Horrorfilm Challenge

12. Dog Soldiers (2002)

105 minuten - Verenigd Koninkrijk

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 24

Subgenre: 12. Action Horror

Themaklassement: 12 punten (Voltooid: 1-12)

Bron: Amazon Prime

https://image.tmdb.org/t/p/w780/9UG7RQWOgHcX9qk0YPN0sgk8q5f.jpg

Waar de Uskyldige een aantal jaren op mijn plank lag om te kijken, is Dog Soldiers wellicht de film die het allerlangst op mijn kijkstapel ligt. Letterlijk uit de tijd dat ik nog spindels vol brandbare schijfjes kocht bij CD-rom Land om films van 4 gieg op een DVD-R-etje te branden. Dog Soldiers was een film die gemaakt leek voor mijn studievrienden en mij, ideaal vertier om aan te zwengelen na het eten met wat bier, alvorens naar de stad te togen om de Drie Gezusters en omgeving 'onveilig te maken'. In plaats daarvan zie ik hem nu als veertiger op een zondagmiddag, terwijl mijn bijna tweejarige zijn middagdutje doet. Bijna hetzelfde!

Regisseur Neil Marshall zou enkele jaren later furore maken met het ijzingwekkende The Descent (2005), maar ook zijn debuut Dog Soldiers is een film die nog steeds genoemd wordt in lijstjes met de beste weerwolf films. In deze film zien we een team Britse soldaten, dat op training in de Schotse wildernis een gewonde Special Forces kapitein en de overblijfselen van zijn team vindt. Ze komen er achter dat er weerwolven actief zijn in het gebied. Ze moeten zich vervolgens voorbereiden op flink wat actie, aangezien het de komende nacht volle maan is...

https://image.tmdb.org/t/p/w780/direyV1rkzuPZNR8k6Z3mHWK3hJ.jpg

Ik was enigszins verrast dat dit pas de tweede film is die ik van deze filmmaker zie, al heb ik zijn hand wel gezien in afleveringen van bijvoorbeeld Game of Thrones en Westworld. Het is leuk om een jonge Liam Cunningham (GoT) aan het werk te zien, en Kevin McKidd heb ik sinds Rome altijd een zwak voor gehouden. Dog Soldiers koos er bewust voor zoveel mogelijk gebruik te maken van practical effects, en daar mogen we met een film uit 2002 dankbaar voor zijn; anders had dit werkje de tand des tijds lang niet zo goed doorstaan.

Dog Soldiers is met recht een actie horror, maar persoonlijk ligt de spanning die Marshall met The Descent bracht mij toch nog net iets beter.

3,3*

Ja die viel mij ook iets tegen. Zesje.

Filmdip, ik zie het niet meer zitten!

Nee hoor, maar helaas wel druk met andere dingen, en morgen weer sociale verplichtingen. Het is niet anders

Vroeg meer af in de context van de challenge, Halloween krijg ik niet maar wel Allerheiligen.

De regels maar eens bij gehaald en het Wikipedia artikel waar John Milton naar linkt als info telt Halloween maar ook Midsummer, Dia de Muertos, Walpurgis Night, Valentine, Independence Day (VS), Labor Day, Father’s Day, Mardi Gras, Memorial Day, Tanksgiving en April Fools. Het concept is dus nog breeder dan ik dacht.

Vrees dat mijn baas mij Walpurgis Night niet als extra betaalde feestdag laat opnemen als ik hem vraag

13. Achoura (2018)

90 minuten - Marokko / Frankrijk

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 26

Subgenre: 13. African Horror

Themaklassement: 13 punten (Voltooid: 1-13)

Bron: Pindakaas

https://images.squarespace-cdn.com/content/v1/5fe76a518d20536a3fbd7246/83648712-b5fc-49e8-a92d-284c84349193/Image+2+%2814%29.jpg

Twee volledige dagen zonder registratie; het bewijs dat JM tóch ook andere dingen te doen heeft. Misschien maar gelukkig

African horror is niet de makkelijkste categorie om iets voor te vinden als je meest voor de hand liggende titels al hebt gezien, maar met Talal Selhami's Achoura had ik toch een goede kandidaat. Ik had nog niets van hem gezien, maar gek is dat niet; zijn vorige (horror)film Mirages (2009) heeft nog geen enkele stem op MovieMeter. Dan doet Achoura het beter, daar heeft onze Collins zelfs iets over geschreven! En daar kan ik me grotendeels bij voegen.

