The Thin Red Line (1998)

[quote]GioFunny schreef:

deze film heeft zijn eigen style en schoonheid. quote]

Aan de reacties is het al te zien.

Kijkers die van constante actie houden vinden de film langdradig etc.

Langdradig inderdaad soms maar wel passend in de story. Nolte was weer subliem in zijn rol van ijzervreter en nietsontziende frontofficier.

Schitterde opnamen en de gevechtsscenes waren zenuwslopend goed.

Voor de tweede keer gezien en verhoogd naar 4.0

Ik vond deze film dus absoluut niet goed. Ik kan me er weinig van herinneren, dus heb ik hem opnieuw gekeken na zéér lange tijd.

Ik vind dan een 1.5 wel iets te weinig. Dus gooi ik er even 1.5 op.

Klinkt raar maar ja, na 1.5 jaar weer kijken kan verschil uitmaken...

En zo komt de film tog op een voldoende

3 sterren!

Zeer langdradig is de film zeker, maar slecht absoluut niet.

Sommige scenes gaan erg lang door en daar heb ik de meeste moeite mee gehad, die hadden wel korter gemogen. Andere scenses waren juist weer heel erg mooi en sfeervol.

Ook de soundtrack is erg mooi om in combinatie met de film te horen.

Ik geef de film een 4.0.

Kon mij totaal niet boeien. Vond hem langdradig en saai. Sommige scenes waren wel mooi, maar verder vond ik deze film onder de maat.

2*

prachtige oorlogsfilm. erg mooi in beeld gebracht hoe de band van die mannen moet zijn geweest. wel een beetje langdradig af en toe, maar dat vond ik persoonlijk komen omdat ze ook veel filmden dat weinig met het verhaal te maken had,maar dat ze wel moesten filmen omdat ze die stem anders niet konden doen. maar voor de rest een topfilm!

4,5 ster

Deze film heeft het pech samen met Saving Private Ryan in hetzeflde jaar uit te komen, daarom is hij een beetje overschaduwt

het is natuurlijk wel een meesterfilm met een topcasting.

Een van de beste anti-oorlogsfilms die ooit gemaakt is.

Wat op mij de meeste indruk maakte was de oorlogsscene waarop Nick Nolte zijn manschappen een heuvel opstuurde om die te veroveren op de Japanners, wat veel weg had van een zelfmoordactie. Nergens was de angst op de gezichten van de soldaten zo duidelijk zichtbaar.

De fotografie in deze film was schitterend en er werd verder uitstekend geacteerd.

The thin red line vond ik duidelijk beter dan Saving Private Ryan, die ongeveer tegelijkertijd met deze film werd uitgebracht.

Gewoon weg een prachtige film. Ik zou uren over de film uit kunnen wijden maar ik zal het beknopt houden.

Het verhaal is ontzettend goed omdat het niet zo zeer naar de gruwelen van de oorlog kijkt zoals in Saving private Ryan, de nadruk ligt echter meer op het menselijk lijden en het veranderen en afstomping van lichaam en geest onder dergelijke omstandigheden.

De beelden van de natuur en de voice-overs die ook geen moment vervelen leggen alleen maar meer de nadruk op de worsteling van het leven en daarmee ook natuurlijk de worsteling van de mens met zich zelf. En natuurlijk het hoe, wat en waarom. van de oorlog

Erg lang duurt de film wel maar hij verveelt mij geen moment. en iedere keer als ik hem zie heb ik moeite met mijn emoties. Vooral de muziek is fenomeneel en naast de muziek van Gallipoli(1981) en de muziek van Platoon de mooiste filmmuziek die er is.

In een woord: Briljant!

Leuke film, ik heb hem thuis. Maar ik had eerst het boek gelezen, en die was toch zeer duidelijk beter.

Jammer is dat. Dan lees je zo'n mooi boek, en dan zie je de film, en die is lang zo mooi niet!

