mister blonde
Ingeschreven sinds 8 maart 2003
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van mister blonde. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Land of the Lost (2009)
dinsdag 29 mei, 11:41 uur
stem geplaatst
Brute Force (1947)
dinsdag 29 mei, 10:58 uur
Wat een goede film. Ontzettende sterke en sfeervolle krachttoer. Een van de betere gevangenisfilms. 4 dikke sterren. Dassin is een held.
Paycheck (2003)
dinsdag 29 mei, 10:56 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,0 sterren
Antz (1998)
dinsdag 29 mei, 10:13 uur
Ik heb echt een godsgruwelijke hekel aan de animatiefilms van Dreamworks. Die films staan synoniem voor de overtreffende trap van cliche. Bijna alle films hebben een bijna identiek plot waar het hoofdpersonage een outcast van zijn gemeenschap wordt, en ondanks zijn onmogelijke situatie redt dit personage dan de dag tegen alle verwachtingen. Deze gimmick hebben ze tot vervelends toe gevarieerd, inclusief alle grapjes die daar bij horen. Verder vind ik (bijna) alle Dreamworks computeranimaties pijnlijk ongrappig en als klap op de vuurpijl te lelijk voor woorden. Ik heb ze bijna allemaal vers in het geheugen, mijn vriendin vindt het wel leuk en ik zag de meeste niet zo lang geleden nog. Behalve deze. Dus vond ik het tijd worden om deze een tweede kans te geven. Had me voorbereid op een herbeleving van een deceptie. Wat blijkt? Deze is erg leuk.
Waar is het misggegaan vraag ik me nu ogenblikkelijk af? Antz en het eerste Shrek deel zijn erg leuk. Goed, nog steeds lang niet van het hoge Pixar niveau, maar wat is dat wel in Amerika? Ook al is dit een eigen variant van a Bugs Life (Jeffrey Katzenberg had het concept gejat als wraak), is deze film veel eigener en tenminste nog geestig. Blijkbaar was na de eerste twee films de inspiratie op, maar Antz komt meerdere keren erg geestig uit de hoek. Ook is het verhaaltje best leuk en niet zo draaiboekachtig. Ik vind verder deze film er eigenlijk ook beter uit zien dan alle latere films van Dreamworks. Wat erger ik me aan de blokkige animatie bij Madagascar bijvoorbeeld. De mieren zien er niet echt mooi uit, maar de warme kleuren en details, zijn een stuk beter verzorgd dan alle latere films van de studio. Treurig eigenlijk.
Jammer ook dat deze film niet de waardering hier krijgt, in tegenstelling tot veel andere meuk van Dreamworks. Kleine 4 sterren voor Dreamworks toen ze nog leuk waren. Lijkt een eeuwigheid geleden.
Occhi Freddi della Paura, Gli (1971)
Alternatieve titel: Cold Eyes of Fear, dinsdag 29 mei, 9:09 uur
stem geplaatst
Hill, The (1965)
donderdag 24 mei, 10:41 uur
stem geplaatst
Desperate Hours (1990)
woensdag 23 mei, 14:28 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Matig. Het klinkt misschien flauw om een remake af te kraken waarvan je het origineel goed vond, maar ik kom er niet om heen. Toch was ik wel bereid Cimino, die ik best hoog heb zitten, tegemoet te komen. Het probleem is heel eenvoudig; deze film heeft geen moment het beklemmende spanningsveld die het origineel wel heeft. Hoe dat komt? Daar zijn een aantal redenen voor.
Wat Wyler goed begreep is dat er zo veel mogelijk op een locatie af moest spelen. Je moest als kijker het gevoel krijgen dat de veilige huiskamer een onontkoombare bron van onraad was geworden met een indringend kat-en-muis-spel. In die film zitten we met 5 minuten binnen en blijven daar grotendeels. In deze film duurt het 25 minuten en gaan we veel vaker de huiskamer uit, waardoor dat beklemmende nooit echt komt. De hele lijn met de vriendin van Rourke (zat helemaal niet in het origineel, belachelijke toevoeging) krijgt veel te veel tijd en haalt de spanning er compleet uit. Ook heeft de politie al een half uur voor tijd door waar ze zitten (veel te vroeg), met alle clichés die daar blijkbaar bij moeten komen kijken. Opeens zitten we te kijken naar de strijd tussen een dienstdoende agent en zijn leidinggevende. Lekker boeiend. Leidt compleet af van waar het om zou moeten gaan.
