The Birds (1963)

Hoe graag ik het ook zou willen, meer dan 3,5 ster krijgt deze van mij niet.

Deze film vond ik een beetje een vreemde eend in de bijt, om maar in het vogelsfeertje te blijven. Het is de enige Hitchcock die ik heb gezien waar niets verklaard wordt, en vind ik ook heb jammerlijke. Ik ben een groot liefhebber van Hitchcocks, maar deze wist mij niet te overweldigen.
Het is allemaal erg mooi gemaakt, daar is veel aandacht aan besteed.
Het verhaal kwam ietwat traag op gang, maar dat is bij alle oude films het geval, en ik vind dat absoluut niet storend. Ook bij deze film niet. Als na een uur de eerste dode is gevallen, wordt de film voor mij spannend. Daarna wordt de film al wat spannender. Deze film is vooral spannend door de geluiden. Knap gedaan. Jammer dat er hierdoor niet zo veel muziek in voorkomt, zoals bij Psycho.
Het einde vond ik nogal abrupt. Ook wel jammer. Het had niet minder open gehouden hoeven te worden, maar het had op z'n minst kunnen eindigen met een mooie shot of zo, of met mooie muziek. Nou oogt het mijns inziens nogal vreemd en onklaar, onafgemaakt.

Ik vind een film vrij snel eng, maar deze film vond ik totaal niet eng. "Horror" vind ik dan ook erg overdreven, maar het zal wel aan bepaalde criteria voldoen en bepaalde elementen bevatten die het tot dat genre laten behoren.

Desondanks zitten er spannende scènes in, en is het zeker geen straf om te bekijken.

Nou, dat is voor het eerst dat ik lees over symboliek. Ik dacht dat Hitchcock gewoon wilde inspelen op de toen vele sf-films, met invasie van dieren/buitenaardse wezens.

Denk niet dat het daarmee te maken heeft, wel hiermee:

Inspiratie Hitchcock

mijn favoriete hitchcock.

ontzettend spannend,mooi opgebouwd.en een fantastisch gegeven.

het hele jaren 60 sfeertje,is ook prettig.ik kan me er soms aan storen.

en desondanks de special FX ( voor zo ver die aanwezig zijn ) die nix voorstellen,mag dat de spanning niet weg nemen.

Ik houd me mijn hart vast voor de remake met o.a michael bay in het team als co-producer.

The Birds remake: Michael Bay to produce Alfred Hitchcock movie - News - Films - The Independent - independent.co.uk

wat wel weer cool is,is dat zowaar een nederlander met de naam Diedrik Van Rooijen de film gaat regiseren.wie weet?

Nog eens opnieuw bekeken, blijft een indrukwekkende film.

En heb hem nu in mijn collectie

Leuke film voor die tijd. Vond hem wel vermakelijk

Ook deze film gaat in de remake.....mischien wel nodig ook

Nódig is misschien overstated, maar het is in dit geval geen heel slecht idee, vind ik. En dat is al heel wat vergeleken met het afgrijzen waarmee zulk nieuws bij mij meestal gepaard gaat

Die roddel bestaat al jaren. Door die zool Michael Bay.

Ja dat is dan weer jammer, dat maakt me weer iets minder gunstig gestemd. Nederlands regisseur, zie ik. Niks van hem gezien alleen.

Het gaat toch echt gebeuren.

Zojuist de documentaire All about The Birds gezien, die als extra te vinden is op de DVD. De techniek in deze film is enorm vernuftig! Deze documentaire is niet heel boeiend gemaakt, maar wat er verteld wordt is zeer interessant en beantwoord ook enkele vragen. Het verhaalt over de productie en de problemen die optraden, en over het verhaal zelf.

Een aanrader!

Prachtige sfeerschepping. Niet de actiescènes maar wel in deze waar de dreiging op gevaar groeit.

Wellicht Hitchcock's beste werk niet - daarvoor is het verhaaltje te zwak - maar toch een heel bijzondere, met merkwaardig acteerwerk van Tippi Hedren, die er een Golden Globe aan over hield en nog steeds het best met deze film geassocieerd blijft.

De film ruikt flink naar de studios en Hitchcock doet vakkundig beroep op heel wat trucage. Onvermijdelijk met dergelijke enscenering.

"Don't they ever stop migrating?"

Tegenvaller, tot nu toe de minste Hitchcock film. Ik had vrij hoge verwachtingen door de status die de film heeft en omdat ik zelf Psycho, Vertigo en Rear Window al erg goed vond.

