The Thin Red Line (1998)

De meest originele oorlogsfilm die ik ooit zag, laat ik daar maar mee beginnen. Badlands is de enige film die ik tot nu toe zag van Terrence Malick en die gaf ik slechts 3*, maar is waarschijnlijk wel de meest bijzondere film die ik 3* gaf, en de enige met een potentie van misschien wel 5*. The Thin Red Line is totaal anders, maar ik denk er best identiek over. 'Wow' momenten wisselen zich opnieuw af met aspecten die je koud laten.

Laat ik puur met de oorlog beginnen: sommige scènes zijn te langdradig en saai, daar ben ik het met sommige critici hier wel eens. Gelukkig wordt dat goedgemaakt met aanvallen die gepaard gaan met briljant camerawerk en een score waardoor je de film meeleeft als een soldaat ter plekke. Ook bepaalde dialogen zijn sterk, vooral die waarin de overtuigende Nick Nolte zijn karakter een aandeel in heeft.

Jim Caviezel speelt verschrikkelijk boeiend. Wat een prestatie, die man is me nooit eerder opgevallen. Vooral zijn scènes, waar Malick nogal wat leven in brengt, grepen mij aan. De wisselwerking tussen hem en de nooit tegengevallen Sean Penn is geweldig. Zoals ik al eerder aangaf, lieten bepaalde andere karakters me dan weer koud.

Had voortijd geen benul van de enorme sterrencast met onder Harrelson, Leto, Brody en Travolta. Helaas komt aan het eind van de film nog een totale mislukte casting van Clooney.

Blij dat mijn 2e Malick mijn interesse in zijn werk nu echt heeft opgewekt.

Ah The kick of war!!! De film heeft dat wel geprobeerd weg te filosoferen. Niet geheel gelukt overigens, mede door de stijl van cameravoeren alsof je een passant bent, alsof je er tussen staat. Dat shot op de heuvel waar je als beschouwer tussen de zandhazen staat en letterlijk de kogels langs je oren vliegen. Dat zag je ook in Saving P. Ryan alleen dan 10x zo aangedikt. Dat blijf ik echt een heel goed shot vinden.

Werkelijk vreselijk was dat arthouse gedoe van die 40's babe op de schommel, en in bad en zo. Al met al, best sterk.

de artiest UNKLE ( elektronische psychedelische beats muziek ) is enorm Beinvloed door deze film ,,,met dit nummer.

De teksten in The Thin Red Line zijn ook zeer filosofisch en dromerig.

Van Malick had ik eerder Badlands bekeken, maar ook het ronduit vervelende The Tree of Life. Ik was dan ook benieuwd of deze oorlogsepic mij zou bevallen. Helaas valt ook deze film mij tegen. Veel pretentieus geneuzel zonder dat het echt iets toevoegt. De voice-overs zijn ronduit irritant. Desalniettemin bevat deze film wel enkele sterke scene's: Het idyllische begin en de belegering van de bunker op de heuvel. Ik kan nog net een voldoende kwijt aan deze film.

Had gehoopt op echte muzikale raakvlakken, maar het is enkel een sample van een stuk dialoog.

had ook gezegd beïnvloed,,,niet de hele film kwam er in voor ,

maar "what are you to me ( komt ook voor in UNKLE's ) is uit de beste oorlogs film wat mij betreft ,,namelijk full melal jacket,

In een ander nummer komt een groot deel voor uit Jacob's Ladder (1990).

hoe dan ook allemaal teksten uit heftige films met licht psychedelische tonen

dit komt uit rabbit in your headlights ,,,,,en oorspronkelijk uit jacob's ladder,,

If you're frightened of dyin' and you're holding on...

You'll see devils tearing your life away

But...if you've made your peace

Then the devils are really angels

Freeing you from the earth.....from the earth....from the earth

dieper word het niet

mocht het je intreseren ?

UNKLE - Rabbit in Your Headlights on Vimeo

Engelse vertaling van: Jisas Yu Hand Blong Mi!

Prachtig lied! Enig idee welk koor dit zingt en of ze nog meer muziek hebben gemaakt?

Jisas Yu Holem Hand Blong Mi - YouTube Kippenvel iedere keer weer. SergioMalick, er staat Choir Off All Saints (Honiara). Ik weet niet of ze meer muziek hebben gemaakt.

God Yu Tekkem Laef Blong Mi Choir of All Saints Honiara - YouTube

Soon My Lord Choir of All Saints Honiara - YouTube

Twee andere nummers van dit koor.

En van Hans Zimmer, ook de moeite waard.

