mister blonde

Leuke film weer, ik kijk de films van Almodovar in omgekeerde volgorde, van meest recent naar zijn oudste films. Veel verschil is er echter niet. Altijd erg de moeite waard, maar echt briljant wordt het ook weer niet. Altijd zelfde soort humor.

Heerlijk die kleurrijke artdirection in combinatie met kleurrijke personages. Homoseksuelen, hoeren of travestieten. Hij kan het niet laten, maar het is eigenlijk wel aardig als alternatief voor de meer conventionele filmpersonages. Humor is prettig, verhaaltje is wel leuk en nogmaals het kijkt gewoon erg lekker weg. 4 sterren kan ook deze film wel weer op rekenen.

Verrassend goed. Eigenlijk na 20 seconden weet je al dat dit niet zo'n standaard film wordt als je misschien verwacht. Belangrijkste is dat de humor behoorlijk geslaagd is. Verder zitten er een aantal goede ideetjes in de film (en dat wordt mooi verweven in het verhaal) en is het nogmaals niet zo standaard zie ook het eind. Acteren was prima (hoewel niet heel bijzonder), de film was prettig in beeld gebracht (hoewel niet heel bijzonder) en de muziek was stemmig (al weer iets bijzonderder). En dus kan ik hier een kleine 4 sterren aan kwijt en dat terwijl ik vreesde voor een overgehypte film.

REC was een uur lang erg leuk. Gewoon een vermakelijke horrorfilm. Plotje is te dun voor woorden, maar dit is typisch zo'n geval, waar dat helemaal niet uit maakt. Best spannend (niet eng dus, maar je blijft geboeid kijken), wat leuke scenes, wel vermakelijk dus. Werd wel een beetje moe van het gezeur dat ze niet mochten filmen. Daar moet in zo'n First Person Narrative gewoon niet te lang bij stil worden gestaan. Ook die scene dat de cameraman door het raam de operatie filmt werkte me op de zenuwen, omdat de journaliste om de 4-en-een-halve seconde aan zijn hoofd zeurt wat er nu gebeurt. Maar het zijn details.

Eng vond ik REC een uur lang niet, slechts vermakelijk. Pas de laatste 10-15 minuten wordt de film echt creepy. Laatste shot waar ze aan haar benen wordt weggesleept vond ik wel voorspelbaar, maar goed. Erg vermakelijke film, die ook nog best eng wordt op een gegeven moment. 4 sterren.

Tja, erg leuk inderdaad. Sommige stukken zijn wat minder, maar over het algemeen is het erg vermakelijk. De grappen zijn over het algemeen geslaagd (sommige echt hilarisch zelfs) en het fantasy gedeelte is prima. SFX uiteenlopend van aardig tot zeer mooi. En zo is het eigenlijk met heel de serie. Alle scènes zijn minimaal aardig en sommige echt heel leuk (ik denk aan een tandenfee met sadistische neigingen of de kikker die in de deur wordt gesmeten om aan te geven welke deur veilig is).

De acteerprestaties zijn geslaagd. Behoorlijk goed gecaste acteurs. Er wordt af en toe een beetje op los geschmierd, maar dat komt vooral door het enthousiasme dat de acteurs lijken te hebben. Leuke bijrollen voor bijvoorbeeld Ed O'Neill (!) als trollenkoning en Rutger Hauer als doortrapte jager.

De clichés zijn niet zo probleem, vooral omdat dit een behoorlijk zelfbewust sprookje is (net als bijvoorbeeld Time Bandits, the Princess Bride of het latere Shrek).

Heb de serie binnen een week gekeken. Ook weer erg geslaagd, deze serie van de regisseur van I, Claudius. 4 sterren.

Viel me ietwat tegen. Op zich vliegt de film voorbij en is het allemaal best boeiend, maar ondanks alle visuele trucjes weet Boyle er niet echt iets bijzonders van te maken. Vond het een vrij standaard en nogal degelijke uitwerking, van een op zich wel fascinerend verhaal. De flashbacks waren matig, de droomachtige scene ook wel weer aardig. 3,5 sterren. Boyle kan veel beter.

