Hallowiebe is een prima Nederlandse film voor kinderen. En - in tegenstelling tot bijvoorbeeld het mierzoete Gabby's Dollhouse, dat ik in de bios als trailer voorgeschoteld kreeg - ook voor volwassenen goed te doen.
Wiebe is - uiteraard - een loser die leeft op zijn allerlaatste euro's. Een antiheld zoals we het al vaker zagen. Hij heeft een appartement waar zijn huisbaas onder woont. In een Amerikaanse productie zou dit de landlady zijn; in Nederland komt het vrijwel niet voor dat je huurbaas in hetzelfde gebouw woont. Op straat wordt hij lastig gevallen door drie punkers die zo weggelopen lijken uit de openingsscène van The Terminator ("wash day, nothing clean right?"). Zijn assistent is een tech wizzkid waarbij je al voelt aankomen dat haar handigheid met machines zal fungeren als deux ex machina. Kortom: tot zover lijkt de film geschreven door ChatGPT op basis van bestaande, Amerikaanse clichés.
Maar daar houdt het niet op. Uiteraard krijgt hoofdpersoon Wiebe een gouden kans die hij graag aangrijpt, zonder te weten waar hij zich in stort. Hij besluit een team samen te stellen van personages die hij eerder in de film pardoes tegenkwam. Overigens kunnen ze geen van allen echt acteren.
Tot zover het gezuurpruim, want ondanks dat bijna alle ideeën een beetje bij elkaar gejat zijn, is de film hartstikke leuk. Met name de robots zijn heel mooi gedaan. Ja, wie goed kijkt ziet wel stuntmannen op stelten lopen, maar het de geluiden en de belichting erbij is het echt zeer fraai voor Nederlandse begrippen. Uiteraard denk je al snel aan Transformers, maar op het laatst speelt de film vooral leentjebuur bij Iron Man. Maar dat is niet erg. De aanloopt naar de final showdown sleept een beetje aan, maar wat geeft het.
Verdiende 3 sterren voor keurig pretentieloos vermaak.
The Goonies is een gemankeerde, maar invloedrijke film uit de jaren 80. Zelfs reclames probeerden 10 jaar later dezelfde vibe te vangen: https://www.youtube.com/watch?v=P2K_DSvEevE.
Ik had hem nooit gezien, maar kende hem wel: op de Nintendo NES had je in de 80s ook een spel genaamd "Goonies II" wat een volledig op zichzelf staand vervolgverhaal heeft. Afgelopen zondagmiddag maar eens opgezet met het hele gezin.
Hoewel het geen Spielberg film is, is hij wel producent en op de één of andere manier sijpelt zijn invloed in het begin door in de sfeer. Alleen al het typische, mysterieuze, avonturenfilmmuziekje. Maar hij zou de beginfase van de film allicht beter hebben uitgevoerd.
De personages en het achtergrondverhaal worden namelijk in moordend tempo geïntroduceerd. Knipper met je ogen en je mist dat ze zich de "Goonies" noemen naar de wijk waar ze wonen: de "Goon Docks". Mede daarom heb je het idee dat je kijkt naar een vervolgfilm; de film lijkt soms te veronderstellen dat de kijker reeds bekend is met de personages en hun eerdere avonturen. Uiteraard gedraagt geen enkele van de kinderen zich normaal. De ene is overdreven stoer, de andere een tech wizzkid en de obligatoire dikkerd. Ze hebben allemaal ook een naam (Lawrence) en bijnaam ("Chunk") waardoor het even duurt voor je door hebt wie wie is.
Deze Chunk is eigenlijk een vrij tragisch figuur, die er niet ècht bij lijkt te horen en zijn dikke pens moet laten zien tot vermaak van de anderen; later in de film is hij ook degene die in de meest benarde posities komt. Maar goed, in 1985 kon het allemaal. Net als grappen over SM-speeltjes op zolder en een gesprek tussen 16-jarigen die aan elkaar vragen "heb jij het al met Andy gedaan". Of wat te denken van de slechteriken die hun broer Sloth vastgeketend wegstoppen in een cel en slechts sporadisch voeren. Om nog maar te zwijgen over zijn uiterlijk. Anno nu allemaal zéér ongepast in een film met 6+ rating, maar des te meer een heerlijk jaren 80 tijdsdocument.
Na ruim anderhalf uur druk geschreeuw is het voorbij en dan kijk je terug op een film die het dankzij vrij aardige practical effects en grote sets nog aardig overeind blijft.
3,5 sterren
P.S. ook tamelijk absurd dat Chunk besluit om Sloth in huis te nemen zonder overleg met zijn ouders.
Het eerste deel is een leuke verrassing met origineel geweld en een hoofdpersoon die je daar totaal niet verwacht. Komediant Bob Odenkirk, in het echt al vrij oud en vrijwel kaal, als keiharde huurmoordenaar (met toupet). En het was glorieus. Met name het gevecht in de bus is even episch als de ontboezeming van Darth Vader aan Luke Skywalker aan het eind van The Empire Strikes Back.
Dat gevecht hebben ze hier getracht te kopiëren, maar juist omdat je het voelt aankomen is het minder leuk. En dat geldt eigenlijk voor de hele film. Technisch is het allemaal vrij goed, maar niet briljant. De humor is aardig, maar geen blauwe dijen van het dijenkletsen. En met een actiekomedie heb je dat nou net nodig: over the top humor die op een originele manier in beeld is gebracht. En dat mist hier allemaal een beetje.
Het was wel weer leuk, maar uiteraard is het een compleet overbodig vervolg.
