The Thin Red Line (1998)

Prachtig verfilmd oorlogsdrama met een filosofische boodschap. De destructieve, oorlogszuchtige aard van de mensheid wordt tegenover het scheppende, creeërende wonder van de natuur geplaatst. De soldaten moeten een bloedige strijd uitvechten op een eiland wat anders een waar paradijs zou zijn. De gevechtsscenes worden dan ook regelmatig afgewiseld met prachtige landschaps en natuur beelden. Soms lopen ze zelfs geheel door elkaar heen. Begeleid door de geweldige muziek levert dit werkelijk unieke filmbeelden op.

De film wordt bovendien gedragen door een voortreffelijke cast. Sean Penn, Nick Nolte en James Cavaziel brengen hun personages met zeer veel overtuiging. Indrukwekkende film die zeker een plaats hoog in de top 250 verdient.

Het eerste gedeelte van de film is technisch en cinematografisch dik in orde, maar kabbelt wat te traag voort en weet niet niet op je gevoel in te spelen. Na anderhalf uur kwam voor mij echter de ommekeer: Wat een prachtige, op je gevoel in spelende film! Lang geleden dat een film me helemaal mee heeft kunnen slepen. De krankzinnigheid van de oorlog wordt op een fascinerende manier aan de kijker voorgeschoteld. Prachtige muziek in combinatie met de mooie beelden, de gefrustreerde, bange soldaten én dorpsbewoners. In het laatste anderhalf uur klopte gewoon alles. Laat je niet afschrikken als je wat moeilijk in het verhaal komt, want het wordt alleen maar beter. Sterke, originele oorlogsfilm!

Normaal houd ik wel van een episch oorlogs-drama maar The Thin Red Line is daar duidelijk de uitzondering op. Geen moment me kunnen inleven in deze karakters en m'n ogen dwaalden wel erg vaak af richting de klok.

1*.

Kabbelende riviertjes, veel zonneschijn, een dichtgegroeid bos, prachtige onderwaterscènes van waaruit je weer de zon ziet opdoemen en een hand vol exotische diersoorten.
Cinematografisch zat het met deze film dus gewoon dik in orde. Ik houdt er wel van en ondanks dat ik wel eens mooiere beelden gezien heb vond ik het gewoon prachtig om te zien.

Wat minder vond ik de vechtscènes, vooral het gevecht en de voorbereiding die hieraan vooraf ging, waarbij ze de basis van de Japanners in moesten nemen vond ik wat langdradig en onnodig voor een film die juist andere sterke esthetische punten etaleert.
De actiescènes waarbij 3 soldaten stroomopwaarts de rivier liepen om de omgeving te verkennen vond ik veel mooier gebracht, alleen wel een beetje leentjebuur gespeeld bij Platoon, m.n. de Japanners die gecamoufleerd zijn als struiken Maar ja, dat houdt je toch die vergelijkingen. Ook The Deer Hunter, Apocalyps Now en Saving Private Ryan dacht ik er terug in te zien. Ik stoorde mijzelf er niet echt aan.

Verder deel ik de mening van The One Ring dat het af en toe erg lastig was om de verschillen in uiterlijke kenmerken tussen sommige soldaten te zien. Sean Penn herkende ik natuurlijk wel, na zijn afschrikwekkende gejank in Mystic River. Maar hier speelde hij niet slecht of zo. Alleen zal ik altijd immuun blijven voor zijn tranen

Wel een aardige film dus, waar vooral mijn ogen van genoten. De boodschap die de film meegaf vond ik ook wel aardig en zeker niet al te moralistisch. Eerder positief! 3,5*

Boeiende oorlogsfilm.

Malick weet vooral een nieuw gezicht te geven aan een genre dat al tientalle jaren een kopie is van zichzelf. Deze film is in elk geval verfrissend.

Visueel zag het er mooi uit, bij momenten zelfs prachtig. Vooral de zwemscenes, wapperende grasvelden en de opening van het eerste gevecht waren indrukwekkend. Malick vervalt wel iets te veel in gestandardiseerd werk om het echt als geheel fantastisch te vinden, jammer genoeg.

