• 15.829 nieuwsartikelen
  • 178.409 films
  • 12.229 series
  • 34.010 seizoenen
  • 647.671 acteurs
  • 199.116 gebruikers
  • 9.378.430 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Wire - Seizoen 5 (2008)

4,41 326 stemmen

Show titel: The Wire

IMDb beoordeling: 9,3 (424.606)

Afleveringen: 10

Speelduur: 10 uur

Ontwikkeld door: David Simon

Met: Dominic West, Lance Reddick en Sonja Sohn

Oorsprong: Verenigde Staten

Datum van release: zondag 6 januari 2008

Eerst uitgezonden op: HBO (Verenigde Staten)

  • On Demand:

  • HBO Max Bekijk seizoen 5 via HBO Max
  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • Google Play Niet beschikbaar op Ziggo

Plot The Wire Seizoen 5 (2008)

In een stad die zijn eigen problemen niet meer kan herkennen, laat staan ze oplossen, doen politieagenten een laatste, dappere poging om een zaak tegen een gewelddadige groep drugshandelaren op te lossen. En als de zaak wordt bedreigd door bureaucratie en een interne machtsstrijd, zet een detective alles op het spel. Hij organiseert een bedrog waar de stadskrant, die verzwakt is door verminderde oplagen en lagere inkomsten uit advertenties, bij betrokken zal raken. Als de journalistiek zelf zo kwetsbaar en wanhopig wordt, kan een ambitieuze verslaggever zonder scrupules een verhaal sturen waar het ook maar gaat —- of waar hij het naartoe wil sturen.

Externe links

Afleveringen Seizoen 5 (2008)

  1. 1. More With Less

    6 januari 2008 (1 uur)

    McNulty en de groep blijven het spel spelen met Marlo en zijn mensen. De onlangs gepromoveerde Sgt. Carver wordt verwelkomd door een zaal vol ontevredenheid functionarissen die al tijden geen overwerk betaald hebben gekregen.

  2. 2. Unconfirmed Reports

    13 januari 2008 (1 uur)

    Freamon houdt een oogje in het zeil bij Marlo. Carcetti houdt de politie een bot voor door de secundaire arbeidsvoorwaarden te verruimen. Davis wendt zich tot Burrell voor hulp bij zijn probleem, maar de commissaris kan geen kant op. McNulty besluit om het heft in eigen handen te nemen.

  3. 3. Not for Attribution

    20 januari 2008 (1 uur)

    Het masterplan voor de politie van Carcetti lekt uit naar de pers. Marlo wendt zich tot Proposition Joe voor hulp bij een probleem. McNulty deelt info met Gutierrez, maar haar verhaal zorgt niet voor de gewenste reactie.

  4. 4. Transitions

    27 januari 2008 (1 uur)

    De Baltimore Sun meldt verrassend nieuws uit het stadhuis. Marlo vraagt om een gunst van de Grieken.

  5. 5. React Quotes

    3 februari 2008 (1 uur)

    Marlo smeedt een alliantie. De zaak van McNulty krijgt meer aandacht van de krant. Dukie werkt aan zijn zelfverdedigingsvaardigheden. Clay Davis vindt een nieuwe bondgenoot. Elena confronteert haar ex-man met zijn gedrag. Omar toont geduld.

  6. 6. The Dickensian Aspect

    10 februari 2008 (1 uur)

    Verbijsterd door de verdwijning van Omar doen Marlo en Chris er alles aan om hun vijand te vinden. Bunk gaat achter enkele oude aanwijzingen aan. Freamon vraagt McNulty om nieuwe bewakingsapparatuur maar de middelen blijven beperkt. Pearlman ontdekt nieuwe aanwijzingen die erop wijzen dat er een hoop corruptie is in het stadhuis. Marlo maakt nieuwe afspraken.

  7. 7. Took

    17 februari 2008 (1 uur)

    McNulty en Lester worden graag geziene gasten. Davis moet op komen dagen bij de rechtbank. Gus zoekt hulp bij een oud verhaal.

  8. 8. Clarifications

    24 februari 2008 (1 uur)

    Een verschuiving binnen de politie-afdeling stuurt Carver naar een nieuwe locatie. Ondertussen wordt Carcetti gedwongen om zijn politieke toekomst in gevaar te brengen.