https://images.mubicdn.net/images/film/233451/cache-426820-1554808050/image-w1280.jpg

De film gaat over vier jeugdvrienden die wanneer ze elkaar later weer tegen het lijf lopen, het aan de stok krijgen met een Djinn. De producers zelf noemen het de eerste Marokkaanse monsterfilm, maar of dat klopt weet ik zo gauw niet. Hoe dan ook, Achoura ziet er aardig uit met heel behoorlijk camerawerk en de special effects blijven prima overeind, voor wat een bescheiden budget moet zijn geweest. Wel is de film een beetje rommelig en raakte ik nooit echt in de karakters geïnvesteerd. Teveel hooi op de hork is wat mij betreft inderdaad een juiste observatie.

Trailer

2,3*

14. I Married a Monster from Outer Space (1958)

78 minuten - Verenigde Staten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 28

Subgenre: 14. Alien Horror

Themaklassement: 14 punten (Voltooid: 1-13)

Bron: Pindakaas

https://image.tmdb.org/t/p/w780/lyMHBfrO2PtVZcWDcsGCgebuFLU.jpg

"Shuddery things from beyond the stars, here to breed with human women!"

Buitenaardse wezens hebben zich onopgemerkt onder de bevolking gemengd en beginnen langzaam de plaats van echte mensen in te nemen. Het eerste slachtoffer is een jongeman die op het punt staat om te gaan trouwen. Zijn echtgenote heeft geen idee wie haar man echt is.

Prima schlocky '50's Sci-Fi horrortje, met wat huwelijks melodrama en en nodige meer interessante scènes. Als ik het zo lees was dit een double feature met The Blob, geinig. Het zal niet iedereen kunnen bekoren (de 'wat doet mijn man toch anders' scènes zijn anno 2024 niet zo heel boeiend), maar met name de scènes met special effects zijn heerlijk kneuterig om te zien.

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMjdlNmJiOTgtZTJiNS00MjM1LWIxZTktMzE2NTI1MDA1N2FjXkEyXkFqcGdeQXVyOTc5MDI5NjE@._V1_.jpg

Uitgezocht vanwege zijn plekje op de lijst Badmovies.org Best B-Movies. Met 78 minuten ook zo weggekeken, deze Body Snatchers variant.

3,1*

15. Vermines (Film, 2023)

106 minuten - Frankrijk

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 30

Subgenre: 15. Animals & Nature attacks Horror

Themaklassement: 15 punten (Voltooid: 1-15)

Bron: Pindakaas

https://image.tmdb.org/t/p/w1920_and_h800_multi_faces/k0ucFBBgSDTXYU8fVHXJyjAuIIe.jpg

Kaleb verdient zijn brood door kleine karweitjes uit te voeren. Met zijn zus heeft hij een geschil over een erfenis en zijn beste vriend spreekt hij al helemaal niet meer. Hij is gefascineerd door exotische dieren en weet een giftige spin op de kop te tikken die hij meeneemt naar zijn appartement. Daar weet deze te ontsnappen en zich voort te planten. Intussen plaatst de politie het gebouw in lockdown waardoor Kaleb en zijn vrienden overgeleverd zijn aan zijn vroegere huisdier.

JM is niet zo van de spinnetjes, brrrr. Ouder worden en een volwassen vent zijn met kind en hypotheek heeft daar niets aan veranderd. Ratten, wespen, een grote hond.... alles beter dan een spin. Dat betekent echter niet dat we het uit de weg gaan, Arachnaphobia werd al gruwelend aangezwengeld als kind, en niet één keer. Ik was dan ook benieuwd naar Vermines, na het zien van de trailer.

https://images.mubicdn.net/images/film/375736/cache-868442-1714034991/image-w1280.jpg

Ik ben wel verrast dat regisseur Sébastien Vaniček zo debuteert met een langspeelfilm, en eigenlijk ook een beetje dat hij hem mocht maken; zijn drie shorts hebben abominabele waarderingen op IMDb. Maar kennelijk waren een producer aan wie hij het idee pitchte en Netflix zo onder de indruk, dat hij hem mocht maken en de film zelfs een bioscoop release kreeg. Not too shabby.

En eerlijk is eerlijk, Vermines is niet slecht. Het is chaotisch, en de karakters waren niet erg sympathiek, maar de spanning zit er goed in. Het idee dat er een betere spinnenfilm gemaakt kan worden blijft, maar voor nu vond ik dit absoluut wel een aardig genrewerkje.