Muzikaal vond ik de film boeiender. Vind het een beetje jammer dat het Zimmer/Malick conflictje in het begin nooit opgehelderd is geweest. Maar voor mij is het duidelijk dat vooral het muziekgebruik een enorme meerwaarde is voor deze film. Het uitlichten van geluiden, de zachte achtergronddrones. Vooral in enkele te bombastische stukjes herkende ik de hand van Zimmer. Maar verder wel het beste punt van de film.

Leuk ook dat we een wat interassenter beeld van de oorlog krijgen, in plaats van het zoveelste buddyverhaaltje. Ook de locatie helpt (oorlog in het zonnetje, met schapenwolkjes).

Jammer genoeg is er ook nogal wat negatiefs te melden. Na de eerste drie kwartier (die erg sterk zijn) vervalt de film terug in teveel routineus oorlogsgeneuzel. Te lang gerekte veldslagen en een nodeloos aangeknoopt stukje verhaal op het einde maken de film veel te lang, en zorgen ervoor dat de focus teveel verandert. Had liever wat minder zoevende kogels gezien.

Ook de resem aan acteurs doet de film weinig goed. Een hoop bekende gezichten die vaak niet meer doen dan hun gezicht even tonen. Niemand gezien die echt kon overtuigen, mannetjes als Cusack waren zelfs ronduit irritant.

Film is op zich misschien niet te lang, maar wel in zijn huidige vorm. De constante afwisseling tussen sfeerbeeld en oorlogje voeren is vermoeiend en wordt na een tijd vervelend, zeker voor iemand die de ballen interesse heeft in oorlogje voeren. Begon zeker het laatste uur te steken.

Had er graag wat meer aan kwijtgekund, want de film is veel boeiender dan die doorsnee WII en Vietnam films, maar de chaotische smurrie die de film is past te weinig bij de zachte hand van Malick

3*

Saaie, langdradige film met amper verhaal. De film is overdreven sentimenteel, met name door de muziek, en de flitsen van de twee mensen die op het thuisfront aan het vrijen zijn (meende ik) zijn totaal overbodig. Enige pluspunt is dat alles uitmuntend in beeld is gebracht.

1,5*

Ondergewaardeerd!

Zeer bij de strot grijpende oorlogsfilm die door zijn filosofische karakter een veel diepere indruk maakte dan vele anderen. Ditmaal voelde ik echt hoe verschrikkelijk het als soldaat moet zijn. De keuzes die je moet maken, de manier waarop je met elkaar om moet gaan, dat iedere beslissing die je neemt andermans dan wel je eigen leven kan kosten. Vechtend voor een doel dat allang uit het zicht verloren is. Van alle kanten geplaagd door dingen als eergevoel of lafheid, liefde en haat, verdriet, pijn, psychologische uitputting en ga zo maar verder. Hoe ontzettend knap van de film om dit pijnlijk voelbaar te maken zeg. En allemaal briljant geschoten op één van de mooiste filmeilanden aller tijden als decor voor een verschrikkelijke gebeurtenis, maar geen andere dan als er al zovelen waren. Sterk gesymboliseerd aan het einde. Wat ik er vooral zo sterk aan vond was dat er voor een oorlogservaring-loze buitenstaander als ik zo sterk de sfeer van 'Waar doen we dit voor?' vanaf droop.

Opzich voelde het toch nog wat afstandelijk, al dat filosofische geneuzel van de soldaten en al, maar langzaam maar zeker kroop het onder de huid. De film heeft zo zijn schoonheidsfoutjes, maar een simpelweg briljant centraal stuk overspoelt dat voor het grootste deel wel. De soundtrack vond ik bijvoorbeeld niet altijd even geslaagd. Ik vond eigenlijk continu dat het opzich prachtige muziek is, maar dat het hierbij niet zo goed paste. Maar ook de soundtrack kon over het algemeen, en dan vooral tussen het begin en het eind in, fantastisch bekoren. Hoe dan ook een op een originele manier aangrijpende oorlogsfilm die ik hier op de site wat ondergewaardeerd vind. Niks langdradig, je moet je slechts overgeven aan een film met weinig verhaal. Iets waar ik persoonlijk absoluut geen moeite mee heb. Het versterkt voor mij alleen maar de emotie eerlijk gezegd.