The Birds begint op zich goed. Al snel word het verhaal mysterieus en krijgen we dat bekende Hitchcock sfeertje. Maar al vrij snel zakt het een beetje in, we krijgen een hoop drama voorgeschoteld en wat op het eerste gezicht mysterieus leek is eigenlijk helemaal niet zo spannend. Ook door het ontbreken van filmmuziek is de film een behoorlijk lange zit.

Het hele concept staat me ook eigenlijk niet aan. Ik snap niet waarom mensen bang zijn voor de natuur. Een grote tijger, een gorilla of een hongerige wolf kan ik nog enigszins begrijpen. Maar vogels? Maak je een grapje. Misschien komt het omdat ik gewoon een enorme dierenvriend ben en ooit een valkeniers cursus heb gevolgd (waar ik dus gewoon grote valken en uilen op mijn hand heb gehouden), maar ik vind vreemde mensen veel angstaanjagender dan een paar kraaien of meeuwen. Misschien zag Hitchcock de film dan ook als uitdaging, 'Ik ben de meester van suspense, ik kan mensen zelfs bang maken voor vogeltjes'. Mijns inziens is dat niet gelukt en komt de film op veel punten net zo dom over als de gemiddelde rampen/monster-film uit die tijd. Er word namelijk niet eens uitgelegd waarom de vogels zo'n raar gedrag vertoonde. Mensen die zeggen 'Na deze film gezien te hebben, kijk ik nooit meer het zelfde naar vogels' vind ik dan ook heel erg overdreven. Op dat ene shot van de door meeuwen vermoorde man met lege oogkassen (dat trouwens meesterlijk gemaakt is), na vond ik de film nergens spannend of eng.

De film is op zich prima opgenomen. Hitchcock's gebruikelijke afwisseling van goede op-locatie-shots en gedateerde studio-opnamen. De vogel-geluiden op de soundtrack hadden wel wat en de beelden van de vogels tijdens de opening-credit zijn meesterlijk opgenomen. Ook enorm knap hoe de vogels in de grote shots zijn getraind. Tijdens de vogel-aanvallen waren de effecten wel enorm gedateerd en nep. Zo overduidelijk dat er gewoon een laag overheen is geplakt (meestal waren de vogels slechts zwart-wit of gewoon zwarte vlekken). Nee, een hoop van de effecten hebben de tand des tijds niet goed doorstaan. Maar aan de andere hand heeft de film ook weer een aantal erg goed opgenomen scènes en een hoop scenes waar wel echte vogels worden gebruikt.

Het enige dat The Birds onderscheid van gedrochten als Birdemic of The Birds 2 is de mysterieuze opbouw, het prima acteerwerk, goede regie en de goede cinematografie. Al met al dus een beetje een teleurstellende film, bij lange na niet zo goed als films als Vertigo en Psycho.

Sorry maar vind dit eigenlijk een beetje raar. Iedereen heeft zo zijn angsten, ik kan bijvoorbeeld totaal niet tegen slangen. Iemand die niet van vogels houd en laat staan daar doods bang voor is kan van alles zijn, heb zelf de film niet gezien dus ik kan niet mee praten over de inhoud, maar zo in het echte leven kan ik het maar al te goed begrijpen. Lees anders dit even door; http://www.ipzo.com/angst-vogelfobie.php.

Het zal best voorkomen, maar dan hoef ik het nog niet te begrijpen. Ik las pas dat er zelfs mensen zijn met een kattenfobie... Ik snap dat gewoon niet, aangezien dieren eerder reden hebben bang voor jou te zijn als jij voor hen. Zelf heb ik wel een beetje hoogtevrees, schaamtevrees en dergelijke. (zo ben ik altijd degene in pretparken die niet meegaat in de achtbanen) dus in die zin kan ik het wel begrijpen. Er is namelijk niet veel begrip voor mijn hoogtevrees, de gymleeraar op school vind het aanstellerij dat ik niet in de klimrekken. Ook was ik vroeger heel bang voor spinnen, maar niet de huis-tuin en keuken spin. De grote tropische dingen, ook als ze van plastic waren. Daar ben ik uiteindelijk overheen gegroeid. En wat het onvoorspelbare gevladder betreft begrijp ik het ook wel een beetje, ik heb dat namelijk met wespen. Maar vogels komen nooit zo dichtbij als wespen en blijven in je gezichtsveld. Bovendien steken die niet.

Maar ik kwam gister toevallig nog een grote groep kraaien tegen die vrolijk een akker aan het leeg pikken waren. Toen ik op ze af liep werd me heel duidelijk dat de brutale kraaien veel banger voor mij waren als ik voor hen, een paar vlogen namelijk weg.