3,2

Lo Mauw?

Sorry, het moest.

16. Umbilical World (2018)

79 minuten - Verenigd Koninkrijk

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 32

Subgenre: 16. Animated Horror

Themaklassement: 16 punten (Voltooid: 1-16)

Bron: Pindakaas

https://assets.mubicdn.net/images/film/224735/image-w1280.jpg

Umbilical World is David Firth's retrospectieve verzameling aan 13 jaar geanimeerde waanzin, samengesmolten tot één groot doorlopend, nachtmerrie-achtig geheel. Met zowel nieuw materiaal als een hoop ge-remasterde klassiekers, van Spoilsbury Toast Boy tot Health Reminder. Ook de bekende internetsensatie 'Salad Fingers', een dun, groen, krankzinnig schepsel dat in een desolate wereld leeft , speelt een rol in de film.

Ik ben geen groot David Firth kenner, ik zag Cream (2016) in 2021, maar verder was ik totaal onbekend met zijn werk. Ik denk dat ik op dat moment pas leerde wat Salad Fingers was, waarna ik me voornam daar wat van te kijken; maar dat gebeurde nooit. Dat komt er vast een keer van, want ik vond dit wel deliciously weird.

https://i0.wp.com/bloody-disgusting.com/wp-content/uploads/2018/12/David_Firth_Umbilical_World_STILL_161.png?ssl=1

Ik zou deze vorig jaar al kijken, maar toen kwam Unicorn Wars (2022) er voor in de plaats; welke ook een succes was. Ik ben benieuwd hoe deze is om te herzien, met zulke waanzin. Zou er dan meer op zijn plaats vallen? Who knows, het maakt me eigenlijk niet veel uit.

Check vooral de trailer. Jammer dat zoiets unieks zo slecht te krijgen is wanneer de dvd eenmaal uitverkocht is, zo zonde. Als iemand dit ook heel graag wil zien, dan hoor ik het graag.

4*

Ook meer Verenigde Staten dan Afrika, eigenlijk

Maar vooruit

17. V/H/S (2012)

117 minuten - Verenigde Staten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 34

Subgenre: 17. Anthology Horror

Themaklassement: 17 punten (Voltooid: 1-17)

Bron: Pindakaas, ook op Pathe Thuis en iTunes

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BYjZhMzJhNTUtNjhlZC00NDgxLWI5YTUtOTJiNjAxY2Q4Y2Q3XkEyXkFqcGc@._V1_QL75_UX820_.jpg

Anthology Horror, een subgenre dat voor mij nooit echt uitblinkt vanwege de wisselende kwaliteit, maar waar ik mezelf praktisch altijd mee weet te vermaken doordat de mindere segmenten ook weer zo voorbij zijn. En dat er daarna weer iets totaal anders kan komen, maakt het wel afwisselend.

Het verbindend plotje van de 5 segmenten is niet heel indrukwekkend. Een groepje buitenbeentjes wordt ingehuurd door een onbekende om in te breken in een verlaten huis op het platteland. Ze moeten er een zeldzame videoband zien te bemachtigen. Ter plaatse ontdekken ze echter een lijk, een aantal oude televisies en een grote partij cryptische videobeelden...

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BZDE2NTk4OTUtNWVjMC00ZTc5LWI0NDctZGI1ZDcyNjRmOGY0XkEyXkFqcGc@._V1_QL75_UX820_.jpg

Ik had in 2012 weinig motivatie om V/H/S te kijken, als ik eerlijk ben. Weer een found footage, 5,8 op IMDb... Ik geloofde het wel. Daarna kwamen er sequels, kwam de film in horror toplijsten terecht, en werden enkele van de filmmakers grote(re) namen: o.a. David Bruckner, Matt Bettinelli-Olpin, Joe Swanberg, Ti West en Adam Wingard; stuk voor stuk filmmakers die daarna (min of meer) succesvolle horrors gemaakt hebben. Toch maar eens kijken dus.

Ook bij deze anthology heb ik me niet verveeld, maar eigenlijk vond ik alleen het eerste fragment echt tof. Hannah Fierman maakt van haar karakter Lily van meet af aan iets verontrustends, en als 'het los gaat' is dat ook erg leuk gedaan.

