Meningen

Hang 'em High

Deze film bevestigt de superioriteit van het magische trio dat in de vorige recensie al ter sprake is gekomen. Morricone/Leone/Eastwood. Zelfs de factor die aanwezig is, is beduidend minder fantastisch door de afwezigheid van de twee andere. Daarbij komt ook het andere personage, een waarin Eastwood zich in mijn ogen minder goed kan vinden. Regisseur Ted Post wil de man te veel verschillende emoties en gebeurtenissen meegeven. Zo is de vonk tussen hem en de mooie blondine nergens voor nodig. Schrap zo'n personage want door zo'n zijlijn wordt de film nog onduidelijker dan hij eigenlijk al is.

Het verhaal rammelt aan alle kanten. Met een overvloed aan bandieten die op weg ergens naartoe op stand-by worden gezet om eerst anderen terecht te stellen zwakt de wil om de oorspronkelijke te vinden erg af. Ik had het idee dat dit gegeven zelfs twee keer voorkwam. Had Post het simpel gehouden en zich puur op het negental schuldigen gefocust was de film veel aangenamer geweest. Net als een personage dat niet in strijd met zichzelf is. Dat staat Eastwood veel beter.

'The longer we stay here, the stronger he gets.'

Met deel 2 al in het achterhoofd, deze voorganger vlak voor de première opgezet om in het sfeertje te komen. De intro en daaropvolgende scène zetten de toon, kinderen worden volwassen en het kwaad zet zijn pionnen klaar. School wordt gelaten voor wat het is, het echte avontuur begint.

Door een afwisseling van achtervolgingen, undercover operaties, informatie winnen bij nieuwe personages en pauzes die magnifiek geschoten zijn in het Britse natuurschoon voelt deze qua balans erg goed aan, saaie scènes zijn er niet tussen te vinden. De rustpunten werken prima om meer ruimte te geven aan Ron en Hermelien, die in dit deel de matig uitgewerkte relatie van het drietal wat kleurrijker te maken. Het is vanaf nu niet meer Harry en zijn sidekicks tegen de antagonist, daar wordt het te persoonlijk voor.

Gevuld met technisch vernuft, prima sfeerschepping, onmisbare humor, oude vrienden die te hulp schieten, achtervolgingen die met een altijd vloeiend volgende camera een genot zijn om te ervaren en een opponent die met de minuut sterker wordt is dit een waardige opstap naar de grote finale waar het tovergeweld mag losbarsten.

'You have allowed your friends to die for you, rather then face me yourself.'

Deze hele film kan vergeleken worden met de manier waarop het laatste actionpacked-halfuur van de voorgaande delen werd ingevuld, maar dan in het kwadraat. Het ging gisteren allemaal mijn verwachtingen te boven, vooral het scheppen van de ultieme Dark Lord door Fiennes en de mensen van de visuele effecten. Perfect gespeeld, zelfs zijn humoristische kant, en des te meer angstaanjagend als hij willekeurig mensen om gaat leggen.

Vanaf minuut één zit je er middenin en Yates heeft maar één motto: 'Alle remmen los!'. Het duurt een tijd voordat ze terugkeren naar Hogwarts, maar eenmaal daar barst een strijd los met epische proporties die ik sinds LOTR: Return of the King niet meer gezien heb. De vorming en vernietiging van het schild, de harnassen die hun plicht vervullen, het massieve leger van Voldemort, duels die mensen in het rond laten vliegen. Alles onder het genot van de welbekende HP- humor.

Aan overtuiging miste de film helemaal niks; overdonderende actie, veel sentiment, dramatische muziek, Kings Cross-scène met Dumbledore was god-like en ijzersterk acteren, vooral door Radcliffe, Watson en Grint. Waar voorheen de kinderen vooral gesteund moesten worden door het arsenaal Britse acteer goden dat deze serie bezit, was dat nu niet meer nodig. Bij deze gaat mijn dank uit naar de cast en crew die het afgelopen decennium verantwoordelijk zijn geweest voor de verwezenlijking van acht formidabele boekverfilmingen.

'I'm a soldier of the apocalypse, man!'

Ik heb deze film te lang uitgesteld, alles met Christian Bale erin is meestal wel het zien waard, zo ook deze. Hij draagt deze energiek geschoten film met overtuiging. De eerste helft van de film is zijn personage Jim David vrij humoristisch vanwege zijn overdreven agressieve reacties, de tweede helft daarentegen is overheersend duister en maakt het komische aspect plaats voor het sinistere. Hierdoor komt zijn oorlogstrauma op realistische wijze naar voren.

'We weren't on the wrong side. We were the wrong side.'