Na het meesterwerk "Psycho" te hebben bekeken van Hitchcock had ik hoge verwachtingen van deze film, die zijn helemaal niet ingelost, de film komt te traag op gang, en hoe hard je ook probeert vogels zijn gewoon niet eng of spannend. Veel scènes waren ook te gedateerd.

Meer dan 1* kan ik niet geven

De zinnen "veel banger voor mij waren als ik voor hen" en "aangezien dieren eerder reden hebben bang voor jou te zijn als jij voor hen." klopt altijd maar, die mensen zien dat niet meer. Als je echt bang voor iets bent denk je nergens meer aan dan weg rennen. Zal erg vervelend zijn, ik snap soms ook dingen niet waar bijvoorbeeld de 1 wel bang voor is dan de ander maar, ik vind dit niet raar. Als het echt zo is, dan kan het toch zo zijn?

Een fobie is ook een niet rationele angst. Het schijnt dat Hitchcock bang was voor agenten. Dat vertelde zijn dochter de DVD van Psycho

Om maar even bij de juiste beeldspraak te blijven: "Een beetje vreemde eend in de bijt". Op zich wel een aardig verhaal, maar om daar nou een hele film aan op te hangen..? Het vlakke optreden van Tippi Hedren, mooie vrouw maar met de uitstraling van een koelkast, doet de film ook al geen goed. Al met al een matige film van de Master of Suspense. Staat niet in mijn top-5 van Hitchcock-films.

Blijft leuk dit.

In het kader van filmanalyse is dit mijn eerste Hitchcock, en er zullen er hopelijk nog vele volgen. Ik moet zeggen, ik ben toch direct verkocht (al heb ik natuurlijk nog geen vergelijkingsmateriaal voorhanden).

Sluimerend conservatisme of gevaarlijke seksuele promiscuïteit

Lastig om hier een eenduidige score aan te geven. Aan de ene kant heeft de nadruk op gedateerde speciale effecten en tijdsgebonden trucages als negatief bijeffect dat het lachwekkend koddig oogt. Aan de andere kant toont Hitchcock zich hier een speelse visionair die juist de grenzen van technische mogelijkheden opzoekt. Vooropgesteld: deze film had eigenlijk nog niet bevredigend gemaakt kunnen worden in 1963, en toch heeft Hitchcock geprobeerd om iets neer te zetten wat de technische beperkingen van het pre-CGI tijdperk tart. Zelfs de grootste criticus zal moeten beamen dat bijvoorbeeld de explosie bij de diner en het bird's eye perspective technisch imposant zijn voor een werk uit die periode.

Waar 'The Birds' absoluut punten mee scoort is dat het een gelaagde dialoog aangaat tussen Freudiaanse symboliek en de genreconventies van toentertijd gangbare SF-thema's. Zie hier veel voorspelbare vergelijkingen met andere invasiefilms, maar deze vogelinvasie is toch wezenlijk anders in dat het niet in gang wordt gezet door buitenlandse mogendheden of buitenaardse entiteiten. Integendeel: het is een sluimerende kracht die altijd al in onze omgeving verkeerd heeft, die wij niet meer als anders zien dan een onschuldige bijrol in onze menselijke levens. In mijn ogen is 'The Birds' op zijn best in de vele fragmenten waar de vogels in kwestie niks anders doen dan aanwezig zijn in de nabijheid van de personages. Het vertrouwde is het gevaar.

Tegelijkertijd wordt de niet nader gedefinieerde invasie duidelijk gekoppeld aan dorpse kleinburgerlijkheid en seksuele moraal, want het eerste uur zet slechts in op het luchtige spel van flirten, aantrekken en afstoten tussen sterrenkoppel Tippi Hedren en Rod Taylor. Voor mij zijn de vogels symbolisch een unheimische oerkracht van seksueel verlangens onderdrukkende mechanismes die altijd in onze nabijheid verkeren. Buiten onszelf bestaan cultuur, religie, wetenschap, politiek en zoveel andere machtssystemen die de spelregels ordenen van wat wel en niet mag bestaan tussen mannen en vrouwen. Net als de indringende blikken van de gevederde creaturen, zijn diezelfde machtssystemen eng en vertrouwd tegelijk. Ze gaan tegen onze menselijke natuur in, maar zij zijn ons zo vertrouwd dat er in onze beleving geen wereld kan bestaan zonder hun aanwezigheid.