Cimino is op zich een getalenteerd regisseur, maar hij laat het hier afweten. Het lijkt erop of hij na het debacle Heaven’s Gate er geen zin meer in had. Het is wat inspiratieloos. Wyler zit constant op de huid van de karakters met zijn camerawerk. Het is een broeierige sfeer. Hier is dat geenszins. Op de een of andere manier werkte het zwart wit ook veel beter. Verder is een vergelijking op acteergebied voor de hand liggend. Bogart (niet direct de meest veelzijdige acteur) is veel dreigender. Rourke is een prima acteur, maar overtuigt toch een stuk minder. Geen idee hoe het komt. Of misschien toch wel, al vraag ik me af wiens schuld het is. Je leest de wanhoop van het gezicht van Bogart, waar Rourke een soort misplaatste zelfverzekerdheid uitstraalt. Vond Hopkins op zich prima, maar niet beter dan March. De strijd tussen Hopkins en Rourke (die tussen opnamen door allebei in karakter bleven tegenover elkaar, zo het schijnt) vond ik nauwelijks echt van de grond komen. Ik heb niet zo veel zin om iedereen bij naam te gaan benoemen, de bijrollen waren hier misschien zelfs wel iets beter, maar ook niet direct memorabel.
Jammer. Had het op zich best in zich om een aardige herhalingsoefening te zijn, hoewel je bij zo’n film (niet verouderd door sfx bijvoorbeeld) natuurlijk kunt afvragen of het bij voorbaat zin heeft. 2 sterren.
Manxman, The (1929)
woensdag 23 mei, 14:00 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Grappig eigenlijk als je er over nadenkt, het tijdperk van de stille/stomme cinema. Vanwege technische tekortkomingen, is het eigenlijk een ander soort kunst geworden dan de kunst (want dat is film toch gewoon) dan we nu kennen. Niet te vergelijken in zijn geheel. En juist dat is zo leuk aan dat tijdperk. Ik ben heel blij dat geluid zijn intrede deed, maar die eerste decennia van de cinema zijn toch wel heel bijzonder. Deze films hebben het vaak uitvergrote en vaak zelfs bombastische dat bijvoorbeeld sommige toneelstukken en de meeste opera’s ook hebben. De overdreven nadrukkelijk en altijd aanwezige instrumentale muziek (niet voor niets was er vaak een live orkest aanwezig bij vertoningen). Het camerawerk is veel opzichtiger en minder vloeiend. Overdreven inzoomen onder begeleiding van nog harder wordende muziek. Dat komt door de techniek en omdat het natuurlijk veel grotere en loggere dingen waren, maar wat de reden ook is, het past bij de stijlvorm. Het theatrale acteren, wat nodig was om het gebrek aan woorden te compenseren. Je moet al je eisen die je nu hebt laten gaan. Niet naar beneden bijstellen, maar gewoon wijzigen. Het is namelijk gewoonweg wat anders. Leuk vind ik ook het tijdsbeeld. Als je nu een historisch drama over de jaren ’20 ziet, krijg je het beeld te zien waarvan de makers denken dat het zo was. Nu krijg je gewoon te zien hoe het was. Je wordt letterlijk mee teruggenomen. In deze film wordt je meegenomen naar de onmogelijkheid om voor je liefde uit te komen onder de pressie van burgerlijke bekrompenheid. See if anyone cares nowadays.
