mij de man van het roekeloos intellectualisme.

Pas wanneer hij niet zo shock proof lijkt te zijn na de weigering van Grace (Grace weigert haar "ziel" weg te schenken nadat hij haar koos) ... landt hij met zijn hoofd terug op aarde

Daarom vind ik dat einde zo frappant het hoog boven alles tornende idealisme van Grace transformeert in een haast poëtische destructiedrang. Ja, poëtisch.

Gestoord poëtisch, weliswaar. Grace schakelt haar porseleinen beeldjes gelijk met kinderen. Het heeft iets ziekelijk dictatorachtig. Jij vernietigt mijn plastic kasteeltje, ik laat je dochter verkrachten ... zoiets


Maar al bij elkaar kreeg ik het gevoel alsof ik een casestudie aan het bestuderen was ... ik moest een denkproces doorlopen. Nu is dat helemaal geen straf, maar een mens mag toch af en toe opgeleukt worden met een mooi shot, nietwaar?

Dogville ìs ook een casestudie van de menselijke natuur. Een pessimistische, dat wel.. Maar Dogville is één realiteit, je kan net zo goed een andere realiteit nemen waarin het goede overwint. Het komt me voor dat Lars niet echt een hoge pet heeft van de mensheid, als je naar de gehele trilogie kijkt: de vermoorde onschuld . Wat een leuke mensen toch!!

Oops. Dacht dat Breaking the waves, Dancer in the dark en Dogville een drieluik was. Foutje. Het is Breaking Waves, The Idiots en Dancer in the Dark dat het drieluik vormt. Toch meen ik dat het thema van de vermoorde onschuld overeind blijft.

De thematiek vond ik erg interessant, maar ik vond de film toch erg afstandelijk, misschien wel door de setting. Kon er daardoor niet zoveel mee.

2,5*

Interessant In Breaking the Waves en Dancer in the Dark kan ik die onschuld wel min of meer duiden.

[edit]spoilers voor andere films verwijderd[/edit]

Alletwee houden ze (onbewust) geen rekening met een samenleving die drijft op aangenomen conventies: presenteer je niet té kwetsbaar, anders dien je als schietschijf voor de onderdrukte gevoelens van de goegemeente.

Nu is dat niet meteen mijn visie, maar ik vind wél dat Von Trier zijn ideeën passend presenteert. Soms bekruipt me wel het gevoel dat ik naar een predikant kijk - maar het is niet omdat je 'em goed preken vindt, dat je zijn boodschap moet accepteren

Precies. Dat is wat ik bedoel. In Dogville meende ik dat ook in een figuurlijke vorm terug te vinden: de onschuld die verdwijnt door de wrede samenleving.

Ik zie dat bij een aantal films van Von Trier er een verband is met 'Nederland'. Het staat in het rijtje van waar de film vandaan zou komen.

Waar zit hem die relatie in?

Zijn dat niet grote spoilers over 2 andere films Zach? Moet ik dit stukje tekst nu uit mijn gedachten verbannen om die 2 films ooit nog leuk te vinden? . Ik denk, ik zeg het maar even.

Nederlandse financiering.

En omdat er Nederlands geld geïnvesteerd is, doet als 'tegenprestatie' bijvoorbeeld Thom Hoffman mee in Dogville.

Je hebt gelijk. Ik heb de spoilers voor de andere 2 films verwijderd.

Het is namelijk zo dat wie op Dogville gestemd heeft, de spoilers automatisch kan lezen. Daarom is er op MovieMeter de regel; enkel spoilers (tussen spoiler tags) plaatsen van de film die je bespreekt.

Wat een geweldige troostprijs. Het kost een paar centen, maar dan heb je ook wat. Niet veel dus.

Gisteren voor de 2de maal gezien, nadat ik deze vorige week had bekeken op nederland3 maar toen heb ik het niet kunnen volhouden wegens vermoeidheid. Maar hetgeen wat ik toen had gezien boeide me wel voor de rest van de film. Bij het 1ste stuk(proloog) dacht ik dat het een saaie film ging worden ook vanwege het wat ongewone decor maar gaandeweg stoorde dit me totaal niet meer en vond ik het wel iets hebben dat theaterachtig sfeertje, meer zelfs ik vond het prachtig gedaan. Een film die me nog lang zal bijblijven vanwege de schitterende acteerprestatie's, het sfeertje dat rond dogville hangt en ook de eenvoudige mooie muziek die regelmatig terugkeert in de film.

5sterren

Gisteravond eindelijk gezien, maar wat ik me nog afvraag (na de 10 pagina's hier gelezen te hebben) hebben die foto's op het einde nog iets met de film te maken??

Op zich wel interessant maar over sommige stukken veel te saai. De opzet van de film stoorde me niet al had ik regelmatig het idee dat Von Trier zoiets had van: "kijk mij eens even interessant doen, kunstzinnig he?" Uiteindelijk zou het de film toch ten goede zijn gekomen als er gekozen was voor een meer traditionele opzet, alleen maar omdat je dan ook nog wat interessants te zien krijgt tijdens de saaie scene's.

