Civil War is een rauwe film over een roadtrip van een paar journalisten door een dystopische versie van de Verenigde Staten. Hij laat je bij de aftiteling wat ongemakkelijk achter en dat is precies de bedoeling. Daarmee wordt ook het gebrek aan diepgang een beetje verbloemd.
Want uitleg over de achtergrondsituatie krijg je niet. Ik ben een simpele ziel uit Groningen die graag even een stap terug doet en de situatie overziet: wat gebeurt hier? Nou, pech voor mij.
De Amerikaanse federale overheid wordt aangevallen door in elk geval een verzetsgroep uit Florida en de Western Forces, een bizar verbond van Texas en Californië. Dat laatste roept natuurlijk direct heel veel vragen op, want ideologisch zijn deze staten complete tegenpolen. Maar geen van die vragen wordt beantwoord. We weten ook niet wie de good guys en bad guys zijn. Heel terloops - knipper met je ogen en je mist het - wordt vermeld dat de president de FBI heeft afgeschaft en luchtaanvallen op eigen bevolking heeft bevolen, dus mogelijk is de president de slechterik.
Maar het wordt al snel duidelijk dat je als kijker niet moet zoeken naar goed en kwaad, want dat vinden de makers irrelevant. Het gaat om mensen, wat doen zij wanneer een vertrouwde wereld vervalt in chaos? De makers schetsen bepaald geen prettig beeld, want bijna alle figuren die onze hoofdpersonen tegenkomen, zijn in de veertien maanden dat het conflict duurt (ook een detail dat je al snel mist) veranderd in bloeddorstige monsters die iedereen omleggen die ze maar verkeerd aankijkt.
Een tikkeltje overdreven, me dunkt, maar goed, wie weet wat er gebeurt in een land waar iedereen met zijn right to bear arms vijf AR-15 geweren onder zijn bed heeft liggen.
Uiteindelijk is deze film onmiskenbaar bedacht na de Capitoolbestorming van 2021, waarbij bleek dat zelfs in het land dat zichzelf ziet als het summum van democratie, het snel gedaan kan zijn met de orde en het centraal gezag.
Niet in de laatste plaats vanwege die gebeurtenis is dit een intrigerende film, met voor mij persoonlijk als grootste minpunt toch wel de drijfveer van de hoofdpersonen. Ik kan me niet inleven in mensen die hun leven wagen voor een verhaal, of het perfecte plaatje. Tuurlijk, in oorlog is de waarheid het eerste slachtoffer, maar dit wordt nergens duidelijk als motief neergezet.
Ook vond ik sommige shots nogal overdreven artsyfartsy, zoals een slowmotion executie met machinegeweer begeleid door een casual muziekje van De La Soul en vele andere "kijk ons eens opvallende muziekkeuzes maken" muziekkeuzes.
Kirsten Dunst begon ooit als mooipopje maar laat hier zien echt fantastisch te kunnen acteren, ook met lijntjes in haar gezicht en een minimum aan makeup. De rest van de cast is ook geweldig, met als hoogtepunt toch wel de bloedstollende scène met Jesse Plemons (echtgenoot van Dunst) die weer even lekker uit het Todd-vaatje tapt (zijn geschifte personage in Breaking Bad).
Alternatieve titel: 365 Days, 17 februari 2025, 11:31 uur
Als het aankomt op het recenseren van films vind ik het belangrijk om films langs de juiste meetlat te leggen. Wat probeert een film te doen, en slaagt het daarin? Ik verzet me dan ook vurig tegen filmsnobs die alles wat niet in een arthouse-cinema vertoond zou worden, afserveren als bagger.
Zit je bij een actiefilm te kraaien van plezier op de bank? Bijt je je nagels af bij een goede thriller? Raak je geëmotioneerd van een drama? Dan is het geslaagd. Zo werkt het - althans bij mij.
Welke meetlat past dan hier? Toch zeker niet romantiek of drama, want daarvoor is het veel te slecht. Een dom script, met slechte dialogen, gare plotwendingen en bizar slecht acteerwerk. Maar als je het als porno bekijkt is het qua acteerwerk best goed, maar wat er aan seks gebeurt is dan weer totaal oninteressant. Je ziet ook helemaal niks van wat er gebeurt.
Maar aangezien dit 'moviemeter' is en niet 'pornometer' moet ik het maar bekijken als 'film' en dan ontkom ik, ook met de beste wil, niet aan een beoordeling van 1 ster.
Ik houd ook niet van harige Italianen (ook al heeft hij zijn borsthaar getrimd) en ook niet van vrouwen met platte borsten met een vrij inwisselbaar hoofd. Dus dat helpt ook allemaal niet echt.
