Meningen

Tsjonge tsjonge, dit leek me op een of andere manier wel grappig. Iets wat in de buurt kon komen van Charlie's Angels en D.O.A. Blijkbaar is dat de makers niet gelukt, en werd het niet meer dan een zeer slechte kopie van Totally Spies, maar dan lesbisch.

De regie is zeer slecht, de actrices hebben totaal geen screen presence (vooral Devon Aoki, die ik normaal wel leuk vindt, is verschrikkelijk met haar nep Franse accent), en de green screen die gebruikt wordt doet pijn aan mijn ogen.

Is er dan nog wel iets goed aan deze film? Ja hoor! De soundtrack is erg lekker, en het was tof om Another Girl, Another Planet weer eens in een film te horen. En ja, de korte rokjes van de meiden zien er ook erg lekker uit. Maar behalve dat is de film tenenkrommend slecht.

1*

Prachtige, op een manga gebasseerde fantasyfilm. Oorspronkelijk bedoeld voor kinderen, maar liefhebbers van vreemde Japanse films kunnen hier ook mee uit de voeten.

De film is zeer kleurrijk en druk, met effecten die zeer goedkoop zijn, maar wel werken.

Watari is een leuk personage, die met zijn bijl en zijn emo-haar de ene na de andere slechterik verslaat.

Deze fantastische "kinderfilm" kreeg in 1970 nog een vervolg met The Magic Sword of Watari, maar die is nog obscuurder dan deze film!

4*

Albert Pyun wordt vaak in één adem genoemd met Ed Wood en andere "slechte" regisseurs, maar dan is natuurlijk onzin. Veel van zijn films zijn inderdaad niet al te best, maar een slechte regisseur zou ik hem niet durven noemen.

Dangerously Close hoort bij de betere films, die hij gemaakt heeft. Geproduceerd door Cannon, is dit een soort kruising tussen de films die John Hughes maakte en Class of 1984.

Zoals al eerder aangegeven is ook de muziek erg fijn om te horen. De acteerprestaties daarentegen zijn niet allemaal even goed, maar ik had niet beter verwacht.

Alles bij elkaar een erg leuke '80s film!

3,5*

In het drive-inn circuit waren de producenten vaak belangrijker dan de regisseurs. Zo wist je bij Roger Corman, David Friedman en Harry Novak wat je kon verwachten. Een minder bekende producent uit diezelfde tijd is K. Gordon Murray, die vooral bekend werd met het uitbrengen van Oost-Europeese sprookjesfilms. Maar of hij met dat soort bewerkingen lukt het niet om een naam voor jezelf te maken. En dat is waar The Daredevil tevoorschijn komt.

The Daredevil is een film die perfect was voor de drive-inn. Vol met aktie, vrouwen en goedkoop... vooral goedkoop.

Maar dat is dan ook de charme van dit soort films. Het probleem met Daredevil is dat het tempo enorm laag ligt, maar de typische '70s sfeer maakt meer dan goed!

3,5*

Wes Anderson maakt ijs. Één soort ijs, die je of lekker vindt of vies. Ik ben gek op het ijs van Anderson. Ok, hij heeft maar één smaak, maar dat is toevallig wel de smaak waar ik van hou. Maar ik kan me voorstellen dat dit speciale ijs niet naar ieders smaak is. Je kan namelijk een verwachting hebben hoe het ijs zal smaken, en je al inbeelden wat voor smaaksensatie je zal beleven, maar als het dan tegen valt dan ook behoorlijk (kan ik me voorstellen).

Maar goed, tot zover de vergelijking tussen Anderson's films en ijs.

Wes Anderson heeft een geheel eigen stijl waar ik niet genoeg van kan krijgen. Visueel is het een plaatje. De humor is subtiel en daardoor levensecht. En de acteurs die zijn wereld bevolken passen er perfect in.

Het is alweer een tijd geleden dat ik zijn vorige films heb gezien, maar na dit prachtige filmpje moet ik dat maar weer snel gaan doen!

4*

Film valt hartstikke mee.
Dark Age weet op een leuke manier een nogal standaard "giant crododile" film te mengen met Aboriginal mythen.
Naast enkele niet zulke goede effecten (de makers hebben in somige scenes niet eens de moeite genomen om een bewegende nep-krokodil te gebruiken), zitten er ook enkele scenes in die zeer realistisch zijn (het fragment waarin een klein jongetje door de krokodil wordt verslonden).