Hans Zimmer - God Yu Tekem Laef Blong Mi (Symphonic Orchestra by David U) - YouTube

The Thin Red Line soundtrack:

Heel vet!! Gelijk besteld.

De soundtrack van de film heb ik inmiddels grijs gedraaid via spotify, maar van deze cd was ik nog niet op de hoogte.

Is er overigens iets geschreven over deze (bescherm)engel die de moeder komt halen aan het begin van de film? Het is de enige flashback vanuit het oogpunt van Pvt. Witt.

Voor de namen van de koren en een recensie:

Melanisean Choirs: The Blesses Island (1999) - MusicMeter.nl

Op de Nederlandse dvd uitgaven staat als extra een selectie van die koorstukken.

Jammer van al die voice-overs. Doen de film meer kwaad dan goed.

Wisselende recensies, van slaapverwekkend tot geniaal. Nou ik val in de categorie geniaal.

Vond her een redelijk saaie en langdradige film, de eerste anderhalf uur duren een eeuwigheid, daarna wordt het wat beter om vervolgens weer volledig in te zakken met een hoop saai gepraat met een zeikstem.

De personages deden mij weinig en door het geschreeuw van Nick Nolte hoopte ik dat hij ieder moment opgeblazen zou worden door een granaat.

Al met al had deze film ook 1,5 uur kunnen duren zonder al dat suffe gepraat alsof je bij een kerkdienst zit.

C en C

Goede film

C en V bedoel je? Als in kopiëren plakken?

Geweldige film in dit genre, er worden genoeg oorlogsfilms gemaakt maar zelden zie je een voorbijkomen die zo goed ingaat op de onderlinge banden in een groep militairen.

Vriendschap is vaak in dit soort situaties (oorlogsgebied) een belangrijke factor, je leeft in een wereld waar het leven en de dood vlakbij elkaar staan. Dat zie je goed terug in deze film, vooral als iemand op sterven na dood is.

Formidabele film, erg sterk en goed geacteerd met een prima verhaal!

Een 9 als waardering.

Op een paar boeiende actie scènes na vond ik het vooral erg langdradig. Op sommige stukken sijpelde mijn aandacht behoorlijk weg. Op de sterren cast was weinig aan te merken. Al met al een lange zit.

The thin red line is een aparte oorlogsfilm geworden en ligt bijvoorbeeld verwijderd van Saving private Ryan dat eveneens datzelfde jaar uitkwam. Terrence Malick focuste zich tijdens de film veelvuldig op de emoties van de soldaten tijdens de oorlog. Het zorgt ervoor dat de film en het verhaal traag op gang komen, maar in mijn ogen des te realistischer naar voren komt. Geen verheerlijking van de oorlog, integendeel. The thin red line neigt eerder naar een anti-oorlogpropaganda.

Er zijn nu eenmaal geen helden in de oorlog. Elkeen is slachtoffer en het is het lot dat bepaalt om je de oorlog overleeft of in een kist met vier planken naar huis wordt gestuurd. Wat je te zien krijgt zijn tengere mannetjes (Brody, Leto, Koteas) die door menig macho verweten worden als de eerste de beste "wankers". The thin red line kent een indrukwekkende cast die hun naam en faam bevestigen en hierbij met stip Nick Nolte als ijzervreter Colonel Tall alsook Sean Penn als sergeant Welsch. Wat de naam van George Clooney staat te doen op de cover van de DVD is me een raadsel, want hij doet amper mee en heeft geen noemenswaardige rol.

The thin red line bevat een aantal gruwelijke gevechten, mooi in beeld gebracht, dus echt saai wordt het nooit. Maar Malick zorgt voor een grote contradictie door deze oorlogstaferelen te laten samenvloeien met de mooie fauna en flora die het eiland te bieden heeft. Daarnaast is de film doorspekt met psychologische dialogen over angst en de zin van oorlog. En vooral niet te vergeten: het lange wachten, wachten op actie? Wachten op de angst te sterven? De spanning is ondraaglijk voor de soldaten en wordt magistraal op het scherm geprojecteerd.

Voor mij kwam de film nooit saai over. Integendeel, de tussenstukken waren momenten om zich net ten volle in de personages in te leven. Alles zit goed in deze film: cast, decor, mooie close-ups van het waaiende hoge gras, muziek, insteek, ... Knap! De aanval op het dorp met de bange Japanners zal me steeds bijblijven: Ook hier geen moordlustige meedogenloze vijanden, neen, pure mensen gevoed door angst in het diepst van hun ziel. Mooi!

