Londen in de sixties. Een jonge politieman (Michael York) wordt slachtoffer van een oudere collega met een verborgen agenda. Hij wordt gedwongen tot strafbare feiten door een aantal compromitterende foto's van zijn samenzijn met een nog minderjarig meisje dat hem verleid heeft (Susan George). Ziedaar een wat hanteerbaardere samenvatting dan de nogal warrige opsomming in de synopsis hierboven.
Ik zal het maar eerlijk toegeven, ik ben een fan van Susan George. Dat is ook de reden dat ik deze film wilde zien, want ach, dat gangster-politiegedoe hebben we vaker gezien. George is natuurlijk vooral bekend geworden door haar rol in 'Straw Dogs' met Dustin Hoffman als haar tegenspeler. In de jaren zestig en zeventig stond ze bekend als 'sexpot', voor zover iemand nog weet wat dat woord betekent. Maar naar huidige opvattingen bleef het allemaal heel netjes, ook in deze film; er is nog geen bloot borstje te zien. Maar Susan George had, behalve bevallige vormen, ook dat typische 'englishness', dat je onmiddellijk herkende. Je kunt je ogen niet van haar afhouden.
En dan is er nog de jonge Michael York, waarvan je al kunt zien dat er een groot acteur in hem schuilgaat. Hij brak door met zijn rol in 'Cabaret' (1972) tegenover Liza Minelli. Kortom, er valt nog best wat te genieten in deze film. Alleen jammer dat hij een wat onbevredigend slot heeft.
Leuk hoor, Engeland in de jaren zeventig. Met het Trafalgar Square, de taxi's, de dubbeldekkers, de auto's uit die tijd. Een tijdscapsule. En natuurlijk Michael Caine als Harry Palmer. Genieten. Al heeft zijn personage hier weinig inhoud, maar dat vonden ze toen niet zo belangrijk. Aan het verhaaltje moet je ook niet te zwaar tillen. Dat vonden ze toen wellicht nog wel geloofwaardig, nu allang niet meer. Het gaat over een aantal belangrijke geleerden die gehersenspoeld worden waardoor ze geen nut meer hebben. Of zoiets. Wie dat doet en waarom is me ontgaan. Maar er zijn nog een paar aardige twists en natuurlijk komt Harry als winnaar uit de strijd.