Meningen

The Danish Girl is een prima film met een mooi verhaal, maar meer dan dat is het eigenlijk ook niet. Het verhaal van Lili wordt nergens echt aangrijpend en dat vind ik wel een belangrijk element bij een ontroerend onderwerp als dit is. Alicia Vikander doet flink haar best en zet een goede rol neer waarmee ze zorgt voor enkele emotionele momenten, maar Eddie Redmayne voelde veel te eenzijdig aan als Lili. Je hebt Redmayne die gewoon een beetje verlegen zit te lachen anderhalf uur lang en dat maakt het zowat onmogelijk om echt mee te leven met het personage. Dat is echt een groot gemis in deze film.

*3

Ik heb de boekenreeks van Stephen King nooit gelezen, dus ik had geen idee waar de film over zou gaan. Ook van de trailer werd ik niet veel wijzer. En het grootste minpunt dat ik deze film kan geven is dat ik na het zien van de film eigenlijk nog steeds niet goed weet waar ik naar gekeken heb. Het gaat een beetje nergens over.

Het acteerwerk van Elba en McConaughey is goed en de sfeerbeelden van die andere wereld zijn ook prima. Dit maakt het nog wel te doen om naar te kijken, maar zonder fatsoenlijk plot is het gewoon echt niet te redden. Ik was eigenlijk al bang dat dit hem niet ging worden en helaas zijn die verwachtingen ingelost.

*1.5

Vreemde film die ik heel erg moeilijk kan plaatsen in een beoordeling. Hij stond al een tijdje op mijn watchlist, omdat de film veel goede reviews heeft en Gyllenhaal de laatste jaren vaak meedoet aan goede projecten. Ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten, maar de verwachtingen die ik had door de positieve ontvangst van deze film zijn helaas niet ingelost. Daarvoor maakte Demolition in mijn ogen gewoon te weinig indruk.

Demolition neemt je mee in de rouwverwerking van Davis, en dit is nogal eigenaardig te noemen. Het is echt niet oninteressant om naar het originele verhaal van Davis te kijken, maar de film wist me gewoon op geen enkel moment te pakken en ik denk dat dat komt doordat ik niet zoveel kon met het personage van Gyllenhaal. En datzelfde had ik eigenlijk ook met het personage van Watts. Ik blijf dus een beetje in de middenmoot hangen.

*3

De film is goed uit te kijken en is prettig om te volgen, en Rob Schneider doet het eigenlijk helemaal niet slecht, maar daarmee zijn de pluspunten van deze film wel genoemd.

Met gebrek aan beter, deze vanavond gekeken op televisie en helaas voor mij zijn mijn verwachtingen ingeluid. Al viel Schneider me nog reuze mee, ik had een irritant, hyperactief ventje in deze film verwacht en eigenlijk zat ik daar helemaal niet op te wachten. Maar ik heb me niet aan hem gestoord.

De film is gewoon niet grappig. Ik kan me best vermaken met platte sex-humor, maar de grappen in deze film sloegen gewoon niet aan, met als dieptepunt Amy Poehler met tourette. Ik vind Poehler echt heel leuk in Parks & Rec. dus normaal gesproken stoor ik me niet aan haar, maar grappen met gilles de la tourette zijn echt. Niet. Grappig. Te makkelijk en nooit leuk.

*1.5

Wat een vreemd werkje is dit. Maar desalniettemin heb ik me toch goed vermaakt hiermee. Het is op het begin even wennen, maar dat lukt best snel met de prachtige, kleurrijke beelden die deze film dragen. De setting van een carnival helpen hier enorm bij. Wat zag het er allemaal ontzettend goed uit. Ik vind sowieso het hele idee van deze carnival erg leuk.

Toch heb je op het einde van de film erg het gevoel dat je iets mist, door de korte speelduur. Vooral omdat sommige liedjes vrij lang duurden en ze toch meer uit het verhaal hadden kunnen halen.

Ook jammer dat het horror-element voor mij een beetje weg was. Ik had gehoopt dat er gedurende de hele film ook een flinke dosis horror zat, waardoor het een erg originele mix van horror met musical werd, maar deze film kwam voor mij toch meer neer op een freakshow-musical.

Alsnog een *3.5, deze film heeft een ontzettend fijn sfeertje en hele mooie beelden.