Zo... voor deze film is een behoorlijke blik aan bekende acteurs opengetrokken: Penn, Travolta, Clooney, Cusack, Brody, Harrelson, Reilly, en ga nog maar even door. Normaal gesproken vind ik dat alleen maar afleidend, maar daar had ik in deze film niet zoveel last van. Dat komt vooral door de echtheid. Sommige scenes zijn dusdanig rauw dat deze meteen onder de huid gaan kruipen. De vele voice overs hadden van mij niet gehoeven, maar al met al een ontzettend sterke film. *4.0

Leuke anekdote van Christopher plummer over het samenwerken met Malick

Plummer: 'I'll Never Work With Him Again' - YouTube

Ondanks dat de film te boek staat als een klassieker, deed het me maar weinig. Het verhaal is gesitueerd rond de slag om het eiland Guadalcanal in de Stille Zuidzee, dat door een Amerikaans peloton op de Japanners veroverd moet worden. Een belangrijke gebeurtenis want dit was de eerste nederlaag van de Japanse landstrijdkrachten en een keerpunt in de Pacifische Oorlog. Helaas is er maar weinig van terug te zien en horen we veel meer de gedachtewereld en individuele visies van de soldaten. Met acht verschillende voice-overs was dit ook te veel van het goede.

Echter kwam de film bij mij ook nogal geknutseld over. Er zijn weliswaar louter mooie beelden te zien maar gevechtsscènes worden vakkundig de nek omgedraaid. Menigmaal door het tonen van flora en fauna (een stel grassprieten of een insect) Maar ook door in te zoemen op een acteur die dan wat filosofisch geneuzel mag wauwelen (ansichtkaart wijsheden) of Woody Harrelson die even mag vuilbekken. Ook als er wel actie was; Zoals bij de dikke mist, waarbij men geen hand voor de ogen zag en de daaropvolgende bijna slapstick-actie, voelde het meer als leuk camera-trucje.

Er wordt een fragmentarische manier van vertellen gebruikt, vooral door flashbacks die weinig toevoegde en die veel afbreuk doen aan de film. Gek genoeg is er ondanks dat de nadruk lig bij emoties en drijfveren van de mensheid in een crisissituatie en het ontbreken van een hoofdrolspeler(s) er maar weinig medeleven te voelen voor de aanwezige acteurs. Waarbij juist de meeste bekende sterren te zien zijn in vervelende cameo's (vooral George Clooney en John Savage). De enige die nog wel overtuigt is Nick Nolte.

Een standaard oorlogsfilm is het niet en op sommige momenten werkt de film ook zeker wel maar te vaak greep de film mij op geen enkele manier en keek ik naar de klok door verveling. Vandaar dat ik niet een hogere rating kan geven.

Wat een dijk van een film. Ja, hij duurt lang, ja er zit veel filosofisch praat in, ja het is in strijd met alles wat we eerder gezien hebben zoals Saving Private Ryan, maar dat is nu juist vernieuwend en wat mij betreft wat de film zo bijzonder maakt. Het dualisme van de mens, de strijd van binnen in...

Mooie kleine psychologische dingen, de hang naar huis en hoe dat een mens in leven kan houden, het hartverscheurende moment wanneer dat weg valt, de angst om te sterven, de zin van het leven, mannen die er voor elkaar zijn en hun eigen leven riskeren. Gedoseerd geweld in die zin omdat het daar in de film niet om draait, net als bijvoorbeeld Band of Brothers, en natuurlijk de vele acteurs die het best wel doen met kleine rolletje, Bill Pulman die er achteraf uitgeknipt is net als Micky Rourke. Mooie prestaties bv van Cussack, Nolte, Koteas en Caviezel.

Mooiste scene wat mij betreft dat de mariniers het Japanse kampement binnen vallen, lange scene voor het grootste deel in één keer gedraaid, geen geluid er bij maar die werkelijk waar geweldige en overdonderende soundtrack erbij....ooooh….om van te janken zo mooi.

Gemengde berichten hier, mij deed de film helemaal niets. Een overkill aan grote namen, die pretentieuze dierenplaatjes tussendoor, maar vooral die dikke, pacifistische saus was slecht te verteren.

De filosofische beschouwingen en mooie natuur shots vormen een essentieel deel van de film, maar zorgen wel voor een best lange speelduur. Zonder die aspecten was The Thin Red Line gewoon een goede oorlogsfilm, nu voelt het regelmatig wat geforceerd prekerig. Vooral die romantiek thuis doet dan echt afbreuk. De oorlogsactie ziet er verder goed uit en het is interessant ook eens te focussen op de Pacifische Oorlog. Het is niet dan de knaller geworden die de score hier deed vermoeden, maar qua oorlogsactie zeker het kijken waard.

Terrence Malick’s ‘The Thin Red Line’: The Traumatic and Poetic Journey into the Heart of Man