Meningen

Het kon slechter. Ik had erger verwacht maar een goede film is het niet.

Het begin is nog redelijk waarbij de 3 personages bij elkaar komen, al gaat dat allemaal vrij instant en zonder verdere introductie.

Het helpt om de 3 series te hebben gekeken, maar muv wanda (en de laatste helft was ook lastig) kwam ik die echt niet door. Daardoor mis je wat achtergrond en daar wordt vrij weinig aan gedaan om dat te verhelpen.

Khamala is likable als soort fan teenage fangirl met super powers.

Dat kan niet gezegd worden van de slechte oppervlakkige bad girl die niet goed acteert. Het zijn ook alleen maar vrouwen die de hoofdrol spelen hier. Mannen doen er letterlijk niet toe en hebben enkel bijrollen, zo ook Nick Fury.

Zo wordt het een soort halve ms marvel film met vervolg op het skrulls verhaal, waarin captain Marvel ook een soort bijrol krijgt.

Het van plaats verwissel concept is best leuk bedacht, maar uiteindelijk heeft het weinig invloed op de film en wordt het niet heel creatief ingezet.

Ze kunnen allemaal niet echt kapot, hoewel Khamala daarop de uitzondering is, maar gek genoeg speelt dat vrijwel nooit een rol. Klappen, energie blasts etc lijken er allemaal niet toe te doen en halen elke spanning dat er iets op het spel zou staan weg.

De plot met de bad girl wordt al vrij vroeg in de film opgelost, en dan krijgen we nog een over the top: nu staan er heel veel dingen op het spel twist, maar ook dat maakt het niet spannend en de oplossing is wederom niet spannend, en we worden ook alweer geteased later dat er niks slechts is gebeurd.

5/10, maar misschien had het toch een 4 moeten zijn nu ik dit geschreven heb. Sla hem als man maar gewoon over, je mist niet veel. Als vrouw kan ik me voorstellen dat je de eerlijke, soms wat emotionele girl chats kunt waarderen, dus misschien hebben die meer reden om te kijken.

Ergens toch benieuwd hoe het zou zijn. Vorige review was jaar geleden emotie.

Nogmaals helemaal gekeken. Het was goed te volgen, de throwbacks zijn leuk in het begin, ze brengen wat lore en originaliteit, hoe dingen veranderd zijn in de machine wereld en de real world. Maar die throwbacks zijn allemaal minder goed uitgevoerd dan de originelen en met de tijd beginnen ze cheap te voelen.

Ik kan me voorstellen dat het lastig is een film te maken die nostalgie en de oude generatie prikkelt, een nieuw universum op moet zetten voor de sequels, een strikje om het oude verhaal moet doen en ook nog eens meta is en een boodschap over de moderne wereld te geven. Dat lukt dus helaas niet.

Toch was het niet zo extreem slecht als ik het nog in herinnering had, maar voldoening geeft de film niet, er zitten weinig acteurs in die indruk maken, het verhaal is toch wat mager en afgeraffeld en mist daardoor diepgang. De film wordt eigenlijk slachtoffer van zijn eigen succes uit het verleden.

Op nostalgie alleen kun je geen goede film maken. Oude successen blijven maar zo lang fris.

Aangepast naar 2/5.

Misschien moet je wel wat ouder zijn om iets met dit thema te kunnen. Ikzelf heb de afgelopen 2 jaar hier meerdere momenten aan besteed en ook inzichten en ontwikkelingen gehad.

Hopkins en Pitt geven beiden een super performance, en ook Claire Forlani doet het best goed als iemand die in zwijmel valt over iemand (al is het misschien wat te clichématig). Het kwam geloofwaardig over.

Dit is volgens mij de 3e keer dat ik deze film zie, maar er zat alweer een flinke tijd tussen.

De film heeft mij enorm geraakt om uit te beelden hoe mensen om gaan met de kennis dat de dood eraan komt. Veel mensen leven zonder dit besef of zonder dit mee te dragen op hun schouders. Dat is prima, want zo zitten we niet in elkaar, maar het is toch een feit, en ergens bagatelliseren we dit in ons brein zodat we niet depressief worden. De vraag die ik dan ook eruit haalde is: wat is werkelijk belangrijk in het korte leven? Tijd doorbrengen met mensen waar je van houdt, genieten van dingen en in het moment zijn. Dit wordt allemaal prachtig uitgebeeld.

