Meningen

Precies wat de beste man met deze film doet als je 't mij vraagt. Whatever works is waarschijnlijk zijn beste film in tien jaar (sinds Sweet and lowdown dus, al komt ook Anything else zeker in de buurt). Allen doet hier niks nieuws, maar wel eindelijk weer eens waar hij goed in is. Het scenario is weer klassieke Allen: Larry David is goed op dreef als nukkige oude man die er genoegen in lijkt te scheppen de vrijwel de hele wereld te verafschuwen, en Evan Rachel Wood schittert als verrukkelijk jong plattelandsmeisje met laag IQ dat door een speling van het lot in zijn leven komt, met een onwaarschijnlijke romance tot gevolg. Davids weinig subtiele tirades tegen jan en alleman brengen geregeld een dikke grijns op het gelaat en het is na zoveel jaren weer eens volop entertainment wat de klok slaat. Ondanks dat de jaren beginnen te tellen, bewijst Allen andermaal dat hij één van de allergrootsten is, terwijl hij zijn films juist lief en klein houdt.

Prima film weer van Lynch. Na het eerste uur dacht ik dat het best wel eens een regelrecht meesterwerk zou kunnen gaan worden met een met een grandioze finale waarin alle losse verhaallijntjes bij elkaar zouden komen, maar helaas bleef de film een beetje doormeanderen om uiteindelijk diverse verhaallijnen en personages compleet uit het oog te verliezen en zelfs dood te bloeden in een wat kazig liefdesverhaaltje met een cliché happy ending (en Love me tender had natuurlijk niemand meer verwacht ). Echt zonde van het veelbelovende begin, het leek alsof Lynch zich geen raad wist met het script en er uiteindelijk bij gebrek aan inspiratie maar een halflauw plotje uit heeft weten te persen. Sindsdien heeft-ie gelukkig bijgeleerd.

Er zijn verder weer genoeg weirdo's aanwezig. Bobby Peru vond ik redelijk geslaagd, maar die neger en dat vrouwtje met die beugel aan d'r been waren echt behoorlijk ziek (positief bedoeld). De dialogen waren bij tijd en wijle ook niet mis, en dan vooral die tussen Sailor en Lula. En zo is deze film al met al zeker geen complete mislukking, maar allerminst een compleet meesterwerk. Dat ik toch een (weliswaar hele kleine) 4/5 uitdeel, geeft aan dat ik over het algemeen best wel op Lynch-films gesteld ben.

Wat een dijk van een film weer van Petzold! Na Yella en Gespenster weet ook deze film mij volop te overtuigen. Dit is waarschijnlijk zelfs de sterkste van de drie.

Wat mij altijd opvalt aan Petzolds films is hoe goed hij een realistisch tijdsbeeld van de 21e eeuw weet te geven. Kille, van alle romantiek ontdane stads- en plattelandsbeelden en personages die al hun emoties voor zich houden. Regie en cameravoering zijn ondanks de onvermijdelijke zakelijkheid lekker fris en fruitig en het plot is gewoon erg sterk (erg veel overeenkomsten met Yella trouwens).

Jammer toch dat Petzold hier op MovieMeter wat onderbelicht is en ook onder de weinigen die z'n films wel kennen niet bepaald hoog scoort. Zou 't gewoon aan mij liggen dan?

Mijn volgende Petzold wordt Die innere Sicherheit, waar ik ook zeer goede verhalen over heb gehoord. Jammer dat daar nog geen subs voor te vinden zijn. Desnoods ga ik mijn kennis van de Duitse taal eens serieus op de proef stellen.

Ok, deze film is zo origineel als het zoveelste britpopbandje. Ok, het verhaal is verre van nieuw. Ok, de regie is sober en nergens verrassend. Maar daar houden de minpuntjes toch een heel eind op. Deze film is verder gewoon uitstekend geregisseerd, gecast en gespeeld. Ik was de volle speelduur geboeid. Aronofskys ongewone oeuvre in ogenschouw nemend, zou je dit best als een stijloefening kunnen zien. Een cursusje 'normaal filmen' voor onze Darren.