American Ninja is een cult klassieker die een hele reeks "touch me and I die" ninja sequels voortbracht. Gisteren herzien met zoons van 11 en 8, ongeveer de leeftijd waarop ik dit vroeger ook keek, met veel plezier.
De setting op en rond een legerbasis in de Filippijnen zorgt voor een leuke exotische touch. Uiteraard met een nietsontziende boosaardige zakenman met Frans accent als slechterik.
Verder nog het nodige intrige en verraad rond sommige functionarissen op de basis, een knappe damsel in distress en zelfs een vleugje Bourne-Identity rond Armstrong die allerlei skills bezit maar geen idee heeft hoe hij eraan komt.
De choreografie van de gevechten is ietwat repetitief en zou bij een moderne film vlotter, harder en afwisselender zijn, maar wat deert het.
3 sterren. Veel minder slecht dan dat je zou verwachten op grond van jaartal en het feit dat het uit die gekke Jiddische Cannon-Group stal komt.
P.S. de poster slaat trouwens nergens op; die kleding heeft Armstrong de gehele film niet gedragen. Ook houdt hij een katana (samuraizwaard) vast, terwijl in de film louter 'ninjato' zwaarden te zien zin (kaarsrecht en korter).
Guy Ritchie, de man die ik nog altijd hoog heb zitten wegens zijn prachtig gestileerde misdaadfilms, stelt me weer teleur. Als je gaat zitten voor een toffe Ritchie-film kom je bedrogen uit, en als je hoopte op een lekkere hersenloze actiefilm met Statham eveneens.
Wrath of Man, of Cash Truck. Het is nooit een goed teken als een film twee titels heeft. Blijkbaar konden ze niet goed kiezen. Daar begint het gehannes al.
De film verhaalt over een beveiligingsbedrijf waarvan de medewerkers er vanuit gaan dat ze elke dag overvallen worden - en dat gebeurt dan ook. Er lopen blijkbaar meer overvallers in Los Angeles rond dan bouwvakkers. Het is zelfs zo erg dat overvallers het met elkaar aan de stok krijgen, of bij toeval in elkaars vaarwater zitten.
Dat maakt het hele uitgangspunt al enorm ongeloofwaardig.
We moeten vooral veel scènes met stoer gelul doorploeteren, en een saai schaakspel tussen diverse boevenbendes. Veel actie is er niet te bewonderen. Wat ook niet helpt is de typecasting van iemand die je al drie keer eerder een corrupte figuur hebt zien spelen, dus ook daar geen verrassing. De plottwist rond Statham en het geouwehoer met flashbacks die het verhaal vanuit een ander perspectief vertellen, helpen dan ook niet meer.
Het is ook allemaal onduidelijk verteld. Wat het verhaallijntje met Andy Garcia's personage te betekenen heeft, moest ik zelfs opzoeken op Wikipedia.
Tot slot is ieder personage in de film zéér onsympathiek, op dat van Eddie Marsdan na. Gelukkig gaat bijna iedereen dood.
Een film die minder goed is geworden door wat dommigheden, maar waar het gecompenseerd wordt door een mooi tijdsbeeld van de jaren tachtig.
Want het is wel een beetje vreemd dat Charlie zijn broer zomaar mag meenemen uit het te huis zonder daarvoor iets te tekenen, of bewijzen dat hij iets heeft geregeld zodat het welbevinden van Raymond gegarandeeerd is. Ook komt hij mensen en zelfs doktoren tegen die nog nooit van autisme hebben gehoord anders dan "i read an article about this.."
Daar staat een heerlijk tijdsbeeld van de 80s tegenover. Met name Tom Cruise die de hele tijd aan het bellen is met bedrade telefoons.
Alternatieve titel: Harry Potter en de Vuurbeker, 10 januari, 11:28 uur
Nadat ik de eerste paar delen steeds met een zouteloze 3 sterren had beoordeeld, vond ik deze duidelijk beter dan de voorgangers. De cast acteert beter en de special effects zijn na 20 jaar nog steeds heel goed. Op de verschijning van het zeilschip kun je nog wat afdingen, maar de draak is geweldig.
Maar het grootste pluspunt is toch wel dat de tovenaars hier ook daadwerkelijk toveren. Ook de leerlingen bedienen zich meer van magie dan in de vorige delen bij elkaar.