Een herziening zit er hopelijk vlug aan te komen, want dit is er zeker eentje die kans maakt op een volledige score van 5*. Zo schrijnend en ontroerend, zo mooi geschoten, wat had ik dit graag in de bioscoop gezien. Het ontdekken van alle bekende gezichten was ook erg aangenaam overigens. Uitsluitend sterke rollen van grote namen.

Mijn belangstelling voor oorlogsfilms is alweer wat gestegen.

4,5*

Magistrale film met twee (grote) minpunten. Allereerst zijn de filosofische overpeinzingen van de soldaten niet echt aan mij besteed, het haalde me af en toe zelfs uit de roes waar ik in zat door de fantastische gevechtscènes. Daarnaast is het blik bekende acteurs net iets te groot. Vooral Clooney had echt helemaal niks toe te voegen.

Maar het positieve weegt dik en dik op tegen deze twee minpunten. Want hoe mooi is deze film! Prachtige locaties, mooi geschoten, af en toe leek het wel alsof de camera zelf dreef op een windvlaag door het hoge gras.

Verder veel sterke staaltjes acteerkunst, de onfraaie kant van de oorlog komt goed naar voren op de gezichten van de soldaten, de worstelingen die ze met zichzelf uitvoeren of de opofferingen die men voor elkaar over moet hebben.. Een zeer passende benadering van Malick, de innerlijke strijd van soldaten in oorlogstijd afgezet tegen de groepsdruk van Charlie Compagnie (het alsmaar door moeten vechten). En nou weet ik dat bij een innerlijke strijd overpeinzingen horen, maar het gaat allemaal net iets te diep voor het moment en voor het feit het maar 'simpele' soldaatjes zijn. Misschien had dat wat realistischer gekund.

Tot slot: Caviezel steelt de show, voor zover je daarvan kan spreken. Zeer sterke, realistische en ingetogen rol.

Wellicht dat met herziening ook het geneuzel op zijn plaats valt, maar tot die tijd kan ik niet meer dan een 4,5* geven.

Een slechte film is het zeker niet. Af en toe heb ik het namelijk eens nodig om stil te staan bij de minder mooie kanten die de mensheid heeft (en de minder mooie dingen die in het verleden gebeurd zijn en jammer genoeg nu ook nog gebeuren) om dan te beseffen dat we het hier toch goed hebben.

De positieve dingen aan de film zijn de supercast waarbij ik door het bejubelen van Nolte (om zijn schreeuwerig geen tegenspraak duldend kolonel zijn) en bv. Brody (omdat hij de bange soldaat echt goed gestalte geeft) de andere acteurs oneer zou aandoen, omdat elk van hen zijn rol met glans neerzet.

De angst van de soldaten, de fysieke en psychische pijn die ze lijden is erg duidelijk zichtbaar. Soms evolueert de psychische pijn zelfs in volslagen krankzinnigheid.

Ook het feit dat de vijand in deze film als mens wordt voorgesteld - die net hetzelfde te lijden heeft als de "good guys"-Amerikanen - en de nutteloosheid van oorlog (allemaal voor een beetje grond) komen goed aan bod. Tot daar het positieve.

Ik had ongeveer hetzelfde gevoel, deze film kon gerust een hele hap korter. Ik keek op een commerciële zender en bij het zoveelste reclameblok had ik het gevoel dat de film ver op zijn einde liep, maar toen bleek hij nog bijna een uur te duren.

Ook verwarrend vind ik - maar dat is wel bij meerdere oorlogsfilms zo - dat er erg veel personages en namen zijn zodat je wel eens vergeet wie wat juist doet of zegt.

