Sacha Baron Cohen en Rosamund Pike zijn niet onaardig in hun rollen, maar de film zelf is me toch iets te gemakkelijk. Ik was er blanco ingegaan, maar na een dik kwartier volgt het 'What Women Want'-momentje en wijst het verloop zichzelf uit. De omgedraaide rollen zorgen hier en daar voor een tof momentje, maar in grote lijnen blijft het toch heel gemakkelijk allemaal.
Na een minuut of twee vreesde ik het ergste. Ik vind de Mary Shelly-Jessie Buckley tenenkrommend. Nogal hol, met een feministische inslag om het wat belangrijker of meer gelaagd te maken, maar het levert over-the-top poppenkast op. Gelukkig gaat men spaarzaam om met die intermezzo's en is het overgrote deel van de film een zwartkomische en vrij originele kijk op het Frankensteinverhaal. Ik vind Buckley uiteindelijk wel goed, al kan men haar ook te druk vinden. Ook Christian Bale is niet slecht, hoewel hij niet echt veel mogelijkheden heeft om uit te blinken. Visueel en qua aankleding maakt Maggie Gyllenhaal er wel wat van.
Totaal mislukte Big Lebowski-achtige nonsens. Regisseur én hoofdrolspeler Chris Pine probeert wel, maar faalt grandioos in grappig zijn. Het resultaat is een pijnlijke kijkervaring, een drukke bedoening van wel willen maar niet kunnen. Verrassend slecht.
Spy Kids anno 2022. Nogal gericht op 9-jarigen, maar die mogen natuurlijk ook hun spektakelrijke superheldenfilm hebben. Zeer simpel gebracht, maar met genoeg tempo om niet te vervelen. Het acteerwerk is echter niet zo goed, of we het nu over de kinderen of de volwassenen hebben. Ze worden daarbij ook niet geholpen door de huizenhoge clichés, maar het moest en zou uiteraard laagdrempelig blijven. Dat is ook gelukt. Net goed genoeg voor 'n keertje.
