Meningen

Een van zijn mindere. Eigenlijk hetzelfde probleem wat ik bij deathproof ook had: het is allemaal wel erg zelfingenomen en bijna een parodie op zichzelf: voetjesfetish hier, red apple daar, dit keer een té volle soundtrack (er lijkt bijna permanent overal een radio aan te staan waardoor de nummer verwateren in overdaad) wéér diezelfde ouwelullenbrigade aan cameo's, dialogen die niet scherp zijn maar wel lang en aanwezig zijn, en een hoop verwijzingen alleen maar om het verwijzen: het voegt vaak weinig toe. Het duurt allemaal gewoon te lang ook voor een plot was basically op een bierviltje past, want uiteindelijk gebeurd er maar weinig en zijn sommige momenten zelfs weggemoffeld onder een voiceover.Toch zaten er wel eenpaar erg geslaagde scenes in en verveelde de film niet. Maarja 'verveeld niet' is nogal matig positief.

Erg funky. Ik ben niet bekend met dit genre film (martial arts) maar dit was erg vermakelijk. Shihomi draagt de film goed en de bad guys zijn echt classic gemeen. De vaart zit er goed in.de gevechten vond iknou niet perse knap in beeld gebracht, maar ze waren wel duidelijk (wie doet wat) en vol energie. Op naar deel 2.

Ik sluit me volledig aan bij The One Ring: het is dat de locaties en carnavalssfeer van zichzelf al erg fijn zijn, maar filmtechnisch is deze film echt totaal niet de moeite waard. Dat deze film een oscar heeft gekregen voor beste buitenlandse film is voor mij dan ook een compleet raadsel. Het neigt naar vriendjespolitiek, positieve discriminatie en/of een compleet gebrek aan concurrentie. Matig gefilmd, slecht geacteerd, en over het plot was ik ook niet echt te spreken.

Audiovisuele grapjes van BASWAS heb ik niet kunnen ontdekken, behalve dat het grappig is dat iemand die aan een lijn moet hangen obvious gewoon in closeup staat met een draad in haar handen: strek dan op zn minst gewoon je armen. De film bevat wel meer van dat soort amateuristische kleine "foutjes".

Symbolische verwijzingen zijn mij dan ook ontgaan, tenzij ewalk met deze verwijzingen gewoon het orpheus verhaal bedoeld.

Lekker feesten kun je er zeker mee, maar ik had toch echt wel heel wat meer verwacht van deze Braziliaanse "klassieker".

Zo, hehehhe ben ik mooi de eerste die hier een berichtje neerzet (en waarschijnlijk ook de enige die dit leest)

Nou, het verhaal staat er al. Dat is een goede omschrijving van het plot. Robert Wiene is natuurlijk bekend van Caligari, zijn expressionistisch meesterwerk. Orlacs Hande is de tweede film die ik van hem gezien heb. Deze is een stuk subtieler. Nog steeds gaat het hier om expressionisme maar dan wat minder hardcore!

Visueel gezien zijn de sets over het algemeen wat natuurlijker, geen geschilderde schaduwen en rare hoeken. Dat neemt niet weg dat de sets naarmate de spanning groter word lijken te vervormen. Er wordt veel gebruik gemaakt van gebrek aan ligt. Veel shot bestaan puur uit Conrad Veidt tegen een puur zwarte achtergrond. Hierdoor komen Conrad’s skills goed uit de verf. Het is een erg donkere film.

Hij zet Orlac goed neer als een zwaar getergde man die niet weet wat/wie hij nou moet geloven. Het 1 na belangrijkste personage wordt ook door Conrad gespeeld: zijn handen. Net als nosferatu hebben ze niet veel screentime, maar elke keer dat zijn handen geaccentueerd worden, zie je ze bijna als een apart karakter, errug netjes gedaan.

Het tempo ligt wat aan de trage kant: het duurt nogal voordat de film een beetje op gang komt. Daarnaast vond ik sommige scénes gewoon wat te lang duren tegen het einde van de film.

Net als Caligari kampt Orlac hände met nogal wat plotwendngen op het eind. Naar mijn idee iets te veel en iets te ongeloofwaardig. Jammer, want het nogal goedkope einde doet een beetje afbreuk aan hoe goed de rest van de film is….