Ik vind cinema leuk, om de gebruikelijke redenen. Lekker een film kijken als escapisme. Een film die spannend is, grappig is, avontuurlijk of ontroerend en je een bepaald gevoel geeft. Vermaak op wat voor gebied dan ook. Een klein stap verder (maar voor de gebruikers hier vast niet onbekend) is dat je ernaar kijkt als een kunstwerk. Je wilt zo nu en dan wat meer uitgedaagd worden dan alleen vermaak. Een goed verhaal in combinatie met prachtige cinematografie is bijvoorbeeld iets waar je gewoon blij van wordt, feelgood film of niet. Nog een stapje verder is de interesse in Film in het algemeen. En daar komt een film als deze kijken. Ten eerste omdat stomme cinema in het algemeen om o.m. bovenstaande redenen mijn interesse verdienen. Ten tweede omdat ik een hobbyist ben. Het is te vergelijken met die maffe postzegelverzamelaars. Waarom zou je dat sparen, als je geen brieven hebt om te verzenden? Gewoon. Omdat het leuk is. Ik wil alle Hitchcock’s op dvd hebben (voor zover mogelijk). Waarom? Omdat ik fan ben van het werk van de beste man, maar ik wil ook zijn wat minder aansprekende werk hebben om te hebben. Gewoon omdat ik het leuk vind. Zonder echte verdere reden. Normaal gesproken zou ik deze film dan ook waarschijnlijk nooit hebben gezien. Een wat vergeten film uit 1928, die op papier weinig aansprekend is en ook nauwelijks nog gewaardeerd wordt.
Wie zonder voorkennis de hand van Hitchcock in deze film herkent is of een ongeëvenaarde kenner of liegt gewoon. In bijna al zijn films zit een liefdesromance, maar dat is de enige connectie. En eigenlijk is deze film ook daarin verschillend omdat dit de eerste film die ik van hem zie is, waar de liefdesinterest een doel op zich is. Waar het bij zijn andere films zelfs een beetje erbij geraapt lijkt, is het hier een lyrisch romantisch drama en vooral niets anders. Halverwege dacht ik dat er misschien nog geswitched zou worden naar een thriller, aangezien het opruimen van het derde wiel in andere films van hem de enige reëele mogelijkheid zou zijn geweest. Maar de film bleef hetzelfde van toon. Daar komt direct de enige echte min kijken; het sleepte allemaal wel wat voort op een gegeven moment.
Maar Manxman is dan ook een dramafilm pur sang, zoals er niet veel zijn. Of eigenlijk zijn er talloze vergelijkbare werken, maar die zijn bijna allemaal later. Bij weinigen is het drama echter zo sterk aanwezig. Ik moest denken aan Borzage die ook zo lekker ongecomprimeerd zijn karakters kon laten dwepen met emoties. Eigenlijk is het er te veel aan, maar bij de stille cinema past het wel, juist vanwege de kunstvorm die het noodgedwongen eens was. Vertel dit verhaal nu nog eens (buiten beschouwing gelaten dat er inmiddels tal van drama’s met dergelijke driehoeksverhoudingen zijn) en in de hedendaagse cinema werkt het niet meer. Juist vanwege de uitvergrote emoties van het stomme tijdperk, juist vanwege het verschil in benadering om het gebrek aan nog niet te voorziene mogelijkheden te compenseren, werkt dit erg goed. Toegegeven, zijn ontwikkeling in de jaren ’30, ’40 en als hoogtepunt in de jaren ’50 los van de techniek is evident. Maar zijn kwaliteiten zijn aanwezig. Dat klinkt misschien wat flauw; een fan die ook zijn onbekendere niemendalletje prijst vanwege de kwaliteiten van de filmmaker die de reden was deze film überhaupt een kans te geven. Maar ik was juist wat verrast zo gecharmeerd te zijn van dit oude werkje. Ik heb hem gelukkig niet het voordeel van enige twijfel hoeven geven. Het is niet zo meesterlijk als zijn beste werk, maar wel verfrissend om iets compleet anders te zien van hem. En daarnaast ook ontzettend degelijk.
Apart is de ontknoping. het loopt allemaal uitermate zuur af. Het sympathiekste personage Pete blijft alleen achter, gedoemd tot een eenzaam bestaan. Het ‘gelukkige’ stel wordt verstoten en verketterd, met alle verzonken gunstige toekomstperspectieven erbij. En ook daarin is de film allesbehalve Hitch. In (bijna) al zijn films kwam het goed. Hier niet. Nu ik toch terug ben gekomen op de stijlkenmerken van de beste man, schiet me een scene te binnen. De overgang van de zelfmoord, naar de rechtbank. Hierin zien we een sprong van het geborrel van water, waarin we denken dat de hoofdrolspeelster ligt te verdrinken, naar het borrelende potje inkt van Philip, die net zijn carrière boven Kate heeft verkozen. Dit soort simpele, maar uiterst effectieve trucjes om de kijker op het verkeerde been te zetten, zijn natuurlijk kenmerkend gebleven voor zijn latere films.