Er zit voldoende diepgang in de personages. De lastige relatie van vader met (niet favoriete) dochter, jaloersheid, de drang om je te bewijzen. Ook het standpunt van hoe het is om in een levend wezen te zijn als onsterfelijke Dood is leuk uitgebeeld. Zelfs side karakters hebben een kleine story arc waarin duidelijk emoties meespelen en getoond worden.

De conclusie en oplossing op het einde (niet de dood zelf) geeft nog even dat beetje feel-good waardoor de film perfect afgesloten voelt en alle emoties met een keurig strikje bekroont. Misschien achteraf dan toch iets te lief dus 9/10.

Ik zie wat mensen klagen over de Jamaican scene: voor mij was deze prachtig: De Dood spreekt natuurlijk alle talen, duh!

ook de quote: "Als je maar lang genoeg op aarde blijft, zul je vanzelf pijn meemaken" vond ik prachtig.

Ach ja, het was wel aardig.

In het eerste deel van de film begon ik beetje af te haken, maar na de helft pakt de film op, krijgen we wat leuke actie voorgeschoteld en de cgi ziet er verrassend redelijk uit na al die jaren.

Will Smith wordt nooit echt irritant, maar de humor van vroeger lijkt toch vooral gebaseerd op zijn komedie status ipv op echt goede grappen (overdreven schreeuwen en 'leuk' doen). Er zijn wel een paar geslaagde momenten en hij heeft een mimiek die je bij weinig andere acteurs terugziet.

Het aarde is in gevaar verhaal is vrij standaard en wordt nooit heel spannend, mede ook omdat ze aangeven dat dit elke dag bijna gebeurt.

Toch wel benieuwd naar deel 2 omdat de interactie met Linda Fiorentino best leuk was.

5/10

Betere humor, beter verhaal, meer achtergrond, betere cgi, beter geacteerd door Smith en Brolin is een goede jonge K. Dus als 3e deel prima, al mist het een beetje het snelle over the top gek doen van deel 1 wat de film toen wel redelijk uniek maakte. Nu is het meer een standaard film, niks heel spannends, maar ook niet veel slechts op aan te merken.

6/10.

Pff wat begint deze film slap en saai. Ik vond deze toch minder dan het eerste deel wat eigenlijk ook al niet heel goed was.

Hier gaat men nog een stapje verder met de 'humor'. Het is enorm flauw en bestaat vooral uit woord grappen. Denk aan iemand die in 2-en is gehakt: Pull yourself together. Het lijkt wel of de regels gewoon worden opgelezen.

Will Smith doet weer zijn ding: overdreven, arrogant, schreeuwerig en wordt ook niet heel leuk. Tommy Lee speelt ineens veel afstandelijker en uit de hoogte dan in deel 1 wat ergens raar is.

Afgezien van Zed en Kay en de hond zijn er verder niet echt goede personages te zien. De bad girl (die ook maar niet dood wil) en Johnny Knoxville leveren geen goede prestatie.

Het verhaal is erg oppervlakkig, weinig emotie of diepgang, en zonder de intro van 4 minuten en aftiteling van bijna 10 minuten blijft er nauwelijks 80 minuten film over, wat eigenlijk maar goed is, want het wordt langdradig en nooit echt spannend met een teleurstellend en saai einde.

Er zit wat duidelijkere product placement in. Mercedes en Mountain dew en Marlboro hebben de film duidelijk gesponsord. De CGI is een stuk slechter geworden. Vooral het integreren van normale karakters met andere cgi komt niet goed uit de verf en in het begin zit Will Smith wel heel opzichtig voor een green screen. Was de CGI in het eerste deel nog prima, nu hebben ze zich waarschijnlijk lekker laten maken met beloftes of nieuwe 'mogelijkheden' en dan komt nu toch wel erg ouderwets over.

Op het einde wordt het allemaal weer wat leuker, maar dat kan de rest niet goed maken.

4/10.

Na alle MI films weer es gekeken te hebben gaf dit me weer de gevoelens van vermaak en sensatie die je alleen de eerste keer kunt ervaren bij een MI film.

Het is een achtbaan en eigenlijk staat de film zelden stil of is er tijd voor een adempauze.

Ik heb me goed vermaakt en kijk uit naar deel 2, maar naarmate de film begon te vorderen werden de eerste en later meerdere barstjes zichtbaar waardoor ikzelf de binding een beetje begon te verliezen.

Het macguffin gehalte is echt extreem hoog in deze film, iedereen zit achter hetzelfde aan en lange tijd is niet duidelijk wat het doet. Dit keer is er wel een achtervolgende partij uit de VS die het hunt moeilijk moet maken, maar ook zij reageren nauwelijks consequent en wanneer het echt lastig wordt is er altijd wel weer een uitweg te vinden.

