Meningen

Monumentale film van Spielberg. Dus mag het best ruim 3 uur duren. Alles is goed in deze film, behalve het einde dat naar mijn smaak te weeïg wordt. Liam Neeson is top gecast. Hij speelt met verve de ontwikkeling van elitaire ondernemer/verwaande kwast naar krachtige, doch nederige leider.

De hand van de Meester wordt zichtbaar in het tempo en de geslaagde tempowisselingen. Ik heb me geen moment verveeld.

Macht kan zó ontsporen, mensen worden monsters. Dat moeten we ons herinneren, en blijvend herinneren. Film is het meest krachtige medium dat ons in de spiegel kan laten kijken. 'Schindlers List' is dat.

Alex speelt de hoofdrol, doet de regie, heeft de muziek gemaakt en annet zijn vrouw heeft ook een rol terwijl marc zijn broer de boel geproduceerd heeft. Van Warmerdam is een familiebedrijf dat er goed voor zorgt dat het geld in de eigen portemonnee terecht komt. Wat dat betreft, prima gedaan, hulde.

Deze film met lage produktiekosten ontvangt toch maar eventjes ruim 1 miljoen subsidie van o.a. het Nederlandse Filmfonds. De vraag is of het fonds daadwerkelijk voor kwaliteit en eigenzinnigheid heeft gekozen, de film is hier en daar onlogisch; waarom wilt de opdrachtgever eigenlijk beidde heren uit de weg ruimen, als ook voorspelbaar; als kijker weet je halverwege dat Schneider op tijd op zijn eigen feest zal verschijnen. De film is niet spannend en mist het contrast om te kunnen boeien.

De personages die de film bevolken worden eendimensionaal neergezet en blijven de hele film door vrij oppervlakkig waardoor ik voor niemand sympathie kon opbrengen.

Dit is een ongeinspireerde film. De setting en het camerawerk waren okee. Ondanks alles acteerde Alex erg goed, dat dan weer wel.

De openingcredits zijn origineel met een fijne dynamiek en een grappige dialoog.

Maar Snatch biedt teveel van hetzelfde. Het blijft maar doorgaan, de constante stroom van actie en grappen. Al snel was ik het spoor bijster in de verhaallijn. Hoofdzaken worden amper van bijzaken gescheiden waardoor zelfs de vele bijrollen teveel aandacht opeisen. Wat ook niet bijdroeg aan de structuur was de protagonist die in verhouding weinig in beeld kwam, maar ook het minst interessante personage was.

Binnen het humorspectrum werd gevarieerd tussen lompe grappen, verfijnde onderkoelde humor en regelrechte slapstick die ieder op hun beurt weer geslaagd en minder geslaagd werd uitgevoerd. Er wordt gebruik gemaakt van karikaturen van groepen om het komediegehalte te verhogen, maar waar men in 2024 niet meer zo gemakkelijk mee weg komt.

De Joden worden meer als slimme zakenmensen en pragmatische criminelen neergezet. Doug 'The Head' wordt voorgesteld als een sluwe zakenman die bekendstaat om zijn vermogen om alles te regelen in de diamantenhandel. Hij wordt geassocieerd met typische stereotype trekjes zoals slimheid en een focus op winst.

De zwarte gangsters Sol, Vinny, en Tyrone worden gepresenteerd als incompetente criminelen die voortdurend fouten maken. Ze raken verwikkeld in de chaos door hun eigen dommigheid, zoals het verliezen van de hond en het verkeerd uitvoeren van een overval. Tyrone, in het bijzonder, wordt neergezet als fysiek groot maar traag van begrip. De zwarte personages worden weergegeven als minder professioneel en minder gevaarlijk dan andere criminelen in de film, zoals de Russische huurmoordenaar Boris "The Blade" of de meedogenloze gangster Brick Top.

De Pikeys worden neergezet als sluwe, onvoorspelbare mensen die niet te vertrouwen zijn en altijd een verborgen agenda lijken te hebben. Mickey, bijvoorbeeld, belooft een boksgevecht te verliezen, maar doet dit uiteindelijk niet, wat leidt tot grote complicaties. Hun woonomgeving wordt afgebeeld als een geïmproviseerd en armoedig kamp, met oude caravans en een chaotische levensstijl. Dit benadrukt hun marginale status en wordt gebruikt om hen te onderscheiden van de meer "georganiseerde" criminelen in de film.

Snatch kijkt lekker weg maar is wat mij betreft geen hoogvlieger.

'Stalker'is een supertrage langdradige vertelling waarin weinig tot geen actie plaatsvindt. De opgeroepen sfeer is naargeestig en neerslachtig. Stalker het hoofdpersonage, een angstige man die zichtbaar lijdt onder de onttovering van de wereld wordt geflankeerd door een schrijver en een professor die beide het nihilisme van de maatschappij representeren.

Dankzij de trage pacing valt het oog op en richt het oor zich naar het bijzondere in het alledaagse; van het geluid van de voetstappen en de regen, tot het gewaarworden van plooiingen in de kledingstukken. Tarkovsky slaagt erin de betovering in het gewone te tonen. Hij geeft je de mogelijkheid en de tijd om al het aangebodene in je op te nemen.

(De prachtig gefilmde verontreinigde laag op de waterpartij in de Zone bleek het gevolg te zijn van een zwaar toxische filmlocatie die naar later bleek, zijn tol heeft opgeëist. Tarkovsky en twee medewerkers zijn als gevolg van blootstelling aan deze ernstige verontreiniging ernstig ziek geworden en binnen enkele jaren overleden.)

The Straight Story is een sentimentele roadmovie. Het hoofdpersonage onderneemt een lange reis waarin hij op geheel eigen wijze vrede sluit met zijn naderende einde. Richard Farnsworth, die ik eerder nog zag met een bijrol in Misery geeft in deze film een masterclass acteren. David Lynch laat weer zien een neusje voor goeie acteurs te hebben. Farnsworth startte zijn acteer carrière pas na zijn 50e. Een jaar na het uitkomen van deze film stierf hij.

De regisseur kon het niet laten ons een Lynchiaanse openingsscene voor te schotelen en meteen daarna zijn kenmerkende stijl ook weer helemaal los te laten.