De personages in de film vond ik niet al te interessant en ook hun beweegredenen zijn onlogisch. Grace zelf kon ik wel begrijpen. Uiteindelijk was ik er toch wel blij mee dat ze dat kutdorp met de grond gelijk maakt en ook nog even de trekker overhaalt bij de grootste huichelaar. Het einde maakt er een 2,5* van.

Interessant en origineel thema heeft deze film, maar het wordt allemaal wat te erg uitgekauwd.

Heb me ook de hele film lang suf zitten piekeren welke muziek je nou steeds hoort, maar uiteindelijk gevonden: het Stabat Mater van Pergolesi. Niet bijzonder origineel, maar wel erg mooie muziek en hier goed gebruikt.

Een erg mooie film die veel indruk op me heeft achtergelaten. De cast acteert erg goed, maar vooral Kidman laat zien wat ze in huis heeft. De film begint redelijk traag en ik moest wennen aan het decor. Op een gegeven moment krijgt de film meer vaart en ben je inmiddels gewend aan de stijl van de film. Wanneer Grace in Dogville wordt vernederd en wordt verkracht kwam op mij erg hard aan. Er waren eigenlijk genoeg aangrijpende scenes die de film nog indrukwekkender maakte. Het einde vond ik ook erg goed. Ze ziet dan pas echt in hoeveel misbruik van haar gemaakt is.. Nogmaals: Een erg mooie en indrukwekkende film.

4*

Het is een schitterende karakterstudie, en toont mooi en tevens vreselijk weer hoe een mens in elkaar zit. En dat deze film dan in een theaterstijl zich afspeelt is op zich een dubbele troef. Langs de ene kant beaccentueerd het het idee van de film nog meer. En langs de andere kant is het nog eens goed gevonden en geeft het een extra touch aan de film.

Het enige minpunt was voor mij, dat hij iets te lang duurde, dat het verhaal een beetje uitgerokken werd...

4*

Dit vond ik letterlijk en figuurlijk niks, ik ga wel naar het theater als ik zoiets wil zien bah bah wat een waardeloze film..is meteen de laatste keer dat ik iets van die von Trier aanraak..blegh! 0.5*

Verstandig

Als ik al deze reacties hier lees bekruipt me serieus het gevoel op een andere planeet te verkeren. Afgezien van een enkele positieve.

4,5 *

Mag ik op jouw planeet komen wonen? Vijf sterren voor deze absolute topfilm.

Nou, dan wil ik ook wel op die planeet komen want ik vond dit zeker ook een geslaagd experiment van Von Trier en gewoon een zeer goede film.

Nicole Kidman speelt als vanouds perfect en bewijst hier nog maar eens dat ze het waardig is mijn lievelingsactrice te zijn. Voor de rest vond ik de rest van de cast ook heel goed en het verhaal werkte gewoon heel goed bij mij.

De film begint heel mooi wanneerGrace aankomt in de stad en iedereen vriendelijk tegen haar doet. Het eerste uur vond ik zeer mooi en ik had helemaal geen moeite om in het decorloos sfeertje te komen.

Maar dan de laatste twee uren waren wel een stukje zwaarder. Vooral de scene waarin Grace voor het eerst verkracht wordt vond ik zeer zwaar, maar dan gevolgd door een nog veel ergere scene waarin de vrouw van Chuck alle beeldjes stukslaat en haar dwingt niet te wenen. Ik ben er echt niet goed van.

Dan kwam het deel waarin ze probeert te ontsnappen maar dan weeral verkracht wordt tussen de appels ook een zeer gruwelijke scene en tot hier toe echt geen bezwaar.

Maar dan kwam toch wel een deeltje dat toch net iets té was in mijn ogen. Van het moment wanneer ze Grace de halsband aandoen vind ik de film toch wat achteruit gaan. Het wordt allemaal net iets te overdreven en wanneer ook nog eens komt dat Grace nu door iedere man mag verkracht worden zonder enige gêne vond ik het toch echt wel te ver gaan. Ik bleef maar hopen dat ze haar mond eindelijk zou opentrekken en alles er eens uit zou gooien, maar ik ben blij dat ze dat niet heeft gedaan, want dat was veel te dramatisch geworden.

Want dan kwam de sublieme eindscene waarin ze alles in brand steekt, en de moeder laat kijken hoe haar kinderen worden doodgeschoten en ze niet mag kijken. Verschrikkelijk maar toch hun verdiende loon

Het zou een 5* film geweest zijn, als het iets mindere stuk met de halsband er niet was geweest. Dat maakte het allemaal iets té en daarom toch een dikke 4.5*.

