Meningen

Wat een film! Het lijkt wel of ze besloten om met dit derde deel weer aansluiting te zoeken bij de meer ranzigere wraakfilms, die rondt die tijd uitkwamen.

Gevoelloos loopt Charles Bronson door de straten van New York en knalt hij het ene na de andere bendelid van zijn sokken. Niet met een gewoon pistooltje, nee met een voor de jacht bedoelt wapen, een mitrailleur en een bazooka. Tja, dan ga je al snel over the top!

En hoe... Death Wish 3 is een heerlijke pulpfilm, met fantastische one-liners en lekkere simpele actiescenes.

4*

Hoewel ik net iets meer heb met het derde deel, is ook deel twee weer een heerlijke wraakfilm met Bronson.

Hij gaat hier iets "subtieler" te werk, maar weet alsnog al dat tuig over de kling te jagen.

Bronson was gewoon perfect voor dit soort films, en ook Michael Winner wist wel raad met dit genre.

Heerlijke film!

4*

Stijlvolle en vooruitstrevende film van Petri. Hoewel het verhaal eigenlijk al boeiend genoeg is leunt de film voor het grootste gedeelte op de visuele pop-art stijl. Persoonlijk heb ik daar totaal geen moeite mee, maar het maakt het toch best rommelig.

De acteurs doen het meer dan goed en de regie is strak.

Een zeer goede film van Elio Petri, een regisseur die ik toch meer in de gaten moet houden!

4*

Ik had er al veel over gelezen, maar op één of andere manier dacht ik "het zal allemaal wel". Waarschijnlijk omdat de tekenstijl zo anders is (en een still op het net geen recht kan doen wat er werkelijk op mijn netvliezen wordt gebrand) of omdat hij zo kort duurt.

Maar het is waar! 50 minuten waanzin van de bovenste plank.

Ok, hij is bij tijd en wijlen wel erg puberaal maar dat mag de pret niet drukken. Dit is namelijk ook een vernieuwende vorm van anime, die wat mij betreft een vervolg mag krijgen.

Ik hou het voorlopig op een dikke vette 3,5.. maar daar kan zeker een 0,5 bijkomen want ik denk dat ik nog maar 1/3 van deze film echt heb gezien (alles ging zooooo snel).

3,5*

Deze film had ik toch slechter ingeschat, maar ondanks het lage budget weten de makers er toch een aardige nieuwere pulpfilm van te maken.

Alles is bij elkaar gejat (gedeeltes van Alien, the Blob, the Hidden en het monsterkostuum van Syngenor), wat de film alleen maar herkenbaarder maakt (niet automatisch beter).

Lorenzo Lamas is best te pruimen als stoere marinier, maar waarom worden alle vrouwelijke wetenschappers in dit soort films altijd gespeeld door ex-playmates?

OK, de film is niet een meesterwerk in dit genre, maar zeker leuk om deze onzin gezien te hebben!

2*

Film die me enigzins deed denken aan WarGames, maar dan een paar jaar later en minder spannend.

Aardig verhaal, geinige effecten en matig acteerwerk in een behoorlijk gladde film.

Niet echt heel bijzonder, maar aardig genoeg om een keer gezien te hebben.

3*

Ook dit was een film die in mijn jeugd (ach, wat klink ik toch oud) veel in de videotheken te vinden was. En in mijn herrinering was deze ook enorm hard en bot. Een beetje zoals The Exterminator of Death Wish! Maar nee, hij is eerder enorm tam.

Een wraakfilm zonder grof geweld, is dat nog wel een echte wraakfilm?

In het geval van Defiance is het antwoord; ja! Defiance is een typische jaren '80 wraakfilm waar alleen het geweld mist, de overige elementen zitten er allemaal in (man wordt tot het randje gedreven en slaat dan pas terug). Dat deze film toch lekker is, komt vooral door de rol van Rudy Ramos als Angel Cruz. Wat een heerlijke bad-ass is dat!

Jan-Michael Vincent steekt daar behoorlijk pover bij af, hij acteert zoals zijn personage is: ongeïnteresseerd!