3*

18. Shark Attack 3: Megalodon (2002)

92 minuten - Israël / Zuid-Afrika / Verenigde Staten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 36

Subgenre: 18. Aquatic Horror

Themaklassement: 18 punten (Voltooid: 1-18)

Bron: Pindakaas

https://terror.ca/sites/default/files/assets/images/movies/header/tt0313597.jpg

In de studententijd gingen Woland en ik altijd pubquizzen, en maandelijks was er ook een filmquiz van de USVA in Groningen. Heerlijke avonden. Een van de momenten die me het meeste bijstaat is dat er in een 'raad de film' rondje een filmfragment voorbij kwam dat de hele zaal deed gieren van de pret. Hoewel JM's filmkennis niet compleet onverdienstelijk is, had ik geen idee (gelukkig wist iemand anders het wel)... Maar wat ik wèl wist, is dat ik deze film ooit in zijn geheel wilde kijken. Want Shark Attack 3: Megalodon is een film die zijn plekje op Badmovies.org's Best B-Movies compleet verdiend.

Wat een cultfilm, alles is slecht. Het is niet van de beruchte productiemaatschappij The Asylum, maar het had zo gekund. Acteerwerk, special effects, montage, verhaal, dialogen.... Allemaal flut. Maar zò flut, dat het voor mij althans weer vermakelijk werd. Met name het laatste half uur komt het tempo er behoorlijk in, en komen de memorabele scènes, al is dat niet vanwege het onmiskenbare vakmanschap. Enige jammere is dat ik deze met koffie kijk in de ochtend, in plaats van in de avond met een beneveld brein.

https://i.ytimg.com/vi/g_uHHMKR1Cw/maxresdefault.jpg

Een goede reden trouwens om toch een met de podcast How Did This Get Made te beginnen, want ik ben bij zo'n film wel serieus benieuwd.

2* voor de entertainment value

9. Bring It On: Cheer or Die (Film, 2022) - MovieMeter.nl

https://assets-prd.ignimgs.com/2022/09/28/bring-it-on-blogroll-1664397556817.jpg

FTV - 2 punten.

Puntentotaal - 18 punten.

Van Onibaba naar dit werkje... Ach ja, dat is ook wel de charme van de Horrorchallenge. Verschillende genres, verschillende kwaliteit. En tienerslashers zijn mijn guilty pleasure gelukkig. Cheer or Die is alleen wel heel matig. De killer en zijn uiterlijk is wel grappig gedaan, en het acteerwerk is van een lachwekkend niveau. Meer lachen dan huiveren dus.

2*

10. Blue Season (Film, 2013) - MovieMeter.nl

https://www.langweiledich.net/wp-content/uploads/2016/01/Blue-Season.jpg

Geen punten want deze short is maar 5 minuten lang. Maar met Daisy Ridley, dus sowieso een kijkbeurt waard. Niet geweldig ondanks een leuke twist. Zoals John Milton al aangaf is het einde echt knap gedaan gezien de tijd waarin het geschoten is.

2.5*

19. Môjû (1969)

86 minuten - Japan

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 38

Subgenre: 19. Arrow Horror

Themaklassement: 19 punten (Voltooid: 1-19)

Bron: Pindakaas

https://image.tmdb.org/t/p/original/5xyifHggAKV4Jj4ixhm9njqzZHJ.jpg

Liefhebbers van fysieke schijfjes die over de eigen landsgrenzen kijken zijn ongetwijfeld bekend met Arrow Films, die allerlei mooie uitgaves produceert van Cult, Classic & Horror films. 77ships is er sowieso bekend mee, want die tipte deze collectie als subgenre voor de challenge. En er is inderdaad genoeg moois om uit te kiezen.

Blind Beast (1969) gaat over de mooie Aki die model stond voor een expliciete expositie. Ze gaat er langs om met de maker af te spreken voor een nieuwe opdracht. Een blinde beeldhouwer ontvoert haar en neemt haar mee naar zijn pakhuis, waar hij samen met zijn moeder woont en dat heeft omgetoverd tot een surrealistisch eerbetoon aan de zintuigen. Het is gevuld met enorme sculpturen van lichaamsdelen en de vrouwelijke vorm. Hij is geobsedeerd door het ten volle verkennen van de zintuigen. Aanvankelijk wil Aki alleen maar ontsnappen van deze bizarre locatie, maar uiteindelijk bezwijkt ze voor zijn vreemde visie.

https://assets.mubicdn.net/images/film/20959/image-w1280.jpg?1695738110

Heel even docht ik bij het opzoeken van Môjû (1969) net dat ik hem al gezien bleek te hebben, maar ik had een typo gemaakt en kwam bij Mujô (1970) uit van het jaar erna. Oók een goede film, maar geen horror; al is dit psychoseksuele mystery-drama (jaja) ook meer een film met horrortrekjes, dan dat hij je de stuipen op het lijf zal jagen. Wel bouwt regisseur Yasuzô Masumura (Akai Tenshi (1966)) het verhaal mooi uit, en wordt het gaandweg steeds sado-masochistischer en vreemder.