Sommige mensen gaven aan dat de special effects goed waren maar ik vond het soms toch best opzichtig dat er CGI gebruikt was, iets wat voor mij niet hoeft in een MI film, waarin vaak toch praktical effects gebruikt werden. Het probleem hier is dat de actie meer en meer over the top begint te worden, waardoor CGI noodzakelijk wordt. De greenscreens waren soms erg duidelijk en van sommige situaties weet je gewoon dat ze in het echt geen dingen kapot gaan maken dus dat het CGI moet zijn. Cuts worden soms sneaky gedaan om bepaalde dingen te verbloemen, maar trappen we daar nog in?

Iets wat ik lange tijd gemist heb in MI films is de persoonlijke consequenties voor een personage. Dit keer zit dat er wel in, en zoals iemand anders schreef is dat ergens maar goed ook, want dat personage had eigenlijk geen nut meer en voegt bar weinig toe aan deze film.

Haley Atwell is de nieuwe toevoeging aan de gang, maar ze speelt wel het stereotype (of moet ik zeggen realistische) karakter van de vrouw die constant hulp nodig heeft, fysiek niet op kan tegen mannen, en eigenlijk telkens achter de feiten aan loopt en eigenlijk als een vis op het droge in de actie gegooid wordt. Ethan kan dan mooi de reddende/helpende engel uithangen, maar het begint op den duur wel een beetje te vervelen. Van mij had ze iets meer zelfredzaam mogen zijn.

Tom's stunt met de motor kende iedereen inmiddels al vanuit de media, maar toch geeft het klamme handjes als je weet dat hij het echt zelf doet en wat er op dat moment op het spel staat. Des te vermakelijker is dan ook het gesprek waarin hij moet acteren dat hij niet van de klif wil springen.

Her en der is wel wat humor te vinden, maar zoals in de meeste films is dit redelijk gematigd en blijft het beperkt tot wat one-liners of sketches met Benji.

Richting het einde krijgen we nog een plot twist, maar dit karakter is eigenlijk niet uit de verf gekomen en ik denk dat die verhaallijn ook geschrapt had mogen worden.

En tot slot: vanwege de macguffin zit er soms erg veel uitleg in de film, vooral in het begin, iets wat voor mij ook niet had gehoeven. In eerdere films werd ook niet altijd uitgelegd wat de geschiedenis van een missie is en waarom Ethan het moet doen.

En tot slot: ja Ethan krijgt nu toch echt een oude kop en in Venetië vind je echt de weg niet (terug) zonder een kaart of gps, laat staan dat je iemand vindt die door allerhande steegjes is gerend zonder sporen achter te laten. Geloof me ik ben er zelf geweest en heb 20x op mijn telefoon gekeken om terug te komen naar de bewoonde wereld.

Al met al een lekkere actiefilm. De eerste 2 uur kreeg ik er geen genoeg van en had de rit wel 5 uur mogen zijn, maar richting het einde was de film mij een beetje kwijt en de finale stelde ook eigenlijk teleur door overmatige cgi en elke keer als dacht dat de spanning voorbij was, toch weer niet, en nog es en nog es. Beetje cheap.

Solide 7 als actiefilm. Benieuwd naar deel 2. Kom maar op! Maar misschien wordt het toch wel tijd voor Tom om nu onderhand wel met pensioen te gaan.

Prima MI film. Loopt lekker in elkaar door, coole actie en goede cast.

Niet heel veel op aan te merken. Ik heb niet veel gemerkt van de lange runtime.

Enige kritiekpuntje zou ik in het midden de plot twists noemen, al vond ik het wel origineel gevonden en was het ook wel even lachen om the bad guys op zo'n manier uit te spelen.

Cavil voegt een leuk karakter toe en ook is het fijn dat het verhaal met Lane wat vorige film te makkelijk eindigde nu verder gaat.

Hunt weet van geen ophouden, en dat is zeker nu de stakes zo hoog en persoonlijk zijn zijn enige optie.

Deze film zit als film goed in elkaar. Het vloeit allemaal netjes in elkaar over, er zijn geen saaie stukken ondanks de meer dan 2 uur speeltijd. Er zijn geen heel rare dingen (behalve zijn collega die zich even omkleedt tijdens een wilde achtervolging in de auto binnen 1 minuut om even wat extra boezem te laten zien, en het verkeer in Dubai wat blijkbaar gewoon door gaat als je geen 10 meter voor ogen ziet door een zandstorm).