3,5*

De eerste Delta Force Commando, die meteen ook laat blijken waar ze de naam van hebben gehaald (met dank aan Chuck Norris)!

Het kan niet anders zijn dan dat deze film speciaal voor de VHS markt is gemaakt. Een simpel verhaal, leuke actie en een herkenbare acteur (in dit geval Fred Williamson) in de hoofdrol.

Drie jaar later kwam dezelfde regisseur met een vervolg die het niet helemaal haalt met dit deel, maar voor de liefhebber van simpele jaren '80 actie zeker de moeite waard om op te zoeken!

3,5*

Delta Force Commando 2 is niet een actiespetakel, alles behalve. Maar het is wel een lekkere onzinnige Italiaanse pulpfilm. Met bekende acteurs (Fred Williamson, Van Johnson en Richard "Battlestar Galactica" Hatch, moest deze film een groot publiek bereiken. Ik denk dat een heleboel bezoekers van videotheken in de jaren '90 hier in trapte. Want echte actie is niet te zien (met uitzondering van de climax) en de bekende acteurs acteren erg slecht, maar dat is juist waarom ik nu dit soort films wil zien.

Dat de naam van deze film gewoon gejat is van de Chuck Norris Delta Force films is, mag geen geheim heten. Gewoon goede marketing.

3*

Zeer goedkope rip-off van Evil Dead, maar dan veel slapper en slechter in elkaar gezet.

Ik kon op zich wel lachen om het feit dat alles zo enorm goedkoop eruit zag, maar op een gegeven moment kwam ik erachter dat alles bloedserieus bedoeld was.

Jammer, want met iets meer humor was deze film een stuk interesanter geweest.

Uiteindelijk genoeg genoten van deze onzin film om een een matig cijfer te geven!

2,5*

Heartstone begint als een niet al te bijzondere film, maar als eenmaal de aktie begint... dan is het ook non-stop aktie.
Dat hij op zowel IMDB als MM als horror wordt omschreven, klopt op zich wel. De film gaat over een eeuwenoude vloek en iemand die onder invloed van een amulet bezeten is, maar het is net zo zeer een lekkere onzin-aktiefilm.
Jan-Michael Vincent kende ik al als aktieheld, maar het was ook erg leuk om R. Lee Ermey met een machinegeweer rond te zien lopen.

De film bevat ook enkele erg smeuïge effecten. Dat plus het feit dat het gewoon onzin is, maakt dat dit een erg fijne film is.

3,5*

Zeer vervelende film, met een irritante rol van Edo Brunner. Ook de bijrolspelers zijn waardeloos en het verhaal, ook al is het echt gebeurd, is ongeloofwaardig. De enige die er nog wat van weet te maken is Nadja Hüpscher, maar voor het overige is dit een behoorlijk slechte Nederlandse speelfilm!

1,5*

Stukje dat ik voor mijn weblog schreef in 2006.

The Departed is de nieuwe Scorsese film, die volgens velen bronnen een terug is naar zijn oudere werk van de jaren 70. Laat ik maar meteen zeggen dat dit de grootste onzin is die ik ooit gehoord heb. The Departed is niets meer dan een goed gemaakte remake van een erg spannende thriller (Infernal Affairs). Deze origineel Chinese film vertelde het verhaal van twee mannen die (onwetend) van elkaar infiltreren bij zowel de politie als de maffia. Hetzelfde verhaal is als basis gebruikt voor de remake, maar in plaats van China hebben de makers gekozen voor Boston.

Met top-acteurs als; Jack Nicholson, Leonardo DiCaprio, Matt Damon en Martin Sheen hebben de makers gezorgt dat er op het acteer vlak niet veel fout kan gaan, en dat gebeurt dan ook niet, maar hoe hard ze ook blijven proberen toch mist er wat. Het wordt niet meer dan een aangename film die lekker wegkijkt en af en toe zelfs goed wordt, maar meer helaas niet! Dus wat betreft een terugkeer naar films als Taxi Driver en Mean Streets, ik kan dat er echt niet in zien.