Ik denk dat 90% van de bezoekers hier op MM beter ver bij deze film kunnen wegblijven. Als je je ook maar een klein beetje herkent in de eerste alinea en/of geïnteresseerd bent in een type Hitchcockfilm die je niet eerder zag, zou ik dit zeker de kans geven. 3,5 sterren vanwege allerlei redenen waarop ik veel hedendaagse films al heb afgestraft.
[edit] wat legt Guyke in de eerste alinea goed uit wat ik bedoelde. Jammer dat hij bij mijn genoemde 90% hoort, maar het zijn juist die punten die deze film de charme geven waar ik over sprak. [/edit]
Drive (2011)
maandag 21 mei, 15:13 uur
Geweldige film. Kan het alleen maar eens zijn met alle lyrische lofbetuigingen. Ontzettend krachtige film. Je moet van goede huize komen wil je het op papier clichéverhaal zo laten werken. En dat komt Refn. Ik ben na de geweldige Pusher trilogie en deze film erg enthousiast over hem. De rest ligt inmiddels klaar. 4,5 sterren.
Manderlay (2005)
maandag 21 mei, 12:57 uur
stem geplaatst
Men in Black II (2002)
maandag 21 mei, 12:56 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,0 sterren
Sommarnattens Leende (1955)
Alternatieve titel: Smiles of a Summer Night, maandag 21 mei, 12:18 uur
stem geplaatst
Troll (1986)
maandag 21 mei, 12:16 uur
Leuke film inderdaad. Lekker maf. Troll is steeds met een dikke knipoog, maar gelukkig niet te zelfbewust (waardoor het spontane er nog wel eens af kan gaan). Vond de monstertjes enorm grappig en eigenlijk best leuk gemaakt. Prima vermaak. Benieuwd naar deel 2, die een nog grotere cultstatus heeft. 3,5 sterren.
Vox Populi (2008)
woensdag 16 mei, 10:54 uur
Vind Terstall een enorm talent, als je iemand die al meer dan 20 jaar regisseur is zo mag noemen. Voor Simon zal ik hem eeuwig dankbaar blijven, een van de beste films ooit. In de andere films die ik van hem zag, verraadt hij veel van dat talent. Maar op de e.o.a. manier zijn z’n andere films, ondanks veel goede ideeën, nooit echt erg goed. Zeker niet slecht, maar ook niet echt geweldig. Misschien ben ik wat veeleisend; “een geweldige film”. Maar je gaat een regisseur toch afzetten tegen zijn beste werk.
Vox Populi zou je vooraf misschien weg kunnen zetten als propaganda, maar toch zeker niet meer als je de film hebt gezien. Zou niet weten wat de film zou moeten propaganderen. Het is meer een commentaar op het gehele politieke apparaat. Politici zijn zo beïnvloedbaar als kleine kinderen. Het gedraaikont waar ik als zo velen zo ontzettend moe van word, is de kern van de film. De film heeft een blijvende relevantie. Sterker, hij is na 4 jaar minimaal zo actueel en ik zie hem die relevantie ook niet verliezen anytime soon. Alleen daar is Vox Populi al om te prijzen. Van mij had Terstall zich alleen wat drukker mogen maken. Het blijft bij licht hoofdschuddend, meestal met een lach. Begrijp me niet verkeerd, ik vind de vorm van komedie een goede keus. Toch had het van mij scherper gemogen. Venijniger. Ik denk dat we veel van dezelfde ergernissen hebben. Ook zit ik redelijk op een lijn qua politieke voorkeur. Hij had van mij wat mogen doortrappen in de onderbuik van de politiek. Het lijkt zelfs alsof hij wat voorzichtig te werk is gegaan, juist omdat iedereen weet wat zijn politieke voorkeur is.