Het verhaal gaat soepel over van de ene scene naar de andere, en het voelt alsof Ethan Hunt erin terecht komt en wij als kijker worden meegenomen. Ook wordt nog even het verhaal uit het vorige deel aangestipt en afgerond (met een happy end).

Het team draagt allemaal goed bij, komt goed uit de verf en Benji is daadwerkelijk grappig en meer uitgewerkt in deze film gelukkig. Er zit zelfs wat achtergrond bij de nieuwe karakters. The bad guy komt niet heel goed uit de verf vind ik en de Russische agent die Cruise volgt vond ik meer karakter hebben.

Gadgets zijn beetje over the top(gekko handschoenen om op glas te kleven, een magnetisch pak om door een server ruimte te vliegen) en het gaat inderdaad allemaal wel erg makkelijk, er is weinig gevoel voor gevaar en ik vond de oplossing op het einde van de film wat te eenvoudig en teleurstellend.

Helaas wilde Tom Cruise nogal wat veel hard rondrennen, en er zitten wederom lange scenes in waarin hij sprintend ergens naartoe rent. Ze zeggen dat er een correlatie is tussen hoeveel Tom rent in films en hoe goed de film is, en in dit geval lijkt het enigszins te kloppen.

Een leuke hap slik weg film, waar je niet teveel over moet nadenken, maar verder goed te kijken.

Ik weet nog dat ik deze voor het eerst zag en redelijk weggeblazen was door de onderlinge spanning tussen Ilsa en Ethan. Deze keer voelde ik het allemaal wat minder. Wel is het fijn om een sterke vrouwelijke rol te zien die niet ten koste hoeft te gaan van mannen om zichzelf te bewijzen al moet de Bone dokter het redelijk ontgelden en zou je meer verwachten met zo'n nickname. Onrealistich wel dat Ilsa het 3 keer verkloot en nog steeds met open armen terug ontvangen wordt door the bad guy.

Er wordt in dit deel veel gepraat omdat er nogal wat partijen zijn die iets willen. Hierdoor is het soms een beetje lastig te volgen wie nu voor wie werkt, wie zich aan de opdracht gaat houden of niet en wie nu wie zit te bespelen/manipularen/bedriegen. Bij eerste viewing geeft dit inderdaad wat spanning, maar nu voelde het vooral onnodig complex en kunstmatig. Hierdoor voelt de film ook een stuk langzamer dan het vorige deel. Zeker de scenes voor de senaat hadden wat mij betreft geschrapt kunnen worden en Ilsa die telkens op het matje moet komen vertraagt de boel ook meer.

IMF wordt opgedoekt, maar dit levert eigenlijk alleen nep spanning op. Er is nooit een moment dat de CIA een bedreiging vormt voor de mensen 'in the field', zelfs niet als ze permissie hebben om Hunt neer te schieten, want ze vinden hem toch niet! Wat mij betreft had die verhaallijn ook geschrapt kunnen worden. En gek genoeg weet het team alsnog de coolste gadgets/auto's etc te ritselen ondanks dat ze niet meer in de organisatie zitten. En Brandt mag dus gewoon zonder iets te melden de wereld over vliegen, terwijl de halve CIA Hunt zoekt? Beetje onrealistisch. Dus we merken hier ook niks van. Misschien was een verhaal waarbij Hunt Lane/Syndicate op het spoor komt maar geen bewijs weet te leveren leuker geweest om wat conflict op het werk te veroorzaken, waarbij hij toch verder gaat, en CIA hem meer op de hielen zit.

Bad guy komt slim over, maar wordt op het einde vrij makkelijk gevangen. Ik had ook graag nog een fysieke showdown gezien tussen de twee maar die kwam niet. Motivatie voor de bad guy is een grote som geld, om iets mee te doen, maar waarom wil hij dat? Niet echt duidelijk en hierdoor voelt hij niet echt als bedreiging, ondanks dat er meerdere aanslagen zijn geweest met blijkbaar ernstige gevolgen voor de mensen in die regio. Dit wordt echter alleen aangestipt in gesprekken en we zien dit nooit gebeuren behalve een kop uit een krant.

De actie is prima en realistischer dit keer. Superspannende scene onderwater en achtervolging daarna op de motor. De opera scene is een klassieker en mooi gedaan maar eigenlijk een beetje te lang.

Het einde voelde ook wat lang, veel gepraat, kunstmatig spanning dmv een bom op terras, en achteraf niet heel spannend.