Toch voelt de vertelling erg fragmentarisch aan en springen we van de ene scène naar de andere met nogal abrupte overgangen. Eerst is daar het WK zwerkbal dat ontaardt in een slagveld, dan ineens een toernooi, dan een bal, dan... enzovoort. En steeds weer duikt een vreselijk irritante 'journaliste' op die niets toevoegt behalve jeuk aan mijn anus.
En ook hier loop ik weer tegen de tekortkomingen van een boekverfilming aan. Hele basale vragen, zijn nog steeds niet beantwoord. Nee, ik heb de boeken niet gelezen. Tovenarij is niet mijn ding, in een film nog wel te doen voor twee uurtjes stompzinnig escapisme, maar ik ga er geen boek over lezen.
Daarom is me nog steeds niet duidelijk waar ze eigenlijk zijn. Waar ligt Zweinstein? In Engeland? En daar kom je dus alleen maar per trein, door op een station door een muur te lopen? Kun je er theoretisch met een vliegtuig heen? Wat weten gewone mensen "dreuzels" van tovenarij, en indien niets, hoe houden ze het geheim? Waarom mag je niet toveren in de 'echte wereld'? Waarom is er met al die duizenden tovenaars en -leeringen, niet een machtswellusteling die het toch heeft gedaan? Al is het maar een klein beetje om zichzelf te verrijken? Potter en zijn vriendjes wonen nu samen in een huis, waar staat dat huis? Ergens bij Zweinstein? Is het een paralelle dimensie? En die portal devices die in deze film worden geïntroduceerd, die brengen je van waar, naar waar?
En die toverspreuken, meestal moet dat met een stokje, maar Dumbledore dimt het vuur in de eetzaal met een handbeweging. Dat kan dus ook? En zonder spreuk? Het is allemaal niet erg consequent.
Ook vreemd: als het tri-wizard tournament zo enorm belangrijk is, waarom lijkt het bij de aankondiging van Dumbledore dan alsof geen enkele leerling er ooit van heeft gehoord?
Oh en waarom is de persoon die ooit heeft bedacht dat bij vertalingen van Engelstalig werk, personages een Nederlandse naam moeten krijgen nog steeds niet levend begraven?
Hermafrodiet wordt Hermelien, Dumbledore wordt Perkamentus... Het is niet te doen. Ja, ik kijk met ondertiteling, uit gewoonte. Maar het leidt heel erg af dat je Nigel hoort en Nico leest.
Al met al de beste Potter tot nu toe, vooral dankzij Ralph Fiennes
Alternatieve titel: Wake Up Dead Man: A Knives Out Mystery, 5 januari, 10:54 uur
Deze derde Benoit Blanc film is een heel stuk beter dan zijn voorganger. Ondanks dat ik niks heb met de kerk, priesters, rituelen en andere nonsens - en zeker niet met de katholieke poppenkast. Overigens erg geestig dat Blanc er net zo over denkt en dit ook bepaald niet onder stoelen of banken steekt.
De cast is goed en het kijkt ondanks de royale speelduur lekker weg. Uiteraard zit het uiteindelijk allemaal weer lekker ingewikkeld in elkaar, maar het is vandaag de dag ook wel lastig om een whodunnit simpel en toch verrassend te houden.
Speciale vermelding voor enkele gortdroge humoristische momenten, zoals bijvoorbeeld met de "John Goodman from Big Lebowski survalists" op het einde.
De naam Rami Malek deed mij vermoeden dat deze CIA-thriller wel eens bovengemiddeld kon uitpakken. Helaas voegt Malek weinig toe. Sterker nog, zijn continu moeilijk kijkende gezicht en oppervlakkige emotie maken het allemaal juist minder.
Gelukkig windt het plot er geen doekjes om en staat hij na een kwartier al in het kantoor van de baas om hem te chanteren, waarna alles in een stroomversnelling raakt.
Maar ik haakte af toen het weer zo'n film was waarin elke camera ter wereld voor de CIA gehackt kan worden simpelweg door deze aan te klikken in een overzichtelijke 3d-interface. Deze ultrasimplistische en ronduit kinderlijke voorstelling van zaken is gewoon de nekslag voor elke film. Wat dat betreft zou dit filmpje zo uit 2004 kunnen komen.
