Interstellar (2014)

Zeg wat je wilt, maar hij staat niets voor niets heel hoog in de top 250 van Imdb.

De meerderheid heeft het wel vaker mis ......

Wat n bizarre film zeg! boeiend en je moet hem uitkijken , dan snap je het helemaal!

Geweldig gemaakt, goeie cast, zeer apart verhaal ... Het is soms wel een beetje ingewikkeld dus koppie dr bij houden maar hij was voor mij een dikke 4 sterren waard.

Prachtige beelden , mooi uitgewerkt allemaal ! Echt de moeite waard.

Zeker, ik zeg wat ik wil, en het vervelende voor jou is dat je geen enkel weerwoord kan bedenken tegen die 10 punten van mij. Bovendien is een mening gebaseerd op een scorebord geen argument voor kwaliteit.

Lesje zwarte gaten naar aanleiding van deze film: De Wereld Draait Door

Maar zo moet je niet naar een film kijken, dan kan je bij alle films wel iets slechts verzinnen.

Misschien is er een weerwoord op sommige punten mogelijk en op andere inderdaad niet. Maar dat maakt mij eerlijk gezegd niets uit. De film was niet perfect maar ik vond het een top bioscoop ervaring.

Zo dat was wel een avondje laat naar bed waard !

Begin was beetje traag en beetje vaag en bijna daarom uitgezet.

Maar werd steeds beter en interessanter. Zeker indrukwekkende film en leuke twists in t verhaald waardoor het niet zo standaard werd. Nee echt interessant en zet je aan het denken.

Wat heeft God het allemaal toch onwijs mooi geschapen en wat is de mens toch klein. Als je bv Jupiter al ziet. Vette aanrader, alleen had wel iets korter gemogen.

Je kunt bij elke film iets slechts verzinnen, maar bij deze film is het niet nodig. Het slechte druipt er in vijf dimensies vanaf.

Niemand zal ontkennen dat Nolan niet lang genoeg heeft stilgestaan bij het fenomeen zwarte gaten: visueel keurig binnen de lijntjes van de wetenschap; 't mocht wat kosten. Maar waarom negeerde hij vervolgens wel de kennis over spaghettification?

Ik vond vooral Vincent Icke wel tekenend dat je ook weer niet moet gaan doen alsof Hollywood het wetenschappelijke wiel uitvindt. Leuke verkooptruc, maar dat is natuurlijk ook niet helemaal waar.

“Small steps, Ellie! Small steps!”

Ja, Vincent Icke kent z'n klassiekers. Een top wetenschapper die met beide poten in de modder staat, al luidt de titel van z'n laatste boek "Zwaartekracht bestaat niet." De woorden hierboven komen uit de film Contact. Niet toevallig, of wel natuurlijk, speelt ook daarin Mathew McConaughey een rol. Niet als held, maar eerder als antagonist in de vorm van een gelovige. Langgeleden gebruikte Icke die kleine stapjes in een column om aan te geven dat vooruitgang in de moderne wetenschap verloopt via minieme verschuivingen die gigantische gevolgen kunnen hebben: "Zijwaarts, mars." Dat idee.

Ik denk dat Icke meer gecharmeerd was en is van Contact dan van Interstellar; helaas spelen beide films zwaar op het sentiment, maar prikkelt Contact veel meer de fantasie.

Wie meer wil lezen van Icke, o.a. de column over "Small steps, Ellie, small steps." (blz 107), kan deze http://static.speakersacademy.com/files/publications/1607/publication_1267.pdf downloaden.

Plotgaten kunnen heel irritant zijn. Toch is het belangrijk in acht te nemen dat een film een versie, een interpretatie en simpelweg een verhaal van de makers is.

Hoewel ik niet alle punten helemaal begrijp van deze film, komt het verhaal op mij geloofwaardig (verschil met realistisch) over en heb ik ik me simpelweg goed vermaakt.

Ik heb het idee dat je het concept van Sciencefiction niet helemaal begrijpt. Je kijkt veel te reëel naar een film als deze. Uiteraard zijn er hiaten in de logica van de film, maar het is niet voor niks wetenschappelijke fictie. Bovendien is de toekomst er eentje die niemand kan voorspelen. Zeggen dat bepaalde gebeurtenissen onlogisch zijn betekent dus niet dat ze niet mogelijk zijn.

Daarnaast rommelen al je punten wat.
1 is totaal giswerk. De technologie hoeft niet stil te staan, maar misschien op dat vlak wel. Had je een futuristisch model niet als irreëel afgeschilderd?

Bij punt 2 en 3 klopt het ook niet helemaal wat je zegt. Er is totaal geen causaal verband tussen het in hyperslaap kunnen brengen van een persoon en de capaciteiten bezitten om ziektes van je gewassen te bestrijden. Jij stelt hier dat als je iemand lang kan laten slapen dat je automatisch ook je gewassen zou moeten kunnen genezen. Dat is de meest kromme redenatie die je kan bedenken.

Punt 4 laat de grilligheid van de mens zien. Die doen wel vaker rare dingen.