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMTYzNjViMzEtOGVkMy00YzlmLWE2YTYtZGVmMDRhOGViYWVkXkEyXkFqcGc@._V1_FMjpg_UX1000_.jpg

IH88 gaat van Van Onibaba naar Cheer or Die, JM doet het andersom en gaat van Shark Attack 3: Megalodon naar Môjû. De cirkel is rond.

3,7*

17. Hollywood 90028 (1973)

90 min. – VS

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 34

Subgenre: 68. Psychological Horror

Themaklassement: 17 punten

(14, 24, 30, 32, 34 – 35, 46, 49, 54, 65, 68, 70, 75, 80, 85, 87 – 88)

https://prod3.agileticketing.net/images/user/fsc_2553/hollywood90028agileposter.jpg

https://www.indiewire.com/wp-content/uploads/2024/04/HOLLYWOOD-16-art.jpg?w=1920&h=1080&crop=1

Een film over wiens bestaan ik leerde van "I Spit On Your Celluloid: The History of Women Directing Horror Movies" van Heidi Honeycutt die ik van John Milton kreeg naast een kopie van deze film. Het boek behandeld uitgebreid deze film.

“Hollywood 90028” is in een zeker opzicht vergelijkbaar met Ganja & Hess. Het is een horror en exploitatiefilm enkel omdat dat de realiteit van de markt was. Het spendeert zijn speelduur haast een inversie te zijn van wat die genrefilms zijn.

Het hoofdpersonage is Mark die naar Hollywood is gekomen om zijn droom waar te maken. Maar hij is geëindigd alleen, zonder vrienden in een haast verlaten eenzamen cementen stad. Hij maakt pornografie omdat dit de enige manier is om iets met cinema te maken hebben. Hij ontmoet Michelle die zegt dat zij het clichéverhaal leeft van uit een kleine stad gekomen te zijn om het hier groot te maken maar uiteindelijk ook in de pornografie te eindigen wat eerst opwindend was totdat het niet meer was. Hun jeugden worden opgehaald maar de dialogen zijn gestileerd, er is geen connectie, er is in de conventioneel zin amper dialoog in deze film. Iedereen loopt gewoon eenzaam en verloren, iedereen is losgekoppeld en dood vanbinnen. Geluk kan hier niet bestaan. De film is heel ruw rond de kanten en werkt niet helemaal maar is inderdaad iets totaal troosteloze in te vinden met dromen die nooit waar gekomen zijn en een totaal gealiëneerde en onmenselijke beeld van Hollywood. Het is en interessante anti-horror horrorfilm, spijtig dat de regisseur nadien geen kan gekregen heeft en dat dit haar enige wapenfeit was. De manier waarop de film met het moord gegeven omgaat past bij de eigenaardige sfeer.

De versie die ik zag was een oude VHS release on de naam “Insanity”, een goed vergane kopie. Blijkbaar is deze film recent herontdekt en zit een 4K release aan te komen.

Hieronder nog wat citaten uit het boek:

In many ways, Hollywood 90028 is a love letter to Los Angeles in the way that Agnès Varda’s French new wave film Cléo de 5 à 7 (1962) is a love letter to Paris, making the city itself and the movements of the characters within it a focal point of the story. There’s an urban element in this movie that is usually left out of films about Los Angeles; instead of the green suburban lawns, we are given concrete and landlocked, traffic-stricken Downtown. As we see the Bunker Hill homes being demolished for new apartments, we experience the changing landscape of Los Angeles in the 1970s, when old neighborhoods disappeared and were remade entirely in the ugly and efficient manner that mars most modern cities. Mark cannot change, and the city’s changing landscape bothers him. He likes what he does and the way things are, essentially.

Most of the film is spent with this intense visual and auditory experience. There’s a notable lack of narrative and explication dialogue, and the existing dialogue has a surreal element. The emphasis on pornography and voyeurism isn’t offensive; it’s titillating. For instance, as we watch Mark during a film shoot, we hear the director, his boss, wording instructions to the actress, and it’s not difficult to understand that he is voicing the thoughts of the audience—us. This film within film adds another element of disorienting strangeness.