The Departed is een film die een groot publiek aanspreekt, en (geheel niet onverdient) een groot success voor Martin Scorsese, maar wat mij betreft mag hij wel weer iets meer originaliteit tonen in zijn film-keuzes!

"He man, ik heb een fantastisch idee voor een film."

"Wat dan?"

"Nou, ik heb van de week de videoband van Mad Max Beyond Thunderdome gehuurd en ik ga een soortgelijke film maken"

"Je bedoelt een post-apocalyptische film, met veel geweld en gave special effects?"

"Ja en een bekende acteur in de hoofdrol, natuurlijk!"

"Dan heb je zeker ook een flink budget?"

"Nou, eigenlijk niet. Ik heb ergens nog wel een oude sok liggen met wat munten."

"Oh, maar dan help ik je toch. Een vriend van een vriend van een achterneef van mij kent Lou Ferrigno, misschien dat we die kunnen vragen."

"Lou wie?"

"Die vent die heel lang geleden ondergeklad werd met groene verf en toen de Hulk speelde!"

"Oh ja, de Hulk, die is wel bekend... toch?"

"Ja, maar hoe ga je jouw film noemen?"

"Desert Warrior en we filmen het ergens in de duinen. Wordt gaaf man, dat verzeker ik je!"

3,5*

Le Samurai en Le Cercle Rouge zijn enigzins bekend bij de meeste Moviemeter users. Dat Le Deuxième Souffle niet zo bekend is, is jammer. Want hij behoort zeker tot het beste wat Melville gemaakt heeft.

Het verhaal is erg sterk en zit boordevol goedbedachte spanningsbogen. Het acteerwerk is fantastisch, met name Lino Ventura en Paul Meurisse en het camerawerk is ijzersterk.

4,5*

Erg interessante western, die zich geheel afspeelt in een gevangenis.

Hij verschilt qua opbouw en uitwerking niet van de andere prison-break films uit dezelfde periode!

3*

Wat een heerlijke film is dit zeg.

Het eerste deel van een reeks films gebaseerd op de strip Dick Tracy. En het is meteen een spannende misdaadfilm geworden, met prachtige bijrol spelers. Vooral Mike Mazurki is heerlijk om naar te kijken als de maniak Splitface.

Met enkele harde geweldsscenes en "typische" noir beelden, is dit een stuk harder dan ik had verwacht (ik dacht dat dit net zo'n wassenbeelden film zou zijn als de Dick Tracy film uit 1990).

Deze film is op een prachtig setje uitgebracht met nog drie Dick Tracy films, in een fantastische kwaliteit en heel erg betaalbaar.

4*

Na drie Dick Tracy was de rek eruit. Het publiek wilde iets anders dan een reeks B-films over een detective en ook TV maakte zijn opkomst.

Als laatste redmiddel besloot RKO om dan maar één van de meest klassieke bad-guys te vragen voor de film, Boris Karloff.

Ondanks zijn aanwezigheid is dit wel de minste van de reeks geworden, misschien omdat hij nogal anders is dan de vorige drie. In plaats van een ietwat harde noir-achtige film, is het dit keer een iets meer comic-book film geworden met enkele science fiction elementen (het gas dat mensen schijndood maakt). Ook zit er meer humor in, wat het tempo uit de film haalt.

Ondanks die mindere punten blijft het een heerlijke film, die zeker een aanwinst is voor de liefhebbers van Noir en misdaadfilms uit de jaren '40!

4*

Meteen maar de tweede Dick Tracy film bekeken.

Wederom is dit een sfeervolle, naar de noir leunende misdaadfilm geworden. En alweer met fantastische personages (Dick Wessel als Cueball en Skelton Knaggs springen eruit).

Het verhaal is iets minder gewelddadig als de eerste Dick Tracy film, maar zeker niet minder spannend. Cueball geniet duidelijk van het wurgen van zijn slachtoffers.