Van de diepzinnige voice-overs heb ik bij momenten niet erg veel meegedragen. Dit enerzijds omdat ik op dat moment teveel naar de beelden aan het kijken en naar de bijhorende muziek aan het luisteren was; anderzijds omdat grote filosofische woorden en stellingen meestal aan mij voorbij gaan. Misschien voer voor een tweede kijkbeurt

Niet slecht, maar ook niet super, dus gemiddelde punten.

Misschien

En hiermee heb ik een nieuwe lievelingsoorlogsfilm.

Prachtige film, boordevol ongelooflijk mooie scenes en plaatjes. De acteurs doen hun job allemaal uitstekend(vooral James Caviezel en Sean Penn vond ik ge-wel-dig) en het verhaal sprak me enorm aan.

Ook goed is dat deze film niet boordevol gevechten zit, hetgeen ik haat aan de meeste oorlogsfilms. Deze gaat veel meer over de gevoelens van de soldaten en dat is een uniek gegeven in dit genre, althans toch bij de films die ik heb gezien.

Veel geweldige scenes, vooral de laatste scene van Woody Harrelson en de scenes met Ben Chaplin en zijn vrouw vond ik heel mooi. Ook het begin met James Caviezel was zielsmooi.

Ik ben zeker benieuwd naar meer werk van Terrence Malick en vond dit echt een bijna perfecte film. Toen de aftiteling begon, dacht ik dat we nog een uur moesten verdergaan, zo snel ging de tijd voorbij. Nog nooit geweten dat een film van 170 minuten op geen enkel moment ging vervelen.

4.5* met misschien zelfs kans op de volle 5*.

Tegenvallende film, film duurt veel te lang en wordt daardoor op sommige moment saai. Ook het verhaal stelt weinig voor met veel nutteloze en domme dialogen. De regisseur wou duidelijk een lange film maken, maar door 10x een vleermuis in een boom te laten zien tijdens een veldslag wordt dat er niet boeiender op.Wel een pluim voor Sean Penn, het camarawerk en de muziek en decors. Ook wel grappig dat George Clooney en John Travolta als acteurs op de poster staan en ze er slechts 2 minuten in voor komen.

2,5

Best wel een mooie oorlogsfilm. De film komt misschien een beetje traag op gang maar het verhaal is zeer mooi. Het gevecht om de heuvel was zeer mooi. Het einde was best treurig.

De film duurt erg lang en is misschien iets aan de lange kant waardoor hij soms een beetje saai wordt.

Zo, dat was me nog eens een lange zit. Pas na 2 uur en 3 kwartier kwam de aftiteling en gek genoeg zat ik er op te wachten.

Hiermee heb ik meteen het grootste manco genoemd: De film duurt veel te lang om te blijven boeien.

Waarom is dat? De film wilt anders zijn dan de meeste oorlogsfilms. Dit maal niet een macho groep soldaten die de hele film schiet en scheld maar meer een film die wat dieper op de oorlog in gaat. Deels gelukt, deels ook niet.

De pluspunten zijn zeker aanwezig. De film is prachtig gefilmd vol met beelden van de Japanse natuur en eilanden. Wel kwam dat veel te vaak in beeld. Ik had soms het idee dat ik meer naar gras en dieren keek dan naar een oorlogsfilm. Maar het zag er wel heel goed uit. Net als de camerastandpunten die je vaak het gevoel gaven dat je door de ogen van de soldaten keek.

De film had op zijn tijd actiemomenten en die zagen er wel heel goed uit. De film was best rauw en hard op die momenten. Het was indrukwekkend hoe ze het opnamen tegen een vaak onzichtbare vijand. Maar dat was soms ook een minpunt, je zag te weinig.

