Meningen

prima misdaadverhaal met een dosis romantiek erbij ,Garfield is goed met de dames en gebruikt dat talent voor zijn zwndelpraktijken .

Maar als hij verliefd wordt op zijn beoogde volgende slachtoffer wil hij eruit stappen , tot groot ongenoegen van enkele van zijn partners .

Garfield is een wat minder bekende acteur uit de oude doos maar hij is vaak wel erg sterk in het spelen van de opvliegende bad boy met een gouden hart.

Geraldine Fitzgerald kende ik als actrice totaal niet maar ze is een mooie verschijning en acteert hier ook prima.

De rest van de bijrollen zijn ook goed ingevuld met 2 die extra opvallen ,Doc en POP .

Een film die ondanks het goede acteerwerk me maar niet kon boeien , mischien was het het thema met het cliché deadbeat dad wat me zo tegenstond want van vrouwelijke schuld en schaamte over een mislukt huwelijk was weer geen spoor te bekennen , zo gaat dat blijkbaar in films met soortgelijk thema als hier ( de vrouw totaal vrij van verantwoordelijkheid en schuld en de man vervreemd van zijn zoon die hem natuurlijk ook nog eens van alles verwijt ).

Het kon me allemaal in dit geval weinig boeien .

Als drama goed geslaagd maar Of dit als karakterstudie voor de typische nazi geloofwaardig is valt te betwisten .

Feit blijft toch wel dat het gros van de nazi's hun slachtoffers niet kenden op geen enkel persoonlijk vlak en het daardoor ook makkelijker was om ze om te brengen

Nietemin een goed drama op zich .

Een vreemde surrealistische sfeer oproepend in zo'n alledaags simpele setting vind ik wel weer knap gedaan , van warmerdam weet wel altijd een unieke sfeer op te roepen in zijn films en dat is toch wel bewonderenswaardig .

helaas zijn de personages zodanig vreemd dat het voor mij verder niet echt werkte , die boswachter de vrouw van de slager het ging me allemaal net wat teveel over the top .

Niet mijn ding , het geschreeuw gaat je op de zenuwen werken , en die zogenaamde mythologische droomscenes

daar heb ik weinig mee .

Visueel ziet het er allemaal wel mooi uit maar de uitvoering vond ik niet veel aan .

Aardige sf oudje , geen hoogvlieger maar slecht is ie zeker ook niet , degene die de alien speelt doet het goed en speelt het emotieloze karakter prima .

De duur is kort en dat is in dit geval prima .

Sterk drama over een jonge vrouw die valt op de verkeerde man en de good guy die later op haar pad komt niet ziet staan .
Later blijkt dat ze zwanger van is maar de man waar ze op verliefd is heeft haar laten vallen en is vertrokken .
Het drama is sterk opgebouwd middels een beginintro waarin we aan het einde van het verhaal beginnen om vervolgens al het voorafgaande in een soort lange flashback te zien .
Verhaal wordt zeer realistisch verteld en de schuld word ook niet duidelijk bij 1 van de 2 gelegd .
Het happy end mag dan wel geromantiseerd zijn maar is wel mooi gedaan .

Vermakelijke komedie die even op gang moet komen , ik moet zeggen dat de keuze om Hope nu eens niet zo overdreven knullig neer te zetten prima werkt .

Aardige film maar hier had ik toch qua suspence en spanning wel meer van verwacht ,alleen het einde is wel sterk gedaan .

Davis is de ongewenste dochter van Cooper wiens afkeer het meisje tot een neurotisch wrak maakt , dankzij de hulp van psychiater Rains maak t Davis een haast miraculeuze genezing door maar innerlijk blijft ze erg onzeker .

Tijdens een cruise word ze verliefd op de getrouwde Henreid .

Mooie sentimentele film die dankzij de voortreffelijke acteerprestatie van voornamelijk Davis overeind blijft .

Het hele verhaal is zo onwaarschijnlijk overtrokken dat er iemand met het talent van een Davis nodig was om het door het publiek te laten slikken , Maar ook Gladys cooper speelt indrukwekkend als de valse moeder van Davis .

Gevoelige zielen dienen zeker te zorgen voor een stapeltje zakdoeken .

Jammer dat er in het verhaal ondanks de vrij lange speelduur geen tijd is vrijgemaakt voor Jerry's vrouw .

De boeiendheid ligt ook in het feit dat zowel Jerry als Charlotte in een soort vergelijkbare familiesituatie gevangen zitten .

Max steiner onving een oscar voor zijn score .

gruwelijke beelden, maar een commentaarstem zo dood als een pier .

Maar er werd niks tegen gedaan , zelfs niet het bombarderen van de aanvoerlijnen naar de kampen .

Wat wel werd gedaan was het platgooien van dresden , bewust gericht op burgers en niet op fabrieken of militaire doelen .

En laten we ook niet vergeten dat Henry ford een bewonderaar van Hitler was en ook diens campagne financieel heeft gesteund , waarom is hij nooit voor het tribunaal geplaatst ? .

De geschiedenis word geschreven door de overwinnaars , de waarheid is van ondergeschikt belang en amerika is verre van moreel superieur .

Ik vond het een sterk punt dat dit aspect ook in de film werd belicht, al had het wat mij betreft nog wel meer mogen worden benadrukt , en zoals verwacht werd dit Douglas kelly niet in dank afgenomen , hij concludeerde terecht dat de nazi's niet uniek waren en dat dit overal onder vergelijkbare omstandigheden had kunnen gebeuren .

de film zelf heeft het hollywood sausje maar het is niet heel storend , Crowe speelt sterk , Malek doet het wat minder maar aanvaardbaar .

Een soort komische versie van het Dr jackyl & Mr hide verhaal , waarin professor Kelp een onhandige supernerdy scheikundeleraar stiekem een formule uitvind die hem een heel andere veel populairdere persoonlijheid geeft voor korte tijd .

Stella stevens speelt de vriendin in spe waarvan we dan maar moeten geloven dat ze kelp verkiest boven Buddy love.

Het is allemaal wel leuk gedaan maar zoals altijd met Lewis zet hij zowel de professor als zijn alter ego Buddy love zo overdreven neer dat het vaak niet meer leuk is , ik heb bij Lewis vaak het idee dat hij geforceerd grappig wilde doen en vaak werkt het niet echt .

Toch is deze film wel het bekijken waard , de remake met Eddie murphy heb ik jaren geleden ook gezien maar daar kan ik me zo weinig nu nog van herinneren dat ik nu geen vergelijking zou durven maken .