Erg hoog gemiddelde alweer voor een standaard thrillertje, die maar niet spannend wil worden. De schrikmomenten liggen weer prachtig in die Hollywood trend; draai het geluid onverwacht hard open en je schrikt vanzelf wel een beetje. Redelijk geacteerd (Cusack is een prima acteur), matig geregisseerd (door de voor mij onbekende regisseur) en een slap eind. Jammer, duidelijk te merken dat dit gebaseerd is op een kort verhaal van King. Het is allemaal erg magertjes. 2 sterren,

Ik vind het eigenlijk erg vermakelijk. Hoewel het een beetje een combinatie is van eerdere films (Escape From New York en the Warriors met name), vind ik dit soort uitgangspunten erg leuk en voldoende ruimte bieden voor vermaak. Van de setting werd ook optimaal gebruik gemaakt. Film kent enkele uitstekende scenes, waaronder een aantal actiescenes, hoewel die wel wat spaarzaam waren.

Verder schort er van alles aan de film. Matig acteerwerk, ridicule dialogen, sommige dingen die alle wetten van de logica tarten. Af en toe is dat wat storend, maar overwegend had ik zoiets “wat geeft het eigenlijk”. En dus blijft Castellari me hevig vermaken.
3,5 sterren.

Als ik deze film zou moeten beoordelen puur op wat ik zie en hoor, verdient ie 5 sterren. 2046 ziet er prachtig uit en is technisch gezien zo goed als perfect. Heerlijk, kan wat dat betreft zo mijn top 100 in.

Jammer dat ik geen androide ben (zoals in deze film) en het bij cinema nog steeds heel belangrijk is wat je voelt (anders wordt het wel een heel klinische aangelegenheid). Want deze film is met al zijn pracht zeker ook wat leeg en bedacht. De karakters komen niet dichterbij, drijfveren blijven me wat onduidelijk en ik had slechts op momenten emotionele binding bij het verhaal en zijn personages.En daarin schiet deze film ten op zichte van in the Mood for Love (om even dichtbij te blijven) echt wat te kort.

Maar goed, film is nogmaals letterlijk prachtig, anders dan andere films (en toch ook weer niet), mooie muziek, over het algemeen goed geacteerd en er mankeert verder erg weinig. Helemaal leeg is de film ook zeker niet. Vandaar 4 sterren, maar dat hadden er meer kunnen zijn. Kar Wai Wong is wel een van de interessantste regisseurs van dit moment.



Natuurlijk niet, want dan mis je de kracht van de film, het cinematografische.

goede horror. erg spannend, mooi gemaakt en prima geacteerd. een ijzersterke openingsscène en een zo mogelijk nog betere vervolgscène.
in het legerkamp dreigde het een stuk minder interessant te worden, maar de plotwending voorkwam dat. 4 sterren voor deze, ongetwijfeld niet erg originele, maar zeker wel verfrissende horrorfilm.

Ik vind de remake de beste western van de laatste 18 jaar. Zodoende erg geïnteresseerd geraakt in het origineel, sowieso omdat dit toch al een klassieker is. Leuk om bij zo'n goede film nu eens uitsluitend positieve reacties te lezen, in plaats van die mierenneukposts van mensen die helemaal niet van westerns en/of oude films houden.

En omdat het allemaal al eens beter gezegd is, dan ik nu zou kunnen, concentreer ik me op welke ik beter vind: 3:10 to Yuma (1957) of 3:10 to Yuma (2007). 50 jaar filmgeschiedenis zit ertussen. Het is niet ideaal om eerst de remake te zien en dan het origineel, voor die laatste dan.

Het eerste dat met name opvalt zijn de acteerprestaties. Brix gaf het geloof ik al aan, in deze film zijn de acteurs vereenzelvigd met hun rol, terwijl Crowe (wat ik maar een flapdrol vind) en Bale cowboytje spelen. Acteurs zijn in de film uit 1957, opvallend veel beter. Hierdoor komt het psychologische spel veel beter uit de verf. Hier was dat de kern, terwijl het in 2007 een terzijde was.Opvallend dat, hoewel er nu op technisch gebied veel meer mogelijk is, het toch gewoon ontzettend belangrijk blijft hoe een verhaal verteld wordt.