Na deze film was het over voor Morgan Conway als Tracy. Het publiek vond dat de originele Dick Tracy (van de serials) het maar moest overnemen. Binnenkort maar eens kijken hoe hij het ervan afbracht!

4*

Na twee Dick Tracy films met Morgan Conway wilde het publiek de oude Dick Tracy van de serials terug. En dus werd Ralph Byrd aangetrokken, de man die Tracy groot had gemaakt in de Republic serials.

Net als in de vorige twee delen, is dit een behoorlijk harde, door noir beïnvloedde film geworden, waarin The Claw (ja, een man met een haak als hand) op harde wijze afrekent met zijn tegenstanders.

Ralph Byrd doet het, net als Morgan Conway, gewoon goed als Tracy, de meesterdetective. Het camerawerk is, voor een B-film uit die tijd, zeer goed en er zit genoeg spanning in. Heerlijke film!

4*

Verschrikkelijke, niet grappige, film, die probeert met foute humor te scoren. Hier faalt de film enorm in, want de foute humor wordt als losse flodders op de kijker afgevuurd. Net doen alsof het grof gaat worden en dan weer verder met de zorgen van Teasia.

Helaas kunnen die zorgen van haar me helemaal niet schelen, net zo min als de andere personages in dit wanproduct.

1*

Beste gebruikers van Moviemeter,

Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen, maar ik ga het toch proberen.

Ik ben degene die verantwoordelijk kan worden gehouden, dat deze troep op de site staat. Ik heb hem namelijk 4 jaar geleden toegevoegd.

Ik weet dat dit me de rest van mijn leven zal volgen en dat ik waarschijnlijk met de rug zal worden aangekeken.

Het spijt me ten zeerste dat dit gedrocht, waarin een slechte CGI dino-kroko af en toe op het beeld rondhuppeld, ooit de interesse heeft gewekt bij u, de kijker.

Ik had beter moeten weten, want een door Roger Corman geproduceerde (nieuwere) pulpfilm is niet altijd leuk of aardig. Helaas, het is dus blijkbaar vaker echt troep.

Gelukkig kan ik zeggen dat ik niet meer films van de heer Kevin O'Neill zal toevoegen, omdat dit zijn enige film is.

Ik hoop dat jullie me kunnen vergeven!

PS: Voordat dit bericht te serieus wordt opgevat. Het is een ("sarcastische") recensie!

1*

Al jaren kijk ik regelmatig Spaghetti westerns op de Duitse TV. Hoewel de films altijd nagesynchroniseerd zijn, was dit vaak de enige manier om deze films te zien.

Af en toe worden deze films herhaald door de ARD of ZDF, omdat nog steeds dit soort Italiaanse westerns mateloos populair zijn bij de Ooster-buren. Sinds kort probeer ik de meeste te herzien en tot nu toe bevallen ze me uitstekend.

Ook deze film is erg sterk, met een brutaal begin en een serieuze Terence Hill en Bud Spencer in de hoofdrollen.

Erg goed camerawerk (met wederom veel close-ups van zwetende Italianen) en heerlijke muziek.

Ik hou ze in de gaten, die Italiaanse westerns!

3,5*

Erg leuke misdaad-komedie, waarin ook nog een beetje wraakfilm in verwerkt is.
Lee van Cleef is wederom de stille, keiharde gangster, die met wat harde klappen en een dosis geweld weet te bereiken wat hij wil.
Tony Lo Bianco daarentegen is de lolbroek, die net zo stoer probeert te zijn als Frankie, maar daarin faalt.
Dat het botte geweld (waarin boormachines niet geschuwt worden) onderbroken wordt door de stuntelige humor van Lo Bianco werkt niet helemaal. Daarvoor zijn de tegenstellingen te groot. Maar als losse elementen werken ze wonderbaarlijk. Ook de muziek en een goede achtervolgingsscene maken dat deze film boven gemiddeld is.

