Meningen

Erg leuke film. Het deed mij ook aan het oudere werk van miyazaki denken, en ook ik ben hier erg blij mee.

De simpelere tekenstijl levert niks aan kracht in. Ponyo is echt geweldig om naar te kijken: de golven die veelvuldig in beeld zijn zien er prachtig uit, de karakters zijn leuk en de kleurtjes... Ook, zoals we gewend zijn van Ghibli, veel aandacht voor detail. Dat is toch ook hier wel weer het sterkste punt van de film.

Het verhaal vond ik wel een beetje vreemd. Het heeft niet de intimiteit van Kiki of Totoro en ook niet het epische van Mononoke, Nausicaa of Spirited Away. Dat leverde voor mij wel een vreemde issue op. Zo gaat de film over grootse gevolgen bekeken vanuit een klein verhaal. Het grootse aan de film kwam niet echt lekker uit de verf, maar het schattige van de relatie tussen Sosuke en Ponyo heb ik ook beter gezien. Dat vond ik toch wel een minpuntje. Maar al met al is het niet slecht hoor. Ik zie het buiten Miyazaki sowieso al niet gebeuren dat iemand een onderlinge relatie zo goed opbouwd, dus misschien ben ik wel te verwend geworden na alle andere miyazaki's...

Weer een erg fijne hyperkinetische film van Neveldine/Taylor. De absurd snelle montage maakt de film een soort van 90 minuten lange flits. Ik lees verder dat mensen een filosofie in de film vinden. Ieder zijn ding natuurlijk, maar deze film is voor mij veel te ridicuul om serieus over na te denken. Enige vorm van conceptueel denken is prima, maar om nou een diepe betekenisvolle gedachtegang hierop los te laten gaat volgens mij wat te ver. Conceptueel is het idee van avatars en gaming/VR beter uitgewerkt in andere films, maar nergens is het voor mij zo prettig gestoord in beeld gebracht. Er valt wat te fantaseren bij een concept als deze (ben wel benieuwd hoe Mario er uit zou zien bijvoorbeeld), maar daar blijft het voor mij ook wel bij.

In tegenstelling tot Illum Sphere vond ik de overdaad aan ontploffende ledematen juist geweldig, net als de Society (ik denk trouwens dat de overdaad aan seks de daadwerkelijke maatschappij behoorlijk raak neerzet). Het plot is hier, net als in Crank 1&2 samen te vatten in 1 regel, maar de audiovisuele uitvoering daarvan niet. Eisenstein zou er trots op zijn.

Kritiek is wel dat Butler bij lange na geen Statham is, en ook de overige cast komt er hier wat kariger vanaf dan in Crank. Ook de simpele punchline van het plot is daar wat beter uitgewerkt. Dat alles maakt Gamer geen slechte film. Dit is de 2e keer dat ik hem zie, en ik vermoed dat het daar niet bij gaat blijven. Ben wel benieuwd naar Ghost Rider 2 nu....

Leuke horrorfilm voor de jeugd. In lijn met Troll en House. Het haalt het kleine jochie in mij weer naar boven. Erg gaaf dat dit vroeger dus kennelijk gericht op kinderen de markt op kwam (in een van de extra's geeft een van de makers specifiek aan dat dit een soort kinderfilm is), ondanks de gore. Het is geen Evil Dead ofzo, maar toch zie ik het nu niet gebeuren dat iemand zijn oog eruit geprikt krijgt met een Barbiepop in een kinderfilm of pap's hoofd kapot smelt. Ik krijg het idee dat horror nu op oudere tieners gericht wordt of volwassenen en niet de wat jongere leeftijd die hier aangesproken wordt. Jammer want ik vind juist het kinderlijke avontuur erg leuk in deze film: samen met je mattie een gat in de tuin vinden en met z'n tweeën op onderzoek uitgaan zonder dat er love interests of andere sexy aspecten aan te pas komen, gewoon spannend op onderzoek uitgaan als pap en mam weg zijn, beetje kattekwaad erbij... De effecten zijn cool ook: vooral de minions, die ik opvallend vloeiend vind bewegen voor stopmotion. Enig nadeel aan de film is dat er op een gegeven moment wel erg veel geschreeuwd wordt en je voornamelijk naar bombastische muziek en schreeuwende kinderen luistert.

