Meningen

Serieus tegenvallende Pixar.

Begint nochtans aardig met enkele mooie shots van een vervuilde aarde. Ook de introductie van Wall-E zelf gebeurt met erg veel oog voor stijl. Een zwijgzame robot die met veel bravoure, maar toch ook ietwat ondeugend, plichtsbewust z'n opgelegde taak vervult viel best te pruimen.

Helaas loop het helemaal mis vanaf EVE ten tonele verschijnt. Visueel hadden we dan het beste al achter de rug, zowel cliché-als moraliteitsmeter slaan tilt en het is aftellen naar het erg zwakke einde.

2*, gemiste kans

Aardig actiefilmpje.

Ik was best verbaasd toen ik na afloop zag dat Wanted had afgeklokt op 110 minuten. Film was zo snel voorbij dat ik gezworen zou hebben dat hij niet boven het halfuur uitkwam. De verklaring is waarschijnlijk dat Bekmambetov zich ver houdt van storende randverhaaltjes. Een introductie is er uiteraard wel, maar die is net grappig en onderhoudend genoeg om nooit saai te worden. We maken kennis met Wesley: een loser met een saaie baan, een beste vriend die z'n vriendin neukt en een paar keer per dag een serieuze angstaanval. Die sleur wordt op een dag onderbroken als een moordenaar Wesley probeert om te leggen en hij op het nippertje gered wordt door een knappe huurmoordenares die zichzelf Fox noemt. Het is de basis voor een of ander debiel en ongeloofwaardig verhaaltje. Iets met een geheim broederschap, een vermoordde vader en een weefgetouw dat balans in de wereld brengt, of iets dergelijks. Het zal allemaal wel.

Veel belangrijker is echter dat Bekmambetov stevig op het gaspedaal duwt en maar heel zelden loslaat. De actiescènes volgen elkaar in een snel tempo op, en er wordt rijkelijk gestrooid met slo-mo en andere special effects. Het levert enkele toch wel heel gave scènes op, zoals die met de limousine. Helaas heeft de film ook zijn gebreken, waardoor de potentie die aanwezig was niet helemaal wordt benut. Ik miste bijvoorbeeld toch wel wat humor om de boel te smeren. Hoeft geen halve komedie te zijn, maar af en toe een leuke quote waar je eens lekker om kan grijnzen op z'n tijd is toch wel fijn. McAvoy doet het oké, maar heeft niet de flair of de coolness om de hoofdrol op zich te nemen. Dat zou dan nog opgevangen kunnen worden met een geweldige bad guy à la Paul Giamatti in Shoot 'em Up (nog steeds mijn referentie in dit soort films) maar ook op dat vlak valt er weinig te beleven. De enige die het wel goed doet is Angelina Jolie. Ben normaal geen fan, maar moet toegeven dat ze in deze film wel uitstekend sexyness en coolheid combineert.

Zat dus iets meer in, maar al bij al lekker vlot filmpje. Toch wel genoten, dikke 3*.

Interessant.

The Wicker Man is een heel aparte film, wiens grootse kracht de overheersende onheilspellende sfeer is. De prima acteerprestaties (Christopher Lee is fantastisch als charismatische leider!), de goeie songs (het lijkt soms wel een halve musical), de coole rituelen (zeker die waarbij vrouwelijk bloot noodzakelijk zijn!) en een einde om niet snel te vergeten maken de film van begin tot eind boeiend. Mist een beetje klasse om een echte topper te zijn, maar zijn status van cultfilm heeft hij meer dan verdiend. 3.5*

Interessant debuut.

Ik had nog nooit van de zussen Mulleavy gehoord, maar dat ze een onconventioneel modemerk runnen wekte bij mij weinig verbazing. Ook hun regiedebuut is namelijk allesbehalve een orthodoxe film te noemen.

Hoewel er zeker zware thema's worden aangeraakt (onder andere euthanasie, schuldverwerking, ecologie) drijft de film vooral op het audiovisuele. Erg mooie, gestileerde beelden, cool kleurgebruik, en een dromerige soundtrack die er mooi bij aansluit. De paar scènes waarin het plot toch de bovenhand neemt af mochten van mij iets subtieler, maar daartegenover stonden een paar erg goede scènes waarin het lekker kabbelt, zoals op het huisfeestje. Prachtig einde ook, waardige afsluiter van de film.

Dat dit geen film voor het grote publiek zou worden is logisch, maar vind het toch oprecht jammer dat de film z'n publiek blijkbaar (nog?) niet gevonden heeft. Het zou zonde zijn als dit het enige uitstapje van de zussen zou zijn richting cinema, want de potentie is er zeker. Dikke 3,5*.

P.S. Beetje een rare tip misschien, maar deed me vaak denken aan Behind the Redwood Curtain . Dat is dan wel een documentaire, maar met vergelijkbare prachtig geschoten beelden in de Californische bossen onder een ambient soundtrack.

Heerlijk.

Wrong is een film die gemaakt is voor een select publiek, zoals ook blijkt uit de scores en reviews. Wie niks heeft absurde humor heeft weinig om op terug te vallen en zal ondanks de speelduur de film ongetwijfeld een lange zit vinden. Een echt plot valt bijna niet te bespeuren en visueel gebeuren er soms wat coole dingen maar blijft het toch al bij al magertjes.

Gelukkig valt er voor mensen die wel houden van dit soort humor, een categorie waar ondergetekende zich in bevindt, genoeg te beleven. Dupieux creëert een aangepaste versie van onze leefwereld waar het erg fijn vertoeven is. Een plek waar achter elke hoek wel een grap schuilgaat. Van de compleet random autoverver tot de hilarische conversatie over het logo van het pizzabezorgingsbedrijf, genoeg creatieve ideeën om anderhalf uur een glimlach op m'n gezicht te houden. Dupieux bevestigt na Rubber, zeker een regisseur om in de gaten te houden. 3.5*.