Goede film. Vooral het acteerwerk van Dominic Cooper is erg goed. Je kon echt het verschil zien tussen het gedrag van de 2 mannen. Dat heeft ie erg goed neer gezet.

Naast dat dat enorm sterk aan de film was, was het verhaal ook ontzettend boeiend het eerste uur. Enorm indrukwekkend en je aandacht bleef er constant bij.

Het laatste half uur deed een beetje afbreuk aan de rest van de film. Het was een stuk minder indrukwekkend namelijk.

Zo blijf ik hangen op een *3.5

Wederom een demonen-baby-horror waarbij de originaliteit ver te zoeken is.

Devil's Due begint aardig. Het pasgetrouwde stel op huwelijksreis is leuk om naar te kijken, maar wanneer het spannend behoort te worden, laat de film het afweten. Het blijft voortkabbelen en wordt op den duur saai, omdat de scenes die wél tof zijn om naar te kijken, maar sporadisch voortkomen en niet in het geheel lijken te passen.

Het verhaal zelf is niet boeiend genoeg om te blijven volgen, omdat er niks bijzonders gebeurt wat we niet eerder hebben gezien en het getrouwde stel verliest met de minuut steeds meer compassie.

*1.5

Het etentje is echt het hoogtepunt van deze film, vooral met die blinde gozer en die grap als hij het licht uit doet en denkt dat iedereen niks kan zien Helaas was de rest van de film maar zo-zo en vond ik de chemie tussen Rudd en Carell vrij ver te zoeken.
Toch vind ik Paul Rudd een erg fijne acteur en was de muizenkunst echt heel erg leuk! Het etentje heeft de film wel echt omhoog gehaald, jammer dat dit pas vrij laat in de film kwam.
*2.5

Robert DeNiro, wat doe je nu? Ik vind DeNiro als leuke, oude man in veel films erg fijn, maar hier kon ik echt heel erg weinig met de beste man. Dat gepraat over sex de hele tijd haalt de film heel erg omlaag. Het is gewoon niet grappig. De wat rustigere scenes zijn eigenlijk nog het leukst, omdat ik hem daar gewoon beter uit de verf vind komen. Ook Zac Efron lijkt niet echt lekker in zijn rol te zitten en de omslag in zijn karakter gaat wel heel erg snel opeens.

Vooruit, er zitten wel een paar leuke momenten in en ondanks de langdradigheid was het nog prima uit te zitten. Maar toch was dit simpelweg gewoon niet leuk.

*2

Misschien wel de beste van Tarantino? Of denk ik dit alleen maar vanwege de euforie die ik nu voel, omdat ik een half uur geleden uit de bioscoop kwam? De film was in ieder geval pretty fucking geweldig

Bij het zien van de cast (toen deze niet uit kwam) en het verhaal was ik niet zo enthousiast. Jamie Foxx (mehh), Christoph Waltz (was waanzinnig in Inglourious Basterds, maar ik word er verder niet warm of koud van) en Leonardo DiCaprio (kan alle kanten op, niet helemaal mijn ding).

Toch had ik ontzettend veel zin in deze film, want hij kon enkel compleet overtuigen (of compleet de mist ingaan) en dat heeft hij gedaan!

Jamie Foxx zet een ontzettend geloofwaardige prestatie neer en Christoph Waltz doet zijn kunstje van IB over en is weer diezelfde held.

En dan heb ik het nog geeneens over de (western-)sfeer (waar ik van hou, maar waar helaas afbreuk aan werd gedaan, doordat er niet meer dorpjes als het eerste voorbij kwamen), de humor (waar exceptioneel goed gebruik van wordt gemaakt), het verhaal (dat me toch over de streep heeft getrokken, omdat het blijft boeien) en de mooie beelden.

Het gewelddadige (visueel gezien) viel een beetje tegen (te simpel/te braaf), maar ik ben bang dat ik gewoon teveel ben gewend. De vriendinnen waar ik mee was (die niets gewend zijn en geen eerdere ervaringen hadden met Quentin Tarantino (op een enkeling na die IB had gezien)), trokken het bloed dat over het scherm vloog niet zo goed, en vonden de film juist veels té gewelddadig. Maar ach, dan zit ik te mierenneuken

Oh ja, Quentin Tarantino heeft me opnieuw overtuigd en ik ben fan van Django!

