Meningen

Eat My Dust is een typisch Roger Corman product uit de jaren '70. Een nogal standaard b-filmpje dat alleen maar over een achtervolging gaat en verder nergens over.

Dat die achtervolging er goed uitziet is duidelijk, maar er had toch wel wat meer verhaal in mogen zitten. Ook waren de "komische" geluiden uit de politie auto's die crashte alles behalve komisch, eerder irritant.

Ron Howard heb ik nooit echt een fantastische acteur gevonden (met uitzondering van Happy Day dat ik erg leuk vond), dus ook zijn aanwezigheid zorgt er niet voor dat dit een voldoende krijgt.

2,5*

Leuke thriller die behoorlijk leent van de serie The Fugitive.

Kirk Douglas blijft een enorme coole acteur (in dit soort films), zelfs al is het in een film die dik 30 jaar na de film noir golf is gemaakt.

John Schneider (Dukes of Hazard) doet ook aardig zijn best als de onschuldige Eddie, die uit de handen van Kirk moet blijven.

2,5*

Echt een barslechte comic-verfilming.

Ik ga hier verder geen woorden aan vuil maken!

1*

Zuid-Afrikaanse thriller die totaal niet spannend of aktievol is!

Encounters in the Deep had net zo goed Close Encounters in the Deep kunnen heten.

Deze Spaans / Italiaanse film begint met een wetenschappelijke uitleg dat vliegende schotels bestaan, door middel van uitspraken. Meteen daarna zien we een miniatuur van een vliegdekschip verdwijnen en iets later een boot met een pas getrouwt stel.

Een vader van het stelletje stelt een onderzoek in naar de verdwijning van zijn dochter en de wetenschappers en avonturiers ontdekken dat de verdwijningen in het Bermude driehoek het werk is van Aliens. Aliens die eruit zien als groene lichtjes en die piepende geluiden maken.

Encounters is echt een hele goedkope cash-in film, die er typisch Italiaans uitziet.

Verwacht geen stoere effecten of zelfs geweld, dit is een vrij simpele film die alleen interessant is voor fans van euro-pulp!

3,5*

Dit is nou precies waarom ik deze Italiaanse pulp zo leuk vind. Onzinnige verhalen, goedkope effecten en af en toe wat gore. Hoe ze het flikte is me een wonder, maar de sfeer die ze in dit soort films stopte is heerlijk.

Visueel niet bijzonder, maar als gehele film behoorlijk geslaagd!

4*

Leuke fantasierijke romantische komedie, met een zeer charmante Romy Schneider. Het verhaal is tamelijk voorspelbaar, maar werkt desondanks.

De film bevat enkele prachtige tijdsbeelden, zoals de race door Monte Carlo, en is zeker de moeite waard!

3*

Lekkere onzin ninja-film, met een goede hoofdrol van Franco "Django" Nero.

Qua verhaal is dit niet bijzonder, maar de typische '80s sfeer en de actie zien er goed uit.

Jammer dat de kwaliteit van de videoband (jaja, een echte videoband) niet al te goed was, maar desondanks was dit toch zeer vermakelijk.

3*

Flauwe Troma-achtige komedie, waarin een langzaam voortkruipend stuk Mousaka Athene terroriseert. Te flauw voor woorden, en totaal niet grappig!

**

Cirio H. Santiago was de pulpkoning van de Fillipijnen. Hij werkte in bijna subgenre's van de pulp. Sexploitation, blaxploitation, horror en vooral veel post-apocalyptische films.

Dit zijn ook het soort films dat je niet te serieus moet nemen, want één blik op het plot moet al duidelijk maken dat we hier niet met oscarmateriaal te maken hebben.

Deze, voor Roger Corman's New Horizons filmmaatschappij gemaakte film zit barstensvol aktie, met aardig wat ontploffingen en een boel schietpartijen. En daar gaat het ook om in Equalizer 2000, niks geen ontwikkeling van de personage's, bloedstollende auto-achtervolgingen en goed acteerwerk. Maar dat zoek ik ook niet in dit soort films. Gewoon lekker achterover liggen en de hele onzin over me heen laten komen.