5 slaat weer terug op dat toekomstperspectief. Had jij tegen een persoon uit 1935 gezegd dat je over 80 met een apparaatje in je zak alle informatie die op de wereld beschikbaar is kan opzoeken zou je ook uitgelachen zijn.

6 is een kwestie van smaak. Irrelevant dus om te bediscussiëren.

7: je vergeet dat het niet Coopers intentie was om terug te keren. Hij neemt juist afscheid met het idee dat hij waarschijnlijk niet terug zal keren. Daarom is Murph ook zo verbolgen. Hij neemt uit filantropische beweegredenen afscheid van zijn familie en de aarde.

8 en 9, weet Murph natuurlijk niet. Het is ook meer een hypothetische situatie die ze schetst. Cooper ging immers ook weg om signalen na te trekken die andere overlevenden zouden sturen. Dat Brand kan leven is dus een mogelijkheid, gezien zij naar de laatste planeet trok waar een signaal vandaan kwam. Cooper gaat haar achterna met diezelfde intentie waarmee hij de andere planeten afging, op zoek naar de ruimtevaarders in de hoop dat hij ze wel aan zou treffen en met mogelijkheden een nieuwe thuisplaneet te vinden.

10 is weer gebruik maken van je wetenschappelijke fantasie. Het is een film, niet echt.

Media en liefhebbers brengen het wel als een o zo theorie- "werkelijkheid"getrouwe film. En als de argumenten niet uitkomen mag het opeens weer als fictie gezien worden. Voor elk potje een dekseltje bij deze film. Buiten dat om is het qua filmische aspecten (script en acteerwerk e.d.) gewoon nog steeds een bar slechte film haha

Mee eens. Zeker voor zo'n ''kijk mij eens interessant en ingewikkeld doen'' film zijn dit soort plotgaten toch wat jammer. Nolan wilt met dit soort films graag laten merken wat voor een slimme jongen hij wel niet is, maar faalt daar dus toch deels in.

Toch is Nolan is een hele slimme jongen want hij weet precies wat het publiek wil.

In die zin zeker ja.

Ik denk dat ik mijzelf wel tot de tweede categorie kan rekenen die je beschrijft, maar eens ben ik het zeker niet met je. Ik heb bij het zien altijd in mijn achterhoofd gehouden dat het een fictief verhaal is, geen documentaire. Daarmee kan je als regisseur echter niet alles maken wat je maar wilt. Er moet een zekere structuur, een verhaal en een lijn in de film zitten. Nolan kiest hier voor een natuurkundige oplossing van een probleem dat nog lang niet opgelost is binnen de wetenschap. Dat is zijn vrije keuze, maar het blijft een fictieve oplossing. Als je een Sciencefiction film dus gaat afrekenen op het feit dat je hem niet realistisch vindt ben je verkeerd bezig, want het is en blijft pure fictie. Fictie die Nolan wel eens waar een natuurkundig plausibel karakter heeft gegeven.

Als we de "visionaire kwaliteiten" van Nolan vergelijken met die van Kubrick in 1968 dan is het toch heel droevig gesteld met Nolan. Waar Nolan woorden nodig heeft om enige samenhang in het verhaal te houden, laat Kubrick beelden zien. Zelfs voor een zwart gat, gaat Nolan bij de wetenschap te rade; is 't gebrek aan fantasie of wil ie tonen dat ie zo wetenschappelijk onderlegd is? Het maakt mij de pis niet lauw. Dat Kubrick qua vormgeving en GUI (jawel, vinger bestuurd) de geestelijk vader was van de "tablet computer" zal iedereen ondertussen wel weten. Hier is een aardige opsomming over Kubricks kijk op de toekomst.

Kubrick liet alleen in Eyes Wide Shut zien hoe goed hij eigenlijk wel niet was.

De visionaire kwaliteiten van Kubrick waren ook discutabel hoor. Veel aspecten die hij in zijn film verwerkt waren al heersende ideeën (zoals de tablet die je noemt), relatief logische vooruitzichten of pure toevalstreffers. Bovendien zijn er duizend en één aspecten die je kan bedenken die Kubrick niet in zijn film verwerkt, maar die wel aanwezig waren met het aanvangen van het nieuwe millennium.

Nolan kiest er voor om het geheel anders aan te pakken. Hij zal het uiteraard nooit goed kunnen voorspellen. Bovendien zijn visionaire kwaliteiten slechts een spinsel van de fantasie. Nolan doet zijn best het in een aannemelijk (nogmaals: wel fictief) keurslijf te passen, dat hij daarbij de kennis der wetenschap tot zich neemt is alleen maar logisch. Het zou een wantvertoning worden als hij maar wat gedaan zou hebben. Nolan legt een paar restricties (dmv de wetenschap) aan zijn eigen fantasie die er voor zorgen dat de film geen fantasy-blamage wordt.