  9. 9. Late Editions

    2 maart 2008 (1 uur)

    Carcetti verteld Rawls dat hij creatiever moet zijn in het omlaag brengen van de misdaadcijfers. Freamon boekt progressie in zijn zaak. Daniels is in eerste instantie blij, totdat hij achter meer details komt. McNulty voelt zich verraden. Michael vertrouwt zijn nieuwste opdracht niet. Namond zijn debatvaardigheden maken Colvin trots. Bubbles vertelt zijn verhaal bij de AA.

  10. 10. -30-

    9 maart 2008 (1 uur)

    Carcetti probeert de schade te beperken, nadat alle misstanden dreigen uit te lekken. McNulty krijgt onverwachts te maken met een nieuwe moord op een dakloze. Bubbles twijfelt of hij akkoord moet geven op een krantenartikel over zijn leven. Dukie gaat op zoek naar een oud mentor voor een lening. Marlo plant zijn volgende zet.

Reviews & comments

zoeken in:
avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 8672 berichten
  • 3944 stemmen

Inhoudelijk is dit vijfde seizoen niet eens zo verschrikkelijk sterk. Daar zijn sommige keuzes in de verhaallijn net een slag te ongeloofwaardig voor en het perspectief van ''de journalist'' was mij echt te geforceerd. Maar in de laatste anderhalf uur worden verschillende zijlijntjes uit eerdere seizoenen zeer emotioneel naar een prettige anti-climax geschreven. Wat rest is een warm gevoel van afscheid naar de karakters waar je gaandeweg zo van bent gaan houden. De perfecte afsluiting van misschien wel een van de meest inventieve series ooit bedacht.


avatar van Animosh_mm

Animosh_mm

  • 264 berichten
  • 114 stemmen

Bijzondere serie.

Ik hou niet van misdaadseries. Het is moeilijk om er precies je vinger op te leggen waarom, maar ze liggen me gewoon niet. Misschien heb ik te weinig voeling met misdaad: ik ben nog nooit slachtoffer geweest van een serieuze misdaad en ervaar misdaad als een vrij marginaal aspect van het menselijk bestaan, iets wat amper speelt in mijn dagelijkse leven, en de hebzucht die er aan ten grondslag ligt aan - dat verlangen om altijd meer te hebben, nooit tevreden te zijn met wat je hebt - is mij grotendeels vreemd. Of misschien staat het beeld van de jacht op een "predator" te ver af van mijn neiging om daders te humaniseren, om te proberen om ze te begrijpen in plaats van ze af te schilderen als monsters die moeten worden gestopt.

Maar wat de precieze reden ook is: misdaadseries liggen me niet. Aangezien The Wire een misdaadserie is heb ik het daardoor - ondanks de lovende kritiek - lange tijd laten liggen. En deels was dat een terechte beslissing. Misdaad (specifieker: drugscriminaliteit, en de aanpak en oorzaken daarvan) is nu eenmaal het hoofdonderwerp van deze serie, en een groot deel van deze serie volgt het kat- en muis-spel tussen de politie en de gangs. Daar loop ik niet warm voor, dus het was voor mij soms moeilijk om door de serie heen te komen. Misdaad is mijn genre niet, dus een misdaadserie zal nooit mijn favoriete serie worden.

Maar The Wire is gelukkig geen gewone misdaadserie, en heeft zoveel meer te bieden dan simpele kat- en muisspelletjes. Wat mij vooral bij zal blijven van deze serie is niet de spanning, actie of sfeer, maar het ontzettend veelzijdige beeld dat het schetst van misdaad in de ghetto's. De gangleden worden (meestal) niet neergezet als monsters, maar zijn mensen die gangs als de snelste en meest realistische kans zien om de sociale ladder te beklimmen vanuit een vrijwel kansloze uitgangspositie. Misdadigers zijn geen simpele monsters die moeten worden uitgeroeid maar zijn onvolmaakte mensen die door slechte omstandigheden waarvoor vele partijen verantwoordelijk zijn gestimuleerd worden om voor het verkeerde pad te kiezen.