Voor nu hou ik het op een dikke, vette *4.5.

Veeel leuker dan verwacht.

Ik ben geen Marvel en superhelden meisje. Ik vind het soms best prima om te kijken, maar ik zou het niet snel uit mezelf opzetten. Toen ik naar de bioscoop ging met mijn vriend was dit dus ook niet mijn eerste keus. Ik had de trailer wel eens gezien en het voelde gewoon aan alsof het een overgecompliceerde superheldenfilm zou zijn, waarbij ze dingen graag moeilijker maken dan het daadwerkelijk is met al die dimensies enzo.

Maar ik werd verrast! Doctor Strange is een veel luchtigere film dan ik had verwacht. Dit zorgt ervoor dat het lekker wegkijkt en het een stuk minder 'moeilijk' over komt dan ik in eerste instantie zou denken na het zien van de trailer. Cumberbatch zet een goede rol neer en is ook zeer komisch als de arrogante Steven Strange. Samen met bijrollen als Wong en Christine komen er genoeg goede grappen voorbij die ervoor zorgen dat de luchtige toon behouden wordt. Dit in combinatie met de mooie beelden van de verschillende dimensies maakt een heel vermakelijke film. Dat gedeelte in Hong Kong waar de tijd stil staat en ze de tijd terugdraaien ziet er echt supertof uit.

Positief verrast

*3.5

Ja, dit was wel tof! Ik ging gisteren met weinig verwachtingen naar de bioscoop, maar ik ben wel blij verrast om weer eens een fijne horrorfilm voorgeschoteld gekregen te hebben.

De kijkervaring van een bioscoop helpt bij horrorfilms altijd wel goed mee (als je geen irritante, snapchattende tienermeisjes in de buurt hebt zitten, maar die zaten dit keer gelukkig niet in de zaal!) en ook bij Don’t Breathe helpt het goed om je meer in te leven en de spanning te voelen. Het gegeven van de blinde man is interessant en zorgt voor veel originele en spannende scenes, zoals het stuk wanneer ze in het donker zitten en niks kunnen zien. Goed uitgewerkt en het is gewoon leuk om weer eens wat anders te zien.

Het laatste kwartier had er van mij eigenlijk alleen wel afgeknipt mogen worden. Het moment dat die man zijn verhaal begint te vertellen is een enorme moodkiller. Hij verliest voor mij opeens al zijn kracht. Ik vond het ergens ook teleurstellend dat Rocky het uiteindelijk overleeft. Ik ben normaal niet tegen happy endings, maar ik had het meer een passend slot gevonden als ook zij het loodje had gelegd. Beetje jammer dus van het einde, wat absoluut niet slecht was, maar voor mij gewoon niet zo goed paste. Als ze waren gestopt net voor het moment dat hij Rocky in die kelder had vastgebonden was het voor mij een groter succes geweest en had het hoger gescoord.

Toch *3.5 dus een prima score!

Ik weet niet zo goed welke waardering ik deze film moet geven. Er zijn namelijk grote delen van de film welke redelijk saai zijn. Het begin van de film, wanneer de grote gebeurtenis waar de film om draait plaats vindt, is het meest indrukwekkend. Dit deel had ik ook redelijk vaak in trailers en previews van de film gezien en ook in de trailers maakte dit veel indruk op me. Dit zorgde er ook voor dat ik de film graag wilde zien.

Theo Maassen vond ik ontzettend goed in deze film. Hij wekt sympathie op en het is jammer dat hij op het einde zo doordraait, dat deze sympathie helaas steeds meer verdwijnt. Maar hulde voor zijn acteerprestaties. Hij weet de film toch goed te dragen.
Gijs Scholten van Aschat doet het ook goed, maar zijn personage haalde echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Wat een egocentrische, vervelende man. De focus op de film lag natuurlijk het meest op Max, maar daarnaast ook veel op Felix en dit vond ik geen goede zet. Personages als Amira en de vader van Mo vond ik namelijk veel interessanter.

Zoals ik al zei zijn er helaas ook delen van de film erg saai, omdat deze teveel op hetzelfde focussen en er weinig hierin gebeurt. Toch geef ik de film met mijn waardering het voordeel van de twijfel, omdat Max me toch bijblijft en het einde toch redelijk veel indruk heeft gemaakt.

*3