Dat was voor mij sowieso het grootste minpunt aan de film. De film duurt bijna 3 uur en is regelmatig langdradig en zelfs knap saai. Ik kon me niet zo inleven in de persoonlijke zaken van de soldaten. Er kwamen zoveel namen voorbij en er gebeurde zoveel dat het niet altijd goed bij te houden was. Het acteerwerk was wel goed maar de rollen waren gewoon niet even onderhoudend. Saving Private Ryan vond ik daarin beter. Daar richtte de film zich op een paar mensen en dat pakte goed uit. Ik ben ook meer een oorlogsfilm kijker in die richting. Deze film was aardig goed, ik zag dat de film veel kwaliteiten had maar het was gewoon niet altijd boeiend. Ik ben meer van de Saving Private Ryan aanpak. Wel een goed verhaal maar ook genoeg actiemomenten zoals je verwacht in een oorlogsfilm. Ik kan me best voorstellen dat mensen deze film geweldig vinden, ik vond dat op bepaalde momenten ook. De waanzin van oorlog en de angst die soldaten hadden werd goed in beeld gebracht. Niet alleen bij de Amerikanen, maar zelfs bij de vijandelijke Japanners. Dat vond ik wel indrukwekkend en daarmee ontsteeg de film zich boven veel andere films. Maar zoals gezegd, alles daar buiten was niet even boeiend. Het gebrek aan een echt verhaal en teveel randzaken maakten het een aardig lange zit. De film had wat mij betreft een klein uurtje korter gemogen.

Ik kan de film daarom niet meer dan 3* geven. Mijn kijkplezier is toch de belangrijkste factor in mijn oordeel.

Deze film pretendeert meer te zijn dan het werkelijk is. Het idee van een filosofische inslag bij een oorlogsfilm vind ik zeer interessant. Daarvoor al lof, in plaats van al die standaard oorlogsfilms met wannabe helden.

Toch wordt het allemaal te langdradig uitgewerkt, en voelen de teksten er echt bij gehaald en soms zelfs verzonnen. Het verhaal is ook niet bijster interessant, zo dekt het de lading van de zinnen niet. Bovendien zijn er teveel bijrollen die net te weinig of juist teveel aandacht krijgen. De beelden zijn mooi, maar het contrast tussen de oorlog en het mooie leven en de natuur werken niet 3 uur lang.

Helaas, het had allemaal veel beter gekund naar mijn mening.

Voor het idee, de mooi geschoten beelden, en de overname van de heuvel (met daarbij mooi acteerwerk van Nick Nolte):

2.5*

Deze film viel knap tegen. Een grootse cast, prachtige beelden, een realistisch geschetste sfeer, intrigerende muziek.. De film heeft het allemaal. Alleen wordt niet 1x goed gebruikt. Dood- en doodzonde als je het mij vraagt. Want er had zoveel meer in gezeten!

2,5*

Mallick heeft zijn briljantie opnieuw bewezen. Eén van de meest indrukwekkende oorlogsfilms ooit gemaakt.

5*

Leuke film had alleen wat meer oorlog willen zien in de vorm van actie. Maar Wel een goeide film

Mweeh, nee dit doet het niet voor mij. Ergens blijft het gek genoeg fascinerend om naar een vechtend bataljon in het hoge gras te kijken. Vervelen doet dat zeker niet, het ziet er allemaal mooi uit. Alleen! De quasi-filosofische stukjes ertussen, die bestaan uit korte fragmentarische zinnetjes en dan telkens onderbroken door twee seconde stilte zijn echter ergernisopwekkend.

Uitzonderlijk mooi filmwerk, met bijzonder fraaie shots van de lokale flora en fauna. Goed acteerwerk. Je ziet de emoties op de gezichten van de soldaten. De film doet zijn naam eer aan: De lijn tussen zin en waanzin wordt goed in beeld gebracht. Waarom dan maar 3 sterren? Simpel: De film is erg langdradig. De totale lengte helpt daarbij ook niet. Als het verhaal iets vlotter was geweest, dan had ik deze film zeker 4 sterren gegeven. Jammer.

