Tiger Stripes (2023)

Vanaf 11 april 2024 in de bioscoop (Vedette)

Tiger Stripes zit vol symboliek over het accepteren van wie je bent. Je hoeft jezelf niet te verbergen als je afwijkt van de rest. Een mooie boodschap. Een onderhoudende film die zich afspeelt in de oogverblindend mooie jungle van Maleisië. Helaas werden in het strenge Maleisië scènes in de film sterk gecensureerd omdat de meisjes vaak hun hoofddoek afdoen en er menstruatiebloed is te zien. De regisseuse Amanda Nell Eu was (terecht) 'not amused' over deze censuur. Gelukkig kunnen we hier van de ongecensureerde versie genieten.

Leuk zeg, ik snap wel dat het een festivalhitje was. Veel culturele onderwerpen komen aan bod naast die van growing pains (letterlijk...), het is vermakelijk (ja, goedkope effecten maar Maleisisch, kom op....leuk toch!?) en de meid acteert toppie en dan nog spetterende soundtrack. Ja, leuk

Iemand die de muziek online kan vinden?

In de openingsscène laat de 11-jarige Zaffan [Zafreen Zairizal] al iets van haar opstandige aard zien in het bijzijn van haar beste vriendinnen Farah [Deena Ezral] en Mariam [Piqa]. Vanaf het moment van haar eerste menstruatie begint haar gedrag steeds grilliger te worden en dat gaat ten koste van haar vriendschappen. Wanneer Zaffan ook fysieke begint te veranderen, slaat het ‘virus’ over op andere meisjes op de school. Maar dan verschijnt hulp in de vorm van duiveluitdrijver (of is het charlatan?) Dr. Rahim [Shaheizy Sam]. Het basisidee is niet nieuw en het verhaal is aan de magere kant, maar Zairizal maakt grote indruk in de hoofdrol en Sam is een giller als de mediageniek, opportunistische ‘dokter’. Amusant en zeker niet eng, dus waarom dit her en der als horrorfilm wordt bestempeld is mij onduidelijk.

TIGER STRIPES - Fast Forward review

Tiger Stripes is mijn negende film uit Maleisië, maar na Histeria (2008) en 3 Doors of Horrors (2013), is dit pas mijn derde horrorfilm uit dit land. Amanda Nell Eu's eerste speelfilm deed het goed op festivals (Fantasia, Sitges, Cannes) en werd ook door critici overwegend goed ontvangen.

Wanneer de 12-jarige Zaffan in de pubertijd komt, begint haar lichaam op een alarmerend en gruwelijk tempo te vervormen. Uit angst als monster bestempeld te worden, probeert ze zich op school normaal voor te doen door haar afwijkende uiterlijk te verhullen... totdat ze besluit dat ze zich niet langer voor de wereld wil verbergen.

Ik vind het altijd leuk om een film te zien uit een land of gebied waar het leven compleet anders is dan bij ons, zowel vanwege de verschillen als de overeenkomsten. Ook Tiger Stripes geeft een leuk inkijkje in de sociaal-culturele normen van drie Maleisische pubervriendinnetjes, op de grens van kind en op weg naar (jong)volwassenheid. Al zijn ze daar duidelijk nog een eindje bij uit de buurt. Hoe er op Zaffan's ongesteldheid gereageerd wordt is daar een mooi voorbeeld van. Het is aardig om te zien hoe de moderne wereld ook hier doordringt met mobieltjes en instafilters, terwijl sommige ideeën die stevig verankerd lijken, toch echt uit heel andere tijden komen.

Zafreen Zairizal geeft vol overgave gestalte aan de rebelse tiener Zaffan, en maakt het niet al te moeilijk om met haar mee te leven.

3,3*