Meningen

Prima Italiaans pulpfilmpje. Zoals je zou verwachten is het plot moeilijk te volgen en aan ondergeschikt belang. De stilistische aspecten overheersen. Ik had verwacht dat de film exploitatie zou zijn maar hij heeft meer weg van een arthouse productie: nagenoeg geen gore, veel minder naakt dan verwacht... dat maakt de film er gelukkig niet minder op. Het is een heerlijk traag en dromerig filmpje die de boel behoorlijk netjes houdt op 1 bizar racistische scène na. Dat George Eastman (Anthropophagous) er ook in mee doet als romanticus is bonus. Kortom: Niet zo erotisch als verwacht allemaal en erg braaf, maar wel stylisch en origineel.

Enorme gimmick film. De sounddesign is meer: 'dat is slim gedaan!' Dan dat het daadwerkelijk wat boeiends doet. De muziekkeuzes zelf moeten je liggen en zijn behoorlijk penetrant. Staat een nummer je niet aan dan is dit al snel een suffe film. Wright lijkt dit zelf ook in te zien en kiest daarom voor allemaal middle-of-the-road muziek. Voor de rest een kinderlijke heistfilm met typetjes in plaats van personages. Helaas nogal irritante typetjes. Hoe hier ook nog een liefdesverhaal in gepropt zit, valt moeilijk anders uit te leggen dan: moest van de grote baas. Het overtuigd nergens en de dialogen lijken uit iemands Tinderchat te komen. Verveelt niet en kuddo's voor het proberen, dus toch nog 2 punten.

Leuke film! De locaties zijn cool om te zien: een tijdscapsule naar het smerige NY uit de 80's. Alles aan de film is smerig en vuig en dat siert voor mij de film.

Hahazo kun je natuurlijk ook een vervolg maken. Wat een ellende zeg. Onder het motto overdaad baat is er nu een hele familie freaks die er stuk voor stuk shitty uitzien. Moeilijk uit te leggen waarom ik dit toch leuk vind. Ik denk dat het het enthousiasme van de makers is en het feit dat deze film sowieso gemaakt is. Niet zo goed als deel 1, maar ook nauwellijks vergelijkbaar.

De slechtste van de 4 Burton-Batman's (nu als producer). De film doet aan als een verplichte sequel op de stukken betere eerdere films. Gevechten die er echt totaal niet uit zien, een plot dat totaal niet meewerkt (zelfs voor een film dat sowieso al niet echt op plot leunt): Waar blijft Alfred's broer nou? Waarom heeft Bruce een vrouw en hoe lopen die relationele perikelen af? Daarnaast een hoop useless toevoegingen die de film echt compleet onderuit halen zoals de comicgeluidjes bij sommige gevechten, de overdaad aan uitleg, ijsschaatsen en luchtsurfboards. Ik voelde me aangesproken als een gehandicapte.

Qua acteerwerk:Clooney als Batman deed het redelijk, net als Chris O'Donnell als Robin, de rest kloot vooral wat aan, hoewel Swarzenegger een paar fijne oneliners heeft (zijn tekst bestaat sowieso alleen maar uit oneliners). Vooral Uma Thurman faalt redelijk hard, maar dat kan ook aan mij liggen, ze staat me gewoon niet echt aan, net als Alicia Silverstone, die zowel qua acteerprestaties als personage in het plot het beste gewoon geschrapt had moeten worden: ze komt aan, krijgt de batcave in haar schoot geworpen en is vervolgens een superheld.

Jammer, want de sets zijn aangenaam kleurrijk en bevatten veel leuke vondsten. Een tragisch slot van een redelijk leuk vierluik.

De beste Batman uit de 80's en 90's serie: t.o.v. de oudere delen meer actie, meer kleur, meer humor. t.o.v. Batman & Robin met wat meer respect gebracht en een veel coherenter script. Carrey en Lee Jones zijn een aangenaam stel slechterikken die nonstop aan het grappen en grollen zijn. Robin's toevoeging vond ik ook erg nice. Kilmer als Batman vond ik een prima keuze, wellicht de beste Batmanpersonificatie. Daarnaast heeft ook Kidman een leuke rol. Al met al zorgt dit alles voor een uiterst vermakelijke popcorn film.

Dit met Nolan's films vergelijken vind ik nogal riskant, ze lijken namelijk totaal niet op elkaar. Zelf vond ik Nolan's films veel te serieus, grauw en depressief. We hebben het hier tenslotte over een man die zich in een rubberen pak hijst en vecht tegen Pinguinmensen, Jokers, en twofaces! Nolan probeert dat alles te verbergen met een hoop psychologische diepgang en realisme. Tja, ieder zo zijn ding.