De film moet het vooral hebben van sfeerzetting en mooie beelden. Filosoferen over bevelen, oorlog voeren, iemand neerschieten, ... Allemaal wel origineel en met momenten mooi in beeld gebracht. Maar zeker niet boeiend genoeg bijna 3 uur film te vullen. De film was een lange ziet en deed zelfs op den duur wat vervelend aan. Te weinig actie voor een gewone oorlogsfilm, te weinig feeling met de personages om er echt een filosofisch drama van te maken. Waarom er in hemelsnaam grote namen als Clooney en Travolta voor 2 minuten in beeld moeten komen is ook een mysterie. Namen geronseld om het lijstje bekende koppen aan te vullen? De makers zijn met de verkeerde intenties begonnen aan de film blijkbaar. Hier had zoveel meer in gezeten...

Oorlog is niet iedere dag vechten.

Een militair kon of kan dit mentaal niet aan .We blijven mensen en zijn geen machines de jongste overlevenden zijn nu 84/85 jaaren ze dragen nog steeds die mentale wonden 65 jaar later.

Oorlog beleef je persoonlijk en de film laat de gevoelens van een soldaat in oorlog duidelijk zien.

Hoe een jongens pubers hun familie en geliefden missen de angsten de keuze als officier kiezen voor mijn mannen " of carierre maken"

Na jaren ww2 te veteranen te bezoeken en te interviewen is dit voor mij DE TOP FILM.

Het is geen harde aktie film dat is volledig waar. maar het is een eerbetoon aan een generatie die ons één voor één verlaten .....

De muziek is eveneens prachtig!!

Kris

Met wat zuchten en af en toe gapen toch afgekeken.

Hij duurde erg lang. Er waren vele stukjes waar je denkt van 'waar gaat het nu weer over?'. Muziek vond ik soms erg irritant (dat kindergezang met name) en de stem (van James Caviezel?) die nergens over ging behalve onzin en wat om de half uur kwam vond ik ook maar irritant.

Enige aantal mooie dingen waren de beelden van het eiland, redelijk een knap verzameling van bekende acteurs, sommige actieshots en de effecten.

Voor de rest komt dit in de afdeling mislukte oorlogsfilm, samen met Jarhead, Full Metal Jacket en Casualties of War.

Benaderd in elke opzicht de gedachtengang van de soldaten die ook prachtig in de serie The Pacific wordt weergegeven. Lusteloos, levensmoe, depressief, traumateus, apatisch, onverschillig.

Minpunt is de actie die niet zo goed uit de verf komt, maar het camerawerk is nog voor het Saving Private Ryan tijdperk.

Verder prachtige shots, mooie muziek en sterke vertolkingen.

3.5*

Dit moet 1 van de slechtste (oorlogs) films zijn die ik ooit gezien heb, een totaal onlogisch verhaal, de actie die er inzit klopt van geen kant, ik heb spijt dat ik deze dvd gekocht heb.

Prima

Toch jammer dat deze film in 1998 een beetje (op zijn zachtst gezegd) werd ondergesneeuwd door het succes van Saving Private Ryan.

Ik begon ooit met een 3,5* voor 'The Thin Red Line' en na een aantal herzieningen is hij nu omhoog geklommen naar een topscore van 4,5* en daarmee kan ik nu ook zeggen dat hij 'Saving Private Ryan' voorbij is gestreefd.

De personages zijn interessant van aard en aan alles zie je dat daar veel aandacht aan is besteed. Bovendien worden ze subliem vertolkt door de uitstekende cast.

Zo vind ik Sean Penn echt de sterren van het dak spelen. Ook de prestatie van Nick Nolte, als een overfanatieke, doorgedreven maar eigenlijk diep van binnen trieste en eenzame officier, is een vermelding waard. "You know what my son is? A bait salesman!" en de daarop volgende stilte......

Prachtig ook hoe anderen gortdroog en verbijsterd naar hem staren wanneer hij weer een tirade afsteekt.

In plaats van recht toe - recht aan actie richt deze film zich veel meer op het psycholische vlak en laat het goed zien wat een verspilling oorlog eigenlijk is. Er is niks heroïsch aan.