3,5*

Het blijft een bizarre, onnavolgbare film, dit debuut van Lynch.

Jack Nance loopt door de film heen op met een vreemde blik. Zo van "wat gebeurt mij nu allemaal". Eigenlijk de blik die je als kijker hebt bij het zien van zoveel vreemde beelden en figuren.

Dit is de derde keer dat ik hem zie, en nu pas zie ik dat Shinya Tsukamoto wel erg hiernaar heeft gekeken toen hij met Tetsuo begon. Desolaat, industrie en een soundtrack waar menig industrial-bandje van zal watertanden.

3,5*

Een van de vele Peplums die in de jaren '50 en '60 in Italië werden gemaakt, en zoals Brix zegt is het één van de betere. Een leuk verhaal, een goede Hercules rol van Reg Park en fantastische effecten. Hercules was dan wel de bekendste, maar ook de Maciste's en alle andere Italiaanse spierbundels zijn zeer de moeite waard!

4*

Recensie die ik ooit over deze film schreef!

Intrigerende docu die probeert duidelijk te maken dat er al eeuwen geleden buitenaards leven de Aarde bezocht en dat de toenmalige culturen die aanbeden als waren het Goden.

Soms, heel soms, begin ik te twijfelen of dit inderdaad niet zo is, maar alles wordt wel heel erg als feit gebracht.

De regie is goed en alle plekken waar buitenaards leven zich zou hebben gevestigd wordt bezocht en onderzocht. Van Egypte, tot Zuid-Amerika en van Paaseiland tot Australië.

Dit alles wordt ondersteunt door een magnifieke soundtrack van Duitse cult-componist Peter Thomas.

4*

Zeer ingewikkelde film die, ondanks dat hij te lang doorgaat, enorm prachtig is.
Zoals al eerder gezegd, zijn de beelden prachtig geschoten en prachtig geframed. Het acteerwerk wisselde nogal af, van theatraal tot experimenteel. Dit werkte niet altijd, vooral tegen het einde (wanneer de anarchist moet worden gedood, herhalen ze dit meerdere malen en elke keer lijkt het meer en meer over-the-top geacteerd.)

4*

Aardige tegenvaller. Op zich niet een slechte film, maar wat er gebeurt is niet al te bijzonder. Alles hangt van toevalligheden aan elkaar en het wordt nergens echt spannend.

Op zich aardig geacteerd, maar ook dat is niet al te speciaal.

Middelmatig en jammer!

3*

Een verhaal uit Duizend en één nacht, geproduceerd door Sidney Pink, die vanaf de jaren '50 al flink bezig was met het maken van pulpfilms (Reptilicus).

Eigenlijk is de setting een excuus om iets anders te maken dan een spaghetti western. Iets dat niet gelukt is, want Sharaz ziet eruit als een spaghetti western in een sprookjessetting.

Zeker leuk om te zien, maar niet heel erg sterk!

3*

Lekkere onzinnige jaren '80 actiefilm over een groep huurlingen die een gevluchte president moeten beschermen tegen de moordploegen van een dictator. Typisch zo'n film waarvan er wekelijks één op VHS verscheen en die je toentertijd alweer snel was vergeten, maar toch is dit achteraf zeer vermakelijk.

De acteurs die deel uitmaken van de groep huurlingen zijn stuk voor stuk goed gecast en ze hebben er blijkbaar lol in gehad. Wat vooral opviel was het feit dat Isaac Hayes hierin speelde, net voordat hij weer "succesvil" zou worden als de stem van Chef in Southpark.

3*

Tegenvaller na het sterke Pan's Labyrinth.
Guillermo del Torro is een goede visuele regisseur, maar naast het fantasierijke Pan is dit een niet bijzondere film.
Ook de horrorelementen zijn niet goed uitgewerkt en wordt het niet meer dan alweer een Spaanse geestenfilm.