3,5*

The Dark Crystal blijft een schitterende film. Naast de prachtige poppen en waanzinnige decors is ook het verhaal erg goed.

Dit moest wel een pet-project zijn van Henson, die goed laat zien wat voor een vakman hij is. Ik kan in ieder geval niet zo snel iemand anders noemen die zo goed was met het maken van poppenfilms (en dan doel ik niet op stop-motion animatie).

4,5*

Tja, toch maar meegegaan in de hype. De vele positieven recensies, de interessante trailer en de vroegtijdige dood van Heath Ledger waren voor mij aanleiding om toch maar overstag te gaan en deze film te bekijken.

Maar om nou te zeggen dat hij de hype rechtvaardigt? Eigenlijk helemaal niet. De film is niet meer dan een nogal standaard blockbuster, met enkele ontploffingen en actiescenes.

Christian Bale acteert op zich goed, maar zodra hij zijn pakkie aantrekt en zijn stem enkele octaven verlaagt is hij vreselijk om te zien.

Heath Ledger daarentegen is gewoon goed. Zijn personage is het best uitgewerkt. Wat mij betreft hadden ze geen Batman film moeten maken, maar een Joker film (2 1/2 uur lang de anarchistische streken van de besmeurde clown).

Jammer dat ze dat niet hebben gedaan.

Wat rest is een nogal simpele standaard film, die ik na één keer gezien te hebben niet meer hoef te zien!

2*

Zeer slecht geacteerde "horror"film. Op zich moet dat niets uitmaken, want soms zijn slecht geacteerde films gewoon hilarisch om te zien. Maar wanneer je "gore" in je film stopt moet het iets meer zijn dan een sliert spaghetti om iemand zijn nek, zodat het net lijkt ofdat diegene onthoofd is.

Destijds verspreid door Troma, maar hij haalt het "niveau" van hun eigen film totaal niet en het lijkt me beter dat ik deze rommel meteen vergeet!

2*

Inderdaad een behoorlijk slechte horrorfilm. Een vergelijkbare film is Full Eclipse (1993), maar die is in alle opzichten beter.

Dark Wolf heeft naast een rampzalig script, ook barslechte acteerprestaties en effecten die niet om aan te zien zijn.

Om over de overbodige naaktscenes maar te zwijgen.

1*

Sfeervolle en spannende sci-fi/horror, die de hele 92 minuten weet te boeien. In mooie shots wordt het verhaal van een buitenaardse serie-moordenaar verteld. De motivatie van deze bloeddorstige E.T. blijft een beetje onbekend, maar dat maakt in dit soort films niet uit. Het gaat gewoon om de zoektocht naar het wezen en niet om wat voor een motivatie dan ook.

4* voor deze Predator avant-le-lettre!

Best wel aardige film, maar te traag en saai om een dikke voldoende te kunnen geven.

Hij begint als een slasher, met enkele leuke ideeën. Toch lukt het niet om genoeg sfeer te creëren en de moorden zijn offscreen en bloedeloos.

Het enige opmerkelijke is dat Nico Mastorakis de producent van deze film is, en dat is te zien... want hij lijkt erg op zijn films uit dezelfde periode.

Een leuke slasher / thriller, maar echt niet meer dan dat!

3*

Erg sterke Britse film, met een fantastische rol van Julie Christie. Naast haar briljante rol zijn ook de overige acteurs zeer sterk, vooral Dirk Bogarde als kunst-criticus is goed.

Het camerawerk is ook erg mooi en lijkt te zitten tussen de Franse en Italiaanse new wave films uit dezelfde tijd.

Zijn er dan geen minpuntjes? Jawel! De film duurt met zijn 2 uur net iets te lang en laat iets teveel mannen in het leven van Diana Scott binnen.

Toch nog een 4,5*

Ik was ervan overtuigd dat dit een Italiaanse film was, maar niet dus. Wel was de Duitse DVD helaas geknipt, maar dat weerhoudt me niet om er toch op te stemmen.

Mijn gevoel zegt me dat ik hem niet hoger ga waarderen met de geknipte scenes intakt. De sfeer heeft hier mijn stem bepaald, en die sfeer is gewoon goed.