Een ander punt van kritiek, dat overigens wel in verband staat met het voorgaande, is dat het script wat te weinig uitdaagt. Hoewel het allemaal met een duidelijke knipoog is, vond ik het een klein beetje storend dat Jansen wel erg aan het papegaaien is wat zijn schoonfamilie zegt. Vond het zelfs volstrekt ongeloofwaardig en de humor compenseert daarin zeker niet alles. Probleem is ook een beetje dat veel teksten van Ton Kas, te veel onzin zijn (kortzichtig gelul eigenlijk) in plaats van verstopte wijsheden.
Verder kun je de meeste punten die Terstall probeert te maken, zelf al bedenken en ik hoop zelfs dat mensen dat al gedaan hebben. Hij trapt net een open deur of twee te veel in. Of eigenlijk doet hij die deur voorzichtig open met zijn voet (geen idee hoe je dat moet doen bij een open deur, maar ach). Misschien is het wat veel gevraagd, maar Terstall komt niet veel verder dan een statement als; onze machthebbers zijn ook maar gewoon mensen met hun tekortkomingen. Tja dat kan ik zelf ook wel bedenken.
Vond de film bij vlagen echt hilarisch. Heb een keer of vier keihard hardop (in mijn eentje notabene) gelachen en zo vaak doe ik dat niet bij films. Ook overall gezien is de film zeer geestig. Sowieso is dat Terstalls voornaamste troef, de man heeft humor.
Acteren is sterk. Kas is fantastisch, al blijft het toch gewoon een typetje dat ie speelt (maar dan dus wel erg sterk). Ook Jansen is echt erg goed. Ik heb net als veel mensen een hekel aan De Mol, omdat ie vaak in films lijkt te zitten niet op basis van zijn kunnen. Hier was ie best ok. Er wordt niet echt veel van hem gevraagd, maar hij houdt zich gemakkelijk staande. De bijrollen zijn uiteenlopend van wel aardig tot behoorlijk goed. Lang verhaal kort; een sterk geacteerde film dus. Visueel niet heel bijzonder. Muziek erg sterk.
Ik blijf Terstall volgen, bovendien zijn er nog genoeg films van hem die ik nog niet gezien heb. Ik zal zijn films niet meer direct blind op dvd kopen (tenzij ze erg goedkoop zijn, zoals deze), maar als ik de kans heb zal ik het zeker niet laten een van zijn film te gaan zien. Dikke 3 sterren. Dit is zeker wel bovengemiddeld.
Doodslag (2012)
dinsdag 15 mei, 13:50 uur
Aardige film, die helaas in die aardigheid blijft steken en nooit zijn potentie volledig benut. Als thriller niet spannend genoeg en voor een drama interesseerde het me wat te weinig. Als genre-overstijgend betoog komt de film wat te kort Verder dan een lichte ergernis over het onrecht (alhoewel dat onrecht ook bediscussieerbaar is, wat ook direct het hele punt is) dat Maassen werd aangedaan kwam ik niet. Dat hele punt waar ik het tussen de haken over heb, is wat simplistisch, maar toch ook interessant. Blijf Kuipers een van de betere actieve Nederlandse filmmakers vinden, maar hij kan beter. 3 sterren geval.
Mona Lisa (1986)
maandag 14 mei, 11:10 uur
stem geplaatst
Swing Time (1936)
vrijdag 11 mei, 9:45 uur
Best een leuke film. Voorloper van tal van romkom's. Deze is wel erg luchtig, zie vooral ook het eind. Dat maakt het wat genietbaarder. Dat in combinatie met de aardige dansscenes (echt bijzonder vond ik het i.t.t. bijv. the Band Wagon niet) en liedjes zorgt best wel voor wat vermaak. Het is wat oubollig, maar al met al heb ik me prima vermaakt. 3,5 sterren.