It’s a horror film, sort of. It’s an art film, and frankly, a good one. It’s not such a good horror film. It has horror, people dying in unpleasant ways, and we see the world’s darker side. Changing the title from Hollywood 90028 to The Hollywood Hillside Strangler or Twisted Throats was incredibly misleading to the distributors. It likely incurred the disappointment of drive-in goers who came expecting a gruesome, bloody horror slasher and instead got a poetic, dark story about two people ground down by the subversive nature of the city. Hornisher died in 2003 of ovarian cancer, not having pursued directing after Hollywood 90028.

Ik moet nog 13 films voor ik Creep(y Kids )ben

20. Vampire Humaniste Cherche Suicidaire Consentant (2023)

92 minuten - Canada

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 40

Subgenre: 20. Art / Slowburn / Elevated Horror

Themaklassement: 20 punten (Voltooid: 1-20)

Bron: Pindakaas

https://thumb.canalplus.pro/http/unsafe/1440x810/filters:quality(80)/img-hapi.canalplus.pro:80/ServiceImage/ImageID/114896888

Soms komt er iemand op je radar waarvan je daarna meteen oplet op de toekomstige projecten, en die actief opzoekt. Dat had ik destijds met Anya Taylor-Joy, en vorig jaar met Sara Montpetit na het zien van het schitterende Falcon Lake (2022), die ik daarna vanwege het toch ontbreken van een horrorcredit helemaal niet bleek te mogen registreren. Niet iets waar ik lang om treurde natuurlijk, zo vaak deelt JM geen 4,5* uit.

Toen de trailer van Humanist Vampire Seeking Consenting Suicidal Person uitkwam, was ik gelijk benieuwd: een fantasy horror dramedie die in de prijzen viel op Sitges en Venetië. En weer een heel andere rol van Petit. In plaats van coming-of-age met hormonale power dynamics, speelt ze hier de jonge vampier Sasha, die een te groot hart heeft om mensen te kunnen doden. Dit tot grote ergernis van haar ouders die haar bloedvoorraad stopzetten. Sasha’s leven komt plotseling in het gedrang tot ze de eenzame tiener Paul ontmoet. Hij ziet het leven niet meer zitten en wil haar leven helpen redden. Samen sluiten ze een overeenkomst die beide een uitvlucht zou moeten bieden.

https://rialto.ams3.cdn.digitaloceanspaces.com/thumbs/1600x_65dc90e17b24e28dae2922e1af74397e63596848a6e2c.jpg

Regisseur Ariane Louis-Seize maakte talloze korte films (waarvan ik er geen enkele zag), en levert hier met haar speelfilmdebuut een eigenzinnige, maar ook gewaagde genremix af. Het is uiteraard niet de eerste Comedy-Drama-Fantasy-Horror, maar het is evenmin een vast onderdeel van het filmdieet van de meeste mensen. Weinig scènes voelen overbodig, al zal desondanks het tempo voor sommigen wat laag liggen. De film heeft een lekkere score/muziek en is goed gespeeld. Met name Montpetit en Félix-Antoine Bénard (Het Canadese neefje van Paul Dano) geven een fijne performance.

Zeker niet voor iedereen, maar wie wel in is voor een quirky filmhuis horrortje op zijn tijd, kan Humanist Vampire rustig een kans geven.

Check vooral de trailer.

3,5*

joolstein zal wel hoger staan, gok ik zo

21. Tiger Stripes (2023)

95 minuten - Maleisië

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 42

Subgenre: 21. Asian Horror

Themaklassement: 21 punten (Voltooid: 1-21)

Bron: Pindakaas ( Ook Pathé Thuis)

https://www.hollywoodreporter.com/wp-content/uploads/2023/05/Tiger-Stripes.jpg

Tiger Stripes is mijn negende film uit Maleisië, maar na Histeria (2008) en 3 Doors of Horrors (2013), is dit pas mijn derde horrorfilm uit dit land. Amanda Nell Eu's eerste speelfilm deed het goed op festivals (Fantasia, Sitges, Cannes) en werd ook door critici overwegend goed ontvangen.