Het laatste half uur/kwartier gaat alles heel snel en komen er meer vragen dan antwoorden, maar deze film heeft wel mooi mijn verwachtingen ingelost. Ik zat in een ontzettend vervelende stoel, met een projectiescherm dat veel te hoog stond, maar toch heb ik zonder enig probleem de volle zittijd uitgezeten. Dat kan enkel bij hoogst interessante en onderhoudende films zoals deze.

“I'm not afraid of death. I'm an old physicist - I'm afraid of time.”

Schitterend. Boeiend. Adembenemend. Zinnenprikkelend. Geestverruimend. Fascinerend.

Dit zijn maar enkele superlatieven die ik kon bedenken na het bekijken van dit meesterwerk. Het overkomt me maar zelden dat een film in mijn achterhoofd blijft nazinderen en waarover ik nog een tijdje lig te peinzen. Niet dat je moet piekeren over de mathematische inhoud, want dat gedeelte kan je beter langs je heen laten gaan. De relativiteitstheorie wordt er te pas en te onpas bijgehaald. Men belandt ergens in een vijfde dimensie. En theorieën over zwarte en eveneens wormgaten worden rond je oren geslagen, zodanig dat het je begint te duizelen. Er was me één en ander niet echt duidelijk, maar toch weerhield ik mezelf om plotgaten te zoeken of te twijfelen aan de juistheid van sommige wiskundige veronderstellingen. Het zou toch nogal pretentieus zijn om te twijfelen aan bepaalde stellingen die uitgedacht zijn door meer verlichte geesten dan mezelf. Alhoewel ik in het verleden aardig wat voorstellingsvermogen miste om bepaalde axioma’s uit de ruimtelijke meetkunde te begrijpen. Zo heb ik het nog altijd moeilijk met de stelling dat “twee evenwijdige lijnen elkaar snijden in het oneindige”. Ten eerste kan ik me het oneindige niet voorstellen. En ten tweede zullen die evenwijdige lijnen ook nog wel evenwijdig zijn in het oneindige. Geen mens op aarde zal ooit beweren dat het wel zo is, daar hij eens op dat oneindige punt was waar de twee lijnen elkaar sneden. In mijn ogen dus totaal surrealistische wiskunde dat mijn beperkt verstand maar niet leek te vatten. Vandaar ook waarschijnlijk dat ik toen in die tijd met een onvoldoende thuiskwam na het examen ruimtelijke meetkunde. Maar ik wijk af !

De rest van mijn recensie hier...

Interstellar Oscar gewonnen voor de special effecten. Had ook niet anders verwacht. Persoonlijk heb ik films die Oscar winnen voor de effecten altijd al beter gevonden dan die voor beste film (star wars, indiana jones, lord of the rings, titanic, matrix, gladiator, inception, ET, jurassic parc, alien).

Qua wat mogelijk is is de film getrouw aan wat volgens onze huidige wetenschap mogelijk is. Het verhaal dat zich daarbinnen afspeelt is fictie. Die dingen moet je niet door elkaar halen.

Met jouw laatste zin ben ik het simpelweg oneens. Je onderbouwing is er ook niet.

Ik word een beetje moe van al die bar slechte argumenten waarom Interstellar slecht zou zijn. Ze kunnen zo'n beetje allemaal worden ontkracht. Vaak zijn het mensen die de film niet snappen en een grote mond open trekken. Ik heb vrijwel niemand horen klagen dat het te moeilijk begrijpen is, terwijl dat bijzonder vaak het geval zal zijn geweest. Het lijkt neer te komen op nederigheid versus arrogantie.

Wie is er in dat geval dan arrogant? Die sukkelaars die het complexe verhaal niet begrijpen?

Ga je gang, zou ik zeggen.

Ah we komen weer bij het typische Nolanfanboys verhaaltje : Je vindt m niet goed dus "je zal m wel niet snappen "

Da's inderdaad een argument dat vaak terugkomt. Maargoed, veel mensen blijken nu eenmaal zwaar te kicken op de complexe verhaaltjes die Nolan in z'n films knikkert. Hij vergeet hierbij helaas vaak het filmmaken, want zeker voor een film met zo'n enorm budget, stelt Interstellar visueel vrij weinig voor.

Verder hoef je Lavrot's post maar even door te lezen om erachter te komen dat ook deze film zat plotholes heeft.

Schitterende scifi/drama film van mr. Nolan. Ik heb al zijn films gezien en kan me wel een fan van zijn werk noemen. Van The Prestige tot Memento en van Inception tot The Dark Knight, geen slechte film te bekennen. Interstellar is zeker niet perfect en ook zeker niet zijn beste werk maar de film is met zoveel precisie en moed gemaakt dat ik daar alleen maar waardering voor kan hebben. In het begin moet je er even inkomen maar zodra ze de ruimte ingaan is het genieten geblazen. Het laatste gedeelte met de boekenkast moet ik zeker nog een keer terugzien.

Het script en de acteerprestaties zijn erg goed (ik heb ergens gelezen dat de acteurs meestal geen idee hadden waar ze het over hadden dus het is des te knapper dat ze het allemaal met een 'straight face' konden oplepelen ). Speciale vermelding voor de score van Zimmer. Perfect. 4.5/5.0