Mooie anti-oorlogsfilm die een hoop WOII-clichés omzeilt. Alleen al door de setting, maar ook door de montage: in plaats van een centraal karakter te volgen die "avonturen" beleeft wordt oorlog als een chaos getoond waar heldendom en suicidale neigingen nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn. Het is geen acteursfilm, ga m niet zien alleen omdat bijv Sean Penn of George Clooney erin zit, deze film draagt echt de stempel van Malick.

Zeer sterke oorlogsfilm. Of anti-oorlogsfilm moet ik eigenlijk zeggen. Op poëtische, filosofische wijze zelfs, wordt de waanzin van oorlog getoond. Het gaat daarbij inderdaad vooral om wat oorlog met je als mens doet, de psychologie erachter. Zeer origineel. Eigenlijk totaal niet te vergelijken met de zeer bekende en goed gewaardeerde film Saving Private Ryan, die in dezelfde periode is uitgekomen en The Thin Red Line eigenlijk overschaduwt. Maar deze film is niet minder.

Erg veel verhaal zit er eigenlijk niet in de film. Het gaat er niet om waar het verhaal heen gaat maar welke kant het opgaat met de karakters.

De film zit vol prachtige natuurbeelden, die ook fraai zijn geschoten. Deze worden ondersteund door een vaak dromerige, sterke soundtrack.

De cast bevat nog best veel grote namen, maar niemand heeft echt een heel grote rol en sommige zelfs een vrij kleine. Iedereen speelt wel sterk. Er zitten trouwens een paar intense sterfscènes in de film.

Al met al een erg sterke film, waar verder eigenlijk niet zo heel veel over te zeggen. Het is een bepaalde sfeer die in de film zit die moeilijk is uit te leggen. Een sfeer die zeker niet iedereen aan zal spreken. Zelf vond ik de poëtische voice-overs op momenten ook wat vervelend. Maar veel vaker nog prachtig.

Al met al lijkt een 4.0 me op zijn plaats.

Saaie, langdradige film met amper verhaal. De film is overdreven sentimenteel, met name door de muziek, en de flitsen van de twee mensen die op het thuisfront aan het vrijen zijn (meende ik) zijn totaal overbodig. Enige pluspunt is dat alles uitmuntend in beeld is gebracht.

1,5*

de camera beelden waren inderdaad wel mooi... maar voor de rest vond ik hem niet erg bijzonder ofso

een niet erg origineel oorlogsfilmpje maar wel erg sterk en prachtig gefilmd

3,5*

Ondergewaardeerd!

Zeer bij de strot grijpende oorlogsfilm die door zijn filosofische karakter een veel diepere indruk maakte dan vele anderen. Ditmaal voelde ik echt hoe verschrikkelijk het als soldaat moet zijn. De keuzes die je moet maken, de manier waarop je met elkaar om moet gaan, dat iedere beslissing die je neemt andermans dan wel je eigen leven kan kosten. Vechtend voor een doel dat allang uit het zicht verloren is. Van alle kanten geplaagd door dingen als eergevoel of lafheid, liefde en haat, verdriet, pijn, psychologische uitputting en ga zo maar verder. Hoe ontzettend knap van de film om dit pijnlijk voelbaar te maken zeg. En allemaal briljant geschoten op één van de mooiste filmeilanden aller tijden als decor voor een verschrikkelijke gebeurtenis, maar geen andere dan als er al zovelen waren. Sterk gesymboliseerd aan het einde. Wat ik er vooral zo sterk aan vond was dat er voor een oorlogservaring-loze buitenstaander als ik zo sterk de sfeer van 'Waar doen we dit voor?' vanaf droop.

Opzich voelde het toch nog wat afstandelijk, al dat filosofische geneuzel van de soldaten en al, maar langzaam maar zeker kroop het onder de huid. De film heeft zo zijn schoonheidsfoutjes, maar een simpelweg briljant centraal stuk overspoelt dat voor het grootste deel wel. De soundtrack vond ik bijvoorbeeld niet altijd even geslaagd. Ik vond eigenlijk continu dat het opzich prachtige muziek is, maar dat het hierbij niet zo goed paste. Maar ook de soundtrack kon over het algemeen, en dan vooral tussen het begin en het eind in, fantastisch bekoren. Hoe dan ook een op een originele manier aangrijpende oorlogsfilm die ik hier op de site wat ondergewaardeerd vind. Niks langdradig, je moet je slechts overgeven aan een film met weinig verhaal. Iets waar ik persoonlijk absoluut geen moeite mee heb. Het versterkt voor mij alleen maar de emotie eerlijk gezegd.