Een huiveringwekkende documentaire over de onvergeeflijke schade die tijdens de Vietnamoorlog door propaganda beïnvloedde en onwetende Amerikaanse soldaten is aangericht. Uiteindelijk worden de regering en de hoge officieren als de grootste verantwoordelijken beschouwd.

Naar het einde toe schiet deze documentaire recht in de roos als een Amerikaanse piloot wil aangeven hoe hij zich zou voelen als zijn huis inclusief kinderen gebombardeerd zou worden en vervolgens een halve minuut nodig heeft om tot rust te komen.

Heat
Vandaag besloten het onbetwiste meesterwerk van Michael Mann nog eens te herzien. De film laat een hele diepe indruk achter voor een actiefilm. Het is voor mij dan ook de beste in zijn soort. 'Krachtig' spel van Pacino en DeNiro, ze spelen ook samen in Godfather: Part II waar ze nog beter spelen en in het slappe Righteous Kill dat een grote teleurstelling was. Ik kan nog wel 10 andere namen opnoemen, laat duidelijk zijn dat de hele cast echt geweldig was en de meeste personages zo ontzettend menselijk overkwamen dat je direct een band met ze hebt.

Naast het acteren pakt de grimmige sfeer uit de film je vast, zo ontzettend realistisch. Mann neemt rustig de tijd om zijn verhaal te vertellen en overhaast nergens. De beginscène waar de trein de rook passeert, vervolgens DeNiro arriveert in Los Angeles en door een ziekenhuis loopt is een prachtig begin. De muziek is perfect, het heeft ontzettend veel weg van hartkloppen en geeft die nerveuze spanning die elke overval/actiescène in deze film heeft.

Over de uitvoering van de actiescènes is echt niks aan te merken, integendeel, ik durf te beweren dat je nog nooit een betere bankoverval hebt gezien. De eerste als de tweede overval laten een onvergetelijke impressie achter en staan torenhoog boven alles wat ik op dit gebied van andere film zag. Denk bijvoorbeeld aan het geluid dat de geweren maken, heel imposant.

Het verhaal dat net als de rest van de film helemaal in orde is maakt het plaatje af, een overweldigende misdaadthriller gedragen door twee geweldige acteurs. De cop-workaholic en zorgvuldige bankovervaller zijn alleen samen te zien in een sublieme scène in een eetcafé en het waardige einde van een uiterst realistische en meeslepende film.

Hulk

Ik heb wel een zwak voor het genre Fantasy/Science-Fiction en de laatste jaren heeft zich in het boompje Science-Fiction een hele dikke tak ontwikkeld, namelijk de superheldenfilm. Enorm spectaculair en vaak onwijs populair, zo blijkt wel uit opbrengsten van o.a. de Spider-Man trilogie en The Dark Knight. Hoe verdiept de Hulk zich op vragen als: Hoe kan ik mijn krachten het beste gebruiken in dienst van de samenleving? Kies ik ervoor zelf een leven te leiden of ben ik gedoemd superheld te blijven? Zijn mijn butler of tante wel grappig genoeg om in deze film te mogen verschijnen?

Geen van alles komt aan bod in de film Hulk aangezien de hoofdpersoon zich tegen zichzelf en anderen moet beschermen. Hij is de bron van het kwaad, vader Banner heeft zijn zoon Bruce Banner een aantal bovennatuurlijke fysieke trucjes nagelaten die staan te springen om losgelaten te worden. Bruce en de mensen rondom hem vrezen het groene monster ten zeerste, anders dan zijn inmiddels gestoorde vader en natuurlijk: de kijker.

De scènes waarin deze furieuze spierbundel flink los mag gaan en van alles kort en klein slaat zijn de beste uit de hele film. Buiten de belachelijk lelijke dood van Talbot bevat Hulk ontzettend mooie effecten en vind ik de duistere atmosfeer waarin hij zich vaak bevindt erg mooi passen bij deze antiheld. De sterkste stukjes qua actie vonden plaats tijdens de achtervolging in de woestijn waar het groene monster ons vaak trakteert op vermakelijke manieren om de vijand te verslaan of indrukwekkende ontsnappingen aan schade.

Eindelijk is deze film vooral geslaagd omdat hij zich heel fijn onderscheidt van zijn soort. Daarnaast is het camerawerk goed uitgevoerd en de soundtrack is prima in orde, weet het verhaal te onderhouden en is het script vaak leuker dan verwacht. Want het verwachtingspatroon dat je zou moeten krijgen van alle scores is onterecht, dit is echt een superheldenfilm die je als liefhebber ervan zeker een kans moet geven.