Een dag later is weinig van de film blijven hangen, en heeft deze geen memorabele indruk achter gelaten.

+Het haar van Cruise!!!!

+Relatie met Nyah

+Auto langs afgrond chase

+Visuele stijl John Woo waardoor je bepaalde momenten goed mee krijgt, emotioneel

+Hans Zimmer muziek

+Lab scene

+Boris the Blade

+Redelijk (geloofwaardig) verhaal

+Kijk toch wel makkelijk weg, tot de helft

-Bad guy: hoewel goede kop voor bad guy, komt niet echt uit de verf

-Teveel slow motion

-Actie scene aan eind is te lang. Blijkbaar vonden ze 2 motoren over elkaar springen heel bijzonder, maar voelt nu niet meer speciaal aan

De serie opnieuw aan het kijken:

Ik vond dit deel tegenvallend: het voelt als een slap excuus om wat actiescènes achter elkaar te draaien en Tom Cruise hard te zien rennen.

Het verhaal is zwak/ontbreekt: We leren niet eens wat the Rabbit's Foot is, we weten niet wat de motivatie van the bad guy is (ja veel geld, en dan?), ook de plot twists mbt IMF voelen gemaakt aan, zelfs de acteur die de uitleg geeft geloofde het volgens mij zelf niet.

Weinig momenten waarop echt geacteerd kan worden. Het deel 2 wat zo afgekraakt wordt hier had deze wel, waarin ik van Tom Cruise verbaasd was in zijn relatie met Nyah. In dit deel is hier geen plaats voor, we worden van de ene naar de andere actiescène gesleurd. Hierdoor komt eigenlijk geen enkel karakter goed uit de verf, want er is ondanks de 2 uur runtime geen plaats voor achtergrond. Een beetje opbouw mbt Julia zodat we iets om haar moeten geven. Tom's team is afgezien van Luther een stel oppervlakkige side characters.

Maggie Q zit er alleen voor de show in en afgezien van een scene in een rode jurk maakt ze een vergetelijke indruk net als Jonathan Rhys Meyers.

Benji maakte op mij weinig indruk, voelde echt als side character, geen idee waarom ze hem gehouden hebben voor de delen erna.

Ik zag wel wat potentie in de verhouding van Cruise met Lindsey, maar ook dat wordt enkel met een flashback kort belicht. Dat doet me ook denken dat de vertelvorm die voor deze film gekozen is niet de juiste was. De boel draaide eigenlijk al en Tom wordt er een beetje in gegooid, maar het echte ontrafelen wat er nu gaande is ontbreekt en was denk ik interessanter geweest. Een film vanuit het perspectief van Lindsey dus, maar dan eventueel met Tom in de hoofdrol. Maar hij rent, klimt, springt etc liever dan na te denken over een verhaal. En waarom hebben we weer een biohazard ding? Dit was hetzelfde in deel 1!

De cliffhanger rondom het aftellen tot Julia's dood helpt de vertel stijl ook niet. Daar begint de film mee, maar eigenlijk verpest dat de boel meer dan dat het je in spanning houdt.

De hele film is helaas een chase een macguffin, en daarna een: als je dit niet doet dan vermoord ik je vrouw.

Actiescène met helicopters was inderdaad origineel (zeker nu milieu zo actueel is) maar sloeg eigenlijk nergens op, waarom had die geen machine gun om ze uit de lucht te schieten? Waarom vloog die niet gewoon om de windmolen heen ipv eroverheen als je raketten hebt?

De Brugscene boeide me niet, was gewoon weer een excuus voor Tom Cruise om stunts te doen en het vaticaan ging allemaal wel wat erg gemakkelijk, en had weinig spanning muv de body guard. En kan iemand zich nog het stelen van onze Macguffin herinneren? Oh nee, die hele scene was overgeslagen en Tom had ineens het object waar het om te doen was...

Slap, zwak en saai. Gauw vergeten.

Teleurstellend. Het voelt of de helft van de film filler is. De liedjes spreken niet aan, de acteurs zingen niet fijn. Visuals enorm ge-HDR-ed waardoor het er erg nep uit ziet. De raamvertelling voegt eigenlijk niks toe, enkel dat we snappen wat de context is.

Leuk om uit te vogelen hoe alles ontstaat, de backstory van Scar is ook interessant. Ik heb het gevoel dat er meer in zat dan dit vrij slappe verhaal.

Ook zie je dat de animators wat onnodig interessants proberen te doen met de camera, wat voor mij onnodig was en me juist uit de film haalde.