Het sterkste punt aan de film is toch wel het overdadige kleurgebruik en de sets. Heerlijk comic-like. Fijne wegkijker!

wanproduct waarbij ik het idee kreeg dat ik werd aangesproken als zwakzinnige: matige grappen worden vaak ook nog effe uitgelegd. Zo is Fraser ergens in de film een spaanse man. vervolgens legt Fraser de kijker in het spaans uit dat hij geen spaans kan, daarna, zegt hij dat hij het toch wel kan. [sarcasme]hahahaha[/sarcasme]. Zo gaat het eigenlijk de hele film door: grappige situatie --> uitleg waarom het grappig is. Na de 1e wens van Fraser en de bijeffecten daarvan is de rest van de film meteen duidelijk en herhaald de boel zich eigenlijk alleen maar.

Tel daar tergend slecht acteerwerk bij op en dan kom ik uit op een 2, aangezien ik de film nog uit kon zitten. Als ik niet het leuke gezelschap had gehad tijdens de film was het cijfer nog lager geweest.

Een compleet gefaald wanproduct.

Een prachtige thriller! Gilderoy, geluidsman eersteklas krijgt een klus om de foley geluiden van een italiaanse horror film te maken. Zijn specialisatie is de natuurfilm en de naturelle geluiden die daarbij gepaard gaan. Gilderoy raakt van slag door het geweld en alle bloederige toestanden die de film The Equestrian Vortex bevat; zijn taak bestaat dan ook voornamelijk uit het kapotslaan van groente en fruit om kapotgeslagen hoofden en dergelijke een beetje fatsoenlijk te laten klinken. Anderszijds zijn er de dub-actrices die de occulte tekst oplezen en voornamelijk heel hard schreeuwen. Gilderoy gaat ten onder aan al het geweld waar hij, in bepaalde mate, zelf verantwoordelijk voor is. We horen als toeschouwer namelijk de ranzigheid die hij produceert maar zien niks. Gilderoy is dé reden dat de boel zo onsmakelijk is voor de toeschouwer Dat klinkt misschien wat over-esthetisch, maar je bent gewaarschuwd, esthethiek zul je krijgen!

Aan de ene kant mist de film wat narratieve spanning: deze komt namelijk uit je verbeelding, plottechnisch is er niks aan het handje. Maar toch wist de film me te raken door de sugestieve spanning van het geheel en, hoewel deze even op zich laat wachten, een bizarre twist die de film opeens naar een compleet ander niveau trekt. De film speelt zich nagenoeg uitsluitend in de sound studio af. Aangezien dit pand geen ramen heeft wordt niet duidelijk hoe lang de gespeelde tijd nu precies is. Daar boven op is Toby Jones een geweldige acteur wiens terughoudende, suffe uitstraling de kijker uitnodigd om zelf op reis te gaan. Tel daar het mooie claustrofobische camerawerk bij op en dan kom ik uit op een dikke voldoende.

Het is prachtig om te erachter te komen hoe sterk je verbeelding is bij deze film. Je hoort alle bloederige toestanden voorbij komen, maar je ziet eigenlijk nooit wat dit geluid moet uibeelden. De film laat de toeschouwer hier zelf over nadenken. De twist aan het einde doet dit daar dan nog een flinke schep bovenop. Zo'n flinke schep zelfs, dat dit wel eens een aantal mensen zou kunnen afschrikken. Het is pretentieus, en wellicht onduidelijk voor enkele kijkers. Aan de andere kant kun je er zeker van zijn dat iedereen hier wel een mening over heeft. Maak er maar vast een extra topic voor aan!

Kom net van Imagine vertoning af MET KAARTEN GEWONNEN BIJ MM!!!! dankje!

Dat was een vreemde film. Hij heeft een diepe indruk gemaakt. De film deed me een beetje denken aan Amer qua style over substance. Ik kan me goed voorstellen dat daar mensen op afhaken. Er liepen dan ook redelijk wat mensen de zaal uit dus het is duidelijk niet aan iedereen besteed.

Aan de andere kant vond ik het als filmische trip wel nice, want dat is uiteindelijk waar het allemaal op neer komt. De look van de film vond ik erg fijn, hoewel er veel experiment in zit, wat leidt tot compleet onverklaarbare shots, plottechnisch gezien.

Daardoor zitten er ook af en toe redelijke "mislukte" shots in, vooral doordat de film een laag tempo heeft. De film neemt zichzelf ook erg serieus, hoewel het einde dat eigenlijk allemaal wel weer goed maakte.

Over het algmeen zijn het mooie scenes in een aangename beeldenstroom met goede sountrack. Ik vindt het een geslaagd experiment in vorm en sfeer, maar je moet er wel goed voor gaan zitten, bijvoorbeeld in een bioscoop.