De oneliners van Sean Penn versterken dat beeld ook. Om er eentje te noemen:

- "What difference do you think you can make, one single man in all this madness? If you die, it's gonna be for nothing. There's not some other world out there where everything's gonna be okay. There's just this world. Just this rock..."

En misschien wel de mooiste samen met de bijbehorende filmscene:

- "Where's your spark now?"

Verder heerst er over de gehele film een aangename, enigzins dromerige roes die ervoor zorgt dat je er helemaal ingezogen wordt. Dat is ook te danken aan het puike camerawerk, de mooie montage, de passende muziek en de goede geluidskwaliteit die mij opviel.

Ook de scene waarin ze voor het eerst ten aanval gaan wil ik even vermelden. Zodra ze die heuvel gaan bestormen krijg ik echt het kippenvel op de armen.

Deze film heeft zich voor mij in de loop der tijd ontpopt tot een klein meesterwerk en daar pas ik mijn score dan ook op aan.

4,5*

Ontzettend lastig om te beoordelen.

Dit is nou typisch zo'n film die je vaak moet zien om de film te gaan waarderen.

Het verhaal is sloom, maar het uitdiepen van de personages wordt volop uitgewerkt. Elk personage is zowat een bekend acteur, wat een indrukwekkende cast zeg.

Eén van de indrukwekkendste ooit naar mijn mening. Met het acteerwerk is absoluut niks mis.

Het gevoel dat me bij 'the Thin Red Line' bekruipt is dat het allemaal wat te lang duurt. Er wordt wel heel veel tijd genomen om de natuur te laten zien, om die heuvel nou eindelijk eens helemaal in handen te hebben, het psychische van de personages uit te diepen enz.

En misschien ligt daar wel de kracht van de film. Alleen het is bij mij nog niet overgewaaid.

Ik heb me daarom ook voorgenomen om de film binnenkort weer te gaan herzien om te kijken wat ik er dan van vind.

Ben daar heel benieuwd naar.

Sommige scenes zijn wel adembenemend hoor. Het beginshot met de krokodil en de fantastische bastoon is geweldig. Ook het eindshot is prachtig. Of het bestormen van de heuvel, ook een toppertje.

Films van Malick zijn ook anders dan andere, vandaar dat ik de film graag nog een kans wil geven binnenkort.

Voor nu 3 sterren, laten we het laag aanhouden..

Tja, The Thin Red Line...

Topwerk van elke acteur (James Caviezel, Sean Penn, Adrien Brody, Elias Koteas en ook leuke verschijning van Clooney op het einde) die hun personages stuk voor stuk erg geloofwaardig neerzetten, een subtiele en fijne score verzorgd door Zimmer, een nagenoeg perfecte cinematografie en een prachtige boodschap. De film bevat tal van knappe en unieke scènes en die worden geregeld afgewisseld met mooie natuurbeelden. Zéér goed. 4.5*

Deze film voor de derde maal bekeken en het blijft voor mij toch een van de indrukwekkendste oorlogsfilms - misschien wel de beste - die ik ooit gezien heb. In deze film gaat het vooral om mensen, hoe zij de oorlog beleven. Er is geen plaats voor heldendom, je vecht niet voor je vaderland maar puur om te overleven. Oorlog is hel. Een bijzonder sterke rol werd neergezet door Nick Nolte in de rol van de geflipte luitenant kolonel Gorden Tall, die oorlog vergeleek met de voortdurende 'struggle for survive' in de jungle. De zeer depri klinkende maar oh zo mooie soundtrack van Hans Zimmer drukte de waanzin van de oorlog nog eens extra uit. De voortdurende afwisseling van vredige taferelen met beklemmende beelden van de strijd in de jungle werkt zeer goed en zet je ook voortdurend aan het denken. Het had allemaal anders kunnen zijn. De gewone soldaat wil geen oorlog maar het zijn de hoge heren die op hun veilige comfortabele stoel de beslissingen nemen. Zo was het toen en zo is het nu helaas nog steeds.

