Logboek

Aardige Spaanse thriller, met een prachtige rol van Luis Tosar, die met z'n koude uitstraling de film draagt. Heb hem al eens eerder in een film gezien, weet alleen niet meer welke. Hier is hij geweldig op dreef als de doorgedraaide conciërge die zich in het persoonlijk leven van de appartementsbewoners mengt, met alle rampzalige gevolgen van dien. Het slot is knap gevonden. Met plezier gekeken.

Ondanks de (terechte?) kritiek, vond ik het toch een indrukwekkende film. Knap zoals de terugblikken van wat er in Afghanistan is gebeurd, zijn verweven met het heden en Kroons strijd tegen PTSS, dat hij daar natuurlijk opliep. Prima vertolkingen van Waldemar Torenstra als Marco Kroon en Sallie Harmsen als zijn vrouw Mirjam. Maar wtf deden we daar verdomme. Moesten we als Nederland weer een heldenrol spelen? Hadden we niet genoeg geleerd van Sebrenica? Toen moest het kabinet van Wim Kok ineens zo flink zijn, en nu was het Balkenende die wereld wel even zou redden. Zit me ter plekke weer kwaad te maken.

stem geplaatst

Beter dan Filmkriebel kan ik het niet verwoorden. Geen groot meesterwerk van Chabrol. Het gaat over een liefdesgeschiedenis en het verzet tegen de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog. En alles in het Engels met een voornamelijk Amerikaanse cast. Hoe krijg je het in je bolle kop. De kijker opzadelen met, kennelijk, je centjes probleem. En dan ook nog onnatuurlijk gespeeld door slecht uitgewerkte personages. Want wie is die Duitse nazi nou eigenlijk en wat is zijn rol precies? En die verzetsmensen, wat drijft hen? Maar los daarvan, het eerste uur is de film niet vooruit te branden. Pas na het uitbreken van de oorlog komt er een beetje spanningen en vaart in. Nou ja, een beetje. Hier geef ik natuurlijk geen voldoende voor.

Een indrukwekkende, maar geen gemakkelijke film, waarin veel gebeurt. Een groep Joodse vluchtelingen zoekt tijdens de oorlog toevlucht in een afgelegen dorp in Andorra, op de grens van Frankrijk en Spanje. Het is winter en de omstandigheden van de dorpsbewoners zijn zwaar. Iedereen is bang. De dorpsbewoners raken al snel verdeeld over de risico's om Joden te verbergen en de Joden zijn er slecht aan toe. Een doorgedraaide SS-officier is op Jodenjacht en schiet op iedereen die hij niet vertrouwt. En dat is nog niet alles. Gaandeweg blijken ook de dorpsbewoners nogal wat trauma's uit het verleden te hebben, die nu beginnen op te spelen. Zoals gezegd, het is nogal veel. Nadeel is ook dat de ondertitels wel het Spaans, maar niet het plaatselijke dialect vertalen, waardoor er nogal wat verloren gaat. En wat er precies met de gewelddadige Duitser in z'n rare uniform aan de hand is, blijf ook in nevelen gehuld.

Knap gemaakte film, zeker in 1975, toen de filmindustrie nog niet kon beschikken over alle (digitale) middelen waarover ze nu beschikt. En verder een onderhoudende film, al val je niet van de spanning van je stoel. Maar er zitten genoeg zijlijntjes, rare figuren en verborgen agenda's in om de aandacht vast te houden. Want we weten natuurlijk hoe het afloopt. Het betekende ook het definitieve einde van deze vorm van transatlantisch vervoer. De grote lijnschepen zouden het nog een aantal jaren volhouden tot het vliegtuig het overnam. Mooie rol ook van de altijd degelijke George C. Scott als Duitse officier die er voor moet zorgen dat het luchtschip veilig in Amerika kan landen. De oorzaak van de ramp is nooit officieel vastgesteld, dus het verhaal van sabotage door een bom niet eens ongeloofwaardig.

stem geplaatst

Ik was aangenaam verrast door deze film, en deel de hoge waardering hier. Een fascinerend steekspel tussen een joodse gevangene en een Duitse SS-officier in een concentratiekamp. Om te overleven geeft de van oorsprong Belgische man zich uit voor een Pers en de SS-officier wil zo nodig Perzisch leren om na de oorlog in Teheran een restaurant te beginnen. Een onwaarschijnlijk gegeven natuurlijk, maar Vadim Perelman maakt er een geloofwaardig verhaal van en legt de nadruk op het geworstel van beide mannen. De joodse man moet een taal verzinnen die hij niet beheerst en weet dat één foutje fataal kan zijn. De SS-officier, een fantastische rol van Lars Eidinger, wordt eigenlijk door niemand serieus genomen en blijft geloven, misschien tegen beter weten in, dat hij door Perzisch te leren nog een toekomst heeft. Beiden zijn min of meer tot elkaar veroordeeld. Dat klinkt erg zwaar, maar er zitten ook humorvolle momenten in de film. Het slot is prachtig, als de SS'er in Teheran aankomt. Ik heb genoten.

Ik ben het wel eens met Aapje81(what's in a name...), al ben ik geen groot liefhebber van de schaaksport. En dat schaken nog nooit zo spannend was in een film, zoals mrklm het stelt, vind ik al helemaal niet. Ik vond deze film rommelig, chaotisch en slaapverwekkend. En voor alle duidelijkheid, deze film gaat natuurlijk helemaal niet over schaken. Deze film gaat over een individu dat strijdt tegen een totalitaire overmacht, en die door middel van zijn fantasie de geestelijke en fysieke martelingen waaraan hij wordt blootgesteld poogt te overleven. En dat lukt hem maar ten dele.

Zo'n gevecht om te overleven zou je natuurlijk op het puntje van je stoel moeten brengen, maar eigenlijk kan het je weinig schelen wat deze tamelijk louche notaris overkomt. De gebeurtenissen in het Wenen van 1938 (ik vraag me af wie dat nog op z'n netvlies heeft staan) worden voortdurend afgewisseld met de gebeurtenissen op de boot, nadat de hoofdpersoon er in is geslaagd te ontsnappen aan de beulen van de Gestapo. Dat maakt de structuur er niet helderder op. Bovendien maakt de film niet duidelijk waarom men hem heeft laten gaan. Stefan Zweig, die het verhaal schreef, was een groot stylist. Hij had een betere film verdiend.