3*

Kinderfilm van Roger Corman's filmmaatschappij Concorde, met in de hoofdrol kindster Peter Billingsley. Billingsley kan nogal irritant overkomen, maar heeft in deze film ook wel iets leuks. Want een irritant joch en zijn cross-motor, die een eigen wil heeft, werkt in dit geval echt beter.

Niet echt heel goed, maar zeker een leuke jaren '80 film.

Aan het begin is trouwens een fragment te horen van een andere Corman film, Space Raiders.

3*

Het is wel erg gesteld als je het geld bijelkaar weet te rapen voor een komedie en je levert een film af die allesbehalve komisch is.

Toch is het William Webb gelukt, want met Dirty Laundry heeft hij een film afgeleverd waarbij je niet één keer kan lachen, zelfs niet glimlachen.

Het plot is te flauw voor woorden en de acteerprestaties zijn zeer slecht. En voor een achtervolgingskomedie is er weinig aktie te bespeuren.

1*

In 1987 waren the Fat Boys enorm populair, na hits te hebben gescoord met The Twist en Wipe-Out. Dus werd het tijd om ze een filmrol aan te bieden. Tja, en als je er zo uit ziet als the Fat Boys, dan belandt je al snel in een komedie.

Maar er werd niet gekeken of ze wel geschikt waren voor een komedie, want je moet dan wel timing hebben en dat ontbreekt ze wel. Een beetje the Three Stooges nadoen is niet genoeg.

Dat deze film niet al te goed is, is trouwens niet de schuld van the Fat Boys, maar eerder de schuld van de regisseur en scriptschrijver, want die weten er een potje van te maken. En dan de muziek van the Art of Noise, werkelijk rampzalig!

2*

Het blijft voor mij een zorgekindje, de klassieke Amerikaanse western. Ik kan ontzettend genieten van de Italiaanse spaghetti-westerns en ook van de Duitse sauerkraut-westerns, maar de Amerikaanse variant uit de jaren 40 - 60 blijven het me moeilijk maken. Dan zie je weer een leuke, spannende, goedgemaakte film, dan weer één die saai en voorspelbaar is.

A Distant Trumpet is zo'n saaie variant. Het kan niet liggen aan Raoul Walsh, die ik één van de beste regisseurs uit de gouden tijd van Hollywood vindt. Tevens ligt het niet aan de acteurs of het camerawerk. Nee, het ligt echt aan mij. Ik vindt dit gewoon niet bijzonder (of juist bijzonder saai).

Ik zal het blijven proberen, want ik zal zeker nog wel erg goede westerns zien, maar dan moet ik de mindere maar accepteren!

1,5*

Roel Bos is een wereldster. In Italië en Duitsland, dat wel, maar toch echt een wereldster. Onder de naam Glenn Saxson speelde hij in een 15-tal pulp-films, waaronder de cult-serie Kriminal.

Ook speelde hij in deze "Django" film, die gemaakt werd na het succes van Sergio Corbucci's film.

Saxson heeft niet echt hetzelfde charisma als een Franco Nero, met zijn blonde haren en babyface, maar toch red hij zich aardig als pistoolheld.

Met de overbekende Spaghetti western stijl (veel close-ups en lage camerastandpunten) en een sterke soundtrack is dit alweer een heerlijk portie Spaghetti!

3,5*

Luidruchtige, zogenaamd hipgefilmde actiefilms... ik heb er een bloedhekel aan. Maar soms zie ik er één, waarvan ik denk "hoe komt het dat ik dit wel leuk vindt?"

DOA is zo'n film. De drukte, de onzin werkt hier wel voor mij en ik irriteer me er niet aan. Echt zo'n domme film die eigenlijk gewoon leuk genoeg is om er een voldoende aan te geven.

Charlie's Angels was ook zo'n film, en net als DOA gaat dat om vechtende vrouwen. Toeval?

Ik ken het computerspel niet waar dit op gebaseerd is, maar het hele Streetfighter gegeven (de vechtpartijen tussen twee characters) is leuk gebruikt in het plot, wat verder zo dun is als het maar kan. Ook de overdreven computereffecten zijn erg leuk gedaan.

3*