2,5*

José Mojica Marins is of briljant of gewoon gek.

In de tweede Coffin Joe film die ik zie probeert Joe een perfect kind van een perfecte vrouw te krijgen.. Maar alvorens hij dat kan bewerkstelligen martelt en moord hij er wat op los (samen met Bruno, zijn gebochelde hulp).

Behoorlijk amateuristisch en goedkoop (maar daardoor kon ik er niet minder om lachen). De enige hoogtepunten waren (zoals FatMike hiervoor al zei) de scenes in de hel en een scene waarin (volgens de trailer 300) spinnen over de lichamen van enkele vrouwen lopen.

2,5*

Sybil Danning, Woody Strode, John Vernon en Paul L. Smith. Namen die het hart van een liefhebber van jaren '80 pulp sneller doet kloppen. Wat deze namen nu met elkaar te maken hebben is dat ze in deze Duitse trashfilm zitten. En tja, trashfilms hebben sinds kort mijn voorkeur, vooral als ze voorzien zijn van babes en bullets.

Aktie, boobs, ontploffingen en genoeg troep om anderhalf uur van te genieten! Heerlijk...

4*

Bronson doet wat Bronsen altijd zo goed doet. Hij gaat achter de bad guy(s) aan en knalt ze overhoop. Waarom deze dan zo laag wordt gewardeerd op MM is me een raadsel.

De film zit goed in elkaar en het geweld is bij vlagen behoorlijk hard.

OK, Bronson speelt behoorlijk op de automatische piloot en het verhaal is ook ongeloofwaardig, maar bij welke film waar één man achter een beul aangaat is dat niet het geval?

Een dikke 3,5*

Met de kracht van een baksteen tegen een schedel, slaat de debuterende regiseur Koen Mortier om zich heen. Seks, drugs, geweld en muziek, heel veel muziek, zijn de ingredienten van Ex Drummer, de eerste verfilming van een boek van het Belgische enfant-terrible Herman Brusselmans.

Schrijver Dries van Hegen wordt door drie gasten gevraagt om in hun band (The Feminists) te drummen. Alledrie hebben ze een handicap, en dus moet de schrijver ook een handicap hebben. Gelukkig voor hen heeft Dries die. Hij kan namelijk niet drummen. Maar behalve een handicap zijn de bandleden ook nog eens outcasts, verslaafden en geweldadig. De zanger is een slissende vrouwenverkrachter, de bassist heeft een stijfe arm van het mastruberen en de gitarist is doof.

Met een visuele stijl, die in de buurt komt van Trainspotting, overtuigt Mortier. Achterstevoren, ondersteboven, werkelijk elke cinematografische truk wordt uit de grote hoed getoverd, en dit alles in een groezellige sfeer van junkies en alcohol. Smerig is een te makkelijk woord, het is de smerigheid voorbij.

Na het overweldigende Any Way the Wind Blows is dit de tweede Vlaamse film die overtuigt. Mischien dat dit een voorbode is van een nieuwe Vlaamse filmgolf. Laten we het hopen, want de Nederlands/Vlaamstallige filmcultuur kan wel een trap in de kloten gebruiken!

Lekkere onzin, waarin een geflipte Vietnam-veteraan de oorlog verklaard aan al het tuig in de stad.

Op zich een nogal geweldloze Exterminator rip-off, die ondanks het weinige geweld toch een goede pulp-sfeer heeft!

2,5*

Met mijn hernieuwede interesse in jaren '80 actiefilms, moest is The Expendables gewoon op het grote scherm zien.
De hele film door was het gewoon een goede film, maar op één of andere wijze pakte hij me niet. Dat was tot het gevecht tussen Dolph Lundgren en Jet Li, want daarna werd het een heerlijke film.
Fantastische ontploffingen, harde actie en een geniale casting zorgen dat dit inderdaad een perfecte ode aan de jaren '80 wordt.
Ik krijg gewoon zin om al mijn jaren '80 actiefilms weer op te zetten en te genieten van de good old times!