Een herziening zit er hopelijk vlug aan te komen, want dit is er zeker eentje die kans maakt op een volledige score van 5*. Zo schrijnend en ontroerend, zo mooi geschoten, wat had ik dit graag in de bioscoop gezien. Het ontdekken van alle bekende gezichten was ook erg aangenaam overigens. Uitsluitend sterke rollen van grote namen.

Mijn belangstelling voor oorlogsfilms is alweer wat gestegen.

4,5*

Magistrale film met twee (grote) minpunten. Allereerst zijn de filosofische overpeinzingen van de soldaten niet echt aan mij besteed, het haalde me af en toe zelfs uit de roes waar ik in zat door de fantastische gevechtscènes. Daarnaast is het blik bekende acteurs net iets te groot. Vooral Clooney had echt helemaal niks toe te voegen.

Maar het positieve weegt dik en dik op tegen deze twee minpunten. Want hoe mooi is deze film! Prachtige locaties, mooi geschoten, af en toe leek het wel alsof de camera zelf dreef op een windvlaag door het hoge gras.

Verder veel sterke staaltjes acteerkunst, de onfraaie kant van de oorlog komt goed naar voren op de gezichten van de soldaten, de worstelingen die ze met zichzelf uitvoeren of de opofferingen die men voor elkaar over moet hebben.. Een zeer passende benadering van Malick, de innerlijke strijd van soldaten in oorlogstijd afgezet tegen de groepsdruk van Charlie Compagnie (het alsmaar door moeten vechten). En nou weet ik dat bij een innerlijke strijd overpeinzingen horen, maar het gaat allemaal net iets te diep voor het moment en voor het feit het maar 'simpele' soldaatjes zijn. Misschien had dat wat realistischer gekund.

Tot slot: Caviezel steelt de show, voor zover je daarvan kan spreken. Zeer sterke, realistische en ingetogen rol.

Wellicht dat met herziening ook het geneuzel op zijn plaats valt, maar tot die tijd kan ik niet meer dan een 4,5* geven.

The Thin Red Line, wat een film zeg. De film duurt ruim twee en half uur en zodra die voorbij zijn dan moet je weer eventjes terug in de realiteit komen! Wat een film.

The Thin Red Line is een zeer realistische oorlogsfilm. De actie is levensecht en je hebt het gevoel temidden van al die vechtende soldaten te staan. Bij die actiescenes valt meestal je mond open. Niet doordat de actie zo stoer is, maar doordat je werkelijk ziet wat voor een waanzin zich afspeelt in de oorlog. Malick laat ook heel mooi zien dat de Japanners precies hetzelfde voelen als de Amerikaanse soldaten. Als de Japanners aan de verliezende kant zijn dan zie je dezelfde angst, wanhoop en verdriet. Beide kanten leiden aan hetzelfde. Je kunt ook goed begrijpen wat een oorlog nou met iemand doet na het kijken van deze film. Het is allemaal zo vreselijk, je wordt er helemaal gek van.

De cast van The Thin Red Line is fantastisch. Er is een hele lading met Hollywoodsterren die mee doet aan de film. En in The Thin Red Line spelen ze allemaal fantastisch. Je ziet ze niet meer als James Caviezel, Sean Penn, Nick Nolte, Adrien Brody, Woody Harrelson of een van de vele andere acteurs die meedoen. Het zijn soldaten, gekweld door de situatie waar ze zich in bevinden. De cast sprak me erg aan en ik heb nergens een spoor van ongeloofwaardig acteerwerk kunnen ontdekken. Een dikke plus. Ik vind het trouwens fijn dat voor de hoofdrol James Caviezel gekozen is. Het kleine moment waar Sean Penn treurt om de dode Caviezel is echt prachtig. Hier moest ik bijna een traantje om laten! Sean Penn speelt ook supergoed.Hij is echt een prachtacteur en speelt hier een benoemenswaardige rol.