Dat uitgangspunt is het meest expliciet in het vierde (en mijns inziens beste) seizoen, waarin een groep kinderen gevolgd wordt. Dan zie je dat de scholen een ontzettend laag niveau hebben en hun financiële positie noodzakelijkerwijs vaak prioriteren boven het onderwijzen en (her)socialiseren van beschadigde jeugd. Je ziet de alomtegenwoordigheid van harddrugs, de gebroken gezinnen zonder vaders, met moeders die hun kinderen pushen om geld te verdienen op straat. Je ziet hoe weinig ze de politie en overheid vertrouwen - zo weinig dat ze liever een drugsbaas om hulp vragen dan een overheidsinstantie om hulp te vragen. Je ziet hoe lastig het is om een degelijke baan te krijgen, en hoe vervreemd ze zijn van van de omgeving die voor ons als "normaal" geldt. En je ziet hoe iedereen - de scholen, de politie, de overheid - de kinderen opgeeft, en hoe iedere poging om de status quo te veranderen gefrustreerd wordt. In The Wire zijn de criminelen geen monsters maar mensen, daders maar ook slachtoffers, en dat is knap.

Dat onvermogen om de status quo te veranderen is trouwens een tweede thema in de serie. Door alle seizoenen heen schetst The Wire hoe dysfunctioneel de Amerikaanse instituties zijn, en hoe iedere poging om ze te hervormen door mensen met strijdige belangen wordt tegengehouden. Bij de politie wordt meer waarde gehecht aan het presenteren van mooie (maar misleidende, of zelfs onjuiste) statistieken en symptoombeleid dat bevredigend is (arrestaties van kleine spelers, de straatdealertjes van de hoeken jagen, de jeugd een pak op de broek geven omdat ze brutaal zijn) dan aan het langzame, moeilijke werk met onzekere uitkomsten waarmee de grote spelers of de onderliggende problemen worden aangepakt. En iedere poging om dat te veranderen stuit op tegenstrijdige belangen of onwil. De burgemeester wil mooie statistieken om de verkiezingen te winnen. De bazen willen mooie statistieken om hún bazen te plezieren en daardoor hun promotie veilig te stellen. En iedereen die niet gehoorzaam is wordt eruit gewerkt. Daarnaast vinden de politiemannen zelf het "echte" politiewerk maar lastig en onbevredigend. Dus verandert er niets. Bij de scholen idem dito. De politiek wil goede cijfers kunnen presenteren en verbindt om die reden de financiën voor scholen aan die statistieken. Dus het management van die scholen zet de leraren onder druk om goede testscores te presenteren, en als ze niet gehoorzamen verliezen ze hun baan. Met de leerlingen - die zo amper iets leren - als collateral damage. Bij het nieuws wordt meer belang gehecht aan publiciteit en verkoopcijfers dan aan journalistieke integriteit en kwaliteit. In de politiek moeten politici zoveel "bowls of shit" naar binnen werken die hun idealen ondermijnen en zijn er zoveel tegenstrijdige belangen dat zelfs idealistische politici na verloop van tijd opteren voor cynisme en zelfbehoud. En zelfs in de misdaad is iedere poging om de drugshandel humaner te maken - meer een kwestie van bedrijfsvoering dan van moord, geweld en repressie - tot falen gedoemd.

En met dat pessimistische beeld eindigt de serie uiteindelijk. Sydner volgt in de voetstappen van McNulty als boze politieman die de status quo trotseert, Marlo volgt Stringer Bell op als zakenman die gedoemd is tot falen, Michael volgt Omar als outsider in de misdaadwereld, Carver volgt Calvin op als "old school" politieman die gewaardeerd wordt maar nooit echte macht zal worden gegeven, Carcetti wordt net als Royce een echte beroepspoliticus die meer waarde hecht aan zijn carrière dan aan het realiseren van zijn idealen, Dukie volgt Bubbles op als drugsverslaafde met een goed hart, Valchek volgt Burrell op als weinig capabele maar politiek vaardige politiebaas, Slim Charles volgt Avon op als gangleider, en ga zo maar door. Het beeld dat geschetst wordt van de Amerikaanse samenleving is dat van een vicieuze cirkel waarin niets verandert en iedere poging tot verandering door de cirkel wordt opgeslokt of uitgespuugd.