Stallone is natuurlijk cool, net zoals Statham, maar de uitblinkers in deze film zijn voor mij Lundgren en Roberts. Heerlijk om hen weer eens op het grote scherm te kunnen zien!

The Expendables is fantastische popcorn vermaak.

4*

De jeugd van tegenwoordig, schorum is het! Alles waar ze aan denken is feesten en seks. En wie draait op voor de rotzooi die dit veroorzaakt? William Shatner, natuurlijk! Want hij is de leraar die zijn leerlingen aanspoort om vragen te stellen over de problemen die de jeugd heeft. En natuurlijk vraagt die verdomde jeugd dingen over seks en seksualiteit, waardoor hun ouders willen dat William Shatner wordt ontslagen.

In 1961 was dit een schokkend onderwerp, want seksuele voorlichting zei meer over bloemetjes en bijtjes dan over hoe je met gevoelens moet omgaan. Maar schokkend is dit nu allerminst, eerder ouderwets en ongeloofwaardig. Ook niet nadat Shatner’s scholieren een demonstratie houden om hem weer terug te krijgen op hun school. Jaja, de jongeren gaan de straten op en vechten voor hun rechten!

Met goed geschoten scene’s, goed acteerwerk van William Shatner en een heerlijke jazz soundtrack alleen komt The Explosive Generation een aardig eind, maar hij verzand in het tonen van een slecht beeld van jongeren in het begin van de jaren 60. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat de jeugd toendertijd zo zoet was.

Niet echt te vergelijken met de rebelse studenten uit 1968, is The Explosive Generation toch vermakelijk kijkvoer! Voor de liefhebbers van Juvenile Delinquents films!

Als antwoord op The Poseidon Adventure dachten enkele Roemenen dat zij ook een grootschalige rampenfilm konden maken. Helaas voor hun is het ze niet gelukt.

The Poseidon Explosion is een langdradige, saaie film over een boot waar een brandje de lading dreigt te laten ontploffen.

Het lijkt wel of alles en iedereen erbij wordt betrokken deze ramp tegen te gaan (zelfs een huisvrouw die met een lading voedsel de bemanning komt troosten), maar ze hadden zich beter zorgen kunnen maken over deze film.

Rampzalig camerawerk en dito acteerwerk zorgen ervoor dat dit product onder de catagorie mislukkelingen valt. Enkele onbedoeld grappige momenten weten de film nog enigzins te redden, maar echt een hoogstaand filmpje wordt het niet!

2*

The Exterminator is een goed voorbeeld van de stroom films die uitkwam na Death Wish, waarin een vigilante jacht maakte op tuig.
Het is dan ook één van de betere in dit sub-genre.

De film begint tijdens de Vietnamoorlog en laat daar ook de meest bloederige, sadistische beelden zien (een man wordt langszaam onthoofd).
Eenmaal weer terug in New York, blijkt het ook daar een jungle te zijn en als de beste vriend van John Eastland zo erg in elkaar wordt geslagen, zodat hij verlamd raakt, dan is voor John de maat vol. Hij besluit wraak te nemen.

Robert Ginty doet het goed als man met een missie en de manieren waarop hij het tuig over de kling jaagt is origineel.
De film weet toch de moorden op subtiele wijze te tonen en houdt behoorlijk afstand van wat er gebeurd, zonder het onaangename gevoel te verliezen.

Vanwege de toch wel happerende wijze hoe alles elkaar volgt, na de aanslag op zijn vriend en een kort troostend woordje met diens vrouw, staat John al met een vlammenwerper te spelen om informatie uit een bendelid te krijgen, kan ik hem geen dikke vette 4 geven, maar een kleine 4 is ook zeer geslaagd!

4*

Inderdaad een niet al te goede vietnamfilm. Slappe actie en zeer slecht acteerwerk.

Ik kan het daarom ook net geen voldoende geven. Ik had er namelijk echt wel meer van verwacht.

Jammer!

2,5*