Wanneer de 12-jarige Zaffan in de pubertijd komt, begint haar lichaam op een alarmerend en gruwelijk tempo te vervormen. Uit angst als monster bestempeld te worden, probeert ze zich op school normaal voor te doen door haar afwijkende uiterlijk te verhullen... totdat ze besluit dat ze zich niet langer voor de wereld wil verbergen.

https://sgiff.com/wp-content/uploads/2023/10/film-still-opening-film-tiger-stripes.jpg

Ik vind het altijd leuk om een film te zien uit een land of gebied waar het leven compleet anders is dan bij ons, zowel vanwege de verschillen als de overeenkomsten. Ook Tiger Stripes geeft een leuk inkijkje in de sociaal-culturele normen van drie Maleisische pubervriendinnetjes, op de grens van kind en op weg naar (jong)volwassenheid. Al zijn ze daar duidelijk nog een eindje bij uit de buurt. Hoe er op Zaffan's ongesteldheid gereageerd wordt is daar een mooi voorbeeld van. Het is aardig om te zien hoe de moderne wereld ook hier doordringt met mobieltjes en instafilters, terwijl sommige ideeën die stevig verankerd lijken, toch echt uit heel andere tijden komen.

Zafreen Zairizal geeft vol overgave gestalte aan de rebelse tiener Zaffan, en maakt het niet al te moeilijk om met haar mee te leven.

3,3*

6. Häxan

90 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 11

Subgenre: 01. 1920s Horror

Themaklassement: 2 punten (Voltooid: 01, 23, 34, 72)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/7000/7065.jpg?cb=1706650133

De mensen die mij een beetje volgen weten dat ik héél veel moeite heb met dit soort oude films. Eigenlijk alles van voor de jaren 50 kijk ik toch niet zo snel, en het is eigenlijk ook dat het “moet” van de Horrorfilm Challenge (of misschien beter gezegd: het moet van John Milton), ik vind het alsnog niet echt héél leuk om te doen. Misschien is het een leeftijd dingetje? Of ben ik gewoon te verwend, ik heb vroeger namelijk ook nooit iets in het zwart/wit gezien, ik ben gewoon opgegroeid met TV zoals we die nu kennen. Dit soort silent films zijn al helemaal nieuw voor mij, en ik moet hier toch wel nog meer aan wennen.

https://i0.wp.com/aiptcomics.com/wp-content/uploads/2016/04/haxan-featured.jpg

Enfin, daar gaat deze film dan wel niet over. Het gaat hier voornamelijk over het occulte, de heksen en de duivel. En ik vind dat Benjamin Christensen het hier prachtig op beeld heeft staan. Het is echt een staaltje manschap wat hier werd uitgevoerd. Prachtig decor ook, het geeft gewoon de kriebels als je het ziet. Daarnaast ook de manier van filmen is echt prachtig, heel mooi gedaan. Wel ben ik van mening en heb ik hetzelfde gehad als velen, dat ik bijna de film had afgezet bij Part 1, ik was namelijk niet van plan om bijna twee uur naar iemand te kijken die met een stok alles aanwees wat er gebeurde. Gelukkig herpakte de film zich snel weer, en vond ik het over het algemeen gewoon best leuk om te zien, ondanks datgene wat ik op het begin zei!

https://prod-images.tcm.com/Master-Profile-Images/haxanwitchcraftthroughtheages1922.508216.jpg

Volledige mening (met spoilers!).

22. Roadgames (1981)

101 minuten - Australië

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 44

Subgenre: 22. Australian / Ozploitation / Oceania Horror

Themaklassement: 22 punten (Voltooid: 1-22)

Bron: Pindakaas

https://i.ebayimg.com/images/g/O7cAAOSww3tY4b8C/s-l1600.webp

Never judge a book by its cover, zegt men. Maar we doen het doorlopend, en John Milton dus ook. Ik had zo'n andere film verwacht bij Roadgames, door de poster... Ik dacht echt dat dit een hitsige male-gazey slasher was, dat bleek toch niet helemaal te kloppen!