Gewoon een zeer aardige mummyfilm, met lachwekkend acteerwerk.

3,5*

Ik kan me voorstellen, dat dit (toen de koude oorlog wel degelijk kon uitlopen op de Derde Wereldoorlog) voor iedereen die dit voor het eerst op TV zag een schokkende film was.

Een, fictief, beeld van een wereld na de atoom-oorlog, die veel ellende laat zien en veel doden.

Nu, dik 26 jaar later komt de film niet meer zo hard aan, maar laat dit wel zien dat TV-films toen erg goed waren.

Goed geregisseerd en met goede acteurs (ja, zels Steve Guttenberg doet het goed), maar ook traag... zeer traag!

3*

De laatste Marx Brothers film uit de Warner box die ik heb en het is alweer een heerlijke film.

Ondanks dat deze film lijkt op de meeste andere van de broers, het is gewoon weer een feest van herkenning. De humor, de liedjes en de chaos... nooit geëvenaard!

Een heerlijke, moddervette 4*

Goede aktiefilm, met enkele fantastische acteurs (naast de genoemde acteurs ook Henry Silva).

Het verhaal stelt niet veel voor (diverse mensen jagen op een belangrijk document), maar het bevat lekker veel aktie en heeft een te gekke soundtrack.

3,5*

The Day Time Ended is een typische Charles Band produktie. Lekker goedkoop en qua film "geleent" van een bekendere film. In dit geval is dat Close Encounters of the Third Kind.

Het verhaal is nogal rommelig, maar de heerlijke jaren '80 effecten helpen een boel. Van simpele lichteffecten tot erg goede stop-motion, deze film leunt sterk op de effecten.

3,5*

Doorman was vroeger één van die hoezen die ik vaak zag in de videotheek. Een tekening van een portier die luguber naar beneden keek en een schaduw van een hand met mes die op zijn jas te zien is. Ik heb de videoband daarvan echter nooit gehuurd, maar toen ik hem ergens tegenkwam moest ik hem gewoon hebben.
De film is niet echt geslaagd, wat niet te maken heeft met het feit dat niemand door middel van messteken om het leven wordt gebracht (ze sterven door gebroken nekken), maar doordat het eerder nogal traag en bloedeloos is.
Toch is hij niet helemaal mislukt, want er zit genoeg sfeer in en de acteurs doen zeker hun best. Maar meer dan een kleine voldoende kan ik het niet geven!

3*

Dit is echt zo'n, rechtstreeks op video uitgebrachte, film die vanaf de eerste seconde vol op het gaspedaal trapt en heel af en toe wat gas terug neemt, maar niet al te veel. Het gaat hier dan ook alleen om aktie en niet om zijverhalen, zoals karakterontwikkeling of liefdesproblemen. Nee, tijdens de openingscredits worden er al twee mensen bruut neergeschoten (waarvan er één gewoon om een vuurtje voor haar cigaret vroeg).
Dat de film behoorlijk knullig is, maakt niets uit. Wanneer er een shoot-out is, gaan de schutters één voor één opstaan om te kunnen schieten en wordt er van een meter afstand gewoon mis geschoten. Maar dit alles bevordert het sfeertje.
De bad guy, gespeelt door Robert "Maniac Cop" Z'Dar, is helaas niet een bloeddorstige bruut, maar ziet er eigenlijk heel normaal uit.

Ik heb enorm genoten van deze pulpfilm, die het eigenlijk goed had gedaan door het door mij georganiseerde filmavondje vanavond!

3,5*

Niet al te bijzondere TV-film, die nergens spannend wordt en bijna geen aktie bevat.

Het verhaal is ook niet al te bijster interessant, maar er wordt wel goed in geacteerd.

2,5*

Aardige politie thriller.

Don Murray is goed als psychopatische agent, die er alles aan doet om Diahn Williams het zwijgen op te leggen. Het camerawerk is matig en niet al te interessant. Over het geheel niet heel erg spannend, maar naar het einde toe weet de film toch de spanning op te voeren.

Leuk om James Earl Jones, een jaar voordat hij de stem van Darth Vader deed, te zien in de rol van junkie.