Hoe vaardig dat beeld gepresenteerd wordt is knap, maar een beetje frustrerend is het wel. Er is mijns inziens namelijk welzeker hoop op verandering. In een behoorlijk aantal staten zijn drugs bijvoorbeeld al gelegaliseerd en de symptomatische en vaak racistische politie-aanpak ligt (of lag?) onder een vergrootglas. Verandering gaat langzaam en met elke twee stappen vooruit worden vaak één of twee stappen terug gezet, dus scepticisme over vooruitgang is gerechtvaardigd. Maar The Wire is wel érg pessimistisch, en het was mijns inziens beter geweest om op zijn minst te hinten dat langzame vooruitgang welzeker mogelijk is.

Maar over het algemeen is The Wire een erg fascinerende serie. Misdaad is mijn genre niet, en zal dat waarschijnlijk ook nooit worden, maar deze sociologische benadering van het genre, waarin een veelzijdig, ambitieus en realistisch - zij het ook wat pessimistisch - beeld geschetst wordt van de problematiek en alle personages gecompliceerde mensen zijn in plaats van eendimensionale monsters of helden ligt mij een stuk beter dan de gangbare producten. Een dikke 3.5* is deze serie dus absoluut waard. Erg boeiend.


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 3928 berichten
  • 2935 stemmen

En eindelijk aan de slag met seizoen 5 van The Wire en wat zal ik blij zijn als ik hiermee klaar ben, want zoals ik bij de vorige seizoenen ook al vastgesteld had is het niet perse slecht of kwalitatief onvoldoende, maar ontgaat me tevens volledig wat dit in de top 3 van de serie top 100 te zoeken heeft, en waar het tweede en derde seizoen nog best wel oké, zijn vind ik het allemaal verre van bijzonder, maar dat zal wellicht aan mij liggen.

Want al snel is het weer Carcetti en de burelen die de focus grijpen en ik snap de link wel met alle bezuinigingen enzovoort, de strijd met concurrenten voor zijn positie en de keuzes voor mensen en dergelijke, toch kan mij dat maar heel weinig boeien. Even heel direct gezegd dit is een politie serie, anders ga ik wel House of Cards kijken waar het gekonkel en liegerij ook nog eens een stuk interessanter is. Het subplot rond de krant vind ik dan nog redelijk en meer toevoegen met de jacht op de 'serial killer'. Maar het is uiteindelijk Lester en McNulty met hun zaak waar het natuurlijk omdraait en wat net als in het vorige seizoen een beetje ondergesneeuwd wordt door randzaken die een ander wellicht weer zal aanschouwen als het grotere geheel en het daardoor juist goed vind.

Ik niet, zoveel mag inmiddels wel duidelijk zijn en ik wacht dan ook gretig de momenten af dat Jimmy met zijn zaak bezig is en Lester op die manier in stelling kan brengen om dichter bij Marlo op de huid te kruipen. En het is allemaal wel weer wat met alle list en bedrog en analyses die men op het telefoonverkeer van Marlo en zijn crew moet loslaten om er chocola van te maken. Gelukkig is Omar er nog altijd en is Dennis ook wel interessant, en gelukkig komt halverwege de swung er weer een beetje waar 'de zaak' leidend als onderwerp wordt en het natuurlijk na die tijd een drama wordt als blijkt dat McNulty de boel heeft gemanipuleerd. De les van het seizoen en wellicht de gehele serie zal ongetwijfeld zijn dat het water naar de zee dragen betreft omdat de politie zich altijd aan de regeltjes moet houden en daardoor mislukt, het regelmatig allemaal voor niets is en dat gepakte kopstukken toch wel weer vervangen worden door nieuwe boeven.

Bijzonder, of heel erg goed, vind ik dit vijfde seizoen verre van waar het overigens wel de nodige kwaliteit bezit net als de andere seizoenen. Toch doet het mij allemaal vrij weinig, hoewel ik seizoen 2 en 3 wel iets beter vond, vind ik het als geheel gemiddeld en snap ik eigenlijk niet waarom dit top 3 moet staan van de beste series. Begrijp me goed dat het niet slecht is, maar heel bijzonder is dit ook zeker niet. Ik ben in ieder geval blij dat ik er klaar mee ben.


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op TvMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.