Meningen

Lekkere indy film met over the top actie. Niet zo erg als verwacht na alle slechte reviews. Gelukkig zitten er geen aliens en Shia Lebouf in, dus minder erg dan het vorige deel kon hij sowieso al niet zijn. Harrison Ford speelt weer zijn oude rol en is dit keer iets minder zuur.

Wel heeft iedereen wat veel plot armor waardoor je een beetje de spanning mist dat het verkeerd kan gaan. Het had niet nog meer moeten zijn, anders was het helemaal niet meer geloofwaardig dat bad guys neergeschoten worden, maar kogels richting onze helden kant noch wal raken.

Phoebe Waller bridge zet best een goed karakter neer. Ik wilde haar niet aardig vinden, maar ze acteerde best overtuigend en naarmate de film volgt wordt haar belachelijke background story van haar ex vervangen door meer menselijke diepgang.

De zoektocht naar de macguffin is ook leuk om te volgen: ik houd altijd wel van puzzels in groten en aanwijzingen bij elkaar sprokkelen.

De de-aging van Indy stoorde mij niet heel erg, al was het in sommige actiescenès redelijk duidelijk te zien.

Het plot zit redelijk in elkaar, al zitten er soms wat missers in die de geloofwaardigheid (zeker voor de tijd van toen) helemaal de deur uit smijten. Dat is ergens jammer, want het lijkt alsof er best goed is nagedacht over het verhaal zelf.

De bijrol van onze eigen Dutch Giant is ook leuk, al is het jammer dat hij alleen als muscle wordt ingezet en verder nauwelijks iets zegt.

6/10 voor mij als Indy film, 7/10 als hap-slik-weg actiefilm.

Even geen zin om lang verhaal te schrijven

Goed
Gesprekken zijn top notch, niet puntje van de stoel, maar de wereld om je heen vervaagt.
Visueel mooi, maar dat leidt niet af, verzadiging, belichting, camera positie en kleur grading is zeer goed in deze film.
Het is een leuke film met het type van Pitt als hoogtepunt met zijn absurde gedraging en accent.
Waltz zet weer een top performance neer, al begint het onderhand wel zijn type te worden en iets te cliché.
Hilarische lach tegen het einde was grappig zeker als je beseft waarom hij zo moet lachen.
Heerlijk einde!

Minder goed:
De film voelt een beetje te langzaam aan voor mij. Had 10% sneller gemogen.
De spanning komt vooral van de tegenstelling tussen de bezetter waar je ongemakkelijk onder bent en geen nee tegen kunt zeggen en 'weten ze dat ik een dubbelagent ben', of 'is mijn cover blown'. Dat werkt goed, maar meer is het niet.
Er zit geen karakterontwikkeling in zoals in Django bijv.
Fasbender leek een grote rol te gaan vervullen, maar dat viel uiteindelijk wat tegen.
Het is een film waarin elke partij zijn eigen taal spreekt. Duitsers Duits, Fransen Frans, en Amerikanen Amerikaans en Britten Engels. Prima, zo zit de wereld in elkaar, maar het is toch net iets minder impactvol als je de talen niet dusdanig goed beheerst dat je alleen de ondertitel zit te lezen. Ik beheers die talen enigszins tot goed, maar als je dan probeert de taal zelf te volgen gaat het weer net wat te snel en wordt het lastig. Dus op zich stoer dat hij het gewoon gedaan heeft, maar het heeft zijn nadeel.

Neutraal, maar wat me wel opviel:
Weinig muziek, maar als die er is maakt die indruk.

8/10

Eerste keer dat ik hem zeg was er nog van alles revolutionair: het weergeven van het zwarte gat, het uitleggen en tonen van tijdseffecten, getijdegolven zo hoog als bergen etc, maar zodra die fascinatie bij tweede viewing wegvalt, blijft er eigenlijk bar weinig goeds over. Alleen de robots die zijn lief en cool. De eindscene op het ronddraaiende ruimtestation is nagelbijtend en de creatieve inzet van de landers ook.

Achteraf lijkt het een tijdsparadox film zoals Nolan die graag maakt. Misschien was dit een opstapje naar Tenet. We zien een wereld die stervende is, iemand krijgt gegevens en doet daardoor iets, gaat ergens heen, en dan terug in de tijd, en geeft die gegevens zelf door, waardoor de mensheid door gaat die dan zich ontwikkelt en het mogelijk maakt dat die persoon in het verleden terug gaat naar het nog verdere verleden om die gegevens door te sturen, zodat de toekomstige mensheid die kan doen, zodat... enfin. Een lekkere loop dus die wij volgen.

Film is traag, er gebeurt eigenlijk weinig. Er is ook een Murph meme. Iets te vaak wordt die naam genoemd... vooral op het eind. Ook de oude professor die zijn gedichtje per se een keer of 3 moet herhalen verveelt.

Matthew overtuigt ook niet. Zijn gemompel met irritante accent. Zijn enorm gebruinde gezicht aan het begin van de film, en de andere karakters niet, doet vermoeden dat hij net van een vakantie ergens terugkomt.
De scherpe orgelmuziek van Zimmer mist ook warmte en er zijn weinig deuntjes die blijven hangen. Het is vooral hard blazen, maar niet mijn ding. Voeg daar nog het IMAX euvel van zachte stemmen als gevolg van luidruchtige camera's aan toe en de toch al niet zo duidelijk sprekende hoofdrolspeler is nauwelijks te verstaan.

Ik vind dit toch wel een van de mindere films van Nolan nu, wat ik niet verwacht had als sci-fi liefhebber.
5/10.