3*

Deadly Spawn is zeker een lekker onzinfilmpje, die het niet van het verhaal moet hebben. Ook de gore-effecten zijn niet altijd overtigend ,maar geven een lekker '80s gevoel. De effecten van de monsters, daarentegen, zijn erg goed en zorgen ervoor dat dit boven soortgenoten uitkomt.

3,5*

Sleazy wraakfilm, die hoogstwaarschijnlijk in de achteraf grindhouse bioscopen draaide. Veel seks en geweld, met als hoogtepunt het slechte acteerwerk en de "gestolen" muziek van Shaft en Blood, Sweat & Tears.

In Nederland werd dit op VHS uitgebracht met als belangrijkste naam Grace Jones. Ze speelt inderdaad in deze film, maar dat is niets meer dan een korte seksscene.

De vrouw van een gokverslaafde, die door een gangster genaamd Big Mike is vermoord, neemt wraak. Maar voordat ze zover is moet ze wel eerst judo leren, van een bevriende fotograaf. In ruil daarvoor zien we haar naakt poseren... altijd leuk.

Qua gevoel lijkt dit meer op een film uit begin jaren '70 en niet begin '80. Waarschijnlijk hebben de makers enkele jaren over het maken van deze film gedaan. De terugkerende Sitar muziek en kleding lijken dit in ieder geval te bevestigen.

Liefhebbers van sleaze, seks en onsubtiel geweld komen zeker aan hun trekken.

3,5*

Dankzij het succes van Miami Vice kwamen de jeugdzonde's van zowel Don Johnson (Revenge of the Stepford Wives) en Philip Michael Thomas (deze film) boven water.

In het geval van Death Drug kan gesproken worden over een regelrechte cultfilm. Want zeg nou zelf... een film waarin een (toen nog on)bekende acteur zichzelf verliest aan Crack, is toch te mooi om waar te zijn?

De film slaat de langdradige delen, die van de meeste RTL Woensdagavond films zulke saaie bedoelingen maken, over en gaat meteen over tot het belangrijkste... een overacterende Thomas die aan de Crack zit en halucineert. De beelden die jij als kijker dan krijgt voorgeschoteld, halen het niveau van Ed Wood gemakkelijk.

Met een funky soundtrack van The Gap Band, is Death Drug een cultklassieker die nog ontdekt moet worden. Maar dat dit heerlijk bizar is, is een feit.

4*

Hoe gek het ook klinkt, maar steeds meer en meer geniet ik van slecht jaren '80 aktiefilms. Vooral films die grotendeels elementen jatten van bekende films.

In het geval van Death Flash is het een mix tussen Dirty Harry en Death Wish. In beiden gevallen lukt het niet echt.

Death Flash bevat slappe aktie (allemaal in slow-motion geschoten) en zeer slechte dialogen, maar dat maakt dit soort films nou echt leuk.

3,5*

Death Machine is een aardige mix van verschillende films, die pas leuk wordt na de eerste helft.

Het acteerwerk is soms rommelig en onbedoeld grappig, maar past zeker in deze film. Ook zijn de effecten goed.

De film past in het rijtje Hardware, Aliens en Robocop, maar haalt het niet bij zijn voorbeelden. Wel is hij erg vermakelijk en een voldoende waard.

3*

Alleraardigste weerwolffilm. Vergeleken met de klassiekers binnen het genre stelt het niet zo veel voor: de effecten zijn simpel en niet bijzonder. Maar de film straalt zo'n heerlijke 70's sfeer uit, dat ik genoten heb van de kitcherigheid en de muziek.

3,5*

Legendarische cultklassieker uit stal van Roger Corman.

Een bikkelharde satire die de sensatiecultuur van de jaren '70 op de hak neemt. Het verhaal is eigenlijk behoorlijk simpel, maar de film ziet er gewoon prachtig uit. Schitterende kostuums en auto's en hilarische splatter effecten.

4*

Erg fijne Fillipijnse pulpfilm uit de jaren '80.

Een enorm clichématig verhaal, vol standaard actie, maar toch werkt dit alweer. De film is doorspekt met onbedoelde humor, zoals een groep terroristen die als een bende geile honden achter een gevangene aangaan.

Jammer dat de videoband niet al te best is, maar toch enorm van genoten!

3,5*