Meningen

Inmiddels is er een Franse Blu-Ray. Net gezien en wat een feest om een Iraanse film uit 1985 in deze kwaliteit te zien. Doet me verlangen naar Majidi in HR. Dan over de film zelf: boeiende karakterstudie die met verve in beeld wordt gebracht. Echt genieten.

Behoorlijk dramatische film. Was ik maar begonnen met Night of the living dead, dan had ik tenminste vergelijkingsmateriaal. Ik hoor dat die wel een stuk beter is, en eerlijk gezegd kan ik het me moeilijk anders voorstellen. Deze film is in één woord gewoon oerlelijk. Een verhaal hoef je verder ook niet te verwachten, meer dan 2 uur lang (gaap) wordt je verwacht verguld te zitten kijken naar het repetitief afslachten van een stel dooien die echt totaal ongevaarlijk zijn als je tenminste niet je ledematen direct in hun mond steekt. Wat een drama. Bij nader inzien is 2/5 zelfs nog te veel van het goede. Vol verbazing kijk ik naar de hoge scores hier.

Deze film wordt iedere keer beter. Ik heb het zelfs zo te pakken na vanavond dat ik hem patsboem mijn top 10 binnen laat stormen. De perfecte soundtrack van Neil Young, de perfecte cinematografie van 'onze' Robbie Müller, de perfecte casting, de perfecte regie, en het perfecte verhaal over de spirituele ontdekkingsreis van onze vriend William Blake: in één woord ge-wel-dig!

Prachtige film over een puber die in een badhuis gaat werken en door mooie collega Asher zijn sexualiteit ontdekt. Dit is na het geweldige The shout mijn 2e Skolimowski, en ik moet zeggen dat ook deze fantastisch is. Zwaar onderschatte regisseur dus volgens mij, en erg jammer dat deze geen DVD-release heeft. 4,5/5

Een waar meesterwerk. De kostuums zijn wellicht wat 'over the top' maar verder wordt een zeer fraai en volgens mij ook behoorlijk historisch correct tijdsbeeld geschetst. De fotografie is tot in de puntjes verzorgd en zeer weldoordacht, evenals de regie: met mechanische precisie stevent de film af op de onvermijdelijke climax. Precies halverwege slaat de film om, op het moment dat Mr Neville een tweede contract tekent. Langzamerhand verliest hij, zonder het zelf goed en wel door te hebben, de overhand in het, zo zal blijken, dodelijke spel dat wordt gespeeld op Anstey. Eén van de elegantste films die ik ken, en die elegantie wordt op verrukkelijke wijze gejuxtaponeerd met de keurige, doch stekelige en vaak vlijmscherpe dialogen tussen de cynische en arrogante personages. Haat en nijd in de beleefdheidsvorm. Nymans score past er geweldig bij, klassiek en modern tegelijk, en voornamelijk ingezet tijdens de 'intermezzo'-scènes.

De BFI-DVD bevat trouwens een prima en verhelderende introductie (10 minuten) door Greenaway zelf.