Leuke setup. Doordat ik laatst Berberian Sound Studio heb herzien vallen de overeenkomsten op, maar waar Sound Studio alles subtiel offscreen laat gebeuren laat Fulci ALLES onscreen gebeuren. Toegegeven, de gore maakt niet zoveel indruk als in zijn andere werk, deels doordat het plot daar wat te warrig voor is, maar vooral omdat het zo veel is. Goed is de gore wel (overwegend dan). Dat is dus het voor-, en nadeel van de film. Spannend issie dus niet, maar interessant wel. Ik ben benieuwd in hoeverre de film autobiografisch is voor Fulci als regisseur. Ik haal eruit (samen met de kennis van zijn andere werk en de releasedatum) dat Fulci klaar was met alle horrorfilms door de perversiteit van het bedenken van al die setups en dat de overdaad aan gore zodoende laat zien dat je er moe van wordt. Typisch is dan wel weer dat hij alle chickies effe weet te versieren en dat zijn schizofrene optreden jegens de pers in de film toch nog tot een goed einde komt.

Ander voordeel voor mij was dat ik niet al zijn werk heb gezien en dus niet zag dat sommige scenes gerecycled zijn. Dus ik ben redelijk positief over de film.

Eindelijk gezien. De film die iedereen kent maar weinig mensen daadwerkelijk hebben gezien, dus dat vond ik toch wel eens tijd worden. Het is een goed te behappen film hoewel de dialogen toch echt wat te lang duren allemaal. In tegenstelling tot King Kong is Godzilla helemaal geen romatisch monster met enige vorm van intelligentie. Het is simpelweg een brute kracht die alles sloopt.

Het voornaamste sterke punt aan de film is de tijdsgeest: 1954: 9 jaar na Hiroshima, en 2 jaar nadat de Amerikaanse bezetters het land verlieten. Godzilla ontstaat tenslotte door de atoomproeven. Ik kan me voorstellen dat de beelden van huilende mensen, kapotte steden en overvolle ziekenhuizen destijds erg herkenbaar waren. Godzilla is een metafoor voor de gruwelen van de atoombom, en hoewel Amerika zelf buiten beeld blijft zie ik het toch als een aanklacht tegen Amerika. De film lijkt dan ook een stuk serieuzer dan zijn gemiddelde sequel/spinoff/remake.

Toch, zoals Halcyon ook aangeeft is het voornamelijk popcorn vermaak. De scenes waarin Godzilla de boel sloopt zijn geweldig om te zien en de decors zijn ook prima verzorgd. Tel daar een pakkende soundtrack bij (want die verdient het zeker om genoemd te worden) en ik kom uit op een 4. Qua entertainment waarde een 3,5, maar de context en zijn plaats in de filmgeschiedenis zijn mijns inziens zaken waar je bij een film als deze niet omheen kunt. vandaar een halfje er boven op.

Topfilm! Ik heb deze op de dubieuze gok gekocht: de hoes (poster) deed mij vermoeden dat dit misschien een matige slapstick was wat slechts deels het geval is.

De film bestaat naast een flinterdun plot voornamelijk uit muzikale intermezzo's en scene's van naakte hippies. Zowel vrouwelijk als mannelijk schoon en lelijk komen voorbij. Dus als dat je niet aanstaat kun je deze per definitie overslaan. De muziek bestaat uit veel van de MC5's (kende ik zelf nog niet) daarnaast hoorde ik o.a. The Nice - America en meer van dat soort aangename psychedelica. Cameratechnisch is de film niet te harden: de lensflares vliegen je om de oren. Dat levert een zeer zonnig en bij vlagen hallucinerend effect op. Daarnaast ook nog redelijk wat kleurenfilmter werk. IN combinatie met de montage kan gesteld worden dat het allemaal behoorlijk abstract wordt bij vlagen. Drugs is niet eens nodig, dat is al voor je gedaan. Qua acteerwerk lijkt iedereen het vooral het erg naar zijn zin te hebben (al dan niet onder invloed). Niet goed geacteerd, maar de algemene sfeer van de film komt dat eigenlijk alleen maar ten goede.