Waardering; verhoogd naar 5,0*

Simpel doch sterk.

Regisseur Malick heeft geen haast met filmpjes maken en neemt soms tussendoor rustig twee decennia de tijd. Het valt niet af te zien aan deze oorlogsfilm met bijzondere invalshoek, maar het valt gelijk op dat het simpele verhaal sterk uit de doeken wordt gedaan. De film wordt echter vooral gedragen door een aantal uitstekende acteerprestaties.

Goed.

What's this war in the heart of nature? Why does nature vie with itself? The land contend with the sea? Is there an avenging power in nature? Not one power, but two?

Deze film is zóó onderschat en ondergewaardeert als maar kan,helaas.De film verdient zoveel meer lof dan het heeft gekregen, zowel op heden als in het verleden. Van mij krijgt deze film in iedergeval een duwtje in de richting van die top-250 waar deze film in hóórt te staan ! Ik zelf vindt deze film ook op alle fronten beter dan het middelmatige Saving Privet Ryan Ik ben mede daardoor aardig ontgoocheld in het grote verschil tussen de waardering wat deze film heeft gekregen en SPR Op basis van prijzen noch score's,maargoed ( In de oscars zaten ze geloof ik niet bijelkaar )

Terrence Malick deze regiseur zal ik blijven volgen ! Wat hij hier neer zet is kwaliteit van zelfbewustheid grote regiseur. Hij heeft in deze film een eigen visie/Filosofie gebruikt heeft dit tot de puntjes uitgediept en uitgewerkt en dat in een interessante,prachtige verpakking omgezet waardoor het allemaal heel subtiel tot stand komt,machtig !! Het ''verhaal'' ofja hun missie is in-deze eigenlijk voor 80% bijzaak geworden want als kijker moet je net wat ''verder/dieper'' kijken om te ontdekken wat deze film jouw wilt vertellen.

Buiten dat ziet de film er werkelijk prachtig uit ! De cinematografie noch audio-visueel is in deze film schitterend. De bergbestorming of als de soldatenHet dorpje in-nemen staat nog op mijn net-vlies gebrand. Vooral bij het laatste gierde de adrealine door mijn lijf en bracht letterlijk een oppermachtig gevoel bij mij te-weeg ! Het blijft een vraag van waardoor dat kwam.... Was het de perfectie van de scene ? Of is het toch het gevoel van macht ? Tjaa.... Mischien is het toch Hans Zimmer... Plotseling blijkt dan toch dat hij een soundrack met een ziel kan maken ..... Nee het zal een combinatie zijn van. Het moment de toestand en dan toch..die kracht wat vrij komt ! In iedergeval het was machtig en mischien verslavend !! Het zal ook te maken hebben dat door het prachtige camera werk ( en blue-ray ) van deze film dat je als-het-ware erbij waant je bent een van de soldaten !, je zit er al in het begin zo dicht bij hun het is daarom allemaal zo identificeerbaar en begrijpelijk de gevoelens ( sommige dingen.) Je ruikt gewóon het hoge gras je voelt de intense-spanning dat je er bijna gek van wordt. Je weet gewoon dat ze zo dicht bij zijn maar het voelt zo ver weg, het gevoel is vergelijkbaar bij de andere oorlogsfilm Apocalypse Now ( 1979). Het geeft een zéér beangstigend gevoel !. Af en toe zie je de rust als Witt terug denkt aan thuis, het gevoel van hóóp keert weer terug dat er op deze ''verrotte plek'' toch noch ergens anders op de planeet liefde en rispeckt aanwezig is dat is genoeg om een mens gelukkig te maken. Niks is eendimensionaal aan deze film, alles heeft een keerzijde.

De symboliek van de vlinder !

De film-editing is gewoon prachtig zowiezo is het een hele belevenis om deze film voor het eerst over je heen te laten komen ! ( kon ik dat nog maar eens ) Als je ook nog de '' diepere '' betekenis ziet dan kom je achter de echte waarde van deze klassieker !

Overtuigende 4 sterren !