Voornaamste plus in de vergelijking vind ik het eind, dat hier geloofwaardig is gebracht en gewoon klopt, terwijl Mangold (in al zijn films eigenlijk) laat zien dat hij geen idee heeft, hoe hij een film lekker moet laten eindigen. Tel daar de oorspronkelijkheid van het project van Daves (van wie ik nog een film gezien had, ongelooflijk eigenlijk) bij op, and we have a winner.
Maar het is close, omdat de remake een heerlijke combinatie van actie en avontuur is, iets dat in die film wat beter uit de verf komt en me dan ook zo ontzettend aansprak. Maar goed, het zijn gewoon allebei erg goede films. 4 sterren voor deze. En ook voor die andere.

Goede western, hoor. Niets mis met stoere mannen in een film, tenzij je het natuurlijk afbreuk vindt doen aan je eigen prestaties in het leven. Voornaamste wapenfeit in 3:10 to Yuma is het perfecte tempo. Geweldig, er gebeurt van alles. Ik snap de opmerking van Erwinner dat het saai is dan ook niet helemaal. En dat er 2 shootouts zijn te tellen, klopt gewoonweg niet. Niet goed opgelet. Als je dit al saai vindt, kun je bijna alle westerns (en de meeste andere films), wel opzij schuiven. De film is spannend, avontuurlijk en zit vol actie. Heerlijk, zoals een goede western hoort te zijn. Veel erg goede scenes, weinig compromissen en dat laatste ontberen de films van Mangold een beetje. Het geheel is erg vlot en knap in beeld gebracht, kijkt erg lekker weg. De beste western sinds Unforgiven las ik ergens, m aar de film doet ook weinig onder voor de topwesterns uit de jaren '50 en '60.

Tot een kwartier voor tijd zit ik op (een kleine) 4,5 sterren. Dat Mangold niet het vermogen lijkt te hebben om een film lekker te laten eindigen, bewees hij eerder. En ook hier gaat het behoorlijk mis. Met de onvermijdelijke shoot out, was op zich niet zo veel mis. En ook de intentie van het eind is me wel duidelijk. Het had een film moet zijn over berouw, wederzijds respect en de zoektocht naar een beter bestaan. Maar dat komt veel te weinig naar voren in de rest van de film. Je moet dan ook van goede huize komen om een bekering van een oerbadguy als Wade, geloofwaardig te maken. En daarvoor is Mangold toch te veel een inhuurregisseur, ipv een kunstenaar. Zijn films zijn meestal bovengemiddeld en heel degelijk gemaakt, maar echt meesterlijk wordt het niet. Nu kwam het einde nogal belachelijk over, maar dat had niet gehoeven.

Maar verder een geweldige film. 4 sterren, ondanks het eind. Ben erg benieuwd baar het origineel en het eind daar.

Viel nogal tegen. Standaard oorlogsepos, die er net wat mooier uit ziet dan de gemiddelde film in het genre, maar waar de massale scènes ook weer wat tegen vallen. Had er meer van verwacht, niet meer dan aardig. 3 sterren.

Ook het laatste deel van de officieuze trilogie gezien en inderdaad net wat minder dan de eerste twee. Misschien ook omdat dit de enige van de drie films was, waarvan ik wist wat er kwam.

Deze gefragmenteerde film, blijft boeiend door opnieuw een hoog realisme. Extreem hoog zelfs. Heb zelden zoiets gezien. Groot compliment voor Haneke. Dit komt mede door het ontzettend sterke acteerwerk en de (eigenlijk nogal lelijke, maar zeker innovatieve) cinematografie, dat goed werkt. Niet alleen het grauwe kleurgebruik, maar ook de aparte manier van iets in beeld brengen (lange shots van op het eerste gezicht weinig boeiende gebeurtenissen, vaak geen gezichten in beeld, maar bijvoorbeeld alleen ingezoomd op een deurklink) zijn debet aan dat hoge realisme.