Het camerawerk in de film is perfect. De film zeer mooi geschoten. Veel beweging en mooie shots vanuit mooie standpunten. Malick richt de camera ook erg vaak op de mooie natuur. Dit is ook een groot pluspunt. Het ziet er prachtig uit en bied een moment van rust tussen al het geweld. Wat betreft het camerawerk is deze film, samen met Saving Private Ryan en El Laberinto del Fauno, een van mijn favorieten.

The Thin Red Line heeft ook een paar minpunten. Zo duurt de film iets te lang. Het laatste moment boeit ie nog wel maar vraag je je toch stiekem een beetje af wanneer hij nou afgelopen is. Het tweede minpunt vind ik het filosofische gedoe. De voice-overs van de acteurs zijn erg goed maar wat ze zeggen is helaas een beetje teveel van het goede. Ik vind dat zweverige filosofische gedoe maar niks.

The Thin Red Line is een prachtige film. Hij was volgens mij ook genomineerd voor aardig wat Oscars. Hoe mooi The Thin Red Line ook is, ik vond Saving Private Ryan toch beter. De Oscar voor regie, geluidseffecten en montage zijn geheel terecht naar Saving Private Ryan gegaan. De Oscar voor cinematografie moest heel moeilijk geweest zijn voor de Oscarjurie...ik zou iniedergeval niet kunnen kiezen. Beide films zijn parelts op dat gebied. Maar Janusz Kaminski heeft hem toch terecht gewonnen vind ik. Al is The Thin Red Line hier zeker even mooi.

Een prachtige kijkervaring met helaas een paar minpunten waardoor hij niet beter wordt dan het geweldige oorlogsdrama Saving Private Ryan

4,5*

Dit is 1 van de best oorlogs films. Het laat zien wat een oorlog met iemand kan/doet. sommige soldaten krijgen warblindens. En raken verwart. Ik moest toen ik deze film had gezien even terug komen naar de realiteit. Het was soms gewoon gruwelijk om te zien hoe de mensen aan het doordraaien waren. Dit laat de oorlog beter zien dan films als the longst day of we where solders. In oorlog is het niet alleen schieten en vermoorden maar ook drama van verloren kamaraden en angst en moed.

5,0 zeker waard hij heeft het verdiend.

Hmm het is niet beste oorlog films.. vond sommige scene langdraadig.. Maar heb nu eidenlijk gezien:)

Een maand geleden was op TV maar had hem gemist

Er zijn best veel bekende acteur in..

John Travolta met een snor past echt niet lol

3.5*

zeer indrukwekkend om de soldaten zo te zien in een strijd van leven en dood.

acteren was erg goed en alles is goed in beeld gebracht

zeker naar het einde als jack die brief van zijn vrouw krijgt is zo zielig

4.5 ster

een mooie normale oorlogsfilm maar met betere acteerprestaties 4.5*

wat een saaie film. normaal hou ik van oorlogfilms. maar deze niet. het was maar een licht verhaal. langdraadige stukken in. verloren tijd.

1* omdat de muziek mooi was

Een slechte film is het zeker niet. Af en toe heb ik het namelijk eens nodig om stil te staan bij de minder mooie kanten die de mensheid heeft (en de minder mooie dingen die in het verleden gebeurd zijn en jammer genoeg nu ook nog gebeuren) om dan te beseffen dat we het hier toch goed hebben.

De positieve dingen aan de film zijn de supercast waarbij ik door het bejubelen van Nolte (om zijn schreeuwerig geen tegenspraak duldend kolonel zijn) en bv. Brody (omdat hij de bange soldaat echt goed gestalte geeft) de andere acteurs oneer zou aandoen, omdat elk van hen zijn rol met glans neerzet.

De angst van de soldaten, de fysieke en psychische pijn die ze lijden is erg duidelijk zichtbaar. Soms evolueert de psychische pijn zelfs in volslagen krankzinnigheid.