In Richard Franklins film rijdt Pat Quid met een truck door Australië. Onderweg komt hij verschillende andere reizigers en af en toe lifters tegen, die dezelfde weg afleggen. Een favoriet tijdverdrijf van Pat is het spelen van spelletjes om de tijd tijdens de reis te doden (zoals het verzinnen van achtergronden van de andere mensen op de weg). Pamela is een lifter die hij oppikt. Maar wanneer ze verdwijnt, vermoedt hij dat de bestuurder van een busje die zich een beetje vreemd gedroeg, misschien de seriemoordenaar is die op de radio werd genoemd. Maar zijn achtervolging van de bestuurder van het busje brengt hem onder de aandacht van de politie, die vervolgens hem begint te verdenken.

https://thebeacon.film/themes/user/site/default/asset/img/common/road_games_40.png

Roadgames is dus meer een road movie met thriller-elementen, maar zoals sommige gebruikers op MovieMeter opmerken: heel erg spannend wordt het niet. Wel kabbelt het prettig door, en zijn Stacey Keach (jong!!) en Jamie Lee Curtis leuk om naar te kijken. Afgerond naar boven kan ik er wel een zeventje aan kwijt, maar het is geen film die ik lang ga onthouden, op de poster na.

En geen horror wat mij betreft, ondanks die cred op Letterboxd.

3,3*

*

23. Just before Dawn (1981)

90 minuten - Verenigde Staten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 46

Subgenre: 23. Backwoods / Rednecks / Hillbillies

Themaklassement: 23 punten (Voltooid: 1-23)

Bron: Pindakaas

https://www.moriareviews.com/rongulator/wp-content/uploads/Just-Before-Dawn-1981-2.jpg

Vijf kampeerders arriveren in de bergen om hun onlangs gekochte grond te bekijken. Ze worden door de plaatselijke boswachter Roy McLean gewaarschuwd voor een moordende maniak die de buurt terroriseert. Het vijftal negeert de waarschuwing, en zet hun expeditie toch voort. Daarna verdwijnen ze één voor één...

Het plot hierboven is zo uitgekauwd, dat de uitvoering wel iets moet bieden om de aandacht van de kijker vast te houden. Jeff Lieberman probeert dat door zijn tijd te nemen en ons de karakters te laten leren kennen, voor het los gaat. Voor mij duurde dat net iets te lang, maar ik waardeer het idee op zich wel. Aardig uitgevoerd, maar voor mij niet memorabel.

3,1*

24. Kommunioun (2022)

90 minuten - Luxemburg

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 48

Subgenre: 24. Benelux Horror

Themaklassement: 24 punten (Voltooid: 1-24)

Bron: Pindakaas

https://www.modernmyths.nl/wp-content/uploads/2022/10/Louise-Manteau-als-Elaine-in-Wolfkin.jpg

Ik ben benieuwd hoeveel mensen subgenre #24 aftikken met een horrorfilm uit Luxemburg; ik gok niet bijster veel. Maar ik had hem liggen dus waarom niet? Kommunioun (2022) had ook pas 2 stemmen op MovieMeter, dus dat vind ik dan weer extra leuk.

In dit horrordrama van Jacques Molitor is de alleenstaande moeder Elaine verontrust door het agressieve gedrag van haar zoontje Martin. Wanneer het jongetje één van zijn klasgenoten bijt, neemt Elaine, wanhopig op zoek naar antwoorden, Martin mee naar de vervreemde ouders van zijn overleden vader. Daar ontdekt Elaine de ware aard van de familie en moet ze kiezen tussen acceptatie of vechten voor het lot van haar zoon.

https://i0.wp.com/moviesandmania.com/wp-content/uploads/2023/07/Wolfkin-Kommunioun-movie-film-horror-Luxembourgian-2022-review-reviews-werewolf.jpg

Alleen al het perspectief maakt Wolfkin (2022) anders, en het is een film die graag beter zou vinden dan ik uiteindelijk vond. Helaas kon ik er net niet helemaal lekker inkomen, maar voor weerwolf fans die eens wat anders willen, lijkt het me zeker een aardige tip.

Trailer

3,2*

Ik kwam bij vergelijkbare films als Bad Biology nog uit op Penetration Angst (Film, 2003) verhaal lijkt ook wel een variant op het vagina dentata al is het volgens John Milton geen aanrader denk ik? Al weet ik niet echt tot in hoeverre je dat überhaupt kan waarderen.

Fransman schreef er een interessant stukje bij in ieder geval, dus ben op zich wel nieuwsgierig.

Ik heb "Penetration Angst" zonet gepindakaasd (zit ook een Siamese tweeling in zag ik snel), is wel helaas zonder ondertiteling (Engels is geen probleem, maar ik kijk het liefst films met Nederlandse of Engelse ondertiteling) en zag er ook best goedkoop uit.

Als "Fransman" (ik was toevallig vorige week een week in Normandië) er positief over is, dan is het inderdaad misschien een film om eens te bekijken.