Tegelijk komen z'n films behoorlijk pretentieus over en gaat ie wat te ver in het doorvoeren van sommige lange shots om dat realisme af te dwingen. Heb af en toe wel zoiets van I've got the point.

Maar goed, onboeiend wordt het nooit en geweldig af en toe wel. Heb het telefoongesprek al aangehaald zien worden. Dat is echt een geweldig voorbeeld van het realisme waarover ik het had. Maar ook de tafeltennisscene (waarin je langzaam het gelaat ziet veranderen van een wanhopig iemand), de balanceerscene bij de metro, de ich liebe dich scene (en de onmacht daar mee om te gaan) en natuurlijk het uiteindelijk onvermijdelijke zijn hoogtepunten die de film meer dan de moeite waard maken. 4 sterretjes dus toch nog en nu ben ik naast deze trilogie benieuwd naar een andere insteek van Haneke, hoewel hij natuurlijk wel een ras pessimist blijft.

ik heb de voorgaande 4 pagina's niet gelezen, maar ik denk dat al het goede en vooral slechte wel is gezegd. Ik zal dat achterwege laten. Wat ik nog wel het vermelden waard vind is dat de twee sterren die ik heb gegeven volledig zijn verdiend door de rap wedstrijden (is vast wel een mooie usa term voor) tegen het eind van de film.

Als je de short hebt gezien, denk je 'leuk!, zit nog veel meer in'. Als je de film hebt gezien, denk je 'hmm, misschien toch ook niet'.Vond het wel aardig hoor. Zag er wel mooi uit en het kijkt gemakkelijk weg. Maar uiteindelijk blijkt het toch een klein beetje een leeg vat, met een niet erg origineel verhaaltje en een film die een hart en ziel mist. Spannend wordt het niet, grappig niet, dramatisch sterk vond ik het niet. Wat dan wel? Niet vervelend om te kijken.... Tsja... Nu ja, 3 sterren dan maar.

erg goede film-noir. Godard zet een mooi verhaal neer over een onmogelijke liefde. De scènes op dat kamertje van die meid zijn erg goed. Het destructieve gedrag van Michel leidt tot een aantal fraaie scènes, met als hoogtepunt het eind. prachtige shot waarin zo’n beetje zijn laatste adem er een is met sigarettenrook, om er de woorden ‘je maakt me kotsmisselijk’ aan toe te voegen. De reactie en de mimiek van Patricia zijn geweldig. verder isdeze film een mooi portret van Parijs. niet alles is even geslaagd, maar een prima film. 4 sterren.

Pff, dit viel dan weer niet mee. Op zich is het uitgangspunt, hoewel niet erg origineel, best oke. Jess Franco himself als religieuze moordenaar is cool. Maar de uitwerking is echt waardeloos. Franco, die geile ouwe gek, heeft zich voor een veel te groot deel gericht op de softporno en te weinig op de horrormogelijkheden. Een aantal gore momenten waren best goed, maar ik heb de borsten van allerlei dames op een gegeven moment wel gezien. 2 sterren, omdat ik er stiekem wel om kan lachen zo’n film.

Volledig in de lijn van Underground en Black Cat White Cat, maar wel wat minder goed. Toch is ook dit weer een heerlijke anarchistische komedie waar van alles gebeurt. De geestige momenten (denk aan een ezel met liefdesverdriet die zelfmoord probeert te plegen, een wel erg uit de hand gelopen voetbalwedstrijd, een beer die de spoorwegambtenaar heeft omgebracht, een nogal vervelende kat die het eten onder je neus weg rooft, een mooie droomscene op een vliegend bed, een bizarre boksscene, vreemde telefoonsex en zo veel meer) worden uitermate prettig in beeld gebracht. Ook deze film heeft (net als het verder geweldige Underground) een klein inkakmomentje halverwege, maar het blijft een vrolijke en kleurrijke bende. Kusterica heeft mijn volledige aandacht. 4 sterren. Op naar meer!