Meningen

Dit sloeg totaal niet aan. Ongetwijfeld grappig bedoeld (hoewel ik zelfs daar me twijfels bij heb) , en moest best een paar keer een beetje lachen, maar de humor van dit alles ging volledig aan me voorbij. Het enige waar ik echt wel goed om kon lachen was het moment nadat Ben die man had neergeschoten toen ze met z'n alleen aan tafel zaten, en toen, na een doodse stilte, die vrouw met haar verjaardagscadeautje kwam aanzetten.

Deze film bewijst maar weer eens hoe vernieuwend de eerste paar film-decennia zijn geweest. Met zo weinig middelen zo een verbluffend hypermodern horrorverhaal vertellen getuigt van enorme klasse! En dan heb ik me nog niet eens verdiept in de verschillende theorieën die er bestaan over de interpretatie, meerdere lagen etc.

Zeer intrigerende documentaire die met compassie wordt verteld. Het is lang geleden dat ik zo geraakt was door een docu. Wat is dat Amerikaanse rechtssysteem toch een drama..

Mooi gezegd, de grunt, ik was ook heel aangenaam verrast!

Heerlijke hypermoderne Bond, die ook zijn reputatie waarborgt. Keihard, tikkeltje egocentrisch, charmante gentleman, geslepen en een mysterieus randje over zich. De bond girl was dit keer een geraffineerde, uiterst vlotte, intelligente madam. Dat had zeker ook z'n charmes.

Toppertje!

Na een aantal best wel trage, kunstzinnige films gezien te hebben, was dit precies de opkrikker die ik ff nodig had, zo een keiharde gevangenis actiethriller. Het was vanaf het begin tot de laatste minuut super spannand, niet in de laatste plaats door het goede plot; je wordt telkens op het verkeerde been gezet. De acteerprestaties waren ook voortreffelijk; scherp maar niet over the top. Dikke 4*

Vond em juist wel heel speciaal - toch een hele absurde film. Vond em alleen niet echt spectaculair. Maar dat was volgens mij ook de bedoeling niet. De kracht zat em volgens mij in een stel buitensporige personages neer te zetten zonder dat de sfeer aan ingetogenheid verliest. En dat is toch wel een hele aparte mix.

Soms zijn er van die verborgen pareltjes waarvan je blij bent als je ze ontdekt hebt. Dit is er zo een. Uitmuntende productie waar grote vertelkracht van uitgaat mede dankzij het autobiografische element. De licht absurdische en bij vlagen komische noot voelt in het begin wat ongemakkelijk gezien de ernst van het onderwerp, maar uiteindelijk draagt het bij aan de gelaagdheid van het verhaal. Verder moet je het gewoon zien. Het is een film die je of meteen aanspreekt of niet.

Uitermate stijlvolle film die uitblinkt in sfeer. Verhaaltje deed mij niet zo heel veel, maar de verpakking des te meer. Wat is Polanski toch een veelzijdig regisseur.

Alles wat niet hoort te werken werkt juist subliem. Hallström verstaat echt de kunst van het balanceren. En met die juiste balans dan de gekozen elementen ten volle uitbuiten.

Een filmmaker die makkelijk weggezet kan worden als sentimenteel, kitscherig of crowd-pleasing. Ergens is dat terecht, maar dan wel bedoeld als compliment, want er zijn talloze "dergelijke" films die er niet in slagen om zich te onderscheiden.

Heerlijke film (zelfs in letterlijke zin) waarvan ik verbaasd ben dat die me twintig jaar lang is ontglipt.

Werkelijk haast geen benul waar ik naar heb zitten kijken. Enige wat ik weet is dat ik, in tegenstelling tot In the Mood for Love als een magneet ertoe aangetrokken word en em nu al meteen wil herzien, want hoewel er zo goed als geen touw aan vast te knopen is, voel ik em wel! N.B: toch wel opmerkelijk dat de cultstatus van dit zeer eigenaardig filmpje zo verheven is dat ie bijna mainstream is geworden. Of zou dat toch de invloed van Tarantino zijn geweest, die mede-verantwoordelijk is geweest voor de distributie? Wie zal het zeggen..

Ondanks het emotionele thema is het verhaal simpel en rationeel. Maar de uitwerking is uiterst verfijnd, en ook de uiterlijke verzorging is prachtig. Ook het zeer mooi kleurgebruik en het oog voor detail dragen bij aan de eigenaardige sfeer en maken het een genot om naar te kijken. Ben zeer verrast, niet in de laatste plaats vanwege de specifieke invalshoek waarvoor gekozen is.

Op zich een boeiende film over een stuk WO2 geschiedenis. Toch was het erg te merken dat het een tv film is, zonder daar nou weer allerlei vooroordelen over aan te willen halen. De film moet het dan ook vooral van de onderlinge dynamiek tussen de personages hebben. Alertheid is vereist om de razendsnelle dialogen bij te kunnen houden. De acteurs zijn erg goed, al had ik de film interessanter gevonden, als ze iets minder gas gaven.

Leuk geprobeerd van Delpy om eens een hele andere koers te varen dan ze gewend is. En dat bedoel ik niet sarcastisch, want deels is ze zeker geslaagd met deze vrij geïnterpreteerde biopic. Ze heeft een heel goed gevoel voor timing, opbouw, suspense, etc. en zelfs de zeer fraaie muziek is van haar hand. Al met al heel goed verzorgd met oog voor detail. Daarbij werkt haar verfijnde gevoel voor menselijke interacties, en dan met name 1 op 1 interacties, en dan met name die in de relatiesfeer, in haar voordeel. Daarbij weet ze deze gruwelijke persoonlijkheid als mens, met al haar zwaktes, neer te zetten, wat de film des te interessanter maakt.

Maar misschien juist vanwege al deze positieve factoren had ik gehoopt om net op iets meer te worden getrakteerd. O.a. iets meer uitdieping van de personages en iets meer historische achtergrond van plaats en tijd. Maar ach, voor een debuut in dit genre vind ik het hoe dan ook succesvol.

Wat een vreselijk ondergewaardeerde film. Zo een simpel concept met minimale middelen uitgevoerd, en toch zo effectief. Je moet gewoon iets verder kijken dan de op het eerste gezicht B-film uitstraling. Het is allemaal precies uitgedacht, en is werkelijk creepy, zoals de titel al zegt, en bovendien nog hilarisch ook. Zonder twijfel een van de betere genrefilms van de laatste jaren. Knap staaltje werk. Geniaal zelfs.

Wat een geschift stel mensen dit haha. Heerlijk hilarisch filmpje. Lekker over the top en een buitengewoon feestelijke sfeer. Hoewel ik nergens echt buikpijn van het lachen kreeg was het erg vermakelijk.