Nu wil ik Manderlay ook zien maar ik vind dit eigenlijk wel niet echt een film om een vervolg op te maken, en ik sta ook wat sceptisch tegenover de switch tussen Nicole Kidman en Bryce Dallas Howard. Ik vond deze namelijk niet echt goed in the Village. Ach, we zullen wel zien. Ik huur hem alleszins als hij op dvd uitkomt. Daar dus later meer over.

Maar dus bij deze, kijk maar allemaal naar Dogville.

Vond 1 keer al te veel.

Ik doe er toch nog een halfje af, voor het toch wat onrealistische verhaal.

Het onrealistische verhaal ? Ik denk niet dat von Trier hier met een levensecht verhaal wil overkomen. Gezien de setting en het hoge sarcasme niet. Ondanks de duidelijke boodschap die erachter zit.

Probeer je nou elke pagina van het topic minstens 1x te zeggen dat je dit geen goeie film vond? Het voegt niet echt veel toe, maar is wel vrij ergerlijk. Wat mij betreft.

@donnie darko: deze film is een uitvergroting van het leven en daarmee, juist als het overdreven is, zeer realistisch.

WOW, het is al lang geleden dat ik nog zulke filmervaring heb gehad! De film lag hier al een half jaar in de kast maar ik heb nog nooit de moed gehad het te bekijken. Nu wenste ik dat ik slimmer was geweest.

Wat je als kijker in de eerste instantie verbaast is het decor, of misschien wel het gebrek daaraan. Maar eenmaal je eraan gewend bent vind ik dat je het zelfs mooi gaat vinden.

Het duurt een eindje tegen dat het verhaal zich begint te ontwikkelen. De film is erg traag. De boodschap is misschien iets te pessimistisch en te overdreven en dat is waarschijnlijk ook het enige minpuntje. Eerst vond ik die inwoners van dogville nog sympathiek, maar op het einde genoot ik er bijna van dat ze allemaal omver geknald werden.

Kortom: het is gewoon een prachtige film waar je als kijker misschien wat achterblijft met overhoop gegooide gevoelens en moraal. De vreemde omgeving is eigen aan de film en dat schept gewoon een prachtige mood.

Gek. Net nadat de film afgelopen was had ik nog wel een positief gevoel over de film. Met minpunten welliswaar, maar goed. Maar na er een nachtje over geslapen te hebben zijn de minpunten uitgegroeit tot vreselijke mislukkingen. Ik heb misschien iets teveel tijd genomen om over de film na te denken. Wat een onlogische film is dit.

Laat ik maar eerst het decor behandelen. Het was even wennen, maar storen deed het niet. Wel leuk dat Von Trier eens iets anders probeert natuurlijk, maar achteraf kun je je afvragen waarom hij het gedaan heeft. Wat heeft zo'n decor nog met film te maken. Ga dan theatervoorstelling produceren of zo. Von Trier ziet het natuurlijk als een uitwerking van het Dogma-principe. Ik vind dat het Dogma hier vooral uit de hand is gelopen. Maar goed, echt storend was het niet.

Dan het acteerwerk. Deze was het grootste deel van de film erg sterk, wat je mag verwachten van een karakterstudie. Helaas leek het net alsof Von Trier af en toe zijn acteurs ineens beval om binnen 1 seconde iets te verzinnen om te zeggen en het eruit te flansen om ze vervolgens geen take te gunnen om het nog eens over te doen. Bepaalde stukken dialoog kwamen er niet al te best uit dus. Erg jammer.

Maar deze punten zouden niet zo erg zijn als het script niet zo'n ongeloofwaardig rommeltje was. Het meest belachelijke is wel dat ze Grace tegenhouden om te vluchten en meteen daarna zeggen dat ze haar liever weg willen hebben. Dat slaat natuurlijk nergens op. En dan doen die schapen haar ook nog eens een zware ketting om En dan die moorden op het einde. Past ook totaal niet bij het voorafgaande. Oké, de inwoners van Dogville vroegen erom. Maar dat Grace zo plotseling besloot om maar even gangster te worden en gelijk dictatormiddelen te gebruiken om haar problemen op te lossen vind ik nou ook niet bepaald sterk. Zo stikt het van die kleine en grote foutjes en dat kost punten. Heel veel punten.

Ik snap de hoge waardering dan ook niet. Ach, wat kun je ook van een film verwachten zonder echte decors, met een koppige Deense Dogma-regisseur die niet naar Amerika durft te reizen en toch even snel een anti-Amerika filmpje wil maken? Dit is nauwelijks nog film te noemen. Een theatervoorstelling die opgenomen is met een camera, dat is het. Ik wou hier gisteren nog 3,5* aan geven, ik gaf het zojuist 3* maar hou het toch maar bij 2,5*. Dit soort gedrag moeten we niet aanmoedigen.

De visuele uitwerking druist net helemaal in tegen het dogma principe natuurlijk. Vreemde opmerking.

Het einde een "klein of groot foutje" noemen vind ik ook maar vreemd. Uiteindelijk is het de hele clou. Geloofwaardig misschien niet, maar een "foutje" ?