De weggeknipte sexscenes (heb de shameless dvd gekeken) zijn een gemis, vooral omdat er overduidelijk dingen zijn weggeknipt. Erotisch wordt t allemaaal niet en ik betwijfel of de xxx scenes daarbij hadden geholpen, maar t was misschien wat coherenter geweest (moeilijk in te schatten). Desalniettemin een prima filmpjeom half bij weg te dommelen op de bank. Het is moeilijk uit te leggen waar de charme in zit bij dit soort films. De locaties zijn mooi, het camerawerk was boven verwachting, de soundtrack precies wat de film nodig had. Maar uitleggen waar de film over gaat, wordt moeilijk. Dat is gelukkig bij Dit soort films ook niet nodig, maar het wordt er allemaal niet spannender op. Niet zulke rotzooi als sommige op deze site aangeven imo. Voor liefhebbers van italiaanse trash is dit best leuk.

Behoorlijk saaie film die in ieder geval geen originaliteitsprijs gaat winnen, maar het wel heel graag wil. Het sentimentele einde en de compleet ongeloofwaardige handelingen van de personages maken het allemaal best vervelend om naar te kijken...

Erg stijlvolle slasher. D e film heeft een aantal geniale vondsten die de spanning er goed in houden. Dat het plot een gatenkaas is, kan me niet zoveel interesseren, dat is het genre eigen: de film is spannend en verontrustend en dat is wat ik wil in zon film. Eigenlijk zou een film als deze een hogere bodycount en meer gore moeten hebben, maar toch heb dat nergens gemist. Maakt zijn reputatie waar.

Best een leuke film hoewel het qua plot wat warrig en onsamenhangend is. Het middendeel van de film kakt wat in omdat het behoorlijk repetitief is: stukje rennende dames, badguy zit ze achterna, rescue crew ook, repeat. Een sterk begin in de gevangenis, lekker sleazy. En een good old fashioned shootout op het einde. Er zitten een paar leuke vuige types in de film, maar white mama Markov zelf mist charisma en een badass look die Pam Grier wel heeft. Dat schaadt de film een beetje.

Funky dracula jow! Dit doet precies wat ik verwacht/gehoopt had. Dracula maar dan seventies afro style. Goeie soundtrack, slechte cinematografie, en coole karakters. Cult classic.

Precies dit.

3.5 en dat is omdat ik misschien net iets meer van dit soort pulp geniet dan Basto.

Een ok film. Als eerste wil ik toch even kwijt dat ik een film heb gekeken en dus niet ga lopen emmeren over een comic of een ander medium.

Het eerste deel van de film is een vreemd gemonteerde western die traag is, maar toch behoorlijk onrustig op de een of andere manier. Het 1e kwartier had ik dan ook niet veel hoop: een vreemde montage van beelden zonder enige vorm van emotie of duidelijkheid. Maar naarmate de film vorderde kwam ik er wel in. Het acteerwerk vond ik maar matig, misschien deels omdat ongeveer elk karakter slecht is uitgewerkt. Lewis lijkt niet echt wat toe te voegen, Madsen ziet er fijn uit maar doet gewoon alles te flauw en kalmpjes etc.

De film leunt ook eigenlijk alleen op de audiovisuele ervaring; ook het plot is behoorlijk slecht uitgewerkt. Iets met goud een sherrif en dan opeens toch wat anders, dit geheel zonder enige vor mvan motivatie.

De visuals zijn lekker, zodra de film op gang is lijkt de montage beter. Daarnaast zijn er natuurlijk de nodige landschapsplaatsjes die het altijd goed doen. De computeranimaties waren ok. Ik vond ze iets te flashy voor een echte trip. CGI is in mijn optiek sowieso vaak net iets te opvallend en te lelijk om als naturel gezien te worden. Geef mij maar een oldskool bluescreen of matte met een gevaarlijke lens op de camera. Qua muziek zit het wel snor: het viel niet teveel op en was lekker sferisch en enkel voor de ondertoon.

Als je van plan bent de film te kijken: weet dat dit niet echt een western is en dat alles op audiovisueel gebied na nogal wat te wensen over laat. Dan kan dit er prima mee door.

Wie dit de allerslechtste film ooit noemt heeft duidelijk weinig films gezien.

Kicke film! Vies, grappig en vlot. De film is een opeenstapeling van weirdo's met een soort van plot die de boel aan elkaar plakt. soundtrack is ook een feest. Op naar Street Trash.

Hier en daar goed grappig, maar wel echt absurd traag, en dat zeg ik als liefhebber van trash films. Plan 9 had toch meer gekkigheid, waardoor het leuk blijft. Tor Johnson rockt wel echt de pan uit als Lobo. Ook het monster is van uitzonderlijk niveau. Woorden schieten te kort.