Equilibrium (2002)
donderdag 10 mei, 8:45 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren
Snow White and the Seven Dwarfs (1937)
Alternatieve titel: Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen, maandag 7 mei, 11:16 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren
Enfant, L' (2005)
Alternatieve titel: The Child, vrijdag 4 mei, 10:38 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Rosetta is een film die in mijn gedachte beter en beter is geworden. Waar ik hem tijdens het kijken wel aardig vond, staat ie inmiddels in mijn geheugen als een erg knappe en sterke film. Net als Rosetta is L’Enfant een film waar ik echt in moest komen. De documentaire stijl begint pas te werken, als je weet wat voor vlees je in de kuip hebt met de personages. Dat duurde bij beide films zeker 20-30 minuten. Je gaat pas meeleven als je weet wat de karakters beweegt.
Bruno is een geval apart. Hij probeert zijn eigen baby te verkopen, beroofd oude vrouwtjes, liegt alles en iedereen voor en jat alles dat los en vast zit. Hij doet dat niet zozeer omdat hij geen keus heeft, maar omdat hij van moraal verwrongen is. Hij heeft gewoon geen zin om te werken. Het is een speels kind die geen onderscheid kan maken tussen goed en fout. En dat speelse, naïeve maakt hem ondanks de verschrikkelijke misdaden niet tot een typische badguy. Ik had zelfs nog wel sympathie voor hem toen hij steeds verder in de problemen kwam. De tasjesroof scène en alles dat daar op volgt vond ik zelfs heel spannend. Knap omdat er geen gebruik gemaakt wordt van verhaaltechnische trucjes of een spannende soundtrack. Ik hoopte ook echt dat ze niet gepakt zouden worden. Maf eigenlijk.
Ik weet nog steeds niet wat ik van het einde vind, wat in 18 verschillende geïmproviseerde versies schijnt opgenomen te zijn. Op zich kun je een sentimentele uitspatting na alles op een gegeven moment wel verwachten, maar toch lijkt het niet helemaal te passen. De films van de Dardennes zijn een tikkeltje zwaar op de maag (om het woord saai te vermijden, dat geldt namelijk niet voor de films als geheel), maar het zijn zeker unieke filmmakers met visie. Twijfel een beetje tussen 3,5 en 4 sterren. Maar misschien dat deze film ook in mijn herinnering beter en beter zal worden.
Island, The (2005)
donderdag 3 mei, 11:12 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 1,5 sterren
Die Another Day (2002)
woensdag 2 mei, 8:52 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,0 sterren
Departed, The (2006)
dinsdag 1 mei, 12:54 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren
Driving Miss Daisy (1989)
dinsdag 1 mei, 9:02 uur
stem geplaatst
Broadway Danny Rose (1984)
vrijdag 27 april, 9:12 uur
Geweldige film. W.m..b. een van Allen's beste . De films van Allen rusten voor een groot deel op uitstekende ideeen die de beste man keer op keer heeft. De setting, de vertelstructuur, het personage Danny Rose, de matige artiesten die hij begeleidt, het maffe avontuur met Mia Farrow, veel sterke scenes getuigen allemaal van een bijzonder creatieve Allen die vol goede ideeen zit.
Ik vond Allen tot mijn 16de irritant, daarna wel aardig, de laatste jaren gewoon goed en inmiddels ben ik een grote fan. Een van de beste filmmakers ooit. 4 dikke sterren voor deze ontzettend leuke film.
Cinema, Aspirinas e Urubus (2005)
Alternatieve titel: Cinema, Aspirins and Vultures, donderdag 26 april, 9:08 uur
Wel aardig, maar niet echt bijzonder. Ik snap de karrevracht aan prijzen die deze film heeft gewonnen totaal niet. Het bewijs dat arthousie (stomme term "arthouse", maar goed) wereldcinema al snel gewaardeerd wordt, vooral met een thema als de 2de Wereld Oorlog in een setting is, die je niet vaak ziet.
Natuurlijk is dit verre van mainstream, maar tegelijk heb ik het idee dat er 100den films als deze draaien op allerlei filmfestivals. De noodzaak van deze film ontgaat me een beetje. De personages, de gebeurtenissen en de ontwikkeling die ze doormaken, vind ik in dit geval nauwelijks echt de moeite waard. Op zich hoeft het geen probleem te zijn als er op de een of andere manier door een paar echt sterke scene's, prachtige cinematografie of wat dan ook nog wat gecompenseerd wordt.