Hitchcock houdt in het midden of luchtige spielerei tussen het liefdeskoppel de aanzet vormt tot de latere gewelddadigheden; of dat hun luchtige liefdesspel juist gebroken wordt omdat de vogels zich tegen de mensen keren. Anders geformuleerd: is seksuele moraal iets wat ons in het gareel houdt tegen plichtsverzuim óf is het een verstikkende conservatieve kracht!? Tekenend is dat de meeste slachtoffers onschuldige kinderen betreft, immers: zij zijn enerzijds altijd de zwakkere partij als seksuele moraal te losbandig wordt (pedofilie bijvoorbeeld), maar anderzijds wordt kinderen óók met de paplepel ingegoten wat wel en niet conform maatschappelijke normen zijn.

Voor mij is 'The Birds' toch een visionair werk. Enerzijds in de ambities waarmee Hitchcock met montage, soundtrack en sfeersetting dystopische beeltenissen weet te koppelen aan een 'simpel' genrewerkje. Anderzijds is het een gelaagd symbolisch onderzoek naar (mogelijk) ontwrichtende seksuele moraal tegenover de opkomst van vrouwenemancipatie/lossere seksuele moraal .De moderne kijker wordt wellicht geconfronteerd met technische onmogelijkheden en tijdsgeestspecifieke thematiek, maar het heeft een invloedrijke film opgeleverd die de kloof tussen blockbusters en toegankelijke filosofie kleiner heeft gemaakt.

Mooi betoog, Donkerwoud, maar bij het volgende heb ik wel mijn kanttekeningen:

Dat lijkt me een iets te romantische voorstelling van zaken. Filosofisch gezien dan in ieder geval - het lijkt wel rechtstreeks uit de pen van zo iemand als Rousseau gevloeid.

Ik vrees dat een en ander toch onverbrekelijk met de menselijke 'natuur' verbonden is; het lijken mij zelfs zaken die de mens als mens definiëren. Dus het gaat niet aan om de mens als 'slachtoffer' daarvan te zien.

En het mag zo zijn dat ook kinderen aangevallen worden, maar het lijdt geen twijfel op wie onze gevederde vriendjes werkelijk de pik hebben, zou ik zeggen.

Niettemin, goed om dit soort stukken van tijd tot tijd op MM te lezen. Dank daarvoor.

Volgens mij refereert Hitchcock met zijn moorddadige vogels naar 'Civilization and its Discontents' van Freud. Het concept dat het individuele continu in conflict is met beschavingsmechanismen om ons heen.. Cultuur in de brede zin is 'als de vogels' (publieke opinie, seksuele moraal, kennis) een sluimerend iets wat af en toe zijn snavel laat zien om te censureren, te stoppen, te dwingen om te conformeren. (extreem simpele uitleg) Hier heeft enerzijds het vrouwelijke karakter de impuls om het gekooide, exotische vogeltje naar haar liefdespartner te brengen. Anderzijds zijn er de schijnbaar alledaagse vogels (meeuwen, kraaien, merels) die niet meer waargenomen worden als anders dan dat zij normaal in het straatbeeld horen. Net als cultuur zijn zij er en nemen wij ze niet meer echt waar.

Het vrouwelijke personage zet zelf een ongebruikelijke relatie (playboy/socialite) in gang. Eigen verlangens staan voorop, zonder daarbij rekening te houden met de maatschappelijke functie van het produceren van nageslacht. Wat ik er specifiek in lees is hoe vrouwelijke seksualiteit exotisch is in de cultuurspecifieke context van de jaren zestig, met een vrouwen ondermijnende seksuele moraal. Juist de kinderen zijn daarin interessant. Misschien niet omdat zij specifiek het voornaamste slachtoffer zijn, want 'het natuurfenomeen' raakt alles en iedereen.

Op meerdere momenten zijn het echter wel de kinderen die eruit gepikt worden, die beschermd moeten worden. Enerzijds dragen kinderen de hoop op een veranderende seksuele moraal binnen de cultuur, want zij kunnen zich ontwikkelen binnen andere normen en waarden dan hun ouders. Anderzijds zijn de kinderen óók slachtoffer als seksuele moraal teveel af gaat wijken van 'huwelijkse verplichtingen' als nageslacht produceren, opvoeding, etc Volgens mij problematiseert Hitchcock het spanningsveld tussen vrouwelijke seksualiteit binnen de cultuur als iets wat 'natuurlijk' gecorrigeerd wordt als het de norm overschrijdt. Eerst en vooral omdat kinderen beschermd moeten worden tegen én kleinburgerlijke moraal én te promiscue handelen.

Bedoel je dan dat deze film die "vrouwen ondermijnende seksuele moraal van de jaren zestig" aanklaagt of juist onderschrijft, Donkerwoud?