Ook het feit dat de vijand in deze film als mens wordt voorgesteld - die net hetzelfde te lijden heeft als de "good guys"-Amerikanen - en de nutteloosheid van oorlog (allemaal voor een beetje grond) komen goed aan bod. Tot daar het positieve.

Ik had ongeveer hetzelfde gevoel, deze film kon gerust een hele hap korter. Ik keek op een commerciële zender en bij het zoveelste reclameblok had ik het gevoel dat de film ver op zijn einde liep, maar toen bleek hij nog bijna een uur te duren.

Ook verwarrend vind ik - maar dat is wel bij meerdere oorlogsfilms zo - dat er erg veel personages en namen zijn zodat je wel eens vergeet wie wat juist doet of zegt.

Van de diepzinnige voice-overs heb ik bij momenten niet erg veel meegedragen. Dit enerzijds omdat ik op dat moment teveel naar de beelden aan het kijken en naar de bijhorende muziek aan het luisteren was; anderzijds omdat grote filosofische woorden en stellingen meestal aan mij voorbij gaan. Misschien voer voor een tweede kijkbeurt

Niet slecht, maar ook niet super, dus gemiddelde punten.

Misschien

Wat een (bijna...) brilliante film zeg! Zelden zo'n indrukwekkende oorlogsfilm gezien, zelden! De film is zo realistisch gefilmd en de dialogen tussendoor zijn soms prachtig. De acteerprestaties zijn stuk voor stuk goed en de vechtscenes zijn zeer overtuigend. Men laat de "pijn" langs beide kanten zien, wat ook al een pluspunt is!

Dit is gewoon een pareltje, dat veel beter verdient te scoren in mijn ogen!

4,5 sterren (ik verhoog dus met een halve *)

PS: muzikaal zit het ook heel goed!

En hiermee heb ik een nieuwe lievelingsoorlogsfilm.

Prachtige film, boordevol ongelooflijk mooie scenes en plaatjes. De acteurs doen hun job allemaal uitstekend(vooral James Caviezel en Sean Penn vond ik ge-wel-dig) en het verhaal sprak me enorm aan.

Ook goed is dat deze film niet boordevol gevechten zit, hetgeen ik haat aan de meeste oorlogsfilms. Deze gaat veel meer over de gevoelens van de soldaten en dat is een uniek gegeven in dit genre, althans toch bij de films die ik heb gezien.

Veel geweldige scenes, vooral de laatste scene van Woody Harrelson en de scenes met Ben Chaplin en zijn vrouw vond ik heel mooi. Ook het begin met James Caviezel was zielsmooi.

Ik ben zeker benieuwd naar meer werk van Terrence Malick en vond dit echt een bijna perfecte film. Toen de aftiteling begon, dacht ik dat we nog een uur moesten verdergaan, zo snel ging de tijd voorbij. Nog nooit geweten dat een film van 170 minuten op geen enkel moment ging vervelen.

4.5* met misschien zelfs kans op de volle 5*.

zeer mooi camerawerk en degelijke acteerprestaties. maar vond toch dat de flashbacks mochten worden beperkt tot een minimum. ook de vele religieuze monologen gingen er soms net wat over. voor de rest heb ik zeker genoten van de film.

De comeback van de eigenzinnige beeld- en natuurpoëet Malick : een lyrische meditatie over de waanzin van de oorlog en de strijd van de beschaving versus natuur, episch geborsteld tegen de achtergrond van de militaire WO ||-operatie op het eiland Guadalcanal in de stille Zuidzee.

Deze film heeft natuurlijk pech dat hij in hetzelfde jaar is uitgekomen als Saving Private Ryan (1998), deze film duurt ook redelijk lang, maar ik vond hem zeker niet beter dan Saving Private Ryan, hier zit meer Drama dan Oorlog in en buiten de gevechten/veroveringen op de heuvels was hier niet veel aan. De cast was wel zeer mooi.

Helaas hebben de scenes met Mickey Rourke het niet overleefd tijdens de montage..