Op zich is dit best wel aardig, maar misschien moet ik wat meer slechte films kijken. Deze film heeft w.m.b. namelijk niet de kwaliteiten van een echt bijzondere film. 2,5 sterren.
My Sister's Keeper (2009)
woensdag 25 april, 15:46 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren
Lord of War (2005)
dinsdag 24 april, 13:47 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren
Vampires (1998)
Alternatieve titel: John Carpenter's Vampires, maandag 23 april, 13:46 uur
stem geplaatst
Ordet (1955)
Alternatieve titel: The Word, maandag 23 april, 13:39 uur
stem geplaatst
Pink Floyd The Wall (1982)
vrijdag 20 april, 12:55 uur
Bij vlagen geweldig en meerdere indrukwekkende momenten, maar toch wist de film mijn aandacht nauwelijks vast te houden. Had om de 10 minuten de neiging wat anders te gaan doen (en de muziek lekker op de achtergrond te laten staan). Zal vast heel diepgaand zijn als je een kwade puistenkop bent, maar naarmate je volwassener wordt, toch niet echt meer. 3 sterren.
Django il Bastardo (1969)
Alternatieve titel: Django the Bastard, vrijdag 20 april, 10:52 uur
stem geplaatst
Twelve Monkeys (1995)
Alternatieve titel: 12 Monkeys, donderdag 19 april, 16:12 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren
Artificial Intelligence: AI (2001)
Alternatieve titel: A.I.: Artificial Intelligence, woensdag 18 april, 10:22 uur
Na ruim tien jaar herzien. Geweldig potentieel dat er niet helemaal uit komt. Blade Runner of Pinokkio zijn vele malen beter. Grofweg in drie delen in te delen. Het eerste deel bij de ouders vond ik nogal saai. Het is een onvermijdelijk stuk uit de film, maar toch wist het me heel matig te boeien. De uitleggerige eerste 10 minuten (waar de ethische discussie alvast doodleuk voor de kijker gevoerd wordt, iets wat je je publiek natuurlijk zelf moet laten uitzoeken), doet de film ook geen goed.
Het tweede is wat avontuurlijker en leuker. Teddy (!) krijgt wat meer te doen en er komen andere robots aan bod. De art direction vond ik wat kitscherig, maar tegelijk ook weer niet helemaal onaardig. Het laatste deel is haast filosofisch. Op die momenten benadert de film intelligente films als 2001 of Solaris (om maar eens wat te noemen), maar haalt dat niveau ook weer niet. Al met al niet onaardig, maar er zat meer in. 0,5 erbij. Dat dan weer wel.
Titanic (1997)
maandag 16 april, 15:21 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren
Pusher II (2004)
Alternatieve titel: With Blood on My Hands: Pusher II, maandag 16 april, 14:15 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren
Pusher 3 (2005)
Alternatieve titel: I'm the Angel of Death: Pusher III, maandag 16 april, 14:15 uur
stem geplaatst
Schloß, Das (1997)
Alternatieve titel: Das Schloss, donderdag 12 april, 14:09 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren
Victory (1981)
Alternatieve titel: Escape to Victory, donderdag 12 april, 9:27 uur
stem geplaatst
Carrie (1976)
woensdag 11 april, 16:45 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren
World Is Not Enough, The (1999)
dinsdag 10 april, 15:25 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren
Pilgrim, The (1923)
dinsdag 10 april, 15:11 uur
stem geplaatst
Hugo (2011)
dinsdag 10 april, 15:06 uur
stem geplaatst
Enfants Terribles, Les (1950)
vrijdag 6 april, 13:16 uur
stem geplaatst
To Live and Die in L.A. (1985)
vrijdag 6 april, 13:13 uur
stem geplaatst
Wedding Crashers (2005)
vrijdag 6 april, 13:12 uur
stem geplaatst
Non Si Sevizia un Paperino (1972)
Alternatieve titel: Don't Torture a Duckling, woensdag 4 april, 17:08 uur
stem geplaatst
Witness (1985)
woensdag 4 april, 17:08 uur
stem geplaatst
Pak Slaag, Een (1979)
woensdag 4 april, 16:58 uur
stem geplaatst