Al met al een erg luchtig tijdsdocument met een overdaad aan '60 muziek. Ik vond het geweldig! Voor liefhebbers van LSD cinema zoals The Trip, Psych Out, Chappaqua en natuurlijk Easy Rider, maar dan allemaal wat amateuristischer.

Dit soort films zijn altijd genieten. Goed vieze gore (gore hoeft niet persé realistisch te zijn om vies te zijn), Een stel "acteurs" die de bewust en onbewust van een dosis humor voorzien, en gare gogodansjes, uitgevoerd door mensen die lijken voor het eerst te dansen. En een politie onderzoek dat zo slecht wordt uitgevoerd dat je bijna niet eens merkt dat het een onderzoek is. Ja, dit is leuk. Op naar Blood Feast!

Ik ben wat positiever dan Zinema. Leuke pulp die hard zijn best doet om vies te zijn. Dat lukt redelijk! Maden, wormen pus en bloed komen lekker voorbij gekropen in een soapie verhaal over black magic en waarom dat gevaarlijk is. De sets zijn groovy, de soundtrack ook, en het acteerwerk is niet compleet bottom of the barrel. Met de juiste verwachtingen is dit een leuke vlotte film.

Ok, deze is redelijk hoog ge eindigd op de toplijst van 2013. Vreemd, want hoewel de 3D visuals echt prachtig zijn heeft deze film wel een plot dat daadwerkelijk om ta janken is, bijna zonde van de mooie visuals. Bullock staat mij eigenlijk sowieso niet zo aan, en dankzij deze film weet ik weer waarom, dat verschrikkelijk moralistische gezeur van haar, niet te harden. Hoogtepunt was haar contact momentje met aarde, met een of andere inuit eskimo (?). Erg sterk gedaan, maar helaas, is dat bijna het enige moment dat er iets van echte emoties opgeroepen worden. De rest van de film leunt op eigenlijk alles wat je van een Hollywood plot verwacht, maar dan heeft de hoofpersoon hier bijna tot geen invloed op haar avontuur en beland ze van de ene toevallige redding in de andere, een plot dat zo ongeloofwaardig en geforceerd over komt dat de hele film er gewoon zijn charme van verliest. Deze film mag van mij uit de lijst van 2013, het is een schande voor de intelligentie van de kijker en haar eigen visuele pracht. Het is mij dan ook een raadsel waarom deze film zoveel critical acclaim heeft gekregen, want op visuele schoonheid na heeft de film echt niks te vertellen. Ben je in je eentje verloren in de ruimte, dan hoop ik toch op net iets meer filosofische diepgang dan, gossie, iemand's vader is dood.

Niet al te best in plot, acteerwerk en common sense. Verder zaten er wat mij betreft wat rare stijlbreuken in, zoals de gekke casting (de cannibals zien er goed uit, en de rest gaat overwegend dood ), maar de groep protesters is te gelikt. De hele omgeving is echte jungle de film gaat over jungle , en dan loopt de cast er zo misplaatst bij. In diezelfde hoek valt ook de gebrekkige nudity op. De stam heeft masaal bikini's bedacht, slachtoffers worden met kleren áán opgegeten. Voor de duidelijkheid; dit is een exploitatiefilm die naakt uit de weg gaat, het voelt als stijlbreuk. Het is geen topper, maar wel een erg leuke genrefilm; vies, broeierig en naar. Dat de film wat houterig loopt qua plot vind ik niet zo erg, en het is overwegend mooi gefilmd en